LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
*หัวใจไร้ฐานันดร* ♥ นิยายรัก พีเรียดย้อนยุค ♥ ตอนสอง

ตอนแรก

http://www.lesla.com/board/gen.php?mode_id=4&id=2244686

----------------------------------------------------------------

คนเจ็บยังคงไม่ฟื้นตื่นจากสลบ แต่ร่างสูงบางก็ถูกแม่หญิงเคลื่อนย้ายไปนอนเหยียดยาวบนฟูกนอนนุ่นเสียแล้ว
แม่หญิงคลี่ผ้าแพรเพลาะสีเก่าซีดมาห่มคลุมให้อาหยิน ก่อนจะถือวิสาสะเปิดหีบรื้อหาเสื้อผ้ามาเปลี่ยนสำหรับตัวเอง

ภายในหีบมีชุดเสื้อผ้าของหยินซะส่วนใหญ่ หยินมักจะแต่งตัวเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ ดูแตกต่างจากหญิงสาวคนอื่นในหมู่บ้าน และเป็นเพราะหยินมีเชื้อสายจีน และอยู่กับปู่ที่เป็นจีนแท้มาตั้งแต่เล็ก เธอจึงชอบใส่ชุดเสื้อกางเกงจีน ในขณะที่แพรพลอยและหญิงคนอื่นจะแต่งกายนุ่มโจงห่มสไบ

แม่หญิงคนงามยกเสื้อผ้าของหยินขึ้นทาบตัว เสื้อแขนยาวเธอพอจะใส่ได้เพราะขนาดรูปร่างของเธอและหยินใกล้เคียงกัน แต่กางเกงดูยาวจนรุ่มร่ามสำหรับเธอ เพราะหยินสูงกว่าแพรพลอยหนึ่งช่วงศีรษะ ทำให้เวลาที่สวมใส่ เธอต้องพับปลายขากางเกงขึ้นมาสองทบ

แม่หญิงเปลี่ยนเสื้อผ้า เช็ดผมเผ้า จนแห้งหมาดดีแล้ว เธอก็ขยับตัวเข้ามานั่งกอดเข่าทอดถอนหายใจเฮือกๆ อยู่ข้างกายคนนอนเจ็บ แพรพลอยมีความกลัว กังวล รุมเร้าเกาะหน่วงหนักในอก เธอพยายามคิดหาแผนการหลีกเลี่ยงภัยในครั้งนี้ ดวงตาคมหวานจับวงหน้าเรียวเนียนขาวของหยิน ใจหนึ่งอยากจะเขย่าตัวปลุกให้หยินตื่นเสียที แต่อีกใจก็นึกสงสารคนบาดเจ็บบอบช้ำ แม่หญิงจึงได้สงบจิตสงบใจ และใช้ความคิดทบทวนหาหนทางหนีอยู่หลายตลบ

‘หรือว่า เราจะหนีไปหาน้ำว้า...’ แพรพลอยนึกถึงเพื่อน แต่คิดอีกทีก็เปลี่ยนใจ
‘แต่ว่า...พวกมันต้องตามไปที่นั่นแน่’
คิดวนไป คิดวนมา ทันทีจิตใจก็สว่างวาบ เมื่อนึกไปถึงพี่พัดทอง พี่ชายที่แสนดีของเธอ

“จริงสิ” สักพัก แม่หญิงก็อุทานด้วยความดีใจ เมื่อนึกขึ้นมาได้ว่า วันพรุ่งยามสาย พี่ชายของเธอจะกลับจากราชการหัวเมืองแล้ว และถ้าพี่ชายคนนี้อยู่เรือนเมื่อไหร่ ก็จะไม่มีใครหน้าไหนกล้ามาอวดเบ่งได้อีก แล้วเธอก็ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งสิ้น เพราะว่าพี่พัดทองของเธอ จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนบุกเข้ามาทำร้ายคนที่นี่ได้

ถึงแม้บ้านหลังสวนของหยินจะแยกไกลออกจากเรือนใหญ่ แต่ก็ยังอยู่ภายในอาณาบริเวณรั้วบ้านเดียวกัน และไอ้พวกคนพาลเหล่านั้น ก็จะไม่กล้ามาเอาตัวหยินไปอีกแล้ว ถึงแม้พวกมันไม่ค่อยจะยำเกรงท่านแม่สักเท่าไหร่ แต่พวกมันก็เป็นไม้เบื่อไม้เมากับพี่พัดทองมาโดยตลอด หากสองฝ่ายเจอหน้ากันที่ไหน เป็นต้องขัดหูขัดตาเหน็บแนมวาจาใส่กันตลอด

