เสียงกระดิ่งหน้าร้านดังกังวาน พร้อมกับใครคนหนึ่งที่เปิดประตูหน้าร้านก้าวเข้ามาช้าๆ

เพียงแวบเดียวที่เธอคนนั้นก้าวผ่านเขาไป ยังไม่ทันได้สังเกต

มีแต่เพียงกลิ่นหอมๆจากเส้นผมยาวสลวยของเธอเท่านั้นที่ทำให้เขารู้สึกสะดุดใจตั้งแต่แรก

อนิศ วางมือจากรายชื่อหนังสือที่เช็คอยู่เป็นตั้งๆ ก่อนจะมองตามหญิงสาวผู้นั้นไปอย่างคนตกอยู่ในภวังค์

เห็นแต่เพียงด้านหลังของผู้หญิงผมยาว ตรงอย่างผมสุขภาพดี เส้นผมเล็กละเอียดสีดำสนิทดูน่าสัมผัส

เธออยู่ในเสื้อผ้าลินินสีขาวหม่นๆ คู่กางเกงผ้าป่านสีดาตัวสวยดูสูงเพรียว และสะดุดตา จนใครๆต้องหันไปมองซ้ำ

“พี่นิศ.จะให้ผมจัดหนังสือชุดเมื่อวานลงชั้นเลยรึเปล่าครับ”

เสียงของต้อม ผู้จัดการร้านของเขา ปลุกอนิศให้ตื่นจากภวังค์อันแสนหวาน

“ต้อมจัดลงได้เลยค่ะ แต่ให้ใครช่วยจัดมุมโปรโมชั่นแนะนำหนังสือใหม่ด้วยนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่เข้ามาดู”

อนิศ คุยรายละเอียดกับลูกน้องไปพลาง เหลือบมองเจ้าของร่างสูงเพรียวระหงไปพลาง

ผิวขาวเนียนละเอียด อย่างคนไม่ค่อยถูกแสงแดดใบหน้าเรียว บวกกับจมูกโด่งปลายรั้นนิดๆ รับกับริมฝีปากสีชมพูอ่อนอิ่มเต็ม ยิ่งทำให้ชวนหลงไหล แม้จะมองเห็นแต่เพียงด้านข้างนี่ก็เถอะ

แค่นี้ อนิศก็ใจเต้นไม่เป็นส่ำแล้ว ได้แต่ลุ้นว่าเมื่อไหร่สาวเจ้าจะหันด้านหน้ามาให้เขายลโฉมซะที

มือเรียวบางค่อยๆไล่ไปตามสันหนังสือที่เรียงรายอยู่บนชั้นหนังสือแปลตรงหน้า

อนิศ มองดูอย่างไม่รู้เบื่อ เขาเพลินกับท่วงท่าที่นิ่มนวล และดูงามสง่าของผู้หญิงคนนี้ซะจริงๆเชียว

จนกระทั่ง.... เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้นมา

“สวัสดีค่ะ อนิศรับสายค่ะ”

หญิงสาวกรอกเสียงลงไปพลาง มองตามคนที่ง่วนอยู่ตรงชั้นหนังสือไปพลาง

“นิศแวะมารับแม่ที่เซ็นทรัลได้ไม๊ลูก พอดีวันนี้แม่ไม่ได้เอารถมา ”

เสียงนุ่มละมุนของมารดาทำให้อนิศต้องรีบกรอกเสียงลงไปทันที

“ตอนนี้เลยเหรอคะแม่ ”

“จ้ะลูก ตอนนี้นิศอยู่ที่ไหนละจ๊ะ ยุ่งอยู่รึเปล่า ”

เอ้อ ..... ยุ่งน่ะไม่ยุ่งค่ะแม่ แต่ว่า .....

“ไม่ยุ่งค่ะแม่ นิศอยู่ที่ร้านค่ะ เดี๋ยวนิศออกรับแม่เลยละกัน แม่รอนิศแป๊บนึงนะคะ ”

หญิงสาวรับคำมารดาแล้วเก็บมือถือเข้ากระเป๋าช้าๆ

อนิศ เหลียวไปมองแถบชั้นหนังสือแปลของร้านอย่างเสียดาย

เธอคนนั้นยังคงอยู่ที่ชั้นหนังสือชั้นเดิม และมีหนังสือในมือแล้วสองเล่มหนาๆ

หญิงสาวสั่งงานต้อมอีกนิดหน่อยก่อนจะเปิดประตูร้านออกไปช้าๆ ..................................................

พร้อมทั้งหันมองเธอคนนั้นอย่างอาลัยอาวรณ์

อา..........แล้วจะเจอเธออีกมั้ยนะ