นิทราเงยหน้าจากจอคอมพิวเตอร์เหลือบมองนาฬิกาที่โต๊ะทำงาน ถ้าเป็นเวลาปกติที่ไม่มีงานด่วนเข้ามา เวลานี้คงเป็นเวลาที่เธอได้นอนหลับสบายใต้ผ้าห่มอุ่นกับ…อืมม..หวานใจของเธอไปแล้วหละ คงไม่ต้องนั่งหลังขด

          หลังแข็ง เพ่งพิจารณาดูความงามของตัวเลขงบประมาณปีหน้าของบริษัทอยู่อย่างนี้หรอก

          เธออุตส่าห์ชะล่าใจ ไม่นึกไม่ฝันว่าเจ้านายจะไว้ใจในความเป็นอัจฉริยะในตัวเธอมากมายขนาดนี้ ก็เวลาแค่อาทิตย์เดียวถ้าไม่เป็นเลิศทางนี้แล้ว จะให้เรียกว่าเป็นอะไรเสียอีกล่ะคะ ทุกอย่างต้องเพอร์เฟค รอให้นายเซ็นต์อย่างเดียวในเช้าวันจันทร์

          " เหลือทวนยอดอีกรอบเดียว ก็น่าจะโอเคแล้วนะ " นิทราคิด เคาะจอคอมพิวเตอร์พร้อมๆ กับเอนหลังพิงพนักเก้าอี้อย่างเหนื่อยอ่อน นึกอยากจะได้กาแฟสักแก้วเพื่อรีเฟรชตัวเอง
          " อ้าว..ละออง ยังไม่กลับอีกเหรอ ดึกแล้วนะ " นิทราถามแปลกใจ เมื่อเปิดประตูห้องทำงานออกมาเห็นละอองน้องใหม่ในแผนกกำลังก้มๆเงยๆ กับเอกสารที่กองอยู่ตรงหน้า
          ละอองสะดุ้งเล็กน้อย เงยหน้ายิ้มกับเจ้าของเสียง ก่อนจะตอบว่า
          " อองอยากให้ตรงนี้เรียบร้อยก่อนค่ะ พี่นิทต้องการอะไรมั้ยคะ "
          " พี่จะชงกาแฟสักหน่อยจ๊ะ "
          " เดี๋ยวอองทำให้ค่ะ พี่นิทรอแป็บนะคะ "
          " ไม่ต้องหรอกออง ทำงานของอองให้เสร็จเหอะ เดี๋ยวพี่ชงเอง "
          " ไม่เป็นไรค่ะพี่นิท อองชงให้ "

          ไม่ทันที่นิทราจะปฏิเสธข้อเสนอของเธอได้ทัน ละอองก็ปราดลุกจากโต๊ะทำงานอย่างรวดเร็ว ตรงไปยังมุมที่ใครๆ ก็มักจะมาเรียกความกระฉับกระเฉงกระปรี้กระเปร่า หรือคลายเครียดจากมุมที่บริษัทจัดไว้เพื่อเป็นสวัสดิการให้กับพนักงาน

          ละอองกลับมาอีกครั้งพร้อมกาแฟส่งกลิ่นหอมฉุยมาแต่ไกล
          " ขอบใจจ่ะ " นิทราบอกพร้อมกับรับถ้วยกาแฟมาถือไว้ พลิกดูเอกสารที่กองอยู่บนโต๊ะอย่างสนใจ
          " นี่เป็นเอกสารเคลียร์ค่าใช้จ่ายนี่นา "
          " ค่ะ อองเห็นพี่นิทยุ่งกับเรื่องเตรียมงบประมาณ กลับดึกๆดื่นๆ ทุกวัน แล้วเอกสารพวกนี้ก็ต้องจัดการให้ เสร็จเป็นวันๆ ไป อองเลยเอามาช่วยค่ะ "

          นิทราอ้าปากนึกไม่ถึง มิน่าล่ะ แปลก ๆใจอยู่หลายวันแล้วว่าหมู่นี้ทำไมโต๊ะทำงานของเธอดูสะอาดสะอ้าน เป็นระเบียบเรียบร้อยขึ้นกว่าเมื่อก่อนเยอะเลย จะว่าเป็นฝีมือพี่จันทร์แม่บ้านทำความสะอาดประจำออฟฟิศ ก็ไม่น่า ใช่ เพราะอย่างพี่จันทร์คงไม่เก่งกล้าสามารถถึงขั้นจัดวางเอกสารได้เป็นหมวดหมู่ตามระบบบัญชีหรอก
          " งั้นเอกสารของพี่ที่อยู่บนโต๊ะทำงานของพี่ ฝีมืออองทั้งหมดเลยเหรอ " ละอองพยักหน้ายิ้มรับแทนคำตอบ
          " ว๊าว!.. ขอบใจจ่ะ" นิทราเป่าปาก หมุนตัวเดินกลับเข้าห้องทำงานอย่างคลางแคลงใจ

          พลิกดูเอกสารต่างๆ ที่วางไว้บนโต๊ะทำงานอีกครั้ง แล้วก็ต้องพบกับความประหลาดใจ เพราะเอกสารเคลียร์ต่างๆ นั้น ถูกเรียงลำดับก่อนหลังไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย รอให้เธอเจาะรูเข้าไฟล์เท่านั้น
          " น้องใหม่คนนี้จะมาไม้ไหนกันนะ ถือวิสาสะอะไรมาทำอย่างนี้" นิทราตั้งข้อสงสัยพร้อมๆ กับยกกาแฟขึ้น ดื่ม
          " อะ..รสชาติไม่เลวนี่ " เธอเลิกคิ้ว มองถ้วยกาแฟในมือ
          " ไม่ยักกะเหมือนพี่จันทร์ชงให้ รายนั้นไม่หนักหวานก็ขมปี๋จนต้องหลับหูหลับตาดื่ม "
          นิทรายิ้ม มองกาแฟในถ้วย สองมือแนบข้างแก้วหมุนไปมา พอใจกับกาแฟรสกลมกล่อมที่เพิ่งดื่มเข้าไปเมื่อครู่

          นิทราไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่มย่ามเอกสารที่กองอยู่บนโต๊ะของเธอเท่าไร ต่อให้มันกองพะเนินเทินทึกอย่างงี้ ก็เหอะ ถ้าเจ้านายต้องการอะไรด่วนๆ เธอหาให้ได้ทันเวลาเสมอแหละ ไม่ต้องมีใครมาจัดระเบียบให้ป่วยการหรอก.. แต่คราวนี้ไม่ยักจะใช่แฮ่ะ ความที่เธอมัวแต่สาละวนอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ทุกวัน เลยทำให้เธอไม่ทันได้สังเกตุว่ามีความผิดปกติเกิดขึ้นแล้วที่โต๊ะทำงานของเธอ