LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
“เซ็งเซย์... สัญลักษณะของความเข้มแข็งและการอยู่รอด”



เรื่องนี้ไม่ใช่ความรักนะคะ เป็นมิตรภาพของความเป็นเพื่อน และการเดินตามความฝัน การดิ้นรนต่อสู้ของแยมกับเซย์... อาจจะไม่สุภาพนิดหนึ่งนะคะ แต่ว่ากลั่นมาจากใจของเจ้าตัวคะ
จาก... ปอ


“เซ็งเซย์... สัญลักษณะของความเข้มแข็งและการอยู่รอด”

เกือบเที่ยงวัน ณ ตลาดสดในย่านชุมชนแห่งหนึ่ง ทอมวัยเกือบ 20 ปี ผอมสูง ผมยาว ผิวสีแทนที่จะขาว สักลายรูปมังกรล่อแก้วรูปเล็กๆที่ข้อมือ กำลังขนผักเพื่อขายให้กับแม่ค้า
“เท่าไหร่จ๊ะ” แม่ค้าถาม
“ 50 บาทเจ๊” ทอมคนนั้นพูดขึ้น
“อะ เอ่อ เซย์ พรุ่งนี้ขนมาให้ตั้งแต่ตี 5 เลยนะ” แม่ค้าจ่ายเงินให้กับเซย์ ทอมที่ขนผักมาให้
ในขณะนั้น มีทอมคนหนึ่งกระโจนมาจากแผงผักอีกฝาก ล้มลงหัวฟาดกับรถเข็นของเซย์ ก่อนจะหลบมุดไปยังแผงผักของแม่ค้าอีกคน ...

“เฮ้ย สัส” เซย์ร้องขึ้นด้วยความตกใจ ก่อนถีบไปเต็มหน้าของทอมคนนั้น
“แม่ง เหี้ยไรว่ะ”
“มึงอะ เหี้ยไร”
“ไม่มีเวลาแล้วแม่ง” ทอมคนนั้นกระชากคอเสื้อของเซย์เข้าเต็มแรงก่อนลากเซย์วิ่งหลบไปทางหลังตลาด... เพื่อหนีบางอย่าง





และครั้งนั้น ทำให้ผมรู้จักกับมัน... ไอ้แยม ทอมที่มีรอยสักแทบทุกจัดของร่าง
ผมไม่รู้หรอก ว่าเป็นพรหมลิขิต... หรือเป็นบาปกรรมที่เจอกับมัน...
“มึงเป็นใครเนี๊ยะ” ผมภามมัน
“เอ่อ... ขอบใจเว่ยที่ช่วยกูหนี” มันพูดทั้งๆที่ยังไม่รู้จักชื่อกัน
“ไอ้ห่า อย่างแรกนะเว่ย กูไม่ได้ช่วยมึง อย่างที่ 2 มึงกระชากกูมา”
“กูชื่อแยม”
“เอ่อ... แล้วมึงหนีอะไรมา” ผมถามมัน จับหน้าผมดู... แดงๆ นะ น่าจะโดนหมัดมันตอนมันวิ่งหลบใครบางคน
“ตำรวจแม่งบุกบ่อน” แยมบอก
“ดีนะมึง หนีตำรวจเสือกกระชากกูมา” ผมหอบ
“แล้วมึงชื่ออะไร” มันเพิ่งคิดได้ว่าสมควรถามผม
“เซย์”
“โหวว ญี่ปุ่นไม่เข้ากับหนังหน้าเลย” มันวิจารย์
“ช่างแม่ง กูไปละ”
“เดี๋ยวดิ”
“อะไรอีกว่ะ” ผมชักรำคาญ แหมมม ก็ไม่น่าถาม แล้วผมจะอยู่ทำไมล่ะคับ
“มึงไปไหน” มันถาม
“กูก็ไปทำงานดิ ไอ้นี่ มึงฉุดกูมา เสียหายเป็นล้านแล้วมั้ง”
“ขนผักนี้นะล้าน” มันบ่น
“เอ่อ... กูทำมาหาแดกนะเว่ย”
“มึง... เรียนที่ กศน. ใช่ไหม”
“เออ”
“กูเจอมึง... แต่ไม่กล้าไปทักว่ะ” มันบอก
ผมพิจารณาหน้าตามัน... ไอ้นี้ไม่เล่นยา มันคงเป็นพวกกุ๊ยพเนจรแน่ๆ
“แดกเหล้ากันป่ะ” มันชวน นั่นไง...ผมว่าแล้วเชียว ขี้เหล้าขี้ยานี้เอง
ผมยื่นบุหรี่ให้มัน 1 ตัว... “ก็ดี อยากโดดงานเหมือนกัน...”
ผมพามันกลับมาที่บ้าน... จะเรียกว่าบ้านก็ไม่ใช่นัก มันเป็นที่ซุมหัวนอนมากกว่า
และเรารู้จักกันวันนั้น... ในวงเหล้าขาว

