นวนิยายหญิงรักหญิงเรื่อง : เพื่อนหญิง(girlfriend)..Lesbain romance story.. ตอนที่ 28
เขียนโดย : A-Art
อ่านตอนที่ -->
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
10 |
11 |
12 |
13 |
14 |
15 |
16 |
17 |
18 |
19 |
20 |
21 |
22 |
23 |
24 |
25 |
26 |
27 |
28 |
29 |
30 |
31 |
32 |
33 |
34 |
35 |
36 |
37 |
38 |
39 |
40 |
ตอนจบ |
" ยังค่ะ " ฟ้าใสตอบ ใจโหวง เมื่อไม่ใช่เสียงจันทร์เจ้า
" ฟ้าใสเหรอ นี่ฉัน กุหลาบนะ " ฝ่ายโน้นบอกชื่อตนเอง แล้วพูดต่อ " แหม..เดี๋ยวนี้จันทร์เจ้าเที่ยวบ่อยจัง "
ฟ้าใสรู้สึกเอะใจถามกุหลาบ " ฟ้าใสนึกว่า คุณจันทร์เจ้าไปเที่ยวกับพวกคุณ "
" โอย..ใคจะไปเที่ยวกับเค้าได้ดึกๆ ทุกคืนล่ะจ้ะ แต่ว่า..เมื่อตอนเย็นวันนี้ ฉันเจอจันทร์เจ้านะ เห็นพาเด็กใหม่ที่ออฟฟิศ เป็นรองเลขานุการ ชื่อ..หนูวรรณวิไล ไปทานข้าวที่ร้านอาหารแถวๆ สีลม ได้ทักกับจันทร์เจ้านิดเดียวเอง เนจันทรเจ้าบอกว่า จะพาหนูวรรณไปหาซื้อของต่อ แต่..หลังจากนั้น ฉันก็ไม่รู้ว่าเขาจะไปไหนกันต่ออีกหรือเปล่านะ "
" เด็กใหม่ที่ออฟฟิศ ชื่อ วรรณวิไลหรือคะ ฟ้าใสไม่เคยรู้เรื่องนี้เลย " ฟ้าใสพูดเสียงอ่อน ใจแปลบวาบ
" อ้าว..นึกว่า เคยเจอกันซะอีก จันทร์เจ้ารับเข้ามาทำงานได้เกือบสองอาทิตย์แล้ว หนูคนนี้เค้าเคยเป็นนางแบบ ลงหน้าปกนิตยสารของพวกวัยรุ่นมาก่อน แล้วไงไม่รู้ ทิ้งงานนางแบบ มาทำงานกับจันทร์เจ้า "
กุหลาบเล่าเรื่อยๆ แล้วหยุด..รอฟังคำพูดจากฟ้าใส หากแต่อีกฝ่ายยังเงียบ มิกล่าวอันใดออกมา กุหลาบถอนใจเบาๆ กล่าวจบการสนทนา
" เอาล่ะ งั้นฝากเธอช่วยบอกจันทร์เจ้าด้วยว่ากุหลาบโทรมา..แค่นี้นะจ้ะ ..สวัสดี "
" ค่ะ..สวัสดีค่ะ " ฟ้าใสตอบเสียงแผ่วหวิว
ฝ่ายกุหลาบ หลังจากวางหูโทรศัพท์แล้ว ก็รู้สึกหดหู่ในใจยิ่งนัก เพราะจับน้ำเสียงของฟ้าใสได้ รับรู้ถึงความรู้สึกของเธอ ป่านนี้..คงเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งใจ
" จันทร์เจ้าใจร้าย " กุหลาบอดไม่ได้ที่จะหันมาต่อว่าจันทร์เจ้า ที่ขณะนี้ กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอน เอนหลังพิงโซฟายาวนุ่ม จันทรเจ้าไม่ตอบคำเธอ มือที่ถือแก้ววิสกี้ เขย่าวนเบาๆ ดวงตามองหลุบต่ำ ขนตาแพดำ บดบังแววหม่นหมองในดวงตาไว้
เด็กสาวอีกคน ร่างเล็กบาง ผิวสองสีนวลเนียน หน้าตาดี ผมสั้นเปิดวงหน้าใส นั่งอยู่ข้างๆจันทร์เจ้า เหลียวมองจันทร์เจ้า แล้วเลื่อนมือไปหยิบแก้วน้ำอัดลมที่ผสมเหล้าบางๆขึ้นจิบ
" ชื่อของวรรณก็ขายได้อีก " เด็กรุ่นคนนี้ อายุราวๆ 19-20 กล่าว ท่าทาง และการพูดห้าวๆ ซุกซนร้ายๆในที
" ก็ดีแล้วนี่ แบ่งๆให้ยืมใช้บ้าง จะเป็นไรไป " กุหลาบพูด
" แต่แหม.. พี่ไม่น่าพูดเรื่องที่วรรณเป็นนางแบบเลย ฟังแล้ว..จั๊กกะจี้หู "
" อ้าว..ก็เราเคยถ่ายแบบลงปกจริงๆนี่นา "
" นั่นแหละ..ครั้งแรก และครั้งสุดท้ายเลยฮะ แล้วทางบริษัทเค้าก็ไม่คิดจะจ้างอีก เพราะเค้าบอกว่า ไม่มีทางที่วรรณจะเก็กสวยได้ ไอ้ที่เคยลงไปน่ะ เป็นโฆษณาพรีเซ้นรองเท้าบู๊ทเดินป่าตะหาก "
กุหลาบอมยิ้มขำ ไม่ตอบโต้กระไรอีก มองไปทางจันทร์เจ้าด้วยความรู้สึกที่เป็นห่วง วรรณเองก็เห็นว่า จันทร์เจ้าทำหน้าเศร้านัก จึงอยากสัพยอกให้คลายเครียด " พี่จันทร์เจ้า ถ้า..พี่ไม่สนใจคุณฟ้าใสแล้วนะ ให้วรรณเทคแคร์แทนก็ได้ คนสวยๆน่ะ วรรณเทคแคร์สุดหัวใจเลย "
" เจ้าวรรณ " กุหลาบทำเสียงดุ ตาโตใส่วรรณวิไล อีกฝ่ายที่โดนดุ ทำคอย่น กุหลาบว่าต่อ
" ถ้าเราจะพูดอะไรให้ดีกว่านี้ไม่ได้ ก็ไม่ต้องพูดอะไรทั้งสิ้น เดี๋ยวก็ยุให้จันทร์เจ้าเลิกโครงการรับเราเข้าฝึกงานในบริษัทเลย "
" โธ่..วรรณเห็นพี่เค้าซึมๆ เลยอยากแหย่เล่นๆ ให้คลายเครียด " วรรณยังแก้ตัว แต่กุหลาบก็ว่าเสียงเขียว..
