บรรยากาศภายในออฟฟิศนิตยสาร TD-Style วันนี้คึกคักเป็นพิเศษเพราะเป็นวันที่ทางนิตยสารได้นัดเรียกตัวผู้สมัครที่ผ่านการคัดเลือกให้มารายงานตัวพร้อมเพรียงกันในวันนี้

“ว่าไงจอย ทุกอย่างเรียบร้อยดีมั้ย”

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีคะ รอแต่ว่าทุกคนจะมาถึงพร้อมกันเมื่อไหร่เท่านั้นเอง”

“งั้นก็ดีแล้ว พี่เองก็อยากจะเห็นตัวจริงของพวกเค้าทุกคนแล้วหละ”

“คะ จอยเองก็เก็บความตื่นเต้นแทบไม่ไหวแล้วหละคะ แล้วพี่อรแอบเชียร์ใครไว้บ้างหรือเปล่าคะเนี่ย”

“ไม่มีหรอกจ๊ะ พี่ขอเป็นกลางดีกว่า ของแบบนี้มันขึ้นอยู่กับว่าใครจะดูโดดเด่นเหมาะจะเป็นดาวประดับวงการของเรา ยังไงก็ต้องคอยดูกันต่อไป”

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

“เฮ้ยบีม แกจะเลือกเสื้อผ้าอีกนานหรือเปล่าวะเนี่ย เดี๋ยวก็ไปไม่ทันหรอก”

“ก็มันเลือกไม่ถูกนี่หว่า ไม่รู้จะใส่ชุดไหนไปดี แกช่วยเลือกหน่อยดิ”

“ชุดเก่งของนายไง เราว่าดูดีสุดแล้วนะ”

“เออ ๆ งั้นก็ได้ เสื้อผ้าดี ๆ มันก็มีอยู่แค่นี้แหละ จะไปหาซื้อใหม่ก็คงไม่ทันเวลาแล้วหละ”

หลังจากแต่งตัวกันเสร็จแล้วบีมและโอ๋จึงพากันวิ่งลงมาชั้นล่างของอพาทเมนต์เพื่อโบกรถตุ๊กตุ๊กที่อยู่แถวนั้นให้ไปส่งพวกเค้าที่ออฟฟิศตามแผนที่ที่ทางนิตยสารได้ส่งไปให้ หลังจากถึงที่หมายแล้วบีมและโอ๋แหงนหน้ามองตึกสูงที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า ตอนนี้บีมรู้สึกว่าหัวใจของเค้าเต้นแรงมากกว่าปกติ แข้งขาก็พาลจะก้าวไม่ออกเอาซะดื้อ ๆ

“เฮ้ย บีมเป็นอะไรไปวะรีบเดินเข้าซิ เดี๋ยวก็ไปไม่ทันเวลาหรอก”

“ก็ ก็มันก้าวขาไม่ออกนี่หว่า ขามันสั่น ๆ ยังไงก็ไม่รู้”

“เอาละซิ ตื่นเต้นมากใช่ป่ะ เอางี้ สูดลมหายใจเข้าไปลึก ๆ เลยเพื่อน”

“โอเค ดีขึ้นแล้วหละ” บีมสูดลมหายใจเข้าไปเต็มปอดพร้อมกับเดินเข้าไปในตึกอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ

บีมและโอ๋พากันเดินไปขึ้นลิฟท์ด้วยท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ และด้วยท่าทางแปลก ๆ ของทั้งสองคนทำให้เป็นจุดเด่นเป็นที่สนใจของคนที่เดินผ่านไปผ่านมา และจากสายตาที่พวกเค้าเหล่านั้นได้มองก็พอจะเดาออกได้ว่าสองคนนี้คงเป็นเด็กที่มาจากต่างจังหวัดแน่นอน เพราะดูจากการสไตล์การแต่งตัวและท่าทางเปิ่น ๆ แล้วดูยังไงก็คงไม่ใช่สไตล์ของคนเมืองกรุงแน่นอน

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ภายในห้องรับรองที่ทางนิตยสารได้จัดไว้ให้ บรรดาผู้สมัครที่โดนเรียกตัวมาต่างพากันนั่งรอจนพร้อมหน้าพร้อมตากันหมดแล้ว หลายคนทักทายและเริ่มทำความรู้จักซึ่งกันและกัน

“เอาหละทุกคนมาพร้อมกันหมดแล้วใช่มั้ย ไหนพี่ขอเช็คชื่อหน่อยนะ” จอยเดินเข้ามาในห้องรับรองพร้อมกับถือแฟ้มรายชื่อไว้ในมือ

จอยขานเรียกชื่อทีละคนจนครบหมดทุกคนจะขาดก็เพียงอีก 1 คนเท่านั้นที่ยังมาไม่ถึง ทำให้จอยอดเป็นกังวลไม่ได้ว่าคนที่ยังมาไม่ถึงนั้นจะสละสิทธิ์หรือเกิดอะไรขึ้นกับเค้าคนนั้นกันแน่

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

บรรยากาศภายในลิฟท์ตอนนี้นั้นอบอวลไปด้วยความร้อนรนกังวลใจ

“ที่ทำงานของนิตยสารอยู่ชั้นไหนเหรอวะโอ๋ ตื่นเต้นจังเลยอ่ะ ทำไงดีวะ ตื่นเต้นจนปวดท้องแล้วเนี่ย”