“เจ๋งเลยว่ะ ที่นี้ดูดีๆแล้ว แม่งโคตรอาร์ต” มันพูดขึ้นหลังจากที่มันสำรวจบ้านผม จริงๆแล้วมันน่าจะสำรวจตั้งแต่เมื่อคืนนะ ถ้าเหล้าขาวไม่พรางตามันก่อน
“อาร์ตเชี่ยไร กูว่าสกปรกชิบ” ผมจุดบุหรี่สูบ
“เอ่อ... สกปรกเหมาะกับมึงดี”
“มึงพูดอีกคำเดียวกูถีบหน้ามึงจริงๆด้วย” ผมพูด... “แล้วมึงทำเชี่ยอะไรว่ะ”
“ไม่ทำ”
“หือออ....”
“ไหนบอกไม่มีพ่อไม่มีแม่”
“ก็ขอเงินน้า”
“จำเริญ... ไร้สมอง”
“โธ่ พ่อคนมีสมอง”
“เอ่อดิ คนเราถ้าไม่ทำงานก็ไม่มีเงินเว่ย เล่นยาป่ะเนี๊ยะมึงอะ”
“...” มันไม่ตอบ
“ไร้อนาคตชิบหาย” ผมถอนหายใจ “เอางี้ พรุ่งนี้ไปขนผักกับกู”

และนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของเราสองคน ...
หลังจากที่ขนผักอยู่สองสามเดือน ผมรู้ว่าเราสองคนต้องขยับขยายไปมากกว่านี้ ...แยมก็ใช่ว่าจะเก็บตัง ได้มาเท่าไหร่ ไม่พี้กัญชาก็กินเหล้า เรื่องนี้ผมเป็นห่วงมันมาก... เตือนก็ใช่ว่าจะไม่เตือน จนมาวันหนึ่งเห็นมันร้องไห้มาหาผม
“เพื่อนกูตาย” มันบอก
“เฮ้ยใจเย็น” ผมตกใจไม่น้อยกว่ามัน “ใครว่ะ”
“แท๊ก” มันร้องไห้ “ตายคาเข็ม...”
และนี้คือจุดเปลี่ยนชีวิตมัน...

หลังจากนั้นสองสามเดือนมันขนสำมโนครัวมาอยู่บ้านผมคับ... มันบอกผมว่า นอกจะไม่ได้ทะเลาะกับน้ามันแล้ว... มันยังไม่ต้องเสียค่าเช่าห้องอีก...
“นี้มึงไปเรียนสักมาจากไหม” ผมถามมันในวันหนึ่งขณะที่มันสักให้ผม “อุปรกรณ์นี้อีก”
“เอาน่ามึง กูไม่รักมึงนะ กูไม่สักให้มึงเป็นคนแรกหรอก” มันพูดนิ่งๆ
“เหี้ย นี้มึงสักกูเป็นคนแรกหรอ หยุดเลยๆ” ผมตกใจ
“เฮ้ย... เอ่าน่า กูเปิดเข็มละ มึงร็ป่ะ งานแบบนี้ มันขึ้นกับพรสวรรค์นะ” มันพูด “กูอะพระเจ้าสร้างมาเว่ย”
“นรกมากกว่ามั้ง” ผมแขวะมัน
“เอ่อนะ... นี้ลายนี้เหมาะกับมึงละ”
“เสือโดนดาบซามูไรเสียบนี้นะ” ผมทำหน้าเซ็ง
“ก็... มึงมันญี่ปุ่นนี้หว่ะ... มึงชื่อเซย์ ชื่อมึงก็บอกละญี่ปุ่น เพราะฉะนั้น มึงอะเป็นซามูไร” มันสรุป
“เดี๋ยว...”
“ว่า” มันหยุดฝีเข็มสัก
“กูอาจจะเป็นโชกุนก็ได้นะ” ผมพูด
“สัส... ให้กูสักกลางหน้าผากมึงไหมละ ท่านโชกุน”
55555555



