LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
อยากหยุดตะวันไว้ที่ปลายฟ้า (9)

เวลานี้...ชนกนารทรู้สึกโชคดีที่เธอมีเพื่อนอย่างวารี.....ไม่เพียงช่วยเหลือเธอด้านหน้าที่การงาน....หากยังช่วยเรื่องของหัวใจด้วย....ทว่า...ช่วงเวลานี้ไม่ใช่เวลาที่ชนกนารทควรมานั่งซาบซึ้งใจแต่ประการใด...

หากเธอควรหาวิธีการบอกกำหนดการเดินทางในวันพรุ่งนี้ให้แพรวารับรู้...พร้อมกับขอแพรวาเป็นคู่หมั้นหมายหัวใจเสียที...เพราะหากปล่อยไว้นาน...ชนกนารทไม่แน่ใจว่า...แพรวาจะรอเธอได้หรือไม่...หากเธอไม่มีสิ่งใดเป็นดั่งสัญญาแทนใจ

“ฮัลโหล...แพร...คืนนี้นารทไปหาคุณนะ...เรามีเรื่องจะปรึกษา” ชนกนารทหยิบมือถือโทรหาแพรวา

“เป็นอะไรรึเปล่าค่ะ...ฟังเสียงคุณดูกังวล” แพรวาจับสังเกตจากการฟังเสียงจากปลายสาย...ดูเหมือนชนกนารทกำลังมีเรื่องไม่สบายใจ

“ก็นิดหน่อยหน่ะ...ขอโทษจริงๆนะ..คืนนี้นารทอยากอยู่ใกล้คุณจริงๆ...แพร” ชนกนารทบอกต่อเสียงปลายสายด้วยหัวใจที่ห่วงหา เพราะคืนนี้เธอตัดสินใจบอกแพรวาเรื่องการเดินทาง

“แพร...ยินดีรับฟังเสมอค่ะคุณนารท...มีอะไรที่ช่วยได้ก็บอกนะคะ” แพรวาตอบชนกนารทด้วยความเป็นห่วง

ตอนนี้ความรู้สึกที่ทั้งสองสื่อถึงกันทำให้รู้ว่าแท้จริงแล้วต่างฝ่ายต่างห่วงหาซึ่งกันและกัน...หากยังเก็บงำความรู้สึกไว้ในใจเท่านั้น

“อืม...ขอบคุณนะแพร...งั้นคืนนี้เจอกันน่ะค่ะ...
อ๊ะ...ลืมบอก! นารทคิดถึงคุณนะแพร” ก่อนวางสายชนกนารทไม่ลืมที่จะหยอดคำหวานให้แพรวาได้ชื่นใจ

“ปากหวานจังเลยนะ....เป็นกับผู้หญิงทุกคนรึเปล่าค่ะเนี่ย....ไว้คืนนี้เจอกันค่ะคุณนารท” แม้แพรวาไม่เอ่ยคำคิดถึง..ทว่าในใจกลับรู้สึกดีที่ชนกนารทเอ่ยคำคิดถึง

หลังจากวางสายโทรศัพท์ชนกนารทนั่งพิงยังเก้าอี้ทำงานเพื่อใช้ความคิด...เธอตัดสินใจดีแล้วใช่มั้ยที่คืนนี้จะขอแพรวาเป็นคนรัก...แล้วแพรวาจะปฏิเสธเธอหรือเปล่า...ทั้งที่ทุกความรู้สึกที่ชนกนารทมีต่อแพรวามันรวดเร็ว...จนเธอเองยังรู้สึกแปลกใจ...ทั้งความรู้สึก...ทั้งสัมผัสที่ได้อยู่ใกล้แพรวา...มันอบอุ่นจนรู้สึกถึงการเติมเต็มซึ่งกันและกัน...แพรวาเข้ามาเติมความสุขในหัวใจของชนกนารทที่แต่ละวันทุ่มเทให้กับงานเท่านั้น....

