นวนิยายหญิงรักหญิงเรื่อง : รักเหงา เหงา...ดาวกระดาษ ตอนที่ 2
เขียนโดย : :+: เจ้าชายไทม่อน :+:
อ่านตอนที่ -->
1 |
2 |
3 |
ตอนจบ |
เอก...อี้...เอ๊ก...เอ๊กกก....
เสียงไก่ขันปลุกให้แนทตื่นจากความฝัน และเตรียมตัวลุกขึ้นมาทำงานบ้านก่อนจะไปโรงเรียน ท้องฟ้าในยามเช้ามืดยังคงมืดสลัว หมอกบาง ๆ โรยตัวปกคลุมบริเวณบ้านโดยรอบ จะว่าไปบรรยากาศแบบนี้กำลังเย็นสบายดีทีเดียว หลายต่อหลายคนยังคงหลับใหลอยู่ในที่นอน ในขณะที่แนทต้องตื่นมาแต่เช้าเพื่อทำอะไรต่อหลายอย่างให้เสร็จทันเวลาก่อนไปโรงเรียน ทั้งนื้ทั้งนั้นแนทต้องการที่จะแบ่งเบาภาระของแม่ที่ต้องตื่นมาแต่เช้ามืดเพื่อไปขายของที่ตลาดนั่นเอง
หลังจากที่แนททำงานบ้านเสร็จเรียบร้อยแล้ว แนทรีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อที่จะได้ไปโรงเรียนทันก่อนเวลาเคารพธงชาติ ที่สำคัญแนทต้องการที่จะเห็นหน้าดาวสาวน้อยที่อยู่โรงเรียนสตรีนั่นเอง
หลังจากที่แนททำงานบ้านและอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย แนทไม่ลืมที่จะล็อคบ้านและเตรียมพร้อมที่จะไปโรงเรียน ขณะที่แนทขี่รถชมวิวทิวทัศน์ไปเรื่อย ๆ นั้น ระหว่างทางที่แนทขี่รถผ่านนั้น แนทเห็นร้านขายพวงมาลัยอยู่ข้างทางซึ่งมีคุณยายแก่ ๆ คนนึงกำลังจัดดอกกุหลาบ และจัดเรียงพวงมาลัยให้สวยงาม แนทชะลอรถและจอดหน้าแผงขายพวงมาลัยดอกไม้
ยาย ๆ กุหลาบนั่นขายยังไง
ดอกละ 3 บาทจ๊ะหนู เอากี่ดอกดีหละ
เอาดอกนึงจ๊ะยาย พอดีมีงบน้อย แนทล้วงหาเศษเหรียญที่อยู่ในกระเป๋ากางเกง
ห่อกระดาษด้วยมั้ย
ไม่ต้องหรอกยาย แล้วยังไงจะมาอุดหนุนใหม่นะยาย ไปหละ แนทรับดอกกุหลาบจากยายพร้อมกับขี่รถมุ่งหน้าตรงไปที่โรงเรียนสตรีทันที
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
บรรยากาศยามเช้าหน้าโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดบริเวณหน้าโรงเรียนต่างก็คับคั่งไปด้วยการจราจรที่ติดขัดจากรถที่มาส่งบุตรหลานที่บริเวณหน้าโรงเรียน แนทขี่รถไปจอดรถรอดาวแถว ๆ ริมรั้วข้างประตูโรงเรียน สายตาของแนทคอยสอดส่ายมองหาดาว แต่ทว่าผ่านไปคนแล้วคนเล่าก็ไม่เห็นแม้เงาของดาวซักที จนกระทั่งมีรถยนต์คันใหญ่ค่อย ๆ ขับมาจอดใกล้รถของแนทพอดี
แนทยังคงชะเง้อมองหาดาวโดยไม่รู้ตัวเลยว่าดาวได้เดินมาอยู่ข้างหลังของแนทตั้งนานแล้ว
พี่ค่ะ มาทำอะไรแถวนี้เหรอค่ะ
แนทสะดุ้งตกใจเมื่อได้ยินเสียงใส ๆ ทักทายมาจากข้างหลัง และเมื่อแนทหันหลังกลับมามองเจ้าของเสียงแนทถึงกับประหม่าอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เอ่อ คือว่า..... แนทถึงกับพูดตะกุกตะกัก เมื่อคนที่แนทแอบชอบมายืนอยู่ตรงหน้า
