LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
*หัวใจไร้ฐานันดร* ♥ นิยายรัก พีเรียดย้อนยุค ♥ ตอนที่ 4

หยินน้อยเพียงเหลียวมองตามหลังปู่ที่เดินห่างออกไปแค่แวบเดียว แล้วก้าวเดินตามนางแพ้วขึ้นไปบนเรือนใหญ่อย่างว่าง่าย

“อาหยิน” แม่หญิงแพรพลอยยิ้มกว้าง เมื่อเห็นเด็กหญิงเดินตามหลังบ่าวพี่เลี้ยงของเธอเข้ามาในห้องที่ถูกจัดไว้สำหรับนั่งเรียนหนังสือ

ดวงตากลมโตสีน้ำตาลสุกใสของอาหยินมองกราดไปรอบห้องอย่างรวดเร็ว เห็นมีกระดานหินชนวนสีดำวางพาดขาตั้งชิดกำแพง หยินเลื่อนสายตามองผ่านหน้าแพรพลอยไปอย่างไม่ใส่ใจ ดวงตาสีน้ำตาลตวัดไปจับนิ่งอยู่ที่ชายสูงวัยร่างเล็กที่กำลังนั่งขัตมาดบนฟูกนั่งตรงโต๊ะตั่งหน้ากระดานดำ ครั้นอาหยินเห็นริมฝีปากของท่านผู้นั้นกำลังจะขยับเอ่ยวาจา เธอจึงรีบชิงยกมือขึ้นไหว้ท่านอย่างนอบน้อม ทำเอาชายสูงวัยพยักหน้าอมยิ้มอย่างพอใจในมารยาทของเด็กหญิงเชื้อสายจีนคนนี้

“มานั่งตรงนี้สิ” แพรพลอยเรียกหยินเสียงแจ๋ว นางแพ้วจึงหันไปผลักหลังของคนตัวเล็กเบาๆ ให้หยินก้าวเดินไปนั่งที่โต๊ะตั่งตัวยาว ซึ่งมีแม่หญิงแพรพลอยนั่งพับเพียบอยู่ตรงมุมขวาของโต๊ะ อาหยินยังคงไม่ยอมสบตาแพรพลอย เด็กน้อยเลือกที่จะไปนั่งชิดมุมซ้ายของโต๊ะ

แพรพลอยจับจ้องมองเพื่อนใหม่ที่เธออยากเจอนักหนาด้วยความรู้สึกตื่นเต้นแกมยินดี เธอเฝ้าเมียงมองไปทางเด็กหญิงเชื้อสายจีนที่มีวัยไล่เลี่ยกับเธออย่างแปลกตา เพราะเด็กผู้หญิงทั่วไป รวมทั้งตัวเธอ...จะใส่เสื้อคอกระเช้า บางครั้งนุ่งโจง บางครั้งนุ่งผ้าถุงม้วนเอวให้ชายผ้าถุงยาวคลุมหัวเข่า แต่อาหยินน้อยกลับใส่เสื้อแขนยาวคอจีน และกางเกงขายาวทรงหลวม เธอไม่ได้ทำผมจุกแบบเด็กผู้หญิงคนอื่น เรือนผมตรงของหยินถูกปล่อยระท้ายทอยดูอ่อนนุ่มเป็นเส้นละเอียดสีน้ำตาลอ่อน

เพื่อนใหม่ของแม่หญิงแพรพลอยคนนี้ ดูจะไม่ค่อยใส่ใจแม่หญิงสักเท่าไหร่ เพราะตั้งแต่ย่างเท้าเข้ามาในห้องนี้ หยินเพียงแค่ปรายหางตามองแพรพลอยแวบหนึ่งเท่านั้น แล้วต่อจากนั้น เด็กหญิงก็ไม่ใส่ใจแพรพลอยอีกเลย ดวงตากลมโตเอาแต่จับจ้องมองไปที่คุณครูผู้สอน ในขณะที่แม่หญิงแพรพลอยจอมซนยังนั่งยุกยิก ฟังครูบ้าง ไม่ฟังครูบ้าง จนบ่อยครั้ง เธอถูกท่านครูอินทร์เรียกให้ตอบคำถามบ่อยๆ และเธอก็ตอบไม่ค่อยจะได้ จนท่านครูต้องเรียกให้อาหยินตอบแทน แล้วท่านครูก็พยักหน้าอมยิ้ม เมื่อได้คำตอบที่ท่านพึงพอใจ