" เราเป็นเด็ก จะไปรู้อะไรกัน "
" รู้สิ อย่างน้อย..วรรณก็รู้ว่า พี่จันทร์เจ้าไม่ได้กำลังทำร้ายหัวใจตนเองคนเดียวเท่านั้น แต่ยังมีอีกคน..ที่เจ็บ.. " คราวนี้ น้ำเสียงของวรรณไม่ได้เล่นเหมือนตะกี้
จันทร์เจ้าเม้มริมฝีปาก ดวงตาหรี่รวดร้าว ยกแก้วบรั่นดีในมือ ขึ้นดื่มจนหมด..
กุหลาบมองจันทร์เจ้าอย่างหนักใจ แล้วหันไปไล่วรรณ " เราน่ะ กลับบ้านไปได้แล้ว เดี๋ยวพี่สาวเราเค้าจะเป็นห่วง "
วรรณวิไลยกนาฬิกาที่ข้อมือขึ้นดู " ครับผม..วรรณกลับก็ได้ "
วรรณวิไลวางแก้วเครื่องดื่มลงบนโต๊ะ และก่อนที่จะเดินห่างไป ก็พูดทิ้งท้ายกับจันทร์เจ้าว่า
" เมามาย ..หัวใจสลาย แต่อีกคนทางโน้น คงฟูมฟาย..หัวใจสลาย..เฮ้อ.."
" เจ้าวรรณ " กุหลาบเอ็ด เสียงเข้มมาก วรรณทำคอย่น รีบยกมือไหว้ " ฮะ กลับแล้วเจ๊..หวัดดีฮะ "
วรรณวิไลเห็นตาเขียวของกุหลาบ จึงรีบเดินออกจากห้องไป
" จันทร์เจ้า คงไม่โกรธเจ้าวรรณมันนะ " กุหลาบถาม เมื่ออยู่ตามลำพังกับจันทร์เจ้า
" ไม่หรอก เราไม่เก็บมาเป็นอารมภ์หรอก ..วรรณมันก็เป็นอย่างนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว " จันทร์เจ้ากล่าว
" จันทร์เจ้า เราเข้าใจในสิ่งที่นายทำนะ เราจะไม่ถามนายอีก ว่า..คิดดีแล้วเหรอ เราเอาใจช่วยนาย แล้วเราก็ห่วงนายด้วย แต่..เราก็ไม่ลืมที่จะห่วงฟ้าใสเหมือนกัน ฟ้าใส..รักนายนะ รักมากด้วย เราดูออก " กุหลาบกล่าว
" เค้า..อาจจะ " จันทร์เจ้าหยุดนิดนึง ก่อนพูดต่อ " อาจแค่เป็นเพราะความผูกพัน ที่เค้าคิดว่า เค้าควรต้องอยู่กับเรา.." จันทร์เจ้าหยุดพูด กุหลาบมองหน้าจันทร์เจ้า ดวงตาเรียวสวยมีแววลุ่มลึก ครุ่นคิด.. กุหลาบแปลกใจ..จันทร์เจ้ากังวลอะไร
ในห้วงคิดที่วาบเข้ามาของจันทร์เจ้า คืนนั้น..หลังงานเลี้ยง..ที่ตนเองเมามาย แล้ว..สิ่งที่เกิดขึ้น ระหว่างตนกับฟ้าใส ไม่รู้ว่าเธอเต็มใจ หรือ จำยอม มันจะเป็นสิ่งที่ผูกมัดฟ้าใสอย่างไร้เหตุผล หากเพียงแค่เพราะเธอจำยอม แล้วจะต้องมาผูกมัดชีวิตของตนกับจันทร์เจ้า
จันทร์เจ้ายังนึกเรื่อยไปถึงภาพที่ นเรศกุมมือฟ้าใส ทำไม ? ฟ้าใสถึงยอม..หรือเพราะว่า..เธอก็มีใจให้นเรศ
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*
อ่านตอนที่ -->
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
10 |
11 |
12 |
13 |
14 |
15 |
16 |
17 |
18 |
19 |
20 |
21 |
22 |
23 |
24 |
25 |
26 |
27 |
28 |
29 |
30 |
31 |
32 |
33 |
34 |
35 |
36 |
37 |
38 |
39 |
40 |
ตอนจบ |
|