ชีวิตที่ดูจืดชืด...ไร้สีสันในแต่ก่อน....หากแพรวา คือ ผู้ที่สร้างสีสันและรอยยิ้มแด่เธอ....ผู้หญิงตัวเล็กๆที่ดิ้นร้นจนสามารถเปิดร้านเบเกอรี่เป็นของตนเอง...ท่าทีที่ทะมัดทะแมงเวลาทำงาน...ทว่า...ยามเมื่อได้อยู่ใกล้กลับดูอ่อนโยนน่ารัก...ภายใต้ความรู้สึกที่เข้มแข็ง...กลับซ่อนความอ่อนแอบางอย่างไว้....

“แพร....นารทสัญญา...ขอรักคุณให้ดีที่สุด” ชนกนารทเอ่ยน้ำคำขึ้นเบาๆก่อนหยิบแหวนที่เตรียมไว้ให้แพรวาคืนนี้ประทับรอยจุมพิต นั่นเหมือนสิ่งแทนความรู้สึกของหัวใจ ณ ตอนนี้


ขณะที่ชนกนารทปล่อยความคิดล่องลอยไปได้สักพัก...พลันเรียกสติกลับมา....และนึกขึ้นได้ว่ายังมีงานต้องสะสางโดยเฉพาะข้อมูลที่นำไปใช้ในการเจรจาที่เสฉวน...ทั้งนี้เพื่อให้แผนการร่วมงานกับมิสเตอร์หวังดำเนินไปโดนราบรื่นและรอบคอบที่สุด

“คุณพิม...รบกวนเข้ามาหาฉันที่ห้องทำงานหน่อย” ชนกนารทกดโทรศัพท์เรียกพิมกมลเลขาสาว

“ก๊อกๆ ขออนุญาตค่ะคุณนารท” พิมกมลเคาะประตูออฟฟิศ ก่อนเข้าพบชนกนารทตามมารยาท

“เชิญค่ะ...คุณพิม...” ชนกนารทเอ่ยตอบรับ

“คุณนารทเรียกพิมมามีอะไรให้ช่วยรึเปล่าค่ะ” พิมกมลถาม

“คุณช่วยส่งไฟล์ข้อมูลโครงการประมูลเพชร Red Dimond ที่ฉันร่างขึ้นให้หน่อย...นี่เป็นข้อมูลสำคัญที่ต้องใช้เจรจากับมิสเตอร์หวัง รวมทั้งแนบแบบดีไซด์ที่ฉันร่างไว้มาให้ด้วย” ชนกนารทสั่งงานเลขาอย่างฉะฉาน

“ค่ะ...คุณนารท”พิมกมลขานรับ

เวลาผ่านไปสักพัก...ไฟล์งานโครงการประมูล รวมถึงดีไซน์เครื่องเพชรRed Dimond...ได้ถูกส่งผ่านระบบi-cloudสู่หน้าจอคอมฯ ชนกนารทไม่รอช้าที่จะเปิดข้อมูลเช็คความถูกต้องอีกครั้ง..จนเธอแน่ใจว่า...อักษรที่ปรากฎบนหน้าจอไม่มีเนื้อหาผิดพลาด....งานที่ต้องใช้ความละเอียดรอบคอบ..ชนกนารทไม่มีสิทธิ์ที่จะทำงานครั้งนี้พลาด...เหตุเพราะเธอมีโอกาสเพียงครั้งเดียว...ที่ต้องโน้มน้าวมิสเตอร์หวังนักธุรกิจใหญ่ผู้มีอิทธิพลในวงการอัญมณีมาเป็นหุ้นส่วนบริษัทSiam Jewellyให้ได้

ความมุ่งมั่นที่แฝงไว้ภายใต้แรงกดดัน...ชนกนารทไม่อาจล่วงรู้ได้หากเธอทำงานครั้งนี้พลาดผลที่ตามมาจะเป็นเช่นไร...บริษัทต้องเสียหุ้นส่วนรายใหญ่ ส่วนธนชาติคงผิดหวังในตัวเธอเป็นแน่...

“ไม่อยากจะนึกถึงผลที่ตามมาเลย” ชนกนารทคิดขึ้นในใจ...