พอตะวันคล้อยเคลื่อนเลื่อนจากกึ่งกลางท้องฟ้าลงไปทางขอบดินฝั่งทิศประจิม ราวบ่งบอกผู้คนให้รู้ว่า เป็นเวลาผ่านช่วงบ่ายคล้อยเพลาเย็น ท่านครูอินทร์จึงหยุดการสอน แล้วให้บ่าวผู้ชายคนหนึ่งขับรถม้าพาท่านไปส่งที่บ้าน ส่วนนางแพ้วพี่เลี้ยงแม่หญิง ก็เตรียมพาอาหยินไปส่งที่บ้านท้ายสวน ตามที่ได้สัญญาไว้กับนายกั๋วเมื่อช่วงเช้า แต่แม่หญิงแพรพลอยไม่ยินยอม เด็กหญิงขยับตัวเข้ามายืนขวางหน้าพี่เลี้ยง เพื่อจะรั้งตัวหยินเอาไว้ให้อยู่กับเธอก่อน

“แต่...แม่หญิงเจ้าขา นี่ก็จะเย็นแล้วนะเจ้าคะ” นางแพ้วอ้อนวอน จริงๆแล้ว ก็ยังจะอีกสักพักใหญ่หรอก กว่าพระอาทิตย์จะอัสดง แต่นางแพ้วยังมีอะไรๆให้ทำอีกเยอะ และอีกอย่าง นางเกรงว่า หากไม่รีบนำเด็กคนนี้ไปส่งบ้านหลังสวน นายท่านผู้หญิงอาจจะกริ้วเอาได้

“แป๊บเดียว” แพรพลอยเท้าสะเอวสั่งนางพี่เลี้ยง “พี่ก็นั่งคอยอยู่ตรงนี้แหละ”

พูดไม่พูดเปล่า แพรพลอยก็ถือวิสาสะหันไปจับรวบข้อมืออาหยิน แล้วกึ่งจูงกึ่งลาก พาไปที่ห้องหับส่วนตัวของเธอ

“มะ...แม่หญิง ไม่ได้นะเจ้าคะ” นังบ่าวแพ้วตกอกใจหาย รีบสาวเท้าไวเดินตามหลัง


ปัง...

แม่หญิงปิดประตูห้องลงดานทันที ก่อนที่พี่เลี้ยงแพ้วจะทันตามเข้ามาในห้อง

“แม่หญิงเจ้าขา” เสียงอ่อยเบาของนางพี่เลี้ยงดังหน้าประตู นางแพ้วได้แต่ทรุดกายลงนั่งชันเข่าหน้าหงอย ในใจนึกหวาดหวั่นแทนแม่หนูชาวจีนคนนั้น ด้วยเพราะบ่าวใกล้ชิดแม่หญิงจอมซนอย่างนางแพ้ว รู้ดีถึงความแก่นของแม่หญิงเธอขนาดไหน เห็นแม่หญิงตัวเล็กบอบบางเช่นนั้น แต่ความดื้อรั้นก็เอาการอยู่ นางแพ้วเกรงว่า แม่หญิงจะหาเรื่องกลั่นแกล้งหยินน้อยหน้านิ่ง จนอาจจะต้องร้องห่มร้องไห้เลยทีเดียวเชียว


“เจ้า...ทำอะไร?” เป็นครั้งแรกที่เด็กจีนหน้าเฉยเอ่ยปากพูดกับแม่หญิงแพรพลอย มือบางคล้ายจะบิดเล็กน้อยเพื่อให้หลุดจากการยึดจับ แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจ

แม่หญิงแพรพลอยยิ้มแย้มน่ารัก จูงอาหยินไปนั่งที่ขอบเตียงนอนของเธอ ผ้าแพรเพลาะที่คลุมเตียงดูสะอาดโชยกลิ่นอบร่ำหอมกรุ่น ทำเอาหยินนั่งตัวเกร็ง เพราะตั้งแต่เกิดมา เธอไม่เคยนั่งบนเตียงนอนที่กว้างใหญ่ และมีผ้าปูผืนงาม สะอาดหอมกรุ่นเช่นนี้มาก่อน

“ก็...ไม่อะไร” แม่หญิงตอบเสียงใส “ข้าจะให้ของเจ้า”

แพรพลอยเปิดกล่องไม้ข้างหัวเตียง หยิบตัวกระต่ายแกะสลักเท่าครึ่งฝ่ามือ ที่ทำจากหินหยกขาวโปร่งแสง เนื้อเนียนละเอียด

