LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
Somade: เธอที่ใช่ หรือใครที่เลือก 4

"เห้ย...พรหมลิขิต"วินทิราเงยหน้ามองเพื่อนสาวที่อยู่ๆ ก็พูดอะไรแปลกๆ
"อะไรว่ะ" นันท์พิชายิ้มเขินก่อนจะ รีบชี้ให้เพื่อนดูใครบางคนที่เดินอยู่นอกร้าน

"อย่าบอกนะ...ว่า"สายตาที่มาพร้อมคำถามบ่งบอกว่า เขาพอจะเดาออกบ้างแล้วว่าเพื่อนพูดถึงใคร

แล้วสายตาของวินทิราไปสะดุดกับใครคนหนึ่ง รูปร่างสูงโปร่งในชุดกางเกงยีนส์ขายาวกับเสื้อยืดสีดำ หน้าคมแล้วก็ผมยาวประบ่า ที่ถูกซอยไม่มากแต่เข้ากับหน้าหล่อๆนั้นอย่างไม่ขัดเขิน ดูจากบุคคลิกแล้วคงโลกส่วนตัวสูงใช่เล่น

วินทิราไม่อยากจะพูดให้เพื่อนใจเสีย แต่ทอมหล่อเท่ห์แบบนี้คงเหลือเป็นโสดมาถึงตอนนี้หรอก


"ใช่แล้วคนที่เจอที่คอนโด ตัวจริงโคตรหล่ออ่ะเนอะๆ"นันท์พิชาพูดด้วยน้ำเสียงชื่นชม
"เอ่อ...ก็หล่อดี แล้วเอาไงต่ออ่ะ...." วินทิราตอบพรางมองคนที่เพื่อนชอบ แต่พอหันกลับมาตอนนี้นันท์พิชาไม่อยู่ที่โต๊ะแล้ว

เธอเดินตรงไป ส่วนจะไปไหนไม่ต้องถาม เพื่อนคนนี้รุกไม่เลิกเสมอ
"..............."ตอนนี้วินทิราได้แต่มองชะเง้อ ติดตามปฏิบัติการจีบสายฟ้าแลบของเพื่อน จนไม่เป็นอันกินข้าวต่อแล้ว


ส่วนนันท์พิชาเธอมุ่งมั่นว่าวันนี้ จะต้องรู้จักเขาให้ได้ ..................


"โอเคๆ ไว้เจอกัน"ฝันนราเก็บมือถือลงกระเป๋ากางเกงด้วยอารมณ์เซ็ง ก็อุตส่าห์มาตามนัดแต่เช้า คนที่นัดกลับยกเลิกซะเองแบบนี้

"เอ่อ..ขอโทษนะคะ" ฝันนราหันไปมองที่มาของเสียง ผู้หญิงผมบลอนด์ทองยาวประมาณเกือบถึงเอว สูงพอๆกับเขา ผิวขาวแต่งหน้าจัด ถือว่าสวยมาก ที่สำคัญหุ่นดีมากๆ อึ๋มซะ...น้ำลายหก

"เอ่อ..ค่ะ"เขารีบขานรับกลบเกลื่อนที่เอาแต่จ้องเธอ
"ขอยืมมือถือหน่อยได้ไหมคะ คือเมื่อกี๊ไปเข้าห้องน้ำแล้วลืมกระเป๋าทิ้งไว้ กลับไปก็ไม่เจอแล้ว ที่สำคัญตอนนี้ไม่มีเงินเลยอ่ะคะ "

นันท์พิชาเริ่มแสดงไปตามที่คิดได้ อย่างแนบเนียนที่สุด
"อ้าว...ได้ๆ ยืมของเราก่อนสิ อ่ะ..."เขารีบยื่นมือถือไปให้เธอทันที ด้วยความมีน้ำใจ แต่แอบแฝงด้วยอะไรเล็กน้อย

