LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
อยากหยุดตะวันไว้ที่ปลายฟ้า (7)

ชนกนารทจากไป....เหลือไว้เพียงสัมผัสอ่อนโยนติดตรึงในหัวใจแพรวา....รอยจูบเมื่อครู่.....ทำให้หัวใจเธอรู้สึกหวั่นไหว...ความอบอุ่นจากชนกนารท...แผ่ซ่านสู่ห้วงใจ...แพรวาใช้ความคิดอยู่สักพัก..จึงเลื่อนมือทาบตรงหน้าอก ณ เวลานี้มันเต้นระรัวดุจกลองจังหวะรุมบ้า.....รวดเร็ว...หากคงจังหวะที่ชัดเจน...

“คุณนารท...แพรควรเปิดใจให้คุณไหม...
คุณจะทำให้ฉันเจ็บกับความรักเหมือนที่ผ่านมารึเปล่า.......” แพรวานึกขึ้นในใจ

ขณะที่แพรวาตกอยู่ในภวังค์ความคิด...เสียงมือถือได้ดังขึ้น....

“ฮัลโหล...แพรเหรอลูก....เป็นยังไงบ้าง...แม่เห็นหนูเงียบหายไปหลายเดือน....หนูสบายดีใช่มั้ย?” วราพรถามไถ่ผู้เป็นลูกด้วยความห่วงใย

“แพรสบายดีค่ะ...ว่าแต่แม่เถอะ...ช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง...พี่พลอยเค้าทำอะไรให้แม่เสียใจอีกรึเปล่า?” แพรวาถามถึงพลอยพี่สาวเธอ

“อย่าเอ่ยถึง...มันเลย....ยัยพลอยมันมีแต่ทำให้แม่เสียใจ...นี่ก็แอบหนีออกจากบ้านเอาเงินแม่กับพ่อไปเข้าบ่อนอีก...ปล่อยให้เจ้าตัวเล็กร้องไห้งอแง...แม่ห้ามเค้าไม่ให้ออกไป...มันก็ไม่ฟัง...เกือบแล้วที่แม่จะคุกเข่าขอร้องให้มันเลิกนิสัยชั่วๆนี้เสีย” วราพรถ่ายทอดความทุกข์ใจให้แพรวารับรู้...เธอรู้สึกเจ็บปวด...รู้สึกผิดที่ตามใจพลอยจนกลายเป็นคนไม่รู้จักผิดชอบชั่วดีเช่นนี้

“แม่!!! คิดอะไรค่ะ...อย่าทำแบบนั้นเชียวนะ...แม่เป็นแม่บังเกิดเกล้าของพี่พลอย...แม่ทำแบบนี้มันเป็นบาปติดตัวพลอยไปชั่วชีวิตนะ...” เมื่อแพรวาพูดจบพร้อมน้ำตาแห่งความทุกข์ไหลรินจนไม่อาจหยุดได้

“แพร....ลูกจะให้แม่ทำยังไง...ในเมื่อพลอยมันดื้อด้าน...ขนาดลูกที่เกิดจากท้องมันเองมันยังไม่อยากรับผิดชอบเลย.....ตอนนี้เงินที่แม่เก็บไว้เพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในบ้าน...ก็โดนพลอยยืมไปจนหมด....มันบอกแม่ว่า...มันจะเอาไปทำทุน”
วราพรเน้นเสียงหนักขึ้นเพื่อระบายความอัดอั้นของหัวอกความเป็นแม่ให้แพรวารับรู้

“แม่ค่ะ...แพรรู้และเข้าใจ...แพรเลยยอมทิ้งทุกอย่างเพื่อเลี้ยงครอบครัวเราไง...ทั้งความฝันที่อยากเรียนต่อที่ญี่ปุ่น...ทั้งดิ้นรนทำงาน จนสามารถเปิดร้านเป็นของตัวเอง...แพรว่า...แพรช่วยสุดความสามารถแล้วน่ะค่ะ...แม่จะเอาอะไรกับแพรอีกค่ะ......พลอยไม่ทำอะไรเลย..ทั้งยังทำตัวเป็นภาระให้แม่กับพ่อ”แพรวา...ขาดสติไปชั่วขณะเมื่อเธอรับรู้เรื่องราวความทุกข์ที่แม่ระบายให้ฟัง..เธอจึงเผลอเอ่ยเสียงแข็งกับผู้เป็นแม่ไปเช่นนั้น