จากนั้น ผมกับมันก้ทำงานเป็นแคชเชียร์บ้าง รับจ้างขนผักบ้าง เราเริ่มดื่มน้อยลง และทำงานหนักมากขึ้น ทั้งๆที่ไม่รู้ว่า เมื่อเรามีเงินแล้วเราจะทำอะไร... จนวันหนึ่งผมถามมัน
“ขายเสื้อดีไหม ที่จตุจักร” มันบอก
“แล้วมึงรึไง ว่าจะขายยังไง รับมาจากไหม” ผมถาม
“เอาเถอะเซย์ ถ้าคิดจะทำ แม่งก็สำเร็จไปละครึ่งหนึ่ง” มันพูดพร้อมครวญเพลงเบาๆ
“คิดดีว่ะ”
“เปล่า กูจำในโฆษณาจอนนี่วอกเกอร์”
ไอ้เหี้ยยยยยยยยยย

คับ... ร้านของเราเปิด และทำท่าว่าจะไปด้วยดี... ในขณะนั้น ผมได้ฝึกภาษาอังกฤษไปด้วย เพราะผมคิดว่า การที่เราพูดภาษาอังกฤษได้ เราจะขายของได้มากขึ้น... ฝรั่งเริ่มมาประเทศไทยเยอะแล้ว...
“ทำอะไรว่ะ” มันเดินมาหาผมในวันหนึ่งที่ผมกำลังอ่านหนังสือภาษาอังกฤษ
“กูฝึกภาษาว่ะ...” ผมบอกมัน “เอ่อ... กูถามมึงอย่างดิ”
“ถามมา” มันนั่งลงข้างๆผม
“กูไม่เคยเห็นมึงจีบสาว” ผมสงสัย ตั้งแต่รู้จักกันมาหลายปี ผมไม่เคยเห็นมันมองใครเลย ผิดปกติวิสัยทอม
“เอ่อ... ก็กูไม่เจอคนที่ชอบ” มันพูดอ้อมเอ้ม
“ต่อมอารมณ์ทางเพศหายรึไงมึง”
“ว่าแต่กูเถอะ สาวขายยีนต์ฝังตรงข้ามอ่ะ เมื่อไหร่มึงจะกล้าจีบเขาว่ะ” มันหันมาถามผม
“มึงรู้ได้ไง” ผมถามต่อ
“ถุย มองยังกะหมามองเครื่องบิน” มันสถุนใส่ผม “แม่ง เด็ก ป.2ยังรู้”
“ไอ้เหี้ยนี่” ผมเดินไปหลังร้าน... แต่มันยังนิ่งอยู่ตรงนั้น
“เฮ้ย...” ผมกำลังจะเรียก แต่พบว่ามีลูกค้ามาซื้อเสื้อ...
มันมองเขาไม่วางตา... มองทอมคนนั้น...

“มึงรู้จักทอมคนนั้นหรอว่ะ” ผมถามเมื่อลูกค้าออกจากร้านไป
“เปล่า” มันปฏิเสธ หน้ามันแดง...

หลังจากนั้น ผมเห็นมันเล่นกีต้าร์ครวญเพลงรักอยู่สองสามวัน
และผมก็ได้รู้ความลับของมัน โดยที่มันคิดว่าผมไม่รู้ในวันหนึ่ง
มันบอกกับผมว่าจะออกไปธุระ ผมก็มาเอะใจอะไร
แต่ผมกลับพบว่าผมลืมเอกสารสำคัญบางอย่างไว้ในร้าน...
และผมก็กลับเข้าไปเอาเอกสารในเวลา 5 ทุ่ม


ผมเห็นมันกำลังนอนกับทอมอีกคน ในห้องลองเสื้อ ประตูก็ไม่ปิด...

...มันไม่ใช่ทอมจริงๆ... ผมนั่งคิด จนนอนไม่หลับ มันเป็นอะไรกันแน่ ทำไมมันนอนกับทอม... แล้วมันนอนกับดี้ป่ะว่ะ...

จากนั้น ผมสังเกตว่าเพื่อนผมเงียบไป... ไม่พูด ไม่ครวญเพลงเหมือนเคย เฝ้ามองโทรศัพท์ 3310 และปราศจากเงาทอมผู้นั้น ผมพอเดาได้แล้วว่าเกิดอะไรขึ้น
“เอานะ ความรักผ่านมาแล้วก็ผ่านไป... เพื่อนมึงน่ะไซ้ร์ อยู่ไปจนวันตาย” ผมแตะบ่าปลอบมัน
“หือ... แต่งเองหรอ”
“เปล่า เอามาจากหนัง” ผมยิ้ม
“มึงรู้มาจากไหนว่ากูอกหัก”
“เฮ้อออ ยังไงมึงก็เพื่อนกู กูรู้นะเรื่องทอมคนนั้นกับมึง”
“...” มันเงียบไป
“เลิกเศร้า แล้วคิดได้แล้วนะเว่ย จะทำเหี้ยไรต่อ มึงดูสิ คนเดินน้อยชิบหาย” ผมพยายามบอกมัน
“เออ ใช่เนอะ...” มันนิ่งสักพัก “เฮ้ย... มึงพูดฝรั่งได้ป่ะว่ะ”
“ก็พอได้ละ” ผมบอก
“เราน่าจะขายอะไรๆที่...มันต้องคุยกับฝรั่งเยอะๆนะ”