ทว่าใครเล่าจะรู้...บางครั้งอาจเป็นตัวเธอเองที่สร้างแรงกดดันขึ้นมาจนทำให้ไม่สามารถคิดแผนรับมือนั้นได้....

“ฮัลโหล...แม่เหรอค่ะ...พรุ่งนี้นารทต้องเดินทางไปเสฉวนแล้วนะ.......มันกะทันหันมากค่ะแม่...ตอนแรกท่านประธานบอกจะให้เวลาอีกหนึ่งอาทิตย์ ทั้งที่ห่างจากกำหนดการเดิมถึงสี่วันๆ จู่ๆก็มาบอกให้เดินทางบ่ายวันพรุ่งนี้...เดี๋ยวเลิกงานแล้วนารทจะแวะกลับไปจัดสัมภาระน่ะค่ะ” ชนกนารทบ่นผ่านสายโทรศัพท์ให้มารดาของเธอฟัง

“ใจเย็นๆสิลูก พูดยาวเป็นขบวนรถไฟเชียว...ใจร้อนแบบนี้จะทำให้เสียการงานได้นะ” ปริศนาตักเตือนลูกของตนให้ได้สติ....

“ขอโทษค่ะแม่....นารทเครียดกับงานมากไป” ชนกนารทขอโทษมารดาของเธอ

“จริงๆเลยนะลูกคนนี้...ใจร้อนแบบนี้ใครเค้าจะสนใจลูกสาวฉันเนี่ย” ปริศนาหยอกล้อผู้เป็นลูก

“โธ่....แม่ค่ะ...เรื่องคนที่มาสนใจหน่ะ...หนูไม่รู้หรอก...แต่เรื่องที่หนูไปสนใจใครเนี่ย...มันก็มีอยู่น่ะค่ะแม่” ชนกนารทพลั้งบอกความในใจบางอย่างออกไป....

“เอ๊ะ....พูดมีพิรุธนะ...หนูไปชอบพอใครรึเปล่า...
ถ้าให้แม่เดานะ...ใช่หนูแพรรึเปล่า?” ปริศนารู้ว่าลูกสาวของเธอชอบผู้หญิงเหมือนกัน...หากเธอก็ไม่ได้ขัด...ขอเพียงคนๆนั้นเป็นคนดีและรักลูกสาวของเธอ

“แม่! รู้ได้ไง....นารทไปทำพิรุธอะไรแม่ถึงรู้”
ชนกนารทตกใจเล็กน้อย

“ลูกเป็นลูกแม่นะ....ทำไมจะดูไม่ออก...มีใครที่ไหนที่จะแวะร้านเบเกอรี่เดิมๆทุกวัน...สั่งเมนูเดิมทุกวัน...ดื่มกาแฟรสเดิมๆทุกวัน แม่สังเกตเอาหน่ะ” ปริศนาคลี่คลายความข้องใจให้ชนกนารท

“มันก็จริงค่ะแม่....แล้วถ้านารทจะให้แพรมาเป็นลูกสาวแม่อีกคน...แม่จะว่าไงค่ะ” ชนกนารทย้อนถามผู้เป็นมารดา

“ต้องดูกันไปสักพักนะลูก...อันที่จริงแม่ก็ไม่ขัดหรอก...แต่...ให้เวลาพิสูจน์กันและกันนะลูก...ความรักมันไม่ได้สวยงามเสมอ...มันมีทั้งอุปสรรคและปัญหา...ถ้าลูกผ่านมันได้...หนทางความรักของลูกก็จะมั่นคง” ปริศนาตักเตือนลูกและสอนให้ลูกของเธอมองความรักในความเป็นจริงไม่ใช่เพียงเพ้อฝัน

“นารททราบค่ะแม่...แต่นารทก็ควรทำให้แพรเชื่อใจและวางใจในตัวนารทด้วยเช่นกัน...แม่ก็รู้นารทไม่เคยล้อเล่นกับความรู้สึกใคร...” ชนกนารทตอบย้ำในเจตนาที่เธอกำลังจะขอคบหากับแพรวาให้ปริศนารับรู้

“แล้วแต่ลูกนะ....แม่ก็บอกในสิ่งที่เตือนได้เท่านั้น”ปริศนาเอ่ยตอบชนกนารท

บทสนทนาระหว่างแม่และลูก...ทำให้ปริศนาเป็นห่วงลูกสาวของเธอ...เพราะเธอเห็นชนกนารทอกหักมาหลายครั้ง...ไม่รู้ว่าแพรวาจะทำให้ลูกของเธอเสียน้ำตาอย่างที่ผ่านมาอีกหรือเปล่า...