"ฮาโหล วินชั้นทำกระเป๋าหายอ่ะ หายไปหมดเลยนี้อยู่ไหนมารับหน่อย........ อ้าว...อยู่เชียงใหม่เหรอ อืม...ไม่เป็นไร"

วินทิราฟังเพื่อนพูด แล้วก็วางสายไป อดทึ่งไม่ได้ นันท์พิชาเนี่ยเป็นผู้หญิงที่เจ้าเล่ห์ มารยาเยอะที่สุด เท่าที่เขาเคยเจอ จนเขาเริ่มกลัวว่าออรรินจะเป็นแบบนี้บ้างไหมเนี่ย

...........................................................................................................................

"ตอนแรกนัดเพื่อนไว้ว่าจะไปหามันที่บ้าน แต่ดันจำวันผิดนะค่ะ ตอนนี้มันก็ไปต่างจังหวัด เฮ้อออแล้วจะกลับยังไง" สาวสวยเริ่มตีหน้าแบ๊วเนียนกับบทต่อไป

วินทิราเริ่มรู้สึกแปลกๆ เหตุการณ์มันดูจงใจ เขาเป็นคนที่มักจะทันกับมารยาของสาวๆ ตลอด แต่คนนี้ถึงจะมารยาก็ยอม

"จะว่าอะไรไหม...ถ้าเราจะขอไปส่ง" นันท์พิชาหันหน้ามามองเขาก่อนจะยิ้ม พร้อมกับทำตาโต เป็นมุมที่สยบทอมมาหลายคนแล้ว

"ใจดีจังค่ะ ขอบคุณนะค่ะ"นันท์พิชาทำเสียงให้ฟังดูน่ารักที่สุด แต่คนฟังกลับเริ่มรู้สึกเฉยๆกับเธอ คงเพราะที่ผ่านมาเขาเจอแต่ผู้หญิงสวยที่พยายามทำตัวสวยจน บางทีมันเหมือนไม่จริงใจ....

เขายิ้มให้เธอแล้วถามต่อ
"แล้วอยู่ไหนคะเนี่ย"

พอนันท์พิชาบอกชื่อคอนโดของเธอ ตอนแรกตั้งใจว่าจะให้เขาแปลกใจและตื่นเต้นที่อยู่คอนโดเดียวกัน แต่.....

"อยู่ใกล้ๆแค่นี้เองสบายมาก" คนพูดท่าทางไม่เห็นตื่นเต้นเลยสักนิด จนทำให้เธอเริ่มไม่มั่นใจในตัวเองขึ้นมา ซึ่งเป็นความรู้สึกที่ทำให้เธอรู้สึกแย่กับตัวเองมากๆ
..............................................................

ตลอดทางนันท์พิชาพยายามเก็บข้อมูลของเขาให้ได้มากที่สุด และข้อมูลส่วนสำคัญที่เธอไม่ลืมจะเก็บมาให้ได้

"แล้วเมื่อกี๊ รอใครอยู่รึป่าวค่ะ" ขาละสายตาจากถนนมามองที่คนถาม สายตาคมๆจ้องมาที่เธอ รอยยิ้มเล็กอย่างที่เขาถนัดผุดขึ้นทำให้เขาดูเท่ห์มาก จนเธอต้องกลั้นหายใจรอคำตอบถ้าเขาตอบว่ารอแฟนคงจบกัน

"ป่าวค่ะ" คนหน้าคมตอบสั้นๆ แล้วหันไปมองถนนต่อ
"นึกว่ามารอแฟนซะอีก" เธอคงไม่รู้หรอกว่าคำถามที่เธอเพิ่งหลุดปากออกไป ทำให้เขาหมดความสนใจในตัวเธอไปโดยสิ้นเชิง เพราะแค่นี้เขาก็รู้แล้วว่า...เธอ...ต้องการ...อะไร