“ฮือๆ.....แม่ขอโทษลูก...แม่ไม่น่าเอาข่าวไม่สบายใจมาบอกหนูเลย...แต่แม่ไม่รู้จะพูดกับใครได้...แม่เองก็เสียใจ” วราพรเองทนต่อความทุกข์ที่ตอกย้ำเธอไม่ไหวจึงร้องโฮออกมา

“แม่ค่ะ...แพรขอโทษน่ะค่ะ...แม่อย่าร้องไห้สิ...
มันยิ่งทำให้แพรรู้สึกผิด....เราก็มีกันแค่นี้นะคะแม่....อย่าเสียใจไปเลย...อย่างน้อยแพรก็รักแม่น่ะค่ะ....ถ้าพี่พลอยดูแลหลานไม่ได้...ดูแลพ่อกับแม่ไม่ได้...รอให้แพรพร้อมกว่านี้...แพรจะกลับไปรับพ่อกับแม่และเจ้าตัวเล็กมาอยู่ด้วย...อย่ากังวลใจไปเลยค่ะ....” แพรวาเอยความในใจกับมารดาของตน...ทั้งที่ในใจเจ็บปวดรวดร้าวถึงการกระทำของพี่สาว


“โธ่...แพร...พ่อกับแม่จะเป็นภาระหนูเสียเปล่านะ...ไหนแพรจะต้องดูแลร้าน...ดูแลค่าใช้จ่ายภายในร้าน...นี่ถ้าพ่อและแม่กับตัวเล็กไปอยู่กับหนู ค่าใช้จ่ายจะเพิ่มขึ้นเท่าตัวเลยนะลูก...” วราพรซาบซึ้งต่อความกตัญญูของแพรวา...หากเธอก็อดสงสารลูกสาวคนนี้ไม่ได้

“ไม่เป็นไหร่หรอกค่ะแม่....แพรยอมเหนื่อยเพื่อครอบครัวและเจ้าตัวเล็ก...เด็กไร้เดียงสานะแม่...แพรอยากให้หลานโตมามีอนาคตที่ดี...ไม่อยากให้เจริญรอยตามพ่อกับแม่เค้า...ที่ประพฤติตนไม่เอาไหน” แพรวาเอ่ยกับวราพรผู้เป็นแม่...อย่างรู้สึกเหนื่อยใจกับพฤติกรรมพี่สาวตนเอง

“โชคดีนะที่พ่อกับแม่...ยังมีลูกคอยดูแล” วราพรเห็นแสงสว่างท่ามกลางความโชคร้าย

“หนูก็แค่ทำตามกำลังที่หนูทำได้นะคะ....แพรรักแม่นะคะ....” แพรวาปลอบใจผู้เป็นแม่....ด้วยตนก็รู้สึกสงสารมารดาจับใจ

“ขอบใจมากนะลูก....” วราพรเอ่ย

“แม่ไม่ต้องกังวลน่ะค่ะ...แม่ยังมีหนูอยู่...แพรจะดูแลพ่อกับแม่เอง...งั้น...แค่นี้ก่อนนะคะ...มันดึกแล้ว...แพรอยากพักผ่อน....” แพรวาพูดตัดบทสนทนาลง

“ดูแลตัวเองด้วยนะลูก....แม่เองก็รักลูกเช่นกัน” วราพรบอกรักลูกตนเพื่อให้เธอรู้ว่าโลกนี้ยังมีแม่อีกคนที่รักและเป็นกำลังใจให้เธอ

หลังจาก...แพรวาวางสายโทรศัพท์จากมารดา...เธอได้เห็นเบอร์เรียกเข้าจากใครคนหนึ่ง...โดยไม่คิดว่า...เค้าจะโทรมาได้จังหวะพอดี......