มาทำอะไรแถวนี้เหรอค่ะ ดาวเห็นพี่มองหาใครอยู่ไม่ใช่เหรอ
คือพี่ พี่มารอเพื่อนฮะ เพื่อนพี่มันให้พี่มารอแถวนี้ แนทพูดไปตามน้ำ เมื่อไม่รู้จะบอกเหตุผลอะไรดี
อย่างนั้นเหรอค่ะ ยังไงก็ขอบคุณนะค่ะที่เมื่อวานอยู่รอเป็นเพื่อน งั้นดาวขอตัวก่อนนะคะ ดาวพูดพร้อมกับกำลังจะเดินเข้าโรงเรียน แนทจึงรวบรวมความกล้าและพูดออกไปว่า
เดี๋ยวน้อง
มีอะไรเหรอค่ะ ดาวหันกลับมาถามแนทที่กำลังรวบรวมความกล้าเดินตรงเข้าไปหาดาว
คือเมื่อเช้าพี่ผ่านมาเห็นดอกกุหลาบมันสวยดี พี่ก็เลยเอามาฝาก แนทยื่นดอกกุหลาบสีแดงดอกเล็กๆ ให้กับดาว พร้อมกับใบหน้าที่เริ่มแดงขึ้นเรื่อย ๆ
ขอบคุณนะคะ ดาวรับดอกกุหลาบจากแนทพร้อมกับส่งยิ้มให้แนทและเดินเข้าไปในโรงเรียน
แม้ว่าดาวจะเดินเข้าไปในโรงเรียนแล้ว แต่กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ จากตัวของดาวยังคงอบอวลในความรู้สึกของแนท ภาพรอยยิ้มที่ใสซื่อ ทำให้บรรยากาศในเช้าวันนี้นั้นช่างเป็นวันที่แสนสดใสที่สุดสำหรับแนทเลยก็ว่าได้
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
ช่วงพักกลางวันแนทยังคงนั่งฝันหวานถึงดาว นั่งอมยิ้ม นั่งเหม่อลอยจนแก้วเพื่อนสนิทของแนทอดสงสัยในพฤติกรรมที่แปลกไปของแนทไม่ได้
เฮ้ย ไอ้แนท แกเป็นอะไรไปวะ ไม่สบายหรือเปล่า แก้วตบไหล่ทักทายแนท
เปล่า แค่กำลังคิดอะไรเพลิน ๆ
คิดอะไรวะ อย่างแกนี่มีอะไรให้คิดด้วยเหรอวะแนท
เออซิวะ แต่แกอย่ารู้เลย ความลับโว้ย
หนอย ทำเป็นมีความลับนะ แก้วเอามือขยี้ที่ผมของแนทแล้วรีบวิ่งหนีแนทที่กำลังวิ่งไล่ตามมาติด ๆ
จังหวะที่แนทกำลังวิ่งไล่ตามแก้วอยู่นั้น ก็พอดีมีกลุ่มนักเรียนช่างกลซึ่งอยู่สถาบันเดียวกันเดินสวนผ่านมาพอดี ทำให้ร่างของแนทชนปะทะกับคนที่อยู่ในกลุ่มนั้นเข้าอย่างจัง แนทและคนในกลุ่มนั้นต่างคนต่างก็ล้มลงไปทั้งคู่ และเมื่อแนทลุกยืนแนทจึงพูดว่า
โทษที พอดีรีบไปหน่อย
แม่ง เดินไงวะ ขอโทษแล้วหายหรือไง คนที่ถูกแนทชนลุกขึ้นมาพร้อมพูดต่อว่าแนทอย่างหัวเสีย
อ้าว ขอโทษแล้วนะ จะเอาไงอีก แนทเริ่มเลือดขึ้นหน้าเมื่อขอโทษแล้วไม่มีทีท่าว่าเรื่องจะจบ
เฮ้ย แนทมีอะไรหรือเปล่าว่ะ แก้ววิ่งกลับมาหาแนทเมื่อเห็นว่าแนทกำลังจะมีเรื่องกับเด็กช่างกล
ก็ไม่แล้วไงอ่ะ แค่คำพูดมันไม่พอหรอก อืม...เอาเป็นว่า ถ้าแกกราบตีนข้า ข้าอาจจะไม่ถือสาหาความแกก็ได้ จริงมั้ยพวกเรา ฮ่า ๆ