ฝันนราหัวเราะเบาๆ แล้วส่ายหน้า แต่จนแล้วจนรอดเขาก็ยังเงียบ ......
มันช่างต่างกับนันท์พิชาเพราะเท่าที่เคยเจอใครๆมา เขาเป็นคนที่เดาความรู้สึกได้ยากที่สุด และน่าสนใจมากที่สุด...สำหรับเธอ

ไม่นานเกินไปรถเก๋งยุโรปสีดำก็พาทั้งคู่มาถึงที่หมาย นันท์พิชานึกเสียดายทำไมไม่เจอกันไกลๆกว่านี้นะ จะได้ใช้เวลาในรถกับเขานานๆ

"นันท์ค่ะ...ขอบคุณนะค่ะ" เธอกล่าวขอบคุณพร้อมกับแนะนำตัว ก็อยู่ด้วยกันตลอดทางยังไม่รู้จักชื่อเขาเลย
"ฝันค่ะ หวังว่าเราจะได้เจอกันอีกนะคะ"

เป็นบทสนทนาสั้นๆ ก่อนที่เธอจะก้าวลงจากรถ ส่วนเขาทำเหมือนไม่ได้อยู่ที่นี้ เขาเลี้ยวรถออกไปแทบจะทันที

ฝันนรามองขึ้นไปที่กระจกหลัง ภาพหญิงสาวในชุดแซกสีแดง รูปร่างดี เริ่มห่างออกไป เขาหันกลับมามองถนนต่อ ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย เขารู้สึกเหงาจนอยากจะร้องไห้ ทำไมไม่มีใครสักคนมาทำให้เขาหายเหงาได้สักที ทุกครั้งที่มีคนเข้ามาเขากลับยิ่งรู้สึกเหงา

หรือมันจะเป็นคำสาปของคนเจ้าชู้ หรือมันจะเป็นแค่ความเรื่องมากของเขาเอง ที่ไม่ยอมสนใจใครจริงๆสักที


ไม่ใช่ว่าเธอไม่สวยแต่เขาไม่ชอบ ไม่รู้ทำไมเขาไม่ชอบผู้หญิงที่ดูไม่เป็นธรรมชาติ เสแสร้งแกล้งทำสวยตลอดเวลา มันดูน่าเบื่อ เขาจงใจไม่บอกว่าอยู่คอนโดเดียวกันกับเธอ ก็กันไว้ดีกว่าแก้ อะไรจะเกิดก็ไม่รู้ปิดๆไว้ดีแล้ว
............................................................
ระหว่างรอลิฟต์นันท์พิชาก็นึกขึ้นได้...กุญแจห้อง อยู่กับวินทิรา....

.....โอ๊ยยย อะไรมันจะซวยอย่างนี้ อ่อยเขาขนาดนี้ก็ไม่สนใจแถมตอนนี้เข้าห้องไม่ได้อีก ....สาวสวยยืนอารมณ์เสียกับเรื่องที่ตัวเองเจอ เธอรู้สึกได้ว่าเขาไม่เห็นสนใจเธออย่างที่ควรจะเป็น อีกอย่างเขาทำเหมือนไม่ได้อยู่ที่นี้ มันก็ชัดเจนแล้วว่าเขาจงใจปิดบังเธอ คงกลัวเธอไปตื้อมั้ง...

...เสียหน้าไหมละเนี่ย.... เธอต่อว่าตัวเองในใจ
.................................

"แล้วไงต่ออ่ะ" วินทิรามองหน้าคนรักอดขำไม่ได้
"ที่รักค่ะ เรื่องคนอื่นเนี่ยสนใจขึ้นมาเลยนะ" คนถูกแซวทำหน้างอก่อนจะตอบกลับบ้าง

"ไม่เล่าก็ไม่ต้องเล่า"เธอรู้ว่ามันเป็นความคุ้นเคยของวินทิรา ที่ต้องเล่าทุกเรื่องให้เธอฟัง ไม่งั้นเขาจะนอนไม่หลับ