และนั่น มันทำใหเราขายร้านเสื้อ เพื่อเปิดร้านอุปกรณ์สปา... ได้คุยฝรั่งสมใจเลยทีนี้... ใครพูดน่ะหรอคับ ผมไง... อย่างมันจะพูดอะไรได้ บอกไปฝึก ก็ไม่ยอมฝึก จะมาฝึกตอนนี้ ก็สายไปแล้วไอ้น้อง กูนำมาเป็นสิบก้าวแล้ว 55555555555
“มึงจะเก็บตังไปทำไรว่ะ” มันถามผม
“อยากทำเสื้อผ้าขายเองว่ะ ออกแบบเสื้อ” ผมบอก
“เชี่ยเอ้ย หนังหน้ามึงให้เนอะ” มันขำใหญ่
“ไอ้แยม มึงจะแดกตีนกูหรือมึงจะอยู่เงียบๆ” ผมขู่มัน “แล้วร้านสักมึงล่ะ เมื่อไหร่จะเปิดได้”
“ไม่รุ้ว่ะ แต่ว่ากูมีอะไรทำแล้วนะ คิดอะไรบางอย่างได้ละ”
“อะไร...”
“ทำบ้านขาย”
“5555555555” ผมขำ “มึงรวยเป็นร้อยล้านรึไง”
“กูทำได้แล้วกันน่า บ้านหลังแรกกูเจอแล้วด้วย”
“หลังไหนว่ะ”
“หลังนี้ไง”
“!!!!!!!!!” ผมนิ่งไป “บ้านกูไอ้ห่า”
แล้วมันก็พาผมขายบ้าน... กำไรที่ได้ มากจนผมตกใจ
“400000”

แล้วมันก็เปิดร้านสักจริงๆ ส่วนผมน่ะหรอคับ ผมทำร้านขายผ้าใหม่ พร้อมกับศึกษาการออกแบบไปด้วย แม้ว่าพระเจ้าไม่ได้สร้างผมมา แบบมัน... แต่ความพยายามผมเป็นเลิศอยู่แล้ว
“กูว่ามึงก็ทำกับข้าวอร่อยนะ เปิดร้านขายข้าวดีป่ะว่ะ” มันพูด
“มึงอย่ามาเปลี่ยนเรื่อง ออกแบบให้กูละกัน” ผมบ่น ในวันหนึ่งที่ให้มันออกแบบเสื้อผ้าให้


