ไม่กี่สิบนาทีถัดไป เพื่อนๆคนอื่นๆ ของจันทร์เจ้าก็มากันครบเซท มีธาดา ไพรพญา และวันวิสา พี่สาวของวรรณวิไล ธาดาถือขวดเหล้าค็อกเทลผสมติดมือมาด้วยขวดใหญ่

" เอาเหล้ามาอีกล่ะ รู้ๆ อยู่ว่าจันทร์เจ้าไม่ค่อยสบาย " กุหลาบต่อว่า

" ไม่เป็นไร กินได้ " จันทร์เจ้าบอก

" เห็นมั้ย ..กิน เอ้ย..ดื่มได้ " ไพรพญาตอบ พยักหน้ากับธาดา

" ก็ สองคนนี่แหละ เค้าแวะซื้อกัน เราห้ามแล้วนะ " วันวิสาฟ้อง เธอติดรถมากับทั้งสองคน

ไพรพญาถลกแขนเสื้อเชิ๊ตแขนยาวขึ้น ขยับนั่งลงบนพื้นพรม ที่โต๊ะเตี้ย วางขวดเหล้าบนโต๊ะ " รินแจกเลย ของดี อย่างแพงเลยนะเนี่ย "

วันวิสาค้อนสองคน นั่งลงตรงเก้าอี้นวมใกล้ " เดี๋ยวแฟนเค้าก็ว่าเอาหรอก "

" แฟน ? " ธาดาถามเสียงสูง สงสัย

" อ้าว..ก็แฟนของจันทร์เจ้าไง ยืนอยู่ตรงนั้น " วันวิสาชี้ไปที่ฟ้าใส ที่กำลังยืนจัดแก้วน้ำ และน้ำแข็งอยู่ตรงบาร์เครื่องดื่ม

ฟ้าใสได้ยินชัดเจน รู้สึกเขิน ใบหน้าร้อนผ่าว มือที่หยิบจับ เลยผิดๆถูกๆ มองเลยไปทางจันทร์เจ้า เห็นสายตาคู่นั้นมองมาก่อนแล้ว

" เฮ้ย.." ไพรพญารีบยกมือห้าม แล้วยื่นหน้าไปพูดเบาๆ ข้างหูวันวิสา " คือว่า ..ตอนที่เธอไปเกาหลีน่ะ ที่นี่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เจ้าวรรณไม่ได้เล่าอะไรเลยหรือ ? " พอเห็นวันวิไลทำหน้างง จึงพูดต่อ " ฟ้าใสกำลังจะหมั้นกับนเรศ "

" อ้าว..แล้ว..จันทร์เจ้าล่ะ " วันวิสามองไปทางจันทร์เจ้า ซึ่งขณะนี้ เดินไปช่วยฟ้าใส ตักน้ำแข็งใส่แก้ว

" ก็ต้องถอย เพราะฟ้าใสรับปากจะหมั้นกับนเรศ " ไพรพญายังพูดเบา

" เอ..แต่เราว่า ทั้งสองยังรักกัน " วันวิไลมองทั้งคู่ เห็นสายตาที่ฟ้าใสแอบมองจันทร์เจ้า และสายตาของจันทร์เจ้าที่ลอบมองฟ้าใส

ไพรพญาหัวเราะเบาๆ " ช่าย..มากด้วย ดูสิ..จันทร์เจ้านะ ท่าทางนุ้ม..นุ่มไปเลย เวลาอยู่ใกล้ฟ้าใส..ฮา ฮา ไม่เห็นอย่างงี้ได้บ่อยๆ "

" แล้ว..ฟ้าใสก็จะหมั้นนี่นะ " วันวิสายังแคลงใจ

" เอ้อ..ดูฟ้าใสสิ ..เขิน..เชียว " ธาดาทำเสียงเน้นยาว หยักเผยิดกับไพรพญา " ก็ต้องติดตามกันต่อไปล่ะนะ "

กุหลาบเดินเข้านำแตง กับบัวขาว ที่ถือขนม และ อาหารว่างมาคนละเต็มมือ มีวรรณวิไลเดินตาม สายตาไม่ละจากอาหารในจาน

ฟ้าใสช่วยดูแลเครื่องดื่มเล็กน้อย ก็ขอตัวขึ้นห้องไปหาพี่สาว " พี่รุ่งงีบไปค่ะ เพราะเหนื่อย แต่คงตื่นแล้ว เดี๋ยวฟ้าใสจะขึ้นไปดู " เธอบอกจันทร์เจ้าก่อนที่จะเดินขึ้นไปชั้นบน

รุ่งฟ้าตื่นแล้ว นั่งจัดพับผ้า แขวนผ้าให้ฟ้าใส ตนเองไม่กล้าออกไปเดินเพ่นพ่าน รอให้น้องสาวเข้ามาในห้องก่อน ใจจริงอยากออกไปพบกับเจ้าของบ้าน มองไปข้างนอก เห็นมืดแล้ว คิดว่า เจ้าของบ้านน่าจะกลับแล้ว