"โอ๋ๆ แซวเล่นๆ เล่าจิๆ ฟังต่อน๊า......." ออรรินยิ้มอย่างผู้ชนะ

"ก็สรุป วินต้องไปหาเพื่อนนันท์ เพราะมันเข้าห้องไม่ได้"
"55555 สรุปว่าทอมนั่นไม่สนใจนันท์เหรอ" ออรรินขำไม่เลิก
"ไม่รู้สิ แต่สงสารมันเหมือนกันคงเสียเซลฟ์ไปเลย" วินทิราสงสารเพื่อนจริงๆ แต่ก็อดขำไปด้วยไม่ได้

"นั่นสิ..นันท์ยิ่งมั่นๆอยู่ด้วยเจอแบบนี้ น่าสงสารเนอะ"ออรรินออกความเห็นต่อ
"ไม่ต้องเลยที่รักเมื่อกี๊ยังขำอยู่เลย จริงใจป่ะเนี่ย"วินทิราแซวอดคนรักไม่ได้

บทสนทนาอีกหลายเรื่องที่สองคนเล่าสู่กันฟัง บางครั้งมีเสียงหัวเราะด้วยกัน บางทีก็งอนกันบ้าง ส่วนมากจะเพราะความปากหมาของวินทิรา และความขี้งอนของออรริน แต่มันก็เป็นอีกค่ำคืนที่ทั้งคู่ได้ใช้เวลาร่วมกัน

"วิน...อีก 2 วันออจะไปแล้วนะ"อยู่ๆออรรินก็พูดพร้อมกับหันไปซุกตัวกับวงแขนของเขา

"ไปแค่เดือนเดียวเอง จิ๊บๆ"ขณะที่ปลอบคนรักเขาเองก็ใจหายเหมือนกัน
"วิน...."เสียงของเธอที่เรียกเขาสั่นเครือ เขารู้สึกได้ถึงความเปียกชื้นที่หัวไหล่ เขาพยายามรวบรวมความเข้มแข็งเพื่อกลั้นน้ำตาของตัวเองเอาไว้

วินทิราไม่สามารถพูดอะไรได้ เพราะถ้าพูดน้ำตาคงไหลไปพร้อมๆกับเธอแน่ๆ เขาหันไปกอดเธอไว้ แล้วลูบผมเธอช้าๆ ให้เธอรู้ว่าตอนนี้เขาก็รู้สึกไม่ต่างกันกับเธอ
........................................

"ออไหวไหมคะ ลางานเถอะ"วินทิราพูดขณะยกมือขึ้นอังที่หน้าผาก คนที่ยังนอนไม่ตื่น ก็ปรกติเธอต้องตื่นก่อนเขาแล้วนี้นา

"ไหว..."คนดื้อพยายามดันตัวเองให้ลุกขึ้น ขณะที่ก็รู้ว่าตอนนี้ในหัวหนักอึ้งไปหมด
"ไหวอะไรล่ะ วินไม่ให้ไปหรอกนะ ห้ามดื้อนอนซะเดี๋ยวทำข้าวต้มให้ ตอนสายๆค่อยโทรไปลางานเข้าใจไหม"

เขาพูดพร้อมจับเธอให้นอนลงอย่างง่ายดาย ...........อิอิ ป่วยแบบนี้ไม่มีแรงดื้อเลย สม.... เขาคิดในใจเมื่อเห็นเธอนอนหมดแรงด้วยพิษไข้

ออรรินมารู้สึกตัวอีกครั้งก็ตอนได้กลิ่นอะไรหอมๆ ลอยเข้าจมูก .....

