รถไหมขับเข้ามาถึงภายในบ้านเสียงไหมบ่นขึ้น
"โอ้ยยัยนี้ไม่มาสักวันจะได้มั้ยเนี้ย"
"ใครเหรอไหม"ฝ้ายพูดพร้อมหยีบของในรถ
"ยัยเทียนเหลวอะสิค่ะ น่าเบื่อจะตาย คุยแล้วต้องสารภาพว่าเป้นคนดี"
"แล้วเค้าทำงานอะไรไม่ได้ทำงานที่บริษัทเราไม่ใช่เหรอ"
"ป่าวค่ะ ดีแล้วที่ไม่ได้ทำหึ เค้าเป็นช่างแต่งหน้าอะค่ะถึงปั้นหน้าเก่งงัย"
"555555 เข้าใจเปรียบนะเรา ไปเข้าบ้าน"ฝ้ายเอามือลูบหัวน้อง
"อ้ยสวัสดีค่ะ คุณฝ้ายคุณไหม ไป shopping กันมาเหรอค่ะ ของเต็มมือเชียว"เที่ยนทัก
ไหมยิ้มแล้วส่งของให้เด็กแล้วนั่งโต๊ะลงอย่างสงบเงียบเพราะเกรงใจพี่แพร์
"สวัสดีค่ะคุณเที่ยน มาทานข้าวเย็นกับพี่แพร์ด้วยเหรอค่ะ"ฝ้ายแอบกัดนิดๆๆ
เที่ยนยิ้มรับ "ค่ะเที่ยน เป็นแขกประจำบ้านนี้นะค่ะ แล้วนี้ซื้ออะไรมาบ้างค่ะเนี้ยของเยอะเชียว"
"ออ๋ก็แค่ของใช้จำเป็นแล้วก็ของใช้ส่วนตัวนิดหน่อยนะค่ะ"ฝ้ายพูดพรอ้มหยิบผ้าเช็ดไม้เช็ดมือไปด้วย
"เนี้ยถ้าคุณฝ้ายเมื่อยเนื้อเมือยตัวขอเชิญ ที่ spa ของเที่ยนได้นะค่ะ บิรการฟรีค่ะ"
"อะค่ะทานข้าวดีกว่าหิวแล้วละ"ไหมรีบตัดคำว่าเที่ยนจะพูดมากไปกว่านี้
ทานข้าวเสร็จ ต่างคนต่างแยกออกไปทำธุระส่วนตัว คงเหลือ เที่ยน กับแพร์ที่นั่งจู๋จี๋กันอยู่ที่ห้องนั่งเล่น
"วันนี้เที่ยนกลับบ้านนะค่ะไม่ค้างที่นี้นะค่ะ"เที่ยนทำเสียงออดอ้อน
"อ้าวทำไมละค่ะ"แพร์หน้าเสีย
"ก็อยากให้พี่แพร์กับน้องๆกันอยู่กันลำพังนะค่ะ"เที่ยนทำเสียงน้อยใจ
"ไม่เป็นไรหรอกค่ะค้างนะค่ะคนดีของแพร์"แพร์อ้อน
"ไม่ดีกว่าค่ะคืนนี้เที่ยนต้องเตรียมตัวเดียวเที่ยนมีงาน เที่ยนต้องไปดูงานที่ Hong Kong อีก"เที่ยนกอดแพร์
"ไปนานหรือป่าวค่ะ"แพร์เริ่มอ้อน
"ไปไม่นานหรอกค่ะที่รักขา"เที่ยนจูบปากแพร์ "เดียวเที่ยนไปแล้วนะค่ะคนดีพรุ้งนี้เจอกันนะค่ะ"เที่ยนพูดเสร็จก็เดินไปที่รถเพื่อจะขับรถออกไป
เที่ยนไม่รู้หรอกว่ามีสายตาหมั่นไส้ยืนมองอยู่จากชั้นสองของบ้าน ไหมบ่นพรึมพรำ
"ไปได้ก็ดีไม่รู้จะอยู่ทำไมนานๆ"
"อ้าวพูดแบบนี้พี่แพร์ได้ยินจะเสียใจนะไหม"ฝ้ายเดินมาได้ยินพอดี ไหมหันไปยิ้มให้ฝ้าย
"ก็มันหน้าอะ ไหมนะไม่เคยชอบยัยนี้ตั้งแต่แรกแล้ว"
"แล้วเค้ารู้จักกันได้ยังงัยละ"ฝ้ายเดินมาพร้อมแฟมใหญ่เพื่อมานั่งดูประวัติพนักงานทั้งหมด
"ก็วันที่พี่แพร์กับไหมกลับมาจากเมกานะละเจอยัยนี้ที่สนามบินอะเค้าเดินมาชนแล้วก็ปิ้งปังกันตรงนั้นอะละ ตั้งแต่วันนั้นอะยัยนี้ก้เข้ามาในชีวิตเลยอะ ไม่รู้สิไหมว่าเค้าใส่หน้ากาก อะไหมไม่ชอบเลย"