ฝันไปก่อนเหอะ มีแต่ตีนกูนี่แหละที่จะเอาไว้กราบมึง พูดเสร็จแนทก็เอาเท้าถีบไปที่หน้าของคนที่กำลังหัวเราะด้วยท่าทางยียวนอย่างเต็มแรง ส่งผลให้คนที่ยียวนอยู่นั้นหงายท้องลงไปกองกับพื้น เพื่อนในกลุ่มเห็นเพื่อนตัวเองโดนแนทถีบใส่หน้า จึงพากันกรูเข้ามาจะทำร้ายแนท
จะเล่นหมาหมู่หรือไงว่ะ ไอ้พวกหน้าตัวเมีย เอาซิวะ เข้ามาเลย แนทตั้งท่าเตรียมสู้เต็มที่ โดยที่แก้วเองก็คอยอยู่เป็นเพื่อนแนทและพร้อมที่จะต่อสู้เคียงข้างเพื่อนรักด้วยเช่นกัน
ทำอะไรกัน หยุดเดี๋ยวนี้นะ เสียงอาจารย์ฝ่ายปกครองตะโกนดังมาจากด้านหลัง
นี่มันเรื่องอะไรกัน ทำอะไรทำไมไม่คิดถึงสถาบัน พวกเธอเป็นคนมีการศึกษา ทำไมมาตัดสินปัญหากันแบบนี้ มาเลยตามมาที่ห้องปกครองทั้งหมดนั่นแหละ เด็กพวกนี้นี่จริง ๆ เลย อาจารย์ออกคำสั่งและเดินนำไปที่ห้องปกครองอย่างหัวเสียโดยที่แนทและกลุ่มที่มีเรื่องเดินตามอาจารย์ไปห้องปกครองอย่างจำใจ
หลังจากที่อาจารย์ทำทัณฑ์บนทั้งหมดแล้ว จึงปล่อยให้ทั้งหมดแยกย้ายกันไป และกำชับไม่ให้มีเรื่องกันอีก
แต่ทว่า พอคล้อยหลังอาจารย์ไป ทั้งแนทและกลุ่มเด็กช่างกลต่างก็เขม่นและไม่ยอมอ่อนข้อให้แก่กันเลยแม้แต่น้อย โดยเฉพาะกลุ่มเด็กช่างกลที่ยังอาฆาตแค้นแนทที่ตัวเองเสียท่าและเสียหน้าที่โดนแนทถีบใส่หน้าเข้าเต็ม ๆ
ฝากไว้ก่อนเหอะมึง อย่าให้กูเจออีกนะโว้ย ไม่งั้นโดนดีแน่ เด็กช่างกลคู่กรณีกล่าวอย่างอาฆาตแค้น
อย่างมึงกูไม่รับฝากให้เสียเวลา ถ้ามึงอยากเจอกับกูตัวต่อตัวได้ทุกที่ทุกเวลาอยู่แล้ว
ทำเป็นปากดีนักนะมึง ได้ถ้ามึงต้องการแบบนั้น เตรียมตัวเตรียมใจไว้ให้ดีเหอะมึง อ้อ! กูชื่อ เอก มึงจำชื่อกูไว้ให้ดี ๆ ก็แล้วกัน ไปโว้ยพวกเรา เด็กช่างกลต้นเหตุของเรื่องขู่อาฆาตทิ้งท้ายเอาไว้
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
นัทแล้วแกจะทำไงต่อไปว่ะ แกไม่น่ามีเรื่องกับพวกมันเลยอ่ะ เทอมนี้เป็นปีสุดท้ายที่แกจะเรียนจบแล้วนะ แก้วพูดขึ้นมาด้วยความเป็นห่วงเพื่อนรัก
ช่างมันเหอะ อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด แกไม่ต้องเข้ามายุ่งหรอก เราจัดการเองได้
ได้ไงว่ะ เราเพื่อนกันนี่นา
ขอบใจนะแก้ว ถึงเราจะมีเพื่อนมากมายแต่ก็ไม่เท่ามีแกที่เป็นเพื่อนรักของเราคนเดียว ขอบใจว่ะ
นัทและแก้วต่างกอดคอกันเดินกลับบ้าน พร้อมกับรอยยิ้มแห่งมิตรภาพที่มีให้แก่กัน ไม่ว่าวันนี้ หรือวันพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น มิตรภาพของทั้งสองก็ยังจะคงอยู่ตลอดไป
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
อ่านตอนที่ -->
1 |
2 |
3 |
ตอนจบ |
|
