"หลังบ้านจัดได้สวยเลยทีเดียว"แพร์เดินไปชมเที่ยนแล้วแอบหอมแก้มเที่ยน

"อุ้ยพี่แพร์ก็"เที่ยนตีแพร์เบาๆ "ไปเที่ยนไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ากันดีกว่าเดียวจะได้ลงมางานคืนนี้"แพร์บอกเที่ยน "ค่ะ พี่แพร์ต้องช่วยเที่ยนเปลี่ยนเสื้อผ้านะค่ะ"เที่ยนยิ้มหวานส่งสายตาให้แพร์

ในห้องใหญ่สวยหรู เทียนอาบน้ำเสร็จออกมาจากห้องน้ำมีผ้าเช็ดตัวปิดกันระหว่างผิวอันขาวอวบของเธอ แพร์นั้งแต่ตัวอยู่หน้ากระจก แล้วมีเพียงเสื้อคุมบ้างๆปกป้องร่างอันสวยระหงของเธออยู่เที่ยนเดินเข้าไปกอด "พี่แพร์ของเที่ยนสวยมากเลยค่ะ"
"ปากหวานแบบนี้พี่จะไปไหนลอดค่ะเนี้ย"
"ปากหวานเคยชิมเหรอค่ะ"เที่ยนล้อ "เคยสิค่ะ นี้งัย"แพร์จูบเที่ยนอย่างดื่มด่ำ
"พี่แพร์ขี้โกง อะ เดียวเถอะนะค่ะ เดียวเที่ยนแกล้งบ้างเลย"เที่ยนยิ้มหวาน
แพร์ดึงตัวเที่ยนเข้ามากอดแล้วดึงผ้าเช็ดตัวที่ติดตัวเธอออกจนเห็นหน้าอกอันอวบอึ๊มของเที่ยนผิวขาวสวย เที่ยนค่อยๆดึงเชื่อกที่รัดเอวของแพร์ออก "พี่แพร์ของเที่ยนสวยทั้งตัวจริงๆด้วย"
"เที่ยนของพี่ก้สวยเหมือนกันค่ะ" ความเร้าร้อนได้เกิดขึ้น ทั้งเทียนแล้วแพร์ลูบตัวกันละกันอย่าช้าๆๆ ปากก็จูบกันอย่างดื่มด่ำ ปากของเที่ยนเริ่มลงมาเรื่อยๆจนถึงหน้าอกของแพร์ หัวนมสีชมพูสวย เทียนดูดแล้วก้ค่อยๆบีบ เสียงแพร์ครางเบาๆ แพร์ก็ไม่ยอมแพ้เหมือนกัน เอามือบีบนมของเที่ยนแล้วเล่นที่หัวนมของเที่ยน เที่ยนแอบครางเบาๆ ทั้งคู่เริ่มมีอารมเร้าร้อน เที่ยนพาแพร์ลงไปนอนบนเตียง อ้าขาแพร์ออก "อืมพร้อมแล้วเหรอค่ะพี่แพร์พร้อมที่จะให้เที่ยนได้ชิมแพร์อันหอมหวานแล้วเหรอค่ะ"
แพร์หลับตาพริม พร้อมรอยยิ้ม ทั้งมีความสุข ทั้งเสียว "แล้วเที่ยนละพร้อมหรือยังค่ะที่จะให้พี่ได้ชิมเที่ยน"
"พร้อมแล้วค่ะมาสิค่ะ เรามามีความสุขกันนะค่ะ ให้เที่ยนให้ความสุขพี่แพร์ก่อนนะค่ะ แล้วพี่แพร์ค่อยให้ความสุขกับเที่ยนนะค่ะ" แพร์ยิ้ม แล้วอ้าขาให้เที่ยน เที่ยนค่อยๆๆลงไปเรื่อยๆๆจนถึงที่ลับของแพร์ เที่ยนๆเลียไปรอบๆๆ แพร์ขนลุกตัวสั่นไปหมดกับรอยลิ้นของเที่ยน เที่ยนเลียที่เม้ดเสียว เสียงครางเริ่มดังขึ้น ความเร้าร้อนเริ่มแรงขึ้น เที่ยนเลียหนักขึ้นๆ ทั้งเลียทั้งดูด แพร์ยกก้นขึ้นให้เที่ยนได้กินอย่างสะใจ เที่ยนค่อยๆเลียๆแล้วค่อยๆเอาลิ้นเข้าๆออกๆอย่างช้าๆ แล้วดูดที่เม็ด ทำเอาแพร์ร้องไม่เป้นภาษา