"มองโลกในแง้ดีหน่อยสินะเค้าคงไม่ใช่คนไม่ดีอะไรหรอก นะแต่มันเป็นการวางตัวของเค้ามากกว่านะ นี้สิคนนี้หน้าสนใจ นายนพดล อืมๆๆๆ เค้าบอกว่าเค้าจบ ปริญญาจากนอก มหาลัยเดียวรุ่นเดียวกับเพื่อนพี่สะด้วย แต่ไม่เห็นเพื่อนพี่เคยพูดถึง" ฝ้ายนั่งอ่าน
"อืมนั้นนะสิไหมก็สงสัยเหมือนกันเพราะแปลกใจจบนอกถึงสองใบแต่ภาษาใช้ไม่ได้ทั้งอ่านเขียนแล้วพูด เข้ามาได้ยังงัยก็ไม่รู้" ไหมเดินมานั่งข้างๆพี่สาว แพร์เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นข้างบน "ว่างัยสองสาวทำอะไรกันอยู่จ้ะ"
"สุดที่รักพี่ไปแล้วเหรอค่ะ"ไหมแซว แพร์ได้แต่อมยิ้ม "พี่แพร์ ฝ้ายกำลัง ดูประวัติ นายนพดลอยู่ เห็นจบนอกจบที่เดียวรุ่นเดียวกับเพื่อนฝ้าย แต่เพื่อนฝ้ายไม่ยักกะพูดถึงนายคนนี้"
"เค้าอาจจะไม่ค่อยสงสิงกับคนไทยก็ได้นะฝ้าย"แพร์หยิบแฟมมาดู
"เพื่อนฝ้ายมันเป็นคนจัดการเกียวกับนักเรียนไทยของมหาลัย นักเรียนไทยที่มาเรียนจะต้องผ่านมันหมด เดียวฝ้ายจะไป check กับมัน"
"อือดีจ้ะ พี่ว่าบางทีพวกที่จบนอกเราต้องลงทุน check เหมือนกันว่าจบจริงหรือป่าว เอ้ะแล้วนี้แฟมประวัติของใครอีกคนละจ้ะ"แพร์พูดพร้อมเอามือหยิบ ฝ้ายทำหน้าเขิลๆๆ
"อุ้ยของคุณน้ำ"แพร์ร้อง "ถ้าชอบก็ต้องทำตัว professional หน่อยนะ พี่ไม่ว่าหรอกจะรักกันชอบกันนะ"แพร์พูดเสียงจริงจัง ฝ้ายได้แต่รับคำสั้นๆ แล้วขอตัวกลับห้อง สามคนแยกย้ายกันไปนอน ฝ้ายนอนไม่หลับ เดินหยิบแฟมของน้ำมาดูแล้วเดินวนไปวนมาว่าจะโทรไปหาดีหรือป่าว หรือขอเองดีหว้า คิดไปคิดมานอนไม่หลับต้องฟังเสียงก่อนนอนสะหน่อย ก็เลยกดโทรสัพไปที่บ้านของน้ำ แต่เสียงที่ได้ยินคือเสียงผู้ชายสูงอายุ แต่ฝ้ายก้ทำใจดีสู้เสื้อ
"สวัสดีค่ะ ขอสายคุณน้ำค้างหน่อยค่ะ โทรมาจากที่ทำงานของเธอนะค่ะ" ฝ้ายรีบเอางานเข้ามาอ้าง เสียงที่เข็มๆดุก็เบาลง เพราะได้ยินเป็นเสียงผู้หญิงแล้วเกียวกับเรื่องงาน พ่อของน้ำจัดได้ว่าหวงลูกสาวเป็นที่หนึ่งเลยทีเดียวทางบ้านของน้ำ พ่อกับแม่แยกทางกันน้ำติดพ่อแล้วรักพ่อมาก พ่อของน้ำประสบอุบัติเหตุรถคว่ำเลยทำให้ต้องเสียขาทั้งสองข้างไปแล้วพ่อยังมีโรคหัวใจประจำตัวอีก หลังจากน้ำเรียนจบมหาลัย ก้ต้องออกมาหางานทำเพื่อเลี้ยงดูพ่อ
เสียงพ่อตะโกนเรียก "น้ำๆโทรสัพลูก ที่ทำงานโทรมา เอาโทรสัพขึ้นไปคุยบนห้องไปลูก ข้างล่างยุ่งชุม"
"ขอบคุณค่ะพ่อ" น้ำรีบรับโทรสัพ
"สวัสดีค่ะ น้ำพูดค่ะ"
"น้ำเหรอค่ะ …………….." ฝ้ายตื่นเต้นพูดอะไรไม่ออก
"นั้นใครค่ะ ไม่พูดวางสายนะค่ะ"น้ำพอจะรู้แล้วว่าใครโทรมาใจก็เต้นตึกๆอยู่เหมือนกัน
"อย่าเพิ่งวางค่ะ ฝ้ายเองค่ะ"
น้ำแอบหัวเราะ "คุณฝ้ายเองเหรอค่ะคิดว่าใคร"รู้ทั้งรู้ว่าเป้นฝ้ายอยู่แล้ว