“ฮัลโหล....แพร เหรอ....นารทลืมของไว้ที่ร้านคุณหน่ะ...ขับมาได้ครึ่งทางเพิ่งนึกออกว่า...ลืมกระเป๋าไว้....ตอนนี้กำลังขับรถกลับไปเอา....แพรรอนารทแป๊บนะ...อีกเดี๋ยวคงจะถึง” ชนกนารทโทรมาตรงจังหวะที่แพรวากำลังต้องการใครสักคน....

“ค่ะ...” เสียงตอบสั้นๆจากแพรวา

ผ่านไปสักพัก...รถของชนกนารทได้ขับมาถึงร้านsweet house..... เธอได้โทรหาแพรวาเพื่อช่วยเปิดประตูให้เธอเข้าไป...เมื่อแพรวาเดินมา...ขณะที่ชนกนารทกำลังจะเดินตามแพรวาเข้าไปในร้าน...เธอสังเกตเห็นท่าทีที่แปลกไป...ราวกับคนตรงหน้าเพิ่งผ่านการร้องไห้มาอย่างหนัก...ในตาที่ยังแดงก่ำ...น้ำเสียงที่อู้อี้...ใบหน้ายังคงร่องรอยคราบน้ำตา....

“แพร...คุณเป็นอะไร” ขนกนารทถามด้วยความเป็นห่วง....

“เปล่าค่ะ....คุณรีบเอาของที่คุณลืมไว้เถอะค่ะ...มันดึกแล้ว....” แพรวาตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ หากเธอพยายามเก็บอารมณ์ไว้ เพราะไม่อยากให้ชนกนารทต้องมารับรู้เรื่องราวของเธอ

“แพร....คุณโกหกนารทไม่ได้หรอกนะ...นัยน์ตาคุณฟ้องว่าคุณเพิ่งร้องไห้มา....แล้วไหนเสียงที่อู้อี้เวลาพูดอีก” ชนกนารทพูดดักทางความคิดโกหกของแพรวา

“แพร.....ไม่เป็นไรจริงๆค่ะ...เอาของเสร็จแล้วนี่ค่ะ...กลับไปได้แล้วค่ะ....” แพรวาพยายามหาทุกวิถีทางให้ชนกนารทกลับไป...เพราะขืนถ้าให้ชนกนารทพูดต่อไป....น้ำตาเธอคงไหลไม่หยุดเป็นแน่.....

ทว่า.....ช่วงระหว่างที่แพรวาใช้ความคิด....ชนกนารทเข้ามาเคียงใกล้แพรวามากขึ้น....จากนั้น...เธอได้นำมือของคนตรงหน้ามาทาบตรงบริเวณหน้าอก...จนทำให้แพรวาสัมผัสกับเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจ....ก่อนที่ชนกนารทจะรั้งตัวแพรวาไว้ในอ้อมกอด....

“แพร....คุณได้ยินเสียงหัวใจของนารทใช่มั้ย...
มันกำลังบอกคุณว่า...แพรไว้ใจนารทนะ...แพร...ยังมีนารทอยู่....ไม่ว่าคุณจะเจออะไร....หรือผ่านสิ่งใดมา...นารทก็ยังเคียงข้างคุณ” ความรู้สึกของชนกนารทได้ถูกถ่ายทอดให้แพรวารับรู้....ในสถานการณ์เช่นนี้...เธอทิ้งแพรวาให้อยู่คนเดียวไม่ได้

น้ำตาที่แพรวาพยายามฝืนกลั้นมันไว้....เวลานี้กลับไหลรินดุจสายน้ำ...น้ำตาแห่งความซาบซึ้ง....ช่วงเวลานี้เธอต้องการชนกนารทจริงๆ...หัวใจที่รวดร้าวจากความทุกข์ที่ถ่าโถม...นั้นทำให้แพรวายอมรับอ้อมกอดที่ชนกนารทหยิบยื่นให้...