"เที่ยนจ๋าอย่าแกล้งพี่เลยนะคะคนดี จะทำอะไรก้ทำเถอะค่ะ"
"เดียวสิค่ะที่รัก เที่ยนจะกินให้หมดเลยนะค่ะ" เที่ยนค่อยๆๆเอานิ้วเข้าไปเข้าๆออกๆๆช้าๆๆ แพร์เสียวไปทั้งตัวเที่ยนไม่หยุดยิ่งเห็นแพร์เสียวยิ่งทำแรงขึ้นแรงขึ้น ทั้งสองกอดกันแล้วเที่ยนได้เอาของลับของเธอแล้วของลับของแพร์ติดกันแล้วถูกขึ้นถูกลงได้จังหวะ ทั้งสองเอานิ้วเข้าๆๆออกๆเอานิ้วถูที่เม็ดเสียวเร็วขึ้นๆแรงขึ้นๆ ในห้องอันแสนหวานที่เร้าร้อนทั้งคู่จูบกันไม่นานร่างกายทั้งคู่ก็เกรงไปด้วยความสุข
"เหนื่อยมั้ยค่ะคนสวยของพี่"แพร์ถามเที่ยน
"นิดหน่อยค่ะ อีกรอบยังไหวค่ะ" เที่ยนยิ้ม
"ไม่ได้เดียวต้องลงไปงานข้างล่างนะค่ะ เอาไว้เลิกงานก่อนนะแล้วพี่จะให้เที่ยนอีกนะค่ะคนดีของพี่"แพร์พูดไปพรอ้มเดินเข้าห้องน้ำไปจัดการกับตัวเอง
"แหมพี่แพรฺก็ทำเป็นรู้ดีไปได้เที่ยนอยากอยู่กับพี่แพร์ทุกวันเลยค่ะ"เที่ยนเดินไปกอดแพร์
"จ๊ะ เอาไว้ก่อนนะค่ะเราจะได้อยู่ด้วยกัน" แพร์หันมายิ้มแต่ในใจก็คิดหนักเหมือนกันเพราะรู้ว่าถ้าเอาเที่ยนเข้าบ้าน ยัยไหมต้องไม่ยอมแน่ๆๆ
ทั้งคู่รีบแต่งตัวแล้วรีบลงไปงานก่อนที่ไหมกะฝ้ายจะลงมา เที่ยนกับแพร์รีบลงมาดูความเรียบร้อย แขกในงานเริ่มมากันเยอะขึ้น ทั้งคนงาน แล้วพนักงานในบริษัท ที่ต่างก้อยากจะมาพบมาเจอเจ้านายคนเก่งคนใหม่ของเค้า
ฝ้ายพูดขึ้นกับไหม"คนเยอะจัง พี่ไม่รู้จักใครสักคนเลย"
"รุ้จักสิค่ะ แต่พี่คงจำไม่ค่อยได้มากกว่า "ไหมยิ้มให้พี่สาวฝาแฝด
ไหมเดินไปหยิบไมค์แล้วประกาสตอนรับพี่สาว
"ในที่สุดนะค่ะเราก็ได้ Dr.ทอฝ้ายกลับมารวมงานกับพวกเรา เป็นตัวแทนบริษัท ตอนรับคุณทอฝ้ายค่ะ"
"ขอบใจ จ๊ะ ขอบคุณทุกท่านนะค่ะที่มามีอะไรก็ช่วยแนะนำได้นะค่ะ"ฝ้ายพูดแบบเป็นกันเองกับทุกคน
ผู้คนต่างยินดีแล้วซุบซิบกัน ถึงความเป้นกันเองน่ารักของฝ้าย พ่อแม่ของทั้งสามคนนี้สอนเสมอว่า คนงานก็เหมือนญาติพี่น้องเราดูแลเค้าดีเค้าก้จะดูแลเราดีด้วยเหมือนกัน ทั้งสามได้จำคำของพ่อแม่แล้วทำตามเรื่อยมาเลยทำให้เป็นที่รักของคนในบริษัท เป็นอย่างดี
ในงานนี้ไม่ใช่เพียงคนงาน เท่านั้นที่มายินดีกับฝ้าย เพื่อนๆฝ้ายที่ทราบข่าวก้ได้มายินดีกับฝ้ายเช่นเดียวกัน รวมทั้งปุ้ยแฟนเก่าของฝ้ายด้วย ไหมเห็นเช่นนั้นเลยเดินเข้าไปหาปุ้ย
"หวัดดีค่ะพี่ปุ้ยสบายดีหรือค่ะ"
"ดีค่ะไหม ไม่เจอกันนานไหมยังสวยเหมือนเดิมนะค่ะ"