"กี่โมงแล้ว...วินยังไม่ไปทำงานเหรอ"
"จะไปยังไงออไม่สบาย แล้วใครจะดูแล" ออรรินยิ้มรู้สึกอุ่นใจ แต่ก็อดกังวลไม่ได้

"วินแล้วที่ทำงานเค้าไม่ว่าเหรอ งี้วินก็อดได้เบี้ยขยัยอ่ะสิ" ....ยัยงก...วินทิราอดว่าคนรักในใจไม่ได้ คนอะไรขนาดจะเป็นจะตายยังงกอยู่ได้

"บริษัทเค้ามีพนักงานตั้งเยอะ วินลาสักวันเค้าไม่เป็นไรหรอก แต่วินมีออแค่คนเดียว ถ้าออเป็นอะไรไปวินจะอยู่ยังไง" ออรรินน้ำตาคลอกับคำตอบของคนรัก

"เว่อร์...." เขามองเธอที่ว่าเขาทั้งที่ตัวเองยังยิ้มทั้งน้ำตา
"ว่าแต่คนอื่น ตัวเองก็ชึ้งเว่อร์เหมือนกันแหละ"

สองคนยิ้มให้กัน เขากอดเธอไว้แน่น อดเป็นห่วงไม่ได้ ถ้าไม่สบายตอนเขาไม่อยู่จะทำยังไง ใครจะดูแลเธอยิ่งป่วยง่าย หายยากอยู่ด้วย

วันนั้นทั้งวันออรรินนอนซมด้วยพิษไข้ ไอบ้างจามบ้าง ตามอาการ ส่วนวินทิราใช้เวลาส่วนใหญ่ คอยดูแลเธอ ยาบ้างเช็ดตัวบ้าง เล่นเน็ตบ้าง จะนอนด้วยก็ไม่ได้นอนทั้งวันใครจะไปหลับลง

"เล่นอะไรอ่ะ" เธอถามขณะที่ยังหลับตาอยู่บนเตียง
"นอนไปเลย ไม่สบายยังอยากรู้กับเค้าไปหมด" เขาดุเธอขำๆ ความจริงอยากให้เธอพักผ่อนมากๆจะได้หายก่อนเดินทาง

"ง่า...ตอบมา แซทกับใคร"เสียงออรินงอแงเหมือนเด็กไม่มีผิด เวลาเธอไม่สบายจะขี้น้อยใจ ขี้อ้อน อ่อนไหวมากกว่าปรกติหลายเท่า แต่เขาก็ชอบเพราะเวลาแบบนี้เธอไม่มีแรงบ่น

"ไม่ได้แซทกับใคร เค้าดูโรงพยาบาลที่สมุยให้ที่รักไง เผื่อไม่สบายจะได้รู้ว่าต้องไปหาหมอที่ไหน นี้มีแรงก็ดีแล้วเดี๋ยวไปหมอกัน"
"ไม่เอา!!!" เธอโวยวายเสียงดัง ให้รู้ว่าจริงจังแค่ไหน

"ไม่ไปแล้วจะหายเหรอ นี้จะเดินทางแล้วนะ" แต่คราวนี้เขาไม่ยอมเธอง่ายเหมือนทุกครั้ง

........................................................................................
"ฝัน!!!..." เสียงพี่ติ๊กเรียกลูกน้องที่นั่งเม่ออยู่
"อะไรพี่ เรียกสะตกใจหมด"
"ก็เรียกเบาๆไม่ได้ยินนี้หว่า ใจลอยอยู่ได้ ออก็ลาป่วยแล้วใครจะมาปั่นงานด่วนแทนเนี่ยลูกค้าจะมาดูวันนี้" พี่ติ๊กบ่นเป็นชุด

"เดี๋ยวฝันดูแทนเองพี่ ไหนอ่ะ" ฝันนราออกตัวทันที ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่เขาแค่อยากโทรหาคนที่หยุดงานอยากรู้ว่าเป็นอะไรมากรึป่าว กลัวอยู่ลึกๆว่าเธอจะไปทำงานด้วยไม่ได้
.......................................