หลังจากที่ชนกนารทวางสายโทรศัพท์ลง...เธอก็เร่งเคลียร์งานจนเสร็จ...รวมถึงการมอบหมายและสั่งงานกับพิมกมลในช่วงที่เธอไม่อยู่

เหมือนเวลาวันนี้ก็ผ่านไปอีกหนึ่งวัน....ชนกนารทเลิกงานตามปกติ...หากเธอต้องเร่งกลับบ้านเพื่อจัดสัมภาระให้เรียบร้อย...ก่อนที่จะออกจากบ้าน...เพื่อไปหาใครบ้างคน

“อ้าว...นารท...นี่ลูกจะไปไหน...พรุ่งนี้ต้องเดินทางแล้วนี่ลูก...” ปริศนาทักลูกของเธอเมื่อเห็นชนกนารทรีบจัดสัมภาระเพื่อจะออกไปข้างนอก

“ก็...ไปทำธุระหน่ะค่ะ” ชนกนารทตอบ

“ธุระอะไร...นี่มันก็จะสามทุ่มแล้วนะ”ปริศนาถามด้วยความเป็นห่วง

“ก็ไปขอลูกสาวให้คุณแม่อีกคนไงค่ะ...นารทต้องไปแล้วค่ะ...รักแม่ที่สุดน่ะค่ะ เป็นกำลังใจให้นารทขอแพรเป็นแฟนได้สำเร็จด้วยน่ะค่ะ” ชนกนารทตอบด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า

“โธ่...ลูกคนนี้นี่...โตแล้วยังทำอะไรเอาแต่ใจเหมือนเดิม” ปริศนาส่ายหน้าเบาๆเมื่อเห็นความเอาแต่ใจของชนกนารท

รนยนต์สีแดงจอดตรงบริเวณร้านsweet house

“ฮัลโหลแพร...นารทมาถึงแล้ว...ช่วยเปิดประตูให้หน่อยสิ” ชนกนารทโทรหาแพรวาเพื่อบอกให้รู้ว่าเธอมาถึงแล้ว

“คุณนารท...มาซะดึกเชียว...มีเรื่องสำคัญมากที่ต้องปรึกษาเหรอค่ะ” แพรวาถามชนกนารทหลังจากที่ให้ชนกนารทเข้ามาในบ้าน

“ใช่ค่ะ....คือ บ่ายพรุ่งนี้นารทต้องเดินทางไปเสฉวน เพื่อศึกษาดูงานที่นั่นหนึ่งปี...” ชนกนารทบอกเรื่องที่เธออัดอั้นใจมานานให้แพรวารู้

“แค่นี้เองเหรอค่ะ...ถึงกับต้องมาซะดึกเลย” แพรวาไม่ได้รู้สึกว่ามันเป็นปัญหาใหญ่ต่างจากชนกนารทที่คิดเป็นตุเป็นตะ

“อ้าว..แพรไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ” ชนกนารทย้อนถามเมื่อเห็นท่าทีเมินเฉยของแพรวา

“แล้วจะให้แพร...รู้สึกอะไรค่ะ” แพรวาย้อนถาม

“ก็อย่าง...คุณนารทจะไปตั้งหนึ่งปี....แพรคงคิดถึงมากเลย...อะไรประมาณนี้ไง” ชนกนารทออดอ้อนเหมือนเด็ก