“ให้เจ้า” แพรพลอยจับมือหยิน แล้วพยายามยัดตุ๊กตาหยกใส่มืออีกฝ่าย

“ข้าไม่เอา” อาหยินกำมือแน่น ขณะส่ายหน้ารัว

“เจ้าต้องเอา” คนจะให้เริ่มมีน้ำเสียงหงุดหงิด

“ข้าไม่รับ” หยินปฏิเสธเสียงแข็ง มือที่กุมแน่นไม่ขยับไหว แม้แพรพลอยจะพยายามแกะง้างนิ้วหยินให้คลายออก แต่แพรพลอยก็ไม่สามารถจะทำได้

“เจ้า...ทำไมแรงเยอะอย่างนี้” ริมฝีปากอมชมพูรูปกระจับพ่นลมหายใจอย่างขัดเคือง แพรพลอยจ้องมองเพื่อนใหม่ที่ดูท่าว่า จะมีความดื้อรั้นมากกว่าเธอหลายสิบเท่า แต่ครั้นเห็นเด็กดื้อเอาแต่ก้มหน้านิ่ง แม่หญิงแพรพลอยก็เริ่มรู้สึกอ่อนใจ

“เจ้าดูนี่” แพรพลอยหันไปหยิบกล่องไม้ใบเดิมมาเปิดกว้าง ภายในนั้น มีเครื่องประดับงดงามหลายชิ้น และหนึ่งในนั้น ก็มีกระต่ายหยกอีกหนึ่งตัวซึ่งมีลักษณะคล้ายกับอีกตัวที่เธอพยายามยัดเยียดใส่มือหยิน สีขาวบริสุทธิ์ของหยกที่มีฝีมือแกะสลักงดงามชัดเจนดูไม่แตกต่างกันเลย

“ข้ามีสองตัว ข้าเลยอยากให้เจ้าเก็บไว้หนึ่งตัว เพราะเจ้าเป็นเพื่อนของข้า” แม่หญิงยิ้มแย้มเอาใจ

“แต่...แต่ข้าไม่อยากเป็นเพื่อนกับเจ้า” หยินสวนกลับทันที ทั้งที่ยังคงก้มหน้านิ่งเฉย

“เจ้า...นี่...เจ้า” แพรพลอยรู้สึกขัดใจนัก...เพราะแต่ไหนแต่ไรมา ยังไม่เคยมีใครปฏิเสธเธอเลยสักครั้ง

..อย่างแม่หญิงแพรพลอย...พวกเด็กลูกหลานคนมีศักดิ์ฐานะ มาขอเป็นเพื่อนด้วยทั้งนั้น

ครั้นมองหยินที่ก้มหน้านิ่ง ท่าทางไม่ได้มีความถือดี ไม่มีท่าทีเกรี้ยวกราด แพรพลอยจึงได้แต่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ในหัวคิดแผนข่มขู่ขึ้นมาจนได้

“จะเย็นแล้ว...ปู่คงรอเจ้ากลับเรือน” แม่หญิงอมยิ้มร้าย “รีบรับนี่ไปซะ แล้วข้าจะปล่อยเจ้ากลับเรือนแต่โดยดี”

เด็กน้อยหน้านิ่งเริ่มขมวดคิ้ว ร่างบางลุกพรวดขึ้นทันที ปากกล่าวคำลาสั้นๆ “ข้าไปละ”

“อาหยิน” แม่หญิงตัวน้อยคำราม และก่อนที่อีกฝ่ายจะขยับเท้าก้าวเดินไป แพรพลอยก็โอบแขนรวบร่างบางนั้นเอาไว้ ทำให้อาหยินสะดุ้งตกใจอย่างคาดไม่ถึงว่า จะถูกอีกฝ่ายจู่โจมไวขนาดนี้ หยินน้อยพยายามแกะมือแพรพลอยออก แต่คนร่างเตี้ยกว่าก็แสนจะดื้อ เป็นตายอย่างไร ก็ไม่ยินยอมปล่อยเด็กจีนที่ตัวสูงกว่าให้หลุดออกไปได้