“ใจเย็นเพื่อน เดี๋ยวนะขอดูรายละเอียดอีกทีก่อน” โอ๋ก้มดูรายละเอียดในแผ่นกระดาษด้วยความร้อนรนใจ

“นี่น้องสองคนจะไปไหนกันเหรอจ๊ะ” หญิงวัยกลางคนท่าทางใจดี เอ่ยถามบีมและโอ๋ที่กำลังทำท่าลุกลี้ลุกลน

“เอ่อ คือเราจะไปออฟฟิศของนิตยสาร TD-Style ฮะ ไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหนพี่พอจะทราบมั้ยฮะ” บีมหันมาตอบหญิงวัยกลางคนที่มองหน้าบีมด้วยว่าคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยเห็นหน้าที่ไหนมาก่อน

“จะไปที่นั่นกันเหรอจ๊ะ งั้นก็พอดีเลย พี่ก็กำลังจะไปที่นั่นพอดีเลยจ๊ะ“

“เฮ้ย ๆ โอ๋ พี่เค้าไปทางเดียวกับเราหละ โชคดีจังเลยเนอะ” บีมหันไปบอกโอ๋ด้วยความโล่งใจและหันกลับไปส่งยิ้มให้กับหญิงวัยกลางคนท่าทางใจดี

“แล้วน้อง ๆ ไปทำอะไรที่นั่นกันหละจ๊ะเนี่ย”

“คือบีมเค้าผ่านการคัดเลือก ทางนิตยสารเค้าเลยเรียกตัวบีมมันมาเทสต์หน้ากล้องวันนี้หนะฮะพี่” โอ๋หันมาบอกพร้อมกับโฆษณาเพื่อนเต็มที่

“งั้นน้อง ๆ คงมาจากต่างจังหวัดกันซินะ ใช่มั้ยจ๊ะ” หญิงสาวอมยิ้มและเริ่มรู้แล้วว่าทำไมเธอถึงได้คุ้นหน้าเด็กที่ชื่อว่าบีม

“ใช่ฮะ แล้วพี่รู้ได้ไงหละฮะ แต่…ถึงไม่บอกพี่ก็คงจะรู้หรอก พวกเราออกจะบ้านนอกกันขนาดนี้” บีมมองดูตัวเองในกระจกภายในลิฟท์ที่สะท้อนให้เห็นเงาของตัวเอง

“นี่พี่จะบอกให้นะ พี่เองก็เป็นเด็กต่างจังหวัดมาก่อนเหมือนกัน เพียงแต่เมื่ออยู่ในสังคมแบบนี้เข้าเมืองตาหลิ่ว เราก็ต้องหลิ่วตาตาม มั่นใจในตัวเองไว้นะจ๊ะ รู้มั้ย”

ลิฟท์มาถึงที่หมาย บีมเริ่มออกอาการกระวนกระวายใจอีกครั้ง จนโอ๋ต้องเป็นฝ่ายฉุดกระชากลากเพื่อนที่ขาเริ่มก้าวไม่ค่อยจะออก

“น้องสองคนเข้ากันไปก่อนนะจ๊ะ เดี๋ยวพี่แวะไปทำธุระก่อน”

“ขอบคุณนะฮะพี่ที่ช่วยแนะนำอะไรดี ๆ ให้กับพวกเรา” บีมและโอ๋ยกมือไหว้ขอบคุณพี่สาวใจดีที่มีน้ำใจให้กับพวกเค้า

หญิงสาวใจดีเดินไปอีกทาง ทิ้งให้บีมและโอ๋ยืนเคว้งคว้างอยู่หน้าประตูออฟฟิศที่ต่างคนต่างเกี่ยงที่จะเปิดประตูเข้าไป

“เออ เมื่อกี้ก็ลืมถามชื่อพี่คนเมื่อกี้เลยว่าชื่ออะไร ไม่รู้จะได้มีโอกาสตอบแทนน้ำใจพี่เค้าอีกหรือเปล่า” บีมพูดพร้อมกับนึกขึ้นได้ว่าลืมถามชื่อพี่สาวใจดีคนนั้น

“แต่ตอนนี้แกเข้าไปก่อนดีกว่านะบีม ป่านนี้คนอื่น ๆ เค้าคงมาครบกันหมดแล้วมั๊ง“

“โอ๋ เราไม่อยากเข้าไปเลยอ่ะ เราเข้าไปก็เป็นจุดเด่นเลยซิ เรายิ่งเปิ่น ๆ ด้วยอ่ะ แกเข้าไปพร้อมเราหน่อยซิโอ๋”

“แต่เราเข้าไปได้เหรอ เราไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วยนะเว่ย เรารออยู่แถวนี้แหละ”

“ไม่ได้นะ แกจะทิ้งให้เราไปคนเดียวได้ไงอ่ะ“

“เอาน่า กล้า ๆ หน่อยดิ เราไม่ไปไหนหรอก จะรออยู่แถว ๆ นี้แหละ”

“สัญญานะว่าแกจะไม่ไปไหน”

“เออ ๆ รีบเข้าไปเหอะ มัวลีลาอยู่ได้” โอ๋เปิดประตูพร้อมกับดันเพื่อนเข้าไปในห้อง

“เฮ้ย รอจริง ๆ นะ” บีมหันมาบอกโอ๋อีกครั้งก่อนที่ประตูจะปิดลง