เราแยกย้ายไปทำในสิ่งที่ชอบได้หลายปี ส่วนผมก็ขายผ้าบ้าง ทำกับข้าวขายตอนเช้าบ้าง... รายได้พอกินพอเก็บคับ... จนดาวว์บ้านหลังเล็กๆได้หลังหนึ่ง
ผมก็เปิดร้านเสื้อมาเรื่อยๆ ขายดีนะคับ มาวันหนึ่ง... ในวันที่ผมกำลังขายผ้าอยู่นั้น มีลูกค้าสาวน้อยสองคนเดินเข้ามาในร้าน
“เซ็งเซย์” ลูกค้าคนหนึ่งเดินเข้ามาในร้าน พร้อมทั้งอ่านป้ายร้าน “ชื่อเป็นมงคลเนอะ” เธอประชดผม
“ก็ขี้เกียจพูดมากน่ะคับ... เวลาใครมา ถูกใจ ก็ซื้อก็ซื้อไป ไม่โฆษณา ขี้เกียจพูด เซ็งที่จะ say” ผมพูดในขณะที่เดินตามเธอเข้ามาในร้าน
“เคคะ เป็นตัวของตัวเองดี” เธอพูด หลังจากหันมามองหน้าผม
“ขอโทษนะคะ ชุดในร้านนี้ รับมาหรอคะ” ลูกค้าถาม
“เปล้าววว ค้าฟฟฟ ถ้าผ้าน่ะใช่ แต่ชุดน่ะ พี่ออกแบบเอง กับเพื่อน พากันตัดเอง แต่ละชุดเลยมีตัวเดียว...ในโลก” ผมพูด
“ขนาดไม่โฆษณานะนี้” ลูกค้าคนเดิมบ่นอุบ
“พี่นี้นะ ออกแบบเอง” เพื่อนที่มากับเธอตกใจ เพราะสภาพของผม คือทอมที่มีรอยสักทั่วตัว... ผิวออกคล้ำ ตัดสกิลเฮด เจาะหูและคิ้ว “หน้าตาไม่เหมือน”
“ขอบคุณคับที่ชม” ผมประชดกลับ “เอาจะเอาไหมละสักชุด”
“นี้พี่...” ลูกค้าพูด “พี่ขายของเป็นป่ะเนี๊ยะ”
“อ่าววววว นี้ของพี่ดี พี่ไม่จำเป็นต้องพูดมาก น้องคนนั้นเขารู้ดี ไม่งั้นไม่เดินเข้ามาหรอก”
“ใช่...” เพื่อนลูกค้าบอก เหมือนเธออยู่ในภวังค์เสน่ห์ของเสื้อผ้า
“จูน!” ลูกค้าคนเดิมดูหงุดหงิด
“เอ่อ พี่คะ จูนของนามบัตรได้ไหมคะ” เพื่อนลูกค้าพูดขึ้น
“ฮะ.... นี้คิดว่าพี่เป็นนักธุรกิจสิบล้านรึไง มีนามบัตรเนี๊ยะ” ผมกวน
“คะ... วันนี้ไม่ใช่ แต่จูนรู้ว่าสักวัน...” เพื่อนลูกค้าพูดสายตามุ่งมั่น คล้ายเธอวางแผนอะไรไว้ในใจ
“เอา...เอาเบอร์พี่ไหม” ผมพูดอย่างกลัวรัศมีความจริงจัง
“หือออ” ลูกค้าคนเดิมงง....

ใครจะรู้ว่าวันนั้น ทำให้ผมมีวันนี้ วันที่ผมฝันได้....
ผมเป็นเด็กที่... ไม่เอาไหน ไม่มีพรสวรรค์ ไม่มีเงิน ไม่มีแม้กระทั่งพ่อแม่
แบบเดียวกับไอ้แยมนั่นล่ะคับ
แต่วันนี้ผมพยายามฝึกใส่สูท วันๆคุยเรื่องชุด
หาผ้ามาตัด ผมไม่ได้ตัดเองหรอกคับ... ส่งโรงงานตัด
ผมต้องขอบคุณใครดีเนี๊ยะ...
โชค สวรรค์ ชั้นฟ้า ที่ทำให้ผมเกิดมา
ไอ้แยม เพื่อนที่เคราะห์ซ้ำกรรมซัดให้มาร่วมทุกข์ร่วมสุข
น้องจูนน้องน้ำ ที่เดินมาเจอเสื้อผม
หรือว่า ตัวผมเอง มือผมเองที่ “พยายามจนสุดความสามารถ”


“ทำไมมึงสักหมาป่าให้กูว่ะ” ผมถามแยม “หมาป่า 1 ตัว แล้วทำไมมึงมี 2” ลายสักของมันกับของผมไม่เหมือนกัน
“ก็กูสักเผื่อเอาไว้... จะสักไว้กับแฟน ส่วนมึงอะ อยู่คนเดียวดีละ แม่งมีแฟนไป สงสารแฟนมึงว่ะ มึงเหี้ย” มันพูด
“ไอ้ห่า”
“555 หมาป่าน่ะ มันเป็นสัญลักณ์ของความเข้มแข็งและการอยู่รอด เหมือนมึงเหมือนกูไง ต้องเข้มแข็ง และอยู่รอดในสังคมให้ได้” มันบอก
ตั้งแต่คบมันมา... วันนี้แม่งพูดดีว่ะ


จากคุณ : คำสาป - [ 22-10-2013 12.17.10 IP:180.183.19.32 ]

ความคิดเห็นที่ 1
เหมือนชีวิตจริงเป็นซีรีย์ทอมสู้ชีวิตนะค่ะ. ล้มลุกคุกคาน ชอบค่ะ. กระทืบไลน์1ล้านครั้งเลย.


จากคุณ : อดีตเพลเกิลย์ - [ 22-10-2013 12.42.56 IP:124.121.122.4 ]


ความคิดเห็นที่ 2
ชอบ. ทอมดีดี ทำมาหากินก็มีนะ


จากคุณ : ขาปะจำ - [ 22-10-2013 14.36.19 IP:27.130.227.238 ]




ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com