สักพัก...หยินน้อยก็ยอมหยุดนิ่ง แต่ก่อนที่แพรพลอยจะได้ใจ อาหยินก็ใช้ความว่องไวและแรงที่มากกว่าแพรพลอยจู่โจมกลับ ด้วยการประกบสองมือสอดเข้าวงแขนแพรพลอย แล้วพลิกมือจับคว้าข้อศอกของแม่หญิงตัวน้อยให้คลายออกอย่างง่ายดาย ก่อนจะผลักไหล่บอบบาง จนร่างที่เตี้ยเล็กกว่าหงายหลังล้มลงไปบนเตียงนอน

แม่หญิงทั้งตกใจระคนแปลกใจในท่วงท่าอันรวดเร็วของอาหยิน อีกทั้งเกิดความผิดหวังระคนเกรี้ยวกราดในใจ ทำให้แม่หญิงตัวน้อยน้ำตาไหลหลั่งพรั่งพรูลงอาบแก้มนวล

“เจ้า...อย่าร้อง” หยินน้อยเห็นอีกฝ่ายน้ำตาร่วง ก็ตกใจจนยืนอึ้งลังเล ความคิดที่จะออกไปจากห้องนี้ทันที ก็มีอันต้องระงับไว้

“ข้า...ข้าไม่ได้ตั้งใจตีเจ้า” หยินขยับเข้าใกล้แม่หญิงแพรพลอย เอ่ยคำด้วยเสียงอ่อน

ครั้นเห็นแพรพลอยเอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด หยินก็เริ่มทำอะไรไม่ถูก ได้แต่นึกคิดทบทวนไปมาในใจว่า ท่วงท่าที่ใช้กับแพรพลอยเมื่อตะกี้ ก็ไม่เห็นจะมีการกระทบกระทั่งรุนแรงจนทำร้ายฝ่ายนั้นได้เลยสักนิด

‘หรือว่า...หรือว่า เราจะพลั้งมือ ทำเด็กคนนี้บาดเจ็บ?’ หยินคิดร้อนรนในใจ นึกถึงคำพูดของปู่ ที่เคยบอกว่า ท่วงท่าเช่นนี้ ไม่ทำร้ายใครให้เจ็บแน่นอน มันเป็นแค่การป้องกันตัวเท่านั้น
หยินน้อยทบทวนความคิดรวดเร็วหลายตลบ ตัวเองก็ใช่ว่าจะเรียนรู้วิชาการต่อสู้มาเพียงน้อยนิด เพราะทั้งพ่อและปู่ พยายามถ่ายทอดสอนวิชาการต่อสู้ มาตั้งแต่อาหยินอายุเพียงสามขวบ ถึงแม้ตอนนี้จะยังไม่เก่งเท่าพวกผู้ใหญ่ แต่หยินน้อยก็รู้ว่า ท่ารับมือเมื่อถูกคนอื่นคุกคาม แบบไหนที่ใช้แล้วจะทำให้อีกฝ่ายบาดเจ็บ และแบบไหนที่ใช้เพื่อเอาตัวรอดเท่านั้น

“เจ้าเจ็บตรงไหน?” อาหยินถามด้วยความกระวนกระวายใจ หากแต่อีกฝ่ายยังคงสะอึกสะอื้นน้ำตาไหลพราก

“หยุดเถิด...ข้าขอโทษ...ทำอย่างไร เจ้าจึงจะหยุดร้อง” หยินแตะมือที่ไหล่บอบบางของแพรพลอย “จะให้ข้าทำอะไร...ข้ายอมเจ้า”

คำพูดนั้นคล้ายประกาศิต...แม่หญิงตัวน้อยหยุดร้องไห้ในทันที มือบางหยิบตุ๊กตาหยกสลักตัวกระต่ายยัดใส่มืออาหยิน

“แค่นี้เองหรือ?” หยินน้อยขมวดคิ้ว คิดในใจ...เด็กคนนี้ ประหลาดแท้

แต่สุดท้าย หยินก็รับปาก “ได้...ข้าจะรับ”

ครั้นเห็นแพรพลอยยิ้มกว้างทั้งที่มีรอยน้ำตาชื้นเป็นทางบนพวงแก้ม หยินน้อยก็รู้สึกระอาในใจ มือกุมกระต่ายหยกไว้แน่น คล้ายให้อีกฝ่ายรู้ว่า ตนจะเก็บของสิ่งนี้เอาไว้