พี่ชายของเธอรังเกียจไอ้พวกนั้นยิ่งนัก แม้ท่านแม่จะยอมโอนอ่อนให้พวกคนพาล เพราะหัวหน้ากลุ่มอันธพาล เป็นถึงลูกชายท่านเศรษฐีบุญสุก เพื่อนเก่าแก่ของท่านพ่อ แม่จึงให้ความเกรงใจพวกมันอยู่บ้าง แต่พี่พัดทองของเธอไม่เป็นเช่นนั้น เพราะนอกจากจะออกปากขับไล่พวกมันไปแล้ว พี่ชายยังห้ามไม่ให้ท่านแม่อ่อนข้อให้มันด้วย ซึ่งท่านแม่ก็จะยอมทำตามการตัดสินใจของพี่ชายทุกครั้ง เพราะหลังจากสิ้น
ท่านพ่อไป พี่ชายก็คือหัวหน้าบ้านหลังนี้

“หยิน” แม่หญิงอมยิ้มดีใจ ทอดกายลงนอนกอดร่างบางอย่างเบามือ “เจ้ารอดแล้ว..ข้าเพิ่งจะนึกได้ว่า พี่พัดทองจะกลับมาวันพรุ่ง ข้าจะไปดักรอพี่พัดที่ท่าน้ำก่อนฟ้าสาง แล้วขอให้พี่พัดช่วยปกป้องเจ้า”

มือเรียวบางแตะแผ่วข้างแก้มคนหลับ ก่อนจะเกลี่ยปลายนิ้วขาวนวลปัดปรอยผมสั้นด้านหน้าและข้างแก้มของหยิน แล้วใช้ผ้าฝ้ายหยาบลูบซับไปตามเส้นผมยาวด้านหลังที่ยังคงหมาดชื้น ผมของหยินมีสีน้ำตาลและอ่อนนุ่มน่าสัมผัส แม่หญิงอมยิ้มอ่อน เมื่อนึกถึงว่า เธอไม่เคยมีโอกาสได้แตะต้องเส้นผมเหล่านี้เลย แม้ว่าก่อนนั้น เธอจะชอบแอบมองเรือนผมของอาหยิน ที่ดูแปลกตาจากผู้หญิงคนอื่น เพราะถ้าเป็นหญิงสาวลูกหลานเจ้านายบนเรือน พวกหล่อนจะไว้ผมยาวตรงตั้งแต่โคนจนเสมอปลายผม และปล่อยพลิ้วกระจายเต็มแผ่นหลัง แต่ถ้าหากเป็นพวกบ่าวไพร่ชาวบ้านตลาด บางนางจะเจียนผมสั้นจากท้ายทอยขึ้นมา แล้วปล่อยยาวด้านหน้าเพื่อหวีเสยเปิดวงหน้า แต่ทรงผมของหยินไม่เหมือนหญิงสาวบนเรือนใหญ่ และไม่เหมือนบ่าวไพร่คนไหน ผมของหยินจะสั้นด้านหน้า ไล่ปลายยาวลงมานิดระข้างแก้ม ทำให้ใบหน้าเรียวของหยินดูน่ารักน่าชังราวตุ๊กตาจีน แม้ว่าผมยาวด้านหลังจะมีเชือกเส้นเล็กมัดไว้ตลอดเวลา แต่ในยามที่ต้องสายลมสะบัดพัด ปลายผมนี้จะไหวพลิ้ว จนสีน้ำตาลของมันดูอ่อนนุ่ม น่าลูบไล้ยิ่งนัก

แพรพลอยไม่คิดจะก่อกวนคนหลับสนิท เมื่อเห็นว่าลมหายใจของคนเจ็บละเอียดแผ่ว แม่หญิงคนงามจึงขยับกายเข้าไปนอนชิดอาหยิน ท่ามกลางแสงนวลอ่อนที่สาดส่องจากพระจันทร์เต็มดวง ลอดผ่านเข้ามาทางช่องหน้าต่าง มีลมเย็นโชยแผ่ว ผ่านเข้ามาเอื่อยอ่อน

แพรพลอยทอดสายตาอ่อนโยนมองใบหน้าด้านข้างของคนหลับใหล พลางพึมพำด้วยน้ำเสียงเศร้า ปนเปสำนึกเสียใจ

“ถ้าครั้งนั้น...ข้าปล่อยวางเจ้า...เรื่องราวก็คงจะไม่เกิด” แม่หญิงพึมพำด้วยความเศร้า “ข้าอยากจะย้อนเวลากลับไปเพลานั้นนัก...”

เพลานั้น จิตใจของแม่หญิงแพรพลอยคนงาม ก็หวนระลึก คิดย้อนไปถึงเรื่องราวแต่เก่าก่อน...เมื่อสิบห้าปีที่แล้ว...