"ขอบคุณค่ะ พี่ปุ้ยก็เช่นกันนะค่ะยังเหมือนเดิม"น้ำเสียงของไหมทำให้ปุ้ยรับรู้ถึงความไม่เป็นมิตร
"นี้คุณฟ้าแฟนพี่ค่ะ"ปุ้ยแนะนำทอมหน้าตาเข้ม แต่ไหมก้ไม่ได้ใยดีอะไร แล้วเดินจากไป
"ปุ้ยบอกฟ้าแล้วว่าอย่ามาเลย ปุ้ยก้ไม่รู้ฟ้าอยากให้ปุ้ยมาทำไม"ปุ้ยให้ไปต่อว่าแฟนหนุ่ม
"ฟ้าเห็นว่าเค้ากลับมาทั้งทีก้อยากมาแสดงให้เห็นถึงความจริงใจแล้วอยากขอโทษเค้าด้วย"ฟ้าบอก
"เรื่องอะไรเรื่องปุ้ยนะเหรอ ฟ้าไม่ผิด เค้าไม่มีเวลาให้ปุ้ยคนที่ดูแลปุ้ยตลอดมาคือฟ้าไม่ใช่เค้า ปุ้ยพูดถูกหรือป่าวค่ะฟ้า"ปุ้ยพูดด้วยน้ำตาปริม
"จ้ะๆอย่าร้องนะค่ะคนดีของฟ้า"ฟ้าปลอบ
"ดีจ๊ะปุ้ยมาด้วยเหรอ ดีค่ะฟ้าสบายดีนะ"แพร์เข้าไปทัก อย่างยิ้มแย้ม
แพร์ในชุดสีชมพูเข็มเกาะอกยาวแค่เข่า ดูสวยสง่า เดินตามมาด้วยเที่ยนดูสวยไม่แพ้กัน
"โอโห้ สวยจังพี่แพร์"ฝ้ายตาโตในความสวยของพี่สาวฝาแฝด
"แหมฝ้ายก้นะ"แพรฺเขิล "เนี้ยถ้าคุณฝ้ายแต่งแบบนี้ก็คงสวยไม่แพ้พี่แพร์หรอกค่ะ"เที่ยนเอยชม
ไหมเดินตามลงมาด้วยชุดผ้าไหมสีชมพูออ่นที่เธอออกแบบได้เก๋ไก๋ ทีเดียว แล้วประกาศ ให้ทุกคนในงานได้ชมการเดินแฟชั่นโชว์เล็กๆน้อยๆก่อนเปิดงานจริง ทั้งหมดเป็น designของเธอแล้วเพื่อนๆร่วมงาน
"สวยมาก เก่งมาก ไหมน้องพี่" ฝ้ายเอยปากชม "ไหมโตขึ้นเยอะนะตั้งแต่กลับมาจากเมกา"แพร์ชมไหมให้ฝ้ายฟัง
"ตั้งแต่เลิกกะนายนั้น"ฝ้ายนั่งนึกแล้วตบหมัดเบาๆ "จุ๊ๆไม่เอานะฝ้ายเรื่องมันผ่านมานานแล้วนะเหมือนกับไหมลืมเรื่องนั้นนานแสนนานแล้วละพี่ว่านะ"ไหมห้ามปรามน้องสาว

แต่ในใจของไหมนั้นยังไม่เคยลืมแม้แต่น้อยเลยแฟนเก่าของเธอชายหนุ่มที่หล่อเหลาเอาการ เค้าเลิกกับเธอทำให้เธอต้องเจ็บช้ำอย่ามากเค้าหนีเธอไปแต่งงานทั้งๆที่เค้าและเธอก็กำลังจะแต่งงานกันอีกไม่นานที่เค้าต้องทำแบบนั้นเพราะเค้าทำผู้หญิงอีกคนท้อง ตั้งแต่นั้นมาทำให้ไหมตัดใจได้แล้วทำแต่งานเพื่อจะได้ลืมเค้าคนนั้นสะให้สิน แต่ในความรู้สึกลึกๆไหมก็ไม่เคยลืมเค้าเลยแม้แต่น้อยเวลาละมั้งที่จะทำให้ไหมลืมเค้าแต่อีกนานแค่ไหนละ

งานได้จบไปด้วยดีแขกเริ่มทะยอยกลับ ปุ้ยกับฟ้าได้เดินมาหาโต๊ะของแฝดทั้งสาม ฝ้ายพยามหลบหน้าปุ้ยตลอดงานแต่คราวนี้คงหลบไม่พ้นเป็นแน่
"แพร์ค่ะ เดียวปุ้ยกลับก่อนนะค่ะ ฝ้ายดีใจด้วยนะกับความสำเร็จ กลับนะไหม"ปุ้ยเอ้ย
"จ๊ะ"ฝ้ายตอบสั้นๆแล้วเดินออกมาจากโต๊ะ "ค่ะ"ไหมสบัดหน้า มีแต่ แพร์เท่านั้นที่ยินดียินร้ายกะปุ้ยด้วย