“แพร....อย่าร้องไห้สิค่ะ...” ชนกนารทพูดปลอบประโลมก่อนใช้มือช่วยปาดคราบน้ำตาให้แพรวา ชนกนารทค่อยๆเลื่อนริมฝีปากขึ้นจูบหน้าผากแพรวาอย่างแผ่วเบา...ให้เธอได้รับรู้ถึงความอ่อนโยน

“ขอบคุณนะคะ...คุณนารท...ไว้วันหนึ่ง หากแพรพร้อมเมื่อไหร่...แพรจะบอกคุณทุกเรื่องราว...ขอเวลาให้แพรหน่อยน่ะค่ะ” แพรวาบอกต่อชนกนารทก่อนที่จะเขย่งเท้าเพื่อหอมแก้มชนกนารทเป็นการขอบคุณ

ชนกนารทคาดไม่ถึงว่า...แพรวาจะหอมแก้มเธอ...จากการหอมแก้ม...ชนกนารทเชยใบหน้าแพรวาเพื่อจะมอบรอยจูบอันหอมหวาน...แต่แล้วปลายนิ้วมือของแพรวาได้มาแตะบริเวณริมฝีปากไว้....ชนกนารทรู้ทันทีว่า...ค่ำคืนนี้เพียงแค่นี้ก็เพียงพอแล้ว....

“คุณนารท....นี่ก็ดึกมากแล้ว....ถ้าคุณไม่รังเกียจ...คืนนี้ค้างคืนที่นี่ก่อนก็ได้ค่ะ...พรุ่งนี้เช้าคุณค่อยตื่นไปทำงาน...มันดึกแล้ว...แพรห่วงความปลอดภัยของคุณ” แพรวาเอ่ยชักชวนให้ชนกนารทพักค้างคืน...เพราะห่วงในความปลอดภัย....

เมื่อชนกนารทได้ยินคำเชิญชวน...เธอถึงกลับเผยรอยยิ้มกว้างออกมา.....

“คุณนารท....อย่าคิดทะลึ่งนะ...ฉันให้คุณค้างที่นี่ก็จริง....แต่ห้ามแตะต้องตัวฉันเป็นอันขาด...ไม่เช่นนั้นอย่าหาว่าไม่เตือนน่ะค่ะ....” แพรวาเอ่ยเพราะรู้ทันความคิดคนตรงหน้า

“อ้าว.....อย่างนี้ก็หมดสนุกสิ....ฮ่าๆ...แพรนี่รู้ทันนารททุกอย่างเลยนะ....ไม่รู้จะเปลี่ยนเป็นรู้ใจได้รึเปล่า....” ชนกนารทพูดพร้อมเสียงหัวเราะ...

“อันนี้ก็ไม่ทราบค่ะ....” แพรวาตอบก่อนหันมาทำท่าทะเล้นใส่ให้ชนกนารทหมั่นไส้เล่น

“นี่แน่ะ!” ชนกนารทหยิกแก้มแพรวา

“โอ๊ย! ฉันเจ็บนะคุณนารท....อยากแกล้งกันมากใช่มั้ย....งั้นแพรขอเอาคืนบ้าง” แพรวาก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้กับการกระทำของชนกนารทเช่นกัน

ภายใต้ความเศร้าเมื่อกี้นี้...ได้ถูกแทนที่ด้วยเสียงหัวเราะ....ชนกนารทสามารถทำให้แพรวากลับมายิ้มได้...ด้วยการที่เธอไม่คิดทอดทิ้งแพรวา....หากเลือกที่จะคอยเคียงข้าง...ความรู้สึกดีของทั้งสองมันเริ่มก่อตัวมากขึ้นเรื่อยๆ

ณ ห้องนอนสีฟ้าครามถูกประดับไปด้วยตุ๊กตามากมาย...และหนึ่งในนั้น...มีตุกตาหมีTeddy ที่ชนกนารทให้ไว้รวมอยู่ด้วย...มันทำให้ชนกนารารู้สึกดีที่เห็นว่า...เจ้าหมีน้อยได้อยู่ในอ้อมกอดของแพรวา

“แพร....คุณนอนรึยัง...” ชนกนารถามเพื่อความแน่ใจ ด้วยตอนนี้ทั้งเธอและแพรวาต่างนอนหันหลังให้กันโดยมีตุ๊กตาหมีตัวโตนอนระหว่างกลาง