“แม่หญิงแพรพลอยเจ้าขา...”
เสียงเรียกอ่อนระอาจากนางบ่าวผู้เป็นพี่เลี้ยงคอยติดตามดูแลรับใช้แม่หญิงตัวน้อย

“แม่หญิงลงมาเถิดเจ้าค่ะ แม่นายเรียกหานานแล้ว” นางบ่าวแพ้วยืนขานเรียกจนเสียงแทบจะแหบแห้ง แต่เจ้านายน้อยของนาง ก็ยังไม่ยอมปีนลงมาจากกิ่งมะม่วงสักที

ขณะที่นางบ่าวแพ้วกำลังยืดตัว เหยียดแขน เพื่อจะคว้าให้ถึงร่างเล็กบอบบางที่อยู่บนกิ่งไม้ มือน้อยก็บิดกระชากลูกมะม่วงใกล้ตัวปาขวับลงมา ตกลงกลางกบาลของนางแพ้วพอดีเหมาะเหม็ง

“โอ๊ะ...โอ๊ย แม่หญิงเจ้าขา หัวบ่าว...” นางแพ้วคลำป้อยๆ โอดครวญ

ดวงตากลมโตของแม่หญิงตัวน้อยเบิกกว้าง แต่เมื่อเห็นว่า กลางกบาลของนางแพ้วไม่เป็นอะไรมาก เธอก็ปิดปากหัวเราะคิกคัก “เก็บขึ้นมาซะ ...ฉันจะเอาไปกิน”

“อ้อ...พี่แพ้วก็ทำกะปิหวานให้ฉันด้วยนะ” แม่หญิงแพรพลอยสั่ง

“ได้มะม่วงสมใจแล้ว แม่หญิงก็ปีนลงมาเถิดเจ้าค่ะ” นางแพ้วหน้าเหยเก เพราะยังระบมเบาบนหัว

“ชู่ว์...” แม่หญิงจอมซุกซน ยกนิ้วเรียวแตะริมฝีปากบาง
“อย่าเอ็ดไป ฉันเห็น...”

“เห็น? เห็นอะไรหรือเจ้าคะ?” นางบ่าวพยายามเขย่งปลายเท้า ชะเง้อคอมองไปยังทิศทางเดียวกับที่แม่หญิงชะเง้อมอง

“ตุ๊กตาจีน” แม่หญิงก้มหน้าลงมาพูดเสียงเบากับนางแพ้ว...แม้ว่าแม่ตุ๊กตาจีนนั่น จะอยู่ห่างจากตรงนี้ ข้ามร่องสวนข้างหน้าไปอีกฟากฝั่ง แต่เพราะความที่แม่หญิงปีนนั่งอยู่บนต้นไม้ จึงทำให้เธอมองเห็นได้ในระยะไกลสายตา
นางแพ้วต้องเหยียดปลายเท้าเขย่งจนสุด จึงสามารถเห็นร่างเล็กบอบบางยืนเด็ดผลไม้จากต้นพุ่มเตี้ยอยู่ตรงกลางสวน
“อ้อ...เด็กจีนคนนั้น...นังหยิน”

“อืม...นั่นแหละ พี่ไปพาเด็กคนนั้นมาเล่นกับฉันหน่อยสิ”
เจ้านายตัวเล็กตะโกนลงมาจากบนต้นมะม่วง ราวกับว่า นางบ่าวจะสามารถหยิบฉวยเด็กคนนั้นมาได้ง่ายๆ

“แต่...แต่ว่า” นางบ่าวอึกอัก พลางนึกในใจว่า
‘ถ้าเด็กนั่นเป็นลูกบ่าวในครัวเรือน ก็ยังพอจะพามันมาเล่นกับแม่หญิงได้ แต่เจ้าเด็กนั่น...จะว่ามันเป็นลูกหลานบ่าวทาสในเรือนก็ไม่ใช่ เป็นชาวบ้านทั่วไปก็ไม่เชิง’

เป็นเพราะว่า นายกั๋ว ปู่ของเด็กคนนี้ มีบุญคุณต่อท่านเจ้าพระยา เพราะเคยช่วยชีวิตท่านจากพวกโจรป่า นายท่านจึงพามาชุบเลี้ยงอยู่สุขสบาย สร้างกระท่อมท้ายสวนให้ลุงกั๋ว แยกออกจากเขตเรือนใหญ่และเขตเรือนบ่าวทาส แล้วมอบหมายให้ช่วยดูแลสวนผักผลไม้ไปวันๆ...
แต่พอนานปีเข้า ท่านเจ้าพระยาก็ยกผืนดินหลายแปลงให้เป็นของลุงกั๋ว พวกบ่าวทาสในบ้านจึงไม่มีใครกล้าออกปากใช้งานลุงกั๋ว เพราะเห็นว่า ท่านเจ้าคุณไม่ได้เลี้ยงไว้เป็นบ่าวทาส


จากคุณ : รัก รมิดา - [ 25-09-2019 21.16.14 IP:110.169.220.124 ]

ความคิดเห็นที่ 1
ติดตามอยู่นะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ


จากคุณ : :) - [ 01-10-2019 00.46.47 IP:124.120.196.230 ]


ความคิดเห็นที่ 2


ขอบคุณค่ะ คุณ (ยิ้ม) ค.ห. 1

เพียงกำลังใจ และติดตาม ก็ชื่นใจมากมายแล้วค่ะ
เดี๋ยวจะลงตอนต่อไป อย่าลืมไปทักทายกันนะคะ


จากคุณ : รัก รมิดา - [ 11-10-2019 11.59.05 IP:124.122.83.34 ]




ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com