"ออ...โทรศัพท์" วินทิราจำใจเรียกคนที่นอนหลับอยู่ให้ตื่นมารับสาย หลังจากที่ดูแล้วว่าเป็นเบอร์ที่ทำงานเธอโทรเข้ามา

"อือ...ใคร" ออรรินถามน้ำเสียงงัวเงีย
"ที่ทำงาน" ทันทีที่เขาพูดจบ เธอก็รีบฝืนตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งเพื่อรับมือถือจากเขาไปคุยทันที

"ค่ะ.."แค่เสียงตอบรับสั้นๆของออรริน ก็ทำให้คนฟังรู้ได้ไม่ยากว่าคนพูดอาการขนาดไหน
"เสียงเซ็กส์ซี่มากเลยนะเนี่ย 5555"
"บ้า...เค้าไม่สบาย"

วินทิราแอบฟังอยู่ข้างๆถึงกับนิ่วหน้าสงสัยว่าใครกันทีโทรมา ดูท่าทางแล้วไม่น่าจะเป็นหัวหน้า

"คืองานที่ออทำค้างไว้ลูกค้าเค้าจะมาดูวันนี้ อ่ะ"
"อ้าว...เหรอทำไมเร่งจังล่ะ ฝันส่งเข้าเมล์ออได้ม่ะเดี๋ยวทำให้"
"โห...ไม่ต้องๆ นอนไปเลย แค่จะถามเรื่องสีที่แพลนไว้ เดี๋ยวฝันต่อให้เอง"

"ขอบใจนะ เกรงใจอ่ะออไม่น่าหยุดเลยเนอะ" ออรรินเริ่มเป็นกังวลเรื่องงานขึ้นมาทันที
"ไม่เป็นไร รีบๆป่วย รีบๆหาย จะได้ไปด้วยกัน"

"นี้เป็นห่วงออหรือว่ากลัวได้ไปกับพี่ติ๊กแทนกันแน่ 555" จบประโยครู้ทันของเธอ ฝันนราหัวเราะกลบเกลื่อน

"ออก็ใครเค้าเอาความจริงมาล้อเล่นกันล่ะ 5555.... "

วินทิรามองหน้าคนรักที่หัวเราะไม่เลิก เธอดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาบ้างนี้ขนาดป่วยนะเนี่ย คนที่ชื่อฝันจะเป็น ทอมคนที่เธอชอบเล่ารึป่าวนะ แล้วไปสนิทกันตอนไหนเนี่ยไม่เห็นรู้เลย

คำถามมากมายเกิดขึ้นในใจของวินทิรา แต่เขายังไม่มีโอกาสได้ถามเธอ ไม่อยากให้เป็นเรื่องใหญ่โต เธอกำลังไม่สบายที่สำคัญเดี๋ยวก็ต้องห่างกันอีก

...เฮ้ออออ...ตอนนี้เขาคงทำได้แค่นี้ แค่ถอนหายใจ...ในใจเบาๆ...

...............
ช่วงนี้ใครงานเยอะ ทำแต่โอฟรีเหมือนหมอกบ้าง สู้ๆค่ะ เพื่ออนาคต

ติดตามงานเขียนอื่นๆได้ที่........
https://www.facebook.com/pages/นิยายอีโรติก ญ รัก ญ - By ไอหมอก

ไอหมอก


จากคุณ : ไอหมอก - [ 21-05-2013 10.51.29 IP:172.16.0.152, 180.183.45.95 ]

ความคิดเห็นที่ 1

Download

Taking the oviwreev, this post is first class

Taking the oviwreev, this post is first class


จากคุณ : - [ 03-02-2014 15.18.43 IP:192.99.2.75 ]


ความคิดเห็นที่ 3

Download

Thanks for the insgthi. It brings light into the dark! http://zsfvndqewf.com [url=http://gzzwnq.com]gzzwnq[/url] [link=http://bbfzvr.com]bbfzvr[/link]

Thanks for the insgthi. It brings light into the dark! http//gzzwnq.com]gzzwnq[/url] [link=http://bbfzvr.com]bbfzvr[/link]


จากคุณ : - [ 06-02-2014 11.40.12 IP:188.40.17.83 ]




ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com