“ค่ะ? รีบนอนเถอะคุณนารท...พรุ่งนี้ต้องทำงานอีกนะ” แพรวาตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา...เพราะรู้สึกเหนื่อยล้าและต้องการพักผ่อน

เมื่อจบคำพูดของแพรวา...เธอรู้สึกถึงไออุ่นของใครบางคนซึ่งเวลานี้เข้ามาโอบกอดเธอไว้...ส่วนเจ้าตุ๊กตาหมีตัวใหญ่กลับต้องไปนอนที่ของชนกนารทแทน.....

“คุณนารท!” แพรวาอุทานขึ้นเบาๆ

“ไม่ต้องกลัวนะแพร.....นารทไม่ทำอะไรคุณหรอก...ขอแค่กอดไว้เท่านั้น...ฝันดีนะคะแพร...”
ชนกนารทเอ่ยพร้อมค่อยๆหลับตาลง

ก่อนที่แพรวาจะเข้าสู่ห้วงนิทรา....เธอเองได้สัมผัสกลิ่นหอมอโรม่าอ่อนๆจากครีมอาบน้ำที่ส่งผ่านกายของชนกนารท มันทำให้แพรวารู้สึกผ่อนคลายและรู้สึกปลอดภัยเวลาที่อยู่ในอ้อมกอดของใครคนนี้

เรื่อราวต่อจากนี้...ตัวละครจะสร้างความสลับซับซ้อนมากขึ้น...ทั้งนี้เพื่อให้ตัวละครอย่างชนกนารทและแพรวามีโอกาสพิสูจน์คำว่า “รัก” ในหัวใจเพราะ...แม้ตอนนี้ดูเหมือนทั้งสองก็ยังไม่มีใครเอ่ยความรู้สึกที่แท้จริงออกมา...จะมีก็เพียงความรู้สึกที่เก็บซ่อนไว้ภายในเพียงแค่รอวันและเวลาเปิดเผย

จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 14-09-2019 08.43.55 IP:211.21.251.145 ]

ความคิดเห็นที่ 1
มาแย้ววววว เย้ๆๆ


จากคุณ : kozel - [ 14-09-2019 14.01.42 IP:1.244.251.82 ]


ความคิดเห็นที่ 2
ดีจ้าคุณลมคิมหันต์
พออ่านตอนที่ 7 จบ อยากอ่านตอนที่ 8 เลยค่ะ อ่านแล้วฟินสุดๆ


จากคุณ : กำยาน - [ 14-09-2019 14.21.45 IP:58.173.186.47 ]


ความคิดเห็นที่ 3
สวัสดีคุณkozelและคุณกำยานน่ะค่ะ....

ดีใจที่ได้เห็นคุณทักสองแวะมาให้กำลังใจ
จนทำให้เราต้องยิ้มแบบนี้.....

เราจะพยายามต่อไปค่ะ


จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 14-09-2019 15.12.48 IP:211.21.251.145 ]


ความคิดเห็นที่ 4
ถึงคุณนักเขียน
ยิ้มกว้างไปไหมคะ อ่าๆๆ

ขอถามอะไรนิดนึงได้ไหมค่ะ อยากรู้


จากคุณ : kozel - [ 14-09-2019 20.09.43 IP:1.244.251.82 ]


ความคิดเห็นที่ 5
คุณ kozel....จะถามคำถามอะไรค่ะ?

ปล.เรายังไม่เก่งถึงขั้นนักเขียนหรอกน่ะค่ะ...นี่เป็นงานชิ้นแรกที่เราแต่งนิยายขึ้นมา


จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 14-09-2019 20.19.56 IP:42.76.93.15 ]


ความคิดเห็นที่ 6
จะถามว่า ผู้เขียนจะบรรยายเฉพาะตัวเอกของเรื่องดึงอารมณ์ออกมาให้น่าชวนติดตามถือเป็นเรื่องหลักใช่ไหมคะ
ส่วน บทสนทนาระหว่างตัวเอกกับคนอื่นๆนั้นคือเรื่องรองใช่ไหม หมายถึงสื่อด้านอารมณ์และความรู้สึกให้น่าคิดตาม