" พี่รุ่ง ตื่นนานแล้วหรือยังคะ " ฟ้าใสเดินเข้ามาในห้อง

" นานแล้วจ้ะ เวลาพลบค่ำน่ะ ไม่ควรนอนหรอกนะจ้ะ " รุ่งฟ้าตอบ มองหน้าน้องสาว เห็นสีหน้าดูเปล่งปลั่งกว่าเมื่อก่อน

" คุณจันทร์เจ้ากลับมาหรือยัง ? " เธอถามน้องต่อ

" กลับมาแล้วค่ะ " ฟ้าใสตอบอมยิ้ม ดวงตาสวยดูแจ่มใส " แล้วก็มีเพื่อนๆมา ฟ้าใสเลยช่วยจัดเครื่องดื่ม ก่อนขึ้นมาดูพี่ "

" ถ้าฟ้าใสยุ่งๆ ก็ไปช่วยคุณจันทร์เจ้ารับรองแขกเถอะ ไม่ต้องห่วงพี่ " รุ่งฟ้ารีบบอก ฟ้าใสยังไม่ทันตอบกระไร ก็มีเสียงเคาะประตู

" ใครนะ ? " ฟ้าใสพึมพำ รีบเดินไปเปิดประตู จันทร์เจ้ายืนอยู่ข้างนอก

" พี่เข้าไปได้หรือเปล่า " จันทร์เจ้าถาม ฟ้าใสหันไปมองพี่สาวแว่บหนึ่ง ก่อนเปิดประตูกว้าง

" ได้ค่ะ " เธอเบี่ยงตัวหลีกให้จันทร์เจ้าเดินเข้ามา

" พี่รุ่งคะ นี่คือ..คุณจันทร์เจ้าค่ะ " ฟ้าใสแนะนำกับพี่สาว รุ่งฟ้าทำท่าจะยกมือไหว้ แต่จันทร์เจ้ารีบยกมือห้าม

" ไม่ต้องไหว้หรอก เราอายุเท่ากัน " จันทร์เจ้ารีบบอก รุ่งฟ้ายังอึกอัก..แต่ ไงๆ จันทร์เจ้า..ก็เป็นเจ้านายของน้องสาว

" ฟ้าใสจัดหาห้องให้พี่หรือยัง ? " จันทร์เจ้าหันมาถามฟ้าใส

" รุ่งนอนที่เรือนคนรับใช้ก็ได้ค่ะ " รุ่งฟ้ารีบตอบ แต่จันทร์เจ้าส่ายหน้า

" มีห้องข้างบนนี้ที่ว่างอีกสามห้อง ห้องดีที่สุดจะเลยห้องจันทร์ไปอีกสองห้อง ฝั่งตรงข้าม " จันทร์เจ้าบอก แล้วจึงพูดกับฟ้าใสว่า " เดี๋ยวพี่จะสั่งบัวขาวให้มาดูแลเรื่องนี้ให้ แล้ว..ไม่รู้ว่าทานข้าวเย็นกันหรือยัง ? " จันทร์เจ้าหันมาถามรุ่งฟ้า รุ่งฟ้าส่ายหน้า

" งั้น..เดี๋ยวจันทร์จะบอกให้ข้างล่างเค้าจัดโต๊ะอาหารเลย แล้วฟ้าใสพาพี่รุ่งลงไปทาน ไม่ต้องคอยพี่ " จันทร์เจ้าบอก ก่อนหันมาบอกรุ่งฟ้า " ขอโทษด้วยจริงๆ ที่เผอิญวันนี้ จันทร์มีแขกมาที่บ้าน เลยทานข้าวด้วยไม่ได้ "

ฟ้าใสอมยิ้ม มองจันทร์เจ้าสั่งจัดการโน่นนี่ เป็นธุระไปซะทุกเรื่อง แม้แต่การพูดจา และการใช้คำพูดเรียกตัวเอง ก็ฟังดูน่ารัก และเป็นกันเองกับรุ่งฟ้าพี่สาวของเธอ..

ฝ่ายรุ่งฟ้า มองจันทร์เจ้าเต็มตา..นี่น่ะหรือ คือ คุณจันทร์เจ้าที่น้องสาวพูดถึงบ่อยๆ มีชื่อนี้อยู่ในจดหมายทุกๆฉบับที่ส่งมา หน้าตาผิวพรรณดูดี ท่าทีดูมีสง่าราศรี การแต่งเนื้อแต่งตัวดูสุภาพ แต่ติดจะออกคล้ายการแต่งกายแบบชาย มากกว่าหญิง กริยาไม่ดูเป็นหญิง แต่ก็ไม่ได้ห้าวอะไรเกินไปนัก..คนที่เป็นลักษณะนี้ มีหรือ ที่รุ่งฟ้าจะไม่เคยเห็น ในหมู่บ้านก็มีอยู่หนึ่งคู่ เป็นหญิงทั้งคู่ แต่รักกัน และอยู่ด้วยกันเหมือนผัวเมีย แรกๆ คนในหมู่บ้านไม่มีใครยอมคบหา แต่ไปๆมาๆ ก็ไม่ใส่ใจอะไรอีก ปัจจุบันคนในหมู่บ้านก็ไปมาหาสู่หญิงคู่นี้อย่างปกติ

