เราสองคนเริ่มจากความเป็นเพื่อนกัน ฉันเป็นคนที่เงียบๆ ขี้อาย ส่วนเธอเป็นคนที่กล้ามากในสายตาของฉันไม่ว่า เธอจะทำอะไรก็ดูสนุกสนานน่ารักมากในสายตาของฉัน

          เราสองคนสนิทสนมกันมากแม้ว่าเราจะเจอกันที่ห้องเรียนทุกวัน แต่ว่าเราก็ยังโทรหากันทุกคืนเล่าเรื่องราวต่างๆที่เจอให้กันฟังจนถึงเช้าเกือบทุกวันไม่อยากจะบอกเลยว่า ครั้งแรกที่ฉันโทรไปหาเธอนั้นฉันตื่นเต้นเหลือเกินไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกันและเพราะเหตุนี้ทำให้ฉันเริ่มรู้สึกกับเธอมากเกินคำว่าเพื่อนเสียแล้ว ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดีเหมือนกันได้แต่ห้ามใจตัวเอง เรามันไม่ดีพอที่จะไปรักใครหรอก เธอคงไม่รักคนอย่างเราเธอดีเกินไปสำหรับคนอย่างฉัน

          จากวันที่รู้ว่าฉันคิดอย่างไรกับเธอฉันก็เริ่มห่างเหินจากเธออกมาเรื่อยๆ และนั้นเป็นสาเหตุที่ทำให้เราต้องทะเลาะกันบ่อยครั้งดูๆไปก็เหมือนคนเป็นแฟนกันงอนกันเลย เรามักจะทะเลาะกันเพราะเรื่องเล็กน้อยเสมอๆ แต่ว่าเธอก็ยังเข้ามาวนเวียนให้จิตใจต้องหวั่นไหวเสมอ เฮ้อ...แย่จังนับวันยิ่งรักเธอมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ววันหนึ่งใจดวงน้อยๆที่ไม่เคยได้รักใครอย่างฉันก็ต้องผิดหวังอย่างแรง เมื่อเธอมาแนะนำชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งให้ฉันรู้จัก

          "นี่..โอ แฟนเราเองแหละ"

          เธอแนะนำให้รู้จักพร้อมกับหน้าตาที่ยิ้มแย้มแจ่มใส สิ่งเดียวที่ฉันทำได้ในตอนนั้นก็คือยิ้มให้กับใครคนนั้นที่เธอแนะนำให้รู้จัก แต่ภายในใจของฉันนั้นปวดร้าวเหลือเกิน อึดอัดหายใจไม่ออกทรมาน โดยเฉพาะเวลาที่ได้ยินได้ฟังเรื่องราวที่เธอและเค้าทำด้วยกันในวันเวลาต่างๆ หรือได้เห็นเธอให้ความสนิทสนมกับใครคนนั้นมากเกินฉัน เมื่อก่อนไม่ว่าเธอจะไปไหนจะต้องมีฉันไปด้วยเสมอแต่ว่าเดี๋ยวนี้ไม่ใช่อีกแล้ว

          เธอมีใครคนอื่นแล้วแหละ ทุกวันที่ต้องเจอหน้ากันฉันทรมานมากฉันอยากจะบอกกับเธอใจจะขาดว่า อย่ามาเล่าเรื่องราวของเธอกับใครคนนั้นให้ฉันฟังเลยฉันไม่อยากรับรู้เรื่องของเธอกับเค้าหรอกนะ แต่ฉันก็ไม่เคยทำได้เลยสักครั้ง ถ้าหากฉันทำแบบนั้นฉันก็คงเป็นเพื่อนที่แย่มากจริงมั้ย จนมาวันหนึ่งที่เธอกับใครคนนั้นทะเลาะกันอย่างรุนแรง ฉันรู้สึกดีใจมากที่เกิดเรื่องนี้ขึ้นทั้งๆที่คนสำคัญของฉันทำท่าราวกับใจจะขาดเสียให้ได้ ในที่สุดฉันก็กลับมาเป็นคนสำคัญของเธออีกจนได้ ดีใจจังเลย ฉันแนะนำให้เธอเลิกกับใครคนนั้นเพราะสิ่งที่เค้าทำนั้นไม่น่าให้อภัยเลยฉันชักแม่น้ำหลายร้อยสายมาอ้างเพื่อบอกให้เธอเลิกกับเค้าเสีย ในที่สุดเธอก็เลิกกัน แล้วความรักของฉันก็กลับมาสดใสอีกครั้งจนได้ แต่ฉันก็ยังไม่กล้าบอกเธอนะว่าฉันไม่ได้คิดกับเธอแบบเพื่อนอีกแล้ว ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปแล้ว แต่ว่าฉันไม่อยากทำลายมิตรภาพของเราทั้งสองปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆดีกว่า ความสัมพันธ์แบบเพื่อนมันมั่นคงและยาวนานกว่าความสัมพันธ์แบบแฟนแน่ๆ เพราะเราคงไม่เลิกคบกันแน่ๆหล่ะ จริงมั้ยเพื่อนรักของฉัน