“ข้าจะเก็บไว้...เพื่อคืนเจ้า” หยินพูดโดยไม่มองหน้าแพรพลอย ขณะเดียวกัน ก็หันกายวิ่งไปที่ประตู แล้วเลื่อนไม้ที่ขัดกลอนประตูออก แต่ก่อนที่จะก้าวข้ามธรณีประตู อาหยินก็ปรายหางตาไปมองแม่หญิงแพรพลอยแวบหนึ่ง และเห็นว่า แพรพลอยยังนั่งห้อยขาอยู่ที่ขอบเตียงนอนเหมือนเดิม ใบหน้ายังคงเปื้อนคราบน้ำตา ทั้งที่ดวงตากลมโตและริมฝีปากบางกลับยิ้มกว้างอย่างชวนให้หยินน้อยรู้สึกขุ่นเคืองในใจ


นางแพ้วเดินจูงข้อมือเล็กบาง พากันเดินผ่านท้องร่องในสวนหลังบ้าน พื้นที่บริเวณนั้นมีแปลงผักหลายแปลง แต่ครั้นพอทั้งสองเดินลึกเข้าไปอีกหน่อย ก็จะเป็นสวนผลไม้ที่มีทั้งต้นลิ้นจี่ และลำไย เรียงรายเป็นแถวไปตลอดทาง จนเกือบจะใกล้เขตบริเวณบ้านไม้หลังเล็กที่มุงหลังคาด้วยซีกไม้ไผ่ทบซ้อน

นายกั๋วออกมากล่าวขอบอกขอบใจนางแพ้วเพียงไม่กี่คำ ชายสูงวัยไม่คิดจะชวนคุยให้มากความ เพราะเขาไม่ค่อยจะสนิทกับบ่าวเรือนใหญ่สักเท่าไหร่ และเขายังคิดว่า นางแพ้วควรเร่งเดินกลับเรือนใหญ่ไปก่อนที่ฟ้าจะมืด ส่วนหยินน้อยเอง ก็ไม่ได้พูดคุยกับปู่ของเธอเลยสักคำ เด็กหญิงก้าวเท้าขึ้นบ้านในทันที แล้วตรงไปที่กล่องไม้ใบเล็กที่อยู่ในหีบใส่เสื้อผ้า ก่อนจะเปิดฝากล่องใบเล็กนั้น แล้วหย่อนกระต่ายหยกตัวเล็กลงไปอย่างเบามือทะนุถนอม ใบหน้าที่มักเฉยนิ่ง กลับปรากฏรอยยิ้มบางที่มุมปาก

...เจ้าเป็นเพื่อนข้า...คำพูดประโยคนั้น ยังคงกึกก้องในใจของเด็กน้อย แต่ในความรู้สึกที่ปลาบปลื้ม หยินน้อยก็ยังไม่ลืมคำพูดของปู่ที่คอยย้ำเตือนว่า

‘อั้วอนุญาตให้ลื้อไปเรียนหนังสืออย่างที่ลื้อต้องการ แต่ลื้อห้ามสนิทกับแม่หญิงแพรพลอย เพราะว่า...พวกเรามันเป็นแค่ไพร่ต่ำศักดิ์ แต่คนเรือนนั้น เขาเป็นเจ้านาย’


สวัสดีค่ะ เพื่อนนักอ่าน
เนื่องจากความไม่สะดวกที่จะโพสทางนี้ (คือ โพสไม่ค่อยจะได้ค่ะ แหะๆ...กว่าจะผ่าน ยากชะมัด T T ก็ขอโทษเพื่อนนักอ่านด้วยนะคะ ในความล่าช้าอัพนิยาย แต่ว่า เพื่อนๆสามารถเข้าไปอ่านในเว็บ Readawrite ได้ค่ะ เพราะเราจะลงโพสนิยายที่นั่นก่อน แล้วก็มีอีกที่ ที่เว็บ Dek-D แต่ที่เด็กดีนี่ เราเพิ่งอัพไปแค่หนึ่งตอนเท่านั้น แต่ไงก็ตาม ก็จะไล่ไปเรื่อยๆค่ะ ขอบคุณที่แวะเข้ามานะคะ

https://www.readawrite.com/a/5b64e1e92172164c89f7ef888ffe039b

“ติดตามอ่านได้จากลิ้งค์บนนี่เลยค่ะ”



จากคุณ : รัก รมิดา - [ 19-10-2019 09.42.52 IP:58.8.168.215 ]

ความคิดเห็นที่ 1


https://www.readawrite.com/a/5b64e1e92172164c89f7ef888ffe039b


จากคุณ : รัก รมิดา - [ 19-10-2019 09.44.25 IP:58.8.168.215 ]




ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com