แค่อยากรู้



จากคุณ : kozel - [ 14-09-2019 20.53.34 IP:1.244.251.82 ]


ความคิดเห็นที่ 7
ใช่ค่ะ...คุณkozel เราใช้การเขียนลักษณะดึงเอาอารมณ์ของตัวเอกมาเขียนเป็นหลัก.... ส่วนบทสนทนาระหว่างตัวเอกกับคนอื่นๆนั้นเป็นเนื้อหารองค่ะ...

คิมหันต์คิดว่า....เมื่อคุณkozelอ่านคุณน่าจะสังเกตได้....การเริ่มพล็อตเรื่องจะเริ่มจากการที่ตัวละครหลัก...เริ่มนึกภาพเหตุการณ์ย้อนหลัง....

เช่น....ตอนที่แม่ของชนกนารททักลูกสาวตนที่กำลังเหม่อลอยด้วยความเป็นห่วง...
ทำให้ชนกนารมเริ่มนึกภาพเหตุการณ์ย้อนหลัง....

ก็เขียนประมาณแนวนี้หน่ะค่ะ....

ถ้าคุณkozelไม่ว่าอะไร...แนะนำคิมหันต์ได้น่ะค่ะ....เพราะเราเป็นมือใหม่หัดเขียนจริงๆ....และที่วันนี้สามารถเขียนเนื้อเรื่องนี้ขึ้นมาได้...
อันที่จริงก็ต้องขอบคุณคุณกำยานและเพื่อนๆ คอยเชียร์ให้ลองเขียนดู....

และที่สำคัญ....ได้กำลังใจดีๆจากผู้อ่าน...หนึ่งในนั้นก็คือคุณด้วยค่ะ...แม้จะเป็นคอมเมนต์สั้นๆ แต่ก็ถือเป็นกำลังใจดีๆ

ขอบคุณมากน่ะค่ะ....คุณkozel...เราไม่นึกว่าคุณจะตั้งใจอ่านงานเขียนชิ้นนี้


จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 14-09-2019 21.19.15 IP:42.76.93.15 ]


ความคิดเห็นที่ 8
ถึงคุณคิมหันต์
kozelไม่ใช่นักเขียนเป็นแค่ผู้อ่านตัวเล็กๆน่ารักๆจะกล้าติงานเขียนใครได้คร้าาาา
ที่ถามคำถามข้างบนเพราะในตอนที่7บทสนทนาระหว่างแม่กะแพรวายาวครึ่งตอนเลยแต่ทำไมเราไม่ได้รู้สึกสงสารแพรวาและวราพรเลย เหมือนจุดความสงสารมันยังไม่ตีแตก ประมานนั้น
ขออภัยในความสงสัย


จากคุณ : kozel - [ 15-09-2019 04.17.10 IP:1.244.251.82 ]


ความคิดเห็นที่ 9
ขอบคุณนะคะ คุณkozel
ช่วงที่เขียนตอนที่แพรวาคุยกับคุณแม่...คือ ตั้งใจให้ตัวละครทั้งสองเปิดเรื่องปัญหาของครอบครัวออกมาเพื่อจะใช้เป็นพล็อตเรื่องตอนต่อไป...ดังนั้นคิมหันต์จึงใช้การดำเนินเรื่องด้วยการพูดคุยโทรศัพท์บอกเล่าแทน...ต้องขอโทษด้วยน่ะค่ะ...ถ้าทำให้อ่านแล้วรู้สึกงงหรือไม่สามารถเข้าถึงอารมณ์เศร้าได้....ไว้ครั้งหน้าจะแก้ไขให้อ่านแล้วรื่นขึ้น



ขอบคุณมากนะคะคุณkozel


จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 15-09-2019 09.22.59 IP:42.76.150.65 ]


ความคิดเห็นที่ 10
คุณคิมหันต์ จะขอโทษทำไมค่ะ แค่บรรจงเขียนมาให้อ่านฟรีๆก็ขอบคุณมากมายแร่ะ