จันทร์เจ้าขอตัวกลับลงไปหาเพื่อน รุ่งฟ้ามองฟ้าใสที่เดินตามไปส่งจันท์เจ้าที่หน้าประตูห้อง เห็นสองคนยืนชิดพูดคุยกันเบาๆ สายตาของฟ้าใสที่มองจันทร์เจ้า..ดูหวานล้ำลึก..ผิวหน้าบางครามีระเรื่ออมชมพู...\'ฟ้าใส\'..รุ่งฟ้าครางชื่อน้องสาวอยู่ในใจ..

พอรู้ว่าฟ้าใสมาที่บ้านจันทร์เจ้า นเรศก็ตามมาหาที่บ้านในตอนเย็นวันถัดไป เจอกับจันทร์เจ้าก่อนจึงบ่น

" ถ้าเราไม่โทรไปที่เชียงราย ก็คงไม่รู้ว่าคุณฟ้าใสมานี่ ทำไมเธอไม่ยอมบอกเราเลยก็ไม่รู้ มือถือเค้าก็ปิดตลอด "

จันทร์เจ้าขมวดคิ้วแปลกใจ " จริงน่ะ ..อาจกำลังเพราะยุ่งๆ อยู่มั้ง " ตอบไปงั้น..ทั้งๆที่รู้ว่า ฟ้าใสไม่ยุ่งอะไร แปลก..คนรักกันไม่ใช่เหรอ..ทำไมฟ้าใสถึงไม่ใส่ใจนเรศ แต่..นึกๆดู แล้ว..ฟ้าใสเคยใส่ใจนเรศตอนไหนหรือ ? ตอนจับมือกัน ? หรือว่า ตอนตกลงจะหมั้นกัน ?

" เสาร์หน้า เราจะพาฟ้าใสกับพี่สาว ไปเที่ยวทะเลไปค้างคืนที่บ้านพักที่เกาะช้าง นายจะไปด้วยมั้ย ? " จันทร์เจ้าชวน

" เสาร์หน้าเหรอ..ว้า..เราติดวันอาทิตย์น่ะ ต้องไปรับหัวหน้าที่ย้ายมาจากต่างประเทศ งานนี้ไม่ไปไม่ได้..เสียดายจัง "

" อืมอ์..เสียดายนะ " จันทร์เจ้าพยักหน้าหงึกหงัก

นเรศคุยกับจันทร์เจ้าสักพัก ก็ขอตัวไปหาฟ้าใส ฟ้าใสนั่งอยู่หลังบ้านกับรุ่งฟ้า และสาวๆคนรับใช้ รุ่งฟ้าอยากโชว์ฝีมือทำกับข้าวเหนือ

ฟ้าใสคุยด้วยกับนเรศสักแป๊บ ก็ขอตัว หันมาขอรุ่งฟ้าให้คุยแทน รุ่งฟ้าอึ้งๆ ถามน้องสาวต่อหน้านเรศ

" อ้าว..แล้วฟ้าใสจะไปไหนจ้ะ ? "

" ไปดูคุณจันทร์เจ้าหน่อยค่ะ สงสัยขึ้นไปทำงานแล้ว "

" ไม่ให้บัวขาวไปดูหรือจ้ะ " รุ่งฟ้าถาม ฟ้าใสยังไม่ทันตอบ บัวขาวก็ตอบแทน

" ต้องเป็นคุณฟ้าใสเท่านั้นค่ะ เผื่อถึงเวลาทานยาไงคะ คุณจันทร์เจ้าดื้อค่ะ เชื่อฟังคุณฟ้าใสคนเดียว " บัวขาวพูดจบ ก็อมยิ้มกันกับฟ้าใส

" รู้สึกว่า ตอนนี้..คุณจันทร์เจ้าต้องการฟ้าใสแล้วใช่มั้ย ? " รุ่งฟ้าถาม สบตาน้องสาวแบบตรงๆ ฟ้าใสยิ้มเก้อๆ ใช่..ตอนอยู่เชียงราย เธอเคยบอกพี่สาวว่า คุณจันทร์เจ้าไม่ต้องการฟ้าใสอีกแล้ว แต่..พอหลังจากคืนเมื่อวาน ฟ้าใสก็รู้ว่าจันทร์เจ้าไม่ได้มีผู้หญิงคนไหนอีก ซึ่งวรรณวิไลก็แอบมากระซิบบอกเธอเช่นนั้น ฟ้าใสจึงคิดว่า วันนี้..ฟ้าใสยังมีโอกาศ..ที่จะพยายามดึงจันทร์เจ้ากลับมาหาเธอ..ฟ้าใสตัดสินใจแล้ว..