"แล้วนินล่ะ"นินนาฎจูบแก้มเบาๆ...โผเข้ากอด..กระชิบข้างหู..."นินรักเม ตั้งแต่แรกเจอแล้วค่ะเมขา..."...เมษายิ้ม มองดูนินนาำฎอย่างแสนรัก.....ช้อนตัวเธอลอยสูงขึ้น... "เมจะพานินไปใหนค่ะ.."...นินาฎถามอายๆ "พาเข้าห้องหอมั้ง"... นินนาฎทุบเบาที่ต้นแขน... เมษาวางตัวเธอบนเตียงนุ่มเบาๆ...ทาบตัวบนร่างของนินนาฎ ..........แล้วไฟรัก....ก็ก่อขึ้นอีกครั้ง ....เมษาจูบนินนาฎ อย่างดูดดื่มเหมือนจะค้นเอาความหวานไปจนหมด ....ชุดนอนบางๆของนินนาฎ ..ค่อยๆ หลุด ตามมือ.....อย่างไม่ขัดขืน.... "นินจ๋า...เป็นของเมคนเดียวนะ"...เมษาครางในลำคอเมื่อ เห็นร่างเปลือยเปล่าของนินนาฎ เธอสวยเหลือเกิน งดงามเกินจะบรรยาย ...สุดแสนจะเสน่ห์หาเธอยิ่งกว่าสิ่งใด ....นินนาฎเอื้อมมือปลดเสื้อผ้าของเมษาบ้าง ....ทั้งสองอยู่ร่างเปลือย ..เนื้อแนบชิด...กายแนบกัน อุ่นไอรักแผ่กระจายทั่ว เมษาซุกไช้กลิ่นกายหอมไปทุกที่.. จนมาหยุด...ที่ปทุมถันคู่สวย...พักใหญ่... "เม..ขา.." นินนาฎคราง... ไล่ลงมาเรื่อยๆ.....ถึงที่...แสนหวงของนินนาฎ.... นินนาฎเต็มใจมอบทุกอย่าง...ให้เมษาสุดที่รัก .....และเธอไม่อาจปฎิเสธ ....ความต้องการของหัวใจตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว ..................................................................... ...กลิ่นไอของความรัก... .....ไม่อาจบอกได้ว่า ...หอมหวานแค่ใหน ... รู้หากถ้ามีอยู่ที่ใด...จะขอตามไปที่แห่งนั้น