โอเคงั้นหายกันนะ อ่าๆ แซวเล่นฮิ้วๆๆ

อัพยิ้มค่ะ


จากคุณ : kozel - [ 15-09-2019 11.50.37 IP:1.244.251.126 ]


ความคิดเห็นที่ 11
ขอบคุณนะคะ....อัพยิ้มเป็นการขอบคุณเช่นกันค่ะ


ส่วนตอนต่อไปก็ขอเวลาไปฝึกวิชาสักสองสามวันน่ะค่ะ...หามุมเงียบๆนั่งบิ้วอารมณ์
จะได้หยิบปากกาเขียนเรื่องราวของชนกนารทและแพรวาต่อค่ะ


จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 15-09-2019 14.59.48 IP:223.141.78.125 ]


ความคิดเห็นที่ 12
ดีจ้าคุณลมคิมหันต์
กำลังรอตอนที่ 8 อย่างใจจดใจจ่อ อิอิ


จากคุณ : กำยาน - [ 16-09-2019 14.47.06 IP:58.173.186.47 ]


ความคิดเห็นที่ 13
แวะมาทักทายกันในรอบหลายๆเดือนค่ะ

ไว้จะมาย้อนอ่านบ้างนะคะ

ต้องขออนุญาติหรือเปล่า

หวังว่าเหล่าสหายทุกๆท่านคงสบายดีนะคะ

คิดถึงมิตรภาพจากทุกคนเสมอค่ะ


จากคุณ : โชคชะตา÷วาสนา - [ 17-09-2019 15.02.04 IP:223.24.188.161 ]


ความคิดเห็นที่ 14
สวัสดีคุณโชคชะตา...หายไปนานมาก...หวังว่าคงสบายดีน่ะค่ะ


คุณกำยานช่วงนี้คิมหันต์งานยุ่งมากมายค่ะ...แต่จะพยายามหาเวลา และมุมเงียบๆนั่งเขียนน่ะค่ะ....ขอบคุณที่คอยมาเป็นกำลังใจให้เสมอ


จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 17-09-2019 21.04.33 IP:42.76.3.43 ]


ความคิดเห็นที่ 15
รอ รอ รอ ฉันนั้นได้แต่ รอ เมื่อไหร่จะมา
ให้รอนานๆเดี๋ยวมีอาการงอล ฮิ้วๆๆ


จากคุณ : kozel - [ 20-09-2019 21.35.40 IP:1.244.251.82 ]


ความคิดเห็นที่ 16
ขอโทษนะคะ...คุณkozel ช่วงนี้งานค่อนข้างยุ่ง...
ขอเวลาอีกสามวันนะคะ...ไว้จะมาลงตอนใหม่ให้ได้รู้สึกฟินกับชนกนารทและแพรวา

ขอเวลาอีกสามวันนะคะ

ขอบคุณนะคะที่คิดถึงกัน
หมายถึงคิดถึงงานเขียนนะคะ
ฮ่าาาาา

ฝันดีคะคุณkozel

ปล.อย่าเพิ่งงอนกันน๊าาาาา



จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 20-09-2019 23.38.55 IP:42.76.82.17 ]


ความคิดเห็นที่ 17
และแล้ว...รอยยิ้มก็กลับมาในทันใด
อาการงอนก็หายไปทันที

คิดถึงทั้งสองอย่างนั่นหล่ะ อุ้ยยยยย !!

มาส่งยิ้มให้ค่ะ ยิ้มๆๆๆ จะได้มีแรง


จากคุณ : kozel - [ 21-09-2019 05.27.23 IP:1.244.251.82 ]


ความคิดเห็นที่ 18
ขอบคุณมากนะคะคุณ kozel ที่หายงอน....
เอ๊ย...ไม่ใช่.... (^__^!) ที่ผ่านมาอัพยิ้มเป็นกำลังใจ...
คิมหันต์จะพยายามเขียนต่อไปนะคะ

ขอบคุณอีกครั้งนะคะ


จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 21-09-2019 20.03.12 IP:42.76.112.38 ]




ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com