“ฮิๆ คุณนี่ตลกอีกแล้วนะ...คุณแค่ไปทำงานหนึ่งปีเดี๋ยวก็กลับเมืองไทยแล้ว....ทำไมต้องเสียใจขนาดนั้นด้วย...อีกอย่างแพรคิดว่านั่นเป็นอนาคตและความก้าวหน้าของคุณ...แพรควรดีใจถึงจะถูก” แพรวาพูดพลางหัวเราะพลางกับท่าทีที่คิดมากของชนกนารท

“โธ่....เราก็เครียดมาตั้งนาน....จริงสิแพร...ก่อนนารทเดินทางวันพรุ่งนี้...นารทมีของมาให้ด้วย” ชนกนารทนึกขึ้นได้ว่าเธอได้เตรียมแหวนแทนใจให้แพรวา

“ให้ในโอกาสอะไรค่ะ...มันไม่จำเป็นหรอกนะคุณนารท” แพรวาตอบชนกนารทอย่างเอ็นดูความเอาใจใส่ที่ชนกนารทมีให้เธอ

“หลับตาก่อนสิ” ชนกนารทเอ่ย

“แหม....จะเซอร์ไพรส์อะไรอีกค่ะ....คุณผู้จัดการ” แพรวาล้อชนกนารท

“หลับตาสิค่ะ...แล้วนารทจะบอก” ชนกนารทคะยั้นคะยอให้แพรวาทำตาม

เมื่อแพรวาหลับตาตามที่เธอบอก...ชนกนารทได้หยิบแหวนที่เธอเตรียมมาสวมลงบนนิ้วนางมือซ้าย...แพรวาลืมตาขึ้น...เธอรู้สึกว่าชนกนารทให้ความสำคัญกับเธอมากขนาดนั้นเชียวหรือ...

“แพร....แหวนวงนี้แทนคำสัญญาว่า....นารทรักแพรด้วยหัวใจ...ไม่เคยคิดล้อเล่นกับความรู้สึกคุณ....นารทสัญญาว่าจะรักแพรให้ดีที่สุด”

หลังจากที่ชนกนารทพูดจบ...เธอก็ไม่รอให้แพรวาตอบคำพูดใดๆ...หากได้เลื่อนใบหน้าให้ต่ำลง...ก่อนจะกดจูบบนริมฝีปากอวบอิ่มของแพรวา...จากสัมผัสอย่างอ่อนโยน...ก็ค่อยๆเพิ่มแรงจุมพิต ด้วยการสอดใส่ลิ้นเกี่ยวกวัดลิ้นของอีกฝ่าย...แรงปรารถนาในหัวใจที่มันพลุ่งพล่านจนไม่อาจห้ามใจไหว....

ลมหายใจที่หอบถี่จากการรับรสสัมผัส...ก่อเป็นไฟปรารถนาที่ท่วมท้น....ชนกนารทค่อยๆไซร้ปลายจมูกโด่งลงบริเวณลำคอ....ส่วนมือก็เริ่มที่จะอยู่ไม่สุข...ราวกับต้องการสำรวจเรือนร่างของคนตรงหน้าในทุกตารางนิ้ว....จากที่สัมผัสบริเวณใบหน้า...จึงเลื่อนมาสู่ลำคอขาวระหงส์...ก่อนจะคลายสัมผัสไปยังเนินอกที่พอดีมือ...มืออันซุกซนจึงเอื้อมไปปลดบราเซีย...ที่เป็นเครื่องกางกั้นแรงปรารถนานั้นไว้...ณ เวลานี้ อกขาวนวลแต้มยอดปทุมสีชมพู...ตระหง่านอยู่เบื้องหน้าของชนกนารท...เธอไม่รอช้าที่จะกอบกุมลิ้มรสสัมผัสนั้น...ก่อนจะใช้ริมฝีปากอวบประทับบนเนินอก..อย่างเสน่หาพร้อมทั้งลงลิ้นวนรอบปทุมถันและใช้ฟันขบเม้มเบาๆพอให้คนเบื้องหน้ารู้สึกอ่อนแรงต่อไฟสวาทที่เธอยินดีจะหยิบยื่นให้

“คุณนารท....อย่าค่ะ! แพรยังไม่พร้อม” แพรวาใช้กำลังที่อ่อนระทวยเฮือกสุดท้ายผลักชนกนารทสุดแรง เพื่อหยุดทุกการกระทำที่มันจะเกินเลยไปมากกว่านี้

“แพร......นารทขอโทษ” ชนกนารทตกใจเล็กน้อยทั้งที่ดูเหมือนทุกอย่างกำลังลงล็อค...