"กลับดีๆนะปุ้ย โชคดีค่ะคุณฟ้า" "เดียวเที่ยนไปส่งให้ค่ะ"เที่ยนเสนอหน้า "เสนอหน้าจิงๆ"ไหมบ่นพริมพรำ แพร์แอบตีเข่าน้องสาวเบาๆๆ

ในขณะที่ฝ้ายเดินไปเรื่อยดูแลแขกที่เหลือนั้น สาวน้อยนางหนึ่งได้สะดุดตาฝ้ายเป้นอย่างมาก เธอยืนแอบๆอยู่
"ใครอะค่ะยืนแอบอยู่ทำไมเอ้ยออกมาสิค่ะ"ฝ้ายเรียก สาวน้อยนางนั้นได้เดินออกมาเธอสวยน่ารักผมยาวตาโต น่ารักมากเลยทีเดียว ทำเอาฝ้ายหัวใจเก้บหลุดออกมา
"สวัสดีค่ะคุณทอฝ้าย" สาวน้อยพูดอย่างเขิลอาย
"สวัสดีค่ะ ชื่ออะไรค่ะ"ฝ้ายยิ้ม
"น้ำค้างค่ะ"เธอตอบ
"ชื่อน่ารักจังค่ะ น้ำค้าง ทำงานอยู่สาขาไหนค่ะ"ฝ้ายเอยถาม
"น้ำเพิ่งเข้ามาค่ะ พอดีคุณแพร์ขอให้มาช่วยเดินแฟนชั่นให้อะค่ะ น้ำยังไม่ทราบเหมือนกันว่าน้ำจะทำหน้าที่อะไรตรงไหน"
"ออ๋เหรอค่ะ ให้ฝ้ายถามให้มั้ยละค่ะ"
"ไม่เป้นไรค่ะเอาไว้เอาบริษัท ก่อนก้ได้ค่ะ"
"น้ำค้างใส่ชุดนี้แล้วสวยจังนะค่ะ"ฝ้ายชม นางฟ้าของเธอในชุดผ้าไหมสีขาวสั้นเลยเข่า กับเสื้อผ้าไหมสายเดียว
"ขอบคุณค่ะ น้ำค้างว่าจะไปถอดคืนอยู่พอดีอะค่ะ แต่หาทางไม่เจอ แหะๆ หลงอะค่ะ บ้านใหญ่เหลือเกิน" เธอยิ้มเขิลๆๆ
ไหมเดินผ่านมาพอดี "อ้าว ยังไม่เปลี่ยนชุดเหรอค่ะ ชอบใช่ม้า"ไหมแอบยิ้มแล้วชื่นชมในฝีมือออกแบบของตัวเอง
"ไม่ค่อยเลยนะหยะ เค้าหาทางไปห้องเปลี่ยนไม่เจอหลอกหยะแม่คุณ" ฝ้ายล้อน้องสาว
"โห้พี่ฝ้ายนะเดียวเถอะ"ไหมตีพี่สาวตัวเองเบาๆๆ น้ำค้างแอบยิ้มถึงความขี้เล่นของฝ้าย "แต่ชุดของคุณแพร์ก็สวยจริงๆนะค่ะ แต่ละชุด ไม่ว่าจะเป็นผ้าไหมหรือผ้าฝ้ายธรรมดา แต่ละชุดดูสวยทุกชุด น้ำค้างติดตามผลงานของคุณมานานแล้วด้วนะค่ะ ดีใจมากๆเลบค่ะที่ได้ใส่ชุดของคุณ"
"แหมอิ่มลูกยอจัง"ไหมแซว "ขอบคุณค่ะ คุณน้ำค้าง เพิ่งเข้ามาทำงานเหรอค่ะไม่ค่อยเคยเห็นหน้าเลย"ไหมทัก
"ค่ะ วันนี้วันแรกค่ะ เดียวน้ำค้างไปเปลี่ยนก่อนชุดก่อนนะค่ะ"น้ำค้างเดินกำลังจะเดินเลี้ยงออกมาก
"คุณน้ำค้างค่ะ ถ้าชอบก็เก็บไว้นะค่ะ ไหมยกให้ค่ะชุดนี้เหมาะกับคุณมากๆเลยค่ะ"ไหมยิ้ม
"อุ้ยไม่ได้หรอกค่ะ"น้ำค้างค้าน "เอานะนานๆคุณนายไหมจะใจดีนะคุณน้ำค้างรีบเก็บไว้เร็ว"ฝ้ายแซวน้อง
"โห้พี่ฝ้ายพูดแบบนี้ได้งัยค่ะเนี้ย"ไหมงอน "ตามสบายนะค่ะคุณน้ำค้างเดียวไหมขอตัว" ไหมเดินงอนฝ้ายหนีไป
"เดียวฝ้ายพาไปห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าไมค่ะคุณน้ำค้าง"ฝ้ายสงสายตาหวานช่ำให้น้ำค้าง