เป็นเรื่องที่ใครๆๆๆๆๆๆๆในโลกนี้อากจะเหมือนกับผู้หญิงคนนี้พึ่งเข้าใจกับตัวเอง

ครีมก็เป็นผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งตอนแรกก็ค้นหาตัวเองไม่เจอป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวผู้เล่าเอง

ครีมเป็นผู้หญิงที่ร่าเริงเป็นคนที่ค่อนข้างจะห้าวเล็กน้อยตัวของครีมเองเธอก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นทอมหรือเปล่าในช่วงหนึ่งครีมได้ค้นหาตัวเองคือเข้าสังคมเพื่อนๆๆๆๆๆที่เป็นทอมประมาณเดือนกว่าครีมเห็นเพื่อนกินเหล้าเล่นยาอีแต่ครีมก็ทำตามไม่ได้เพราะอะไรครีมไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันลองเปลี่ยนตัวเองเหมือนที่เพื่อนเป็นครีมทำไม่ได้พักหลังครีมก็ ลองห่างเพื่อนพวกนี้ดูและคิดว่าตัวเองไม่ใช่ทอมแน่ๆๆๆ ครีมเป็นนักศึกษาคนหนึ่งที่ใกล้จะจบระดับ ปวส.2 และก่อนจบอาจารย์จะให้นักศักษาไปฝึกงานตัวครีมเองก็ได้มีโอกาศไปฝึกงานที่การสื่อสารระหว่างประเทศช่วงเดือนเมษายนและพฤษาคม ช่วงเย็นครีมก็จะดูข้อมูลอะไรใน Net และมีโอกาศได้เข้าไปเล่น caht แล้ววันนี้เองครีมก้อเจอกับคน ๆ หนึ่งในห้องเลสเบี้ยน ตอนแรกก็ไม่รู้และไม่เข้าใจในคำว่าเลสเบี้ยนเลยก้อลองคุยกับพี่นัทดูคุยกันเสร็จก็แลกเบอร์กันครีมอยู่ ตากนะ ส่วนพี่เขาอยู่ ยะลา เมื่อก่อนเคยคิดว่าความไกลเป็นอุปสรรคแต่พอมาเจอ พี่ นัท ก็ทำให้ความคิดที่ว่าหายไปและเราก็คุยกันทุกวันมันจึงกลามมาเป็นความรู้สึกดีๆที่คน 2 คนมีให้กันถึงแม้จะเป็นผู้หญิงด้วยกันแต่มันก็ไม่มีปัญหาช่วงระยะเวลา 8 เดือนครีมกับพี่นัทไม่เคยได้เจอหน้ากันเลยใช้โทรศัพท์คุยกันมากกว่าเพราะเราอยู่ไกลกันช่วงพฤศจิกายนครีมและพี่นัทก็มีโอกาศเจอกันช่วงลอยกระทงพี่นัทเดินทางจากยะลามาหาครีมที่ตากเพราะจะมาลอยกระทงด้วยกันวันนี้ดีใจอย่างบอกไม่ถูกที่จะได้เจอหน้าคนที่เราคุยโทรศัพท์ด้วยทุกๆๆๆๆๆวัน เพราะวันนี้เป็นครั้งแรกที่ครีมจะได้เห็นหน้าพี่นัทจริงทุกๆๆๆๆๆครั้งที่ผ่านมาได้ยินแค่เสียงการที่ครีมกับพี่นัทคุยกันทุกวันก็เกิดขึ้นเป็นความรักวันนี้พี่นัทบอกให้ไปรับที่ขนส่งครีมก็ไปรับดีใจมากที่สุดพอมาถึงบ้านครีมๆก็พาพี่ไปที่ห้องของครีมเองครีมก็กอดพี่นัทด้วยความดีใจพี่นัทมาอยู่กับครีมแค่อาทิตย์เดี๋ยวเองช่วงระยะเ วลาเพียง 6 วัน ครีมจะต้องใช้ให้คุ้มค่าที่สุดเพราะวันที่ 7 พี่นัทคงกลับใต้แล้ว ช่วงระยะเวลา 5 วัน นั้นดูมีความสุขมากเพราะอยู่ใกล้พี่นัทพอมาถึงวันที่ 6 พี่นัทก็ใกล้จะกลับแล้วคือวันพรุ่งนี้แต่คืนวันที่ 6 นี่สิก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันนะว่าอยู่ดีๆๆๆๆๆๆๆๆน้ำตาของครีมก็ไหลออกมามันบอกไม่ถูกเหมือนกันนะว่าทำไมเป็นแบบนี้เช้าของวันที่ 7 ก็พาพี่นัทไปดูตั๋วรถๆ และซื้อมารถออก 2.30 ตอนครีมไปส่งพี่นัทตอน 2.15 ครีมร้องให้ไม่หยุดพี่นัทก็ร้องเหมือนกันพอพี่นัทก้าวเท้าขึ้นรถใจของครีมมันหวิวเหมือนกันมันบอกไม่ถูกที่จะต้องจากกันพอพี่เขาขึ้นรถๆก็ใกล้จะถึงเวลาที่รถออกแล้วพอเวลา 2.30 ตรงรถค่อยไปพี่นัทก็มองมาทางครีมอยู่ครีมก็มองพี่เขาอย่างอาลัยจนรถลับสุดตาครีมก้อโทรไปหาพี่เขาพี่นัทก็ร้องให้ครีมก็ร้องเหมือนกันไม่รู้เมื่อไหร่เราจะได้เจอกันอีก