น้ำตาบนใบหน้าแพรวาไหลรินไม่หยุด...เธอเองก็ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่สามารถรับรสสัมผัสที่ชนกนารทมอบให้เธอได้...

“อย่าร้องไห้สิค่ะคนดี....นารทขอโทษนะ...ถ้าคุณไม่พร้อมก็ไม่เป็นไร...นารทโอเคนะ” ชนกนารทพูดพร้อมจูบซับรอยน้ำตาที่กำลังไหลริน..พร้อมกับดึงร่างบางโอบกระชับในอ้อมแขนก่อนที่จะสวมเสื้อผ้าให้แพรวาเช่นเดิม....

“แพรขอโทษ.....แต่แพรยังไม่พร้อมจริงๆ...ไม่ใช่คุณไม่ดี...แต่เป็นเพราะแพรยังมีใครอีกคนในหัวใจที่ไม่ใช่คุณ” แพรวาเผยความจริงในใจให้ชนกนารทรับรู้...

“แพร....หมายความว่าไง? อะไรคนในหัวใจ? นารทงงไปหมดแล้ว....” ชนกนารทรู้สึกเนื้อตัวชาเมื่อรู้ว่าเธอไม่ใช่คนในหัวใจ....

“ตามที่คุณเข้าใจนั่นล่ะค่ะ...แพรมีแฟนแล้ว...เราไม่ได้ติดต่อกันมาสองปีแล้ว...และแพรยังรักเค้าอยู่....ยังคงรอวันที่เค้ากลับมา....” แพรวาเลือกที่จะบอกความจริง...ในเมื่อเรื่องดำเนินมาถึงขั้นนี้

“ทำไม...คุณไม่บอกนารทแต่แรก...ปล่อยให้นารทรู้สึกดีกับคุณทำไม....คนมันรักไปแล้ว...มันเจ็บนะรู้มั้ย!!” ชนกนารทขาดสติจนเผลอพูดเสียงดัง

“แพรบอกคุณแล้ว....คุณควรเตรียมใจไว้บ้างอย่ามาทุ่มเทเพื่อแพรเลย...ส่วนแหวนนี่เอาคืนไปเถอะค่ะ...คุณควรให้คนที่ควรจะให้ดีกว่า...คนไหนก็ได้ที่ไม่ใช่แพร...” แพรวาตอบความจริงให้ชนกนารทรู้ทั้งที่เธอเองก็รู้สึกเจ็บไม่ต่างจากชนกนารทเลย

“ ไม่ทันแล้วหล่ะแพร......นารทรักคุณเข้าแล้ว...ได้ยินมั้ยว่า....นารทรักแพร ทำไมต้องมาบอกในวันที่นารทจะเดินทาง....ทำไม!!!!!!” ชนกนารทขึ้นเสียงกับแพรวาด้วยความโกรธ

“คุณจะโกรธแพรๆก็ไม่ว่าหรอกค่ะ......แพรชินชากับการกระทำพวกนี้แล้ว....ส่วนคุณก็ไม่ใช่คนแรกที่แพรทำแบบนี้.....คุณมันก็แค่ของเล่นที่ผ่านมาให้แพรยืมเล่นชั่วคราวเท่านั้น...” แพรวาพูดแทงใจดำให้ชนกนารทรู้สึกโกรธขึ้นไปอีก ทั้งนี้เพราะอยากให้ชนกนารทตัดใจจากเธอ..เธอไม่อยากทำร้ายคนดีๆอย่างชนกนารท

“ไอ้นั่นมันเป็นใคร...ถ้ามันรักคุณจริง...ทำไมถึงทิ้งคุณให้อดอยากจากรสสวาทอย่างนี้...นารทรู้นะ...เมื่อกี้คุณเองก็รู้สึกดีมากกับสัมผัสที่นารทให้....” ถ้อยคำสบถหลุดจากปาจของชนกนารทซึ่งมันแรงขึ้นเรื่อยๆ

“เพี้ยะ! ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้แล้วอย่ามาให้ฉันเห็นหน้าอีก....ออกไป!!!!!” แพรวาตะคอกใส่ชนกนารทพร้อมโยนแหวนใส่หน้าแพรวา...

ชนกนารทก้มเก็บแหวนขึ้น....ก่อนค่อยๆเดินหันหลังจากไป....

“แพร....นารทขอโทษที่พูดรุนแรงกับคุณ...แต่สิ่งหนึ่งที่นารทขอบอกให้รู้ไว้....นารทรักแพร....นารทจะรอจนกว่า...วันที่แพรเปิดใจ”

เมื่อชนกนารทพูดจบเธอก็ขับรถจากไปด้วยความเร็วสูง....แพรวาที่ตอนนี้ทั้งเจ็บปวดและเสียใจ กับชนกนารทที่บอบช้ำและเจ็บปวด...

เรื่องที่เหมือนดำเนินมาด้วยดี...กลับพลิกเป็นดราม่าแสนเศร้า....ตกลงเรื่องทุกอย่างจบลงเพียงเท่านี้...หรือมันจะมีปาฏิหาริย์ใดมาสานสายใยของทั้งสองกลับมาหากันอีกครั้ง...

เรื่องราวต่อจากนี้....อาจเป็นช่วงที่ชนกนารททำใจ...เวลาหนึ่งปีต่อจากนี้...มันจะช่วยเยียวยาหัวใจของเธอได้หรือไม่....มาลุ้นและเป็นกำลังใจให้ทั้งสองด้วยน่ะค่ะ

จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 01-10-2019 01.11.31 IP:42.76.219.216 ]

ความคิดเห็นที่ 1
มาแล้วคร่าาา....อยากหยุดตะวันไว้ที่ปลายฟ้า..ตอนล่าสุด
ตอนนี้จะออกแนวดราม่าหน่อยๆ...ยังไงก็รบกวนเพื่อนๆแวะมาทักทาย
เป็นกำลังใจ...และแนะนำกันได้น่ะค่ะ...

ขอโทษที่หายไปหลายวัน...ช่วงนี้งานล้นมือ...กว่าจะหาเวลาสงบๆ
เขียนก็จะเป็นช่วงดึกๆประมาณนี้ค่ะ

“ฝันดีนะคะเพื่อนๆ”


จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 01-10-2019 01.15.11 IP:42.76.219.216 ]


ความคิดเห็นที่ 2
ดีจ้า คุณลมคิมหันต์,
พลิกล็อคแฮะ สนุกดีนะคะ คุณมาถูกทางแล้ว ค่อยๆปล่อยปมออกมาทีละเปราะ ให้ตัวละครเอกต้องแก้ไข ดีๆค่ะ เราแอบไปอ่านตอนที่ 10 มาก่อนอ่านตอน 9 อ่านแล้วต้องลุ้น แสดงว่าเรื่องนี้เป็นรักสามเศร้า no comment at the moment คงต้องอ่าตอนที่ 11 ก่อนค่ะ ตอนนี้บอกได้คำเดียว สนุกมากๆค่ะ


จากคุณ : กำยาน - [ 11-10-2019 15.02.01 IP:223.24.155.53 ]


ความคิดเห็นที่ 3
สวัสดีค่ะ คุณกำยาน

ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจน่ะค่ะ....ตอนนี้ก็พยายามเขียนตอนที่11 ออกมา ตอนที่11 อาจจะออกแนวเศร้าไปบ้าง...แต่หวังว่าคงได้รับคำแนะนำดีๆจากคุณอีกนะคะ

ปล. เมื่อเขียนมาถึงตอนนี้ได้....ต้องขอบคุณน่ะค่ะที่คอยเป็นกำลังใจและแนะนำอยู่เสมอ



จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 11-10-2019 16.03.05 IP:114.136.27.237 ]




ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com