LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
อยากหยุดตะวันไว้ที่ปลายฟ้า (3)

ด้านวารีเมื่อสิ้นสุดการสนทนา...เธอไม่รอช้าที่จะโทรหาชนกนารททันที...เพราะต้องสวมบทบาทเป็นกามเทพจำเป็น...

“ฮัลโหล..คุณชนกนารท...ฉันมีข่าวดีมาบอก” วารีปรับการใช้เสียงให้สูงขึ้น....เพื่อให้เพื่อนสาวรู้สึกตื่นเต้นกับข่าวที่เธอนำมาบอก

“ว่าไงวา...ข่าวดีอะไรของแก?....อย่าบอกนะว่า...ไปรายงานอะไรกับท่านประธานอีก...”
ชนกนารทเริ่มระแวงกับคำว่าข่าวดีที่เพื่อนอย่างวารีกำลังจะบอก

“โธ่ๆ นารทผู้น่าสงสาร....หายใจเข้าออกก็นึกว่าเป็นเรื่องงานตลอดเลยนะ...” วารียั่วชนกนารทให้หงุดหงิดใจ...ทว่า...มันกลับใช้ได้ผล

“อ้าว...แล้วใครหล่ะที่ลากฉันไปทำงานหนักขนาดนี้” ชนกนารทเอ่ยอย่างคนหงุดหงิด...

“นี่คุณผู้จัดการ...ยังไม่ทันฟังข่าวดีที่ฉันจะบอก...พล่ามเป็นไฟแล๊บเลยนะ” วารีเริ่มรู้สึกไม่พอใจขึ้นมาบ้าง

“ตกลงข่าวดีที่ว่า...มันคืออะไร?” ชนกนารทเป็นฝ่ายย้อนถาม...

“ก็....ก็....ก็....” วารีแกล้งชนกนารทให้อยากรู้ยิ่งขึ้นด้วยการแกล้งลากเสียงยาว

“ก็อะไร...เร็วสิ...คนมีงานต้องเคลียร์นะจ๊ะ...ไม่ได้สบายแบบที่ปรึกษาอย่างหล่อน” ชนกนารทชักทนไม่ไหวต่อความอิดออดของเสียงในสาย

“ไม่บอกดีกว่า...พูดไม่น่าฟังเลยนะคะคุณผู้จัดการ” วารีพูดปนเสียงหัวเราะ เพราะเธอรู้ถ้าเพื่อนคนนี้รู้ข่าวดีเรื่องดินเนอร์กับแพรวาคืนนี้ หล่อนคงดีใจเป็นปูเต้นแน่นอน....

“โอเค...ถ้ามัวแต่อิดออดแบบนี้...ฉันไม่อยากรู้แล้วก็ได้” เวลานี้ความอดทนของเธอถึงขีดจำกัดแล้วจริงๆ

“เดี๋ยวๆ เดี๋ยวๆ.....อย่าเพิ่งวาง...ฉันจะมาบอกแกว่า...แพรวาเค้ายอมดินเนอร์กับแกคืนนี้...นี่ไง...ข่าวดีที่ฉันจะบอก...ดีใจจนออกนอกหน้าหล่ะสิ” วารียิ้มกริ่มเมื่อบอกข่าวดีนั้นไป

“จริงสิวา....อย่าหลอกให้ดีใจเล่นนะ....” ชนกนารทดีใจจนรั้งสติไว้ไม่อยู่...ลึกๆยังกลัวว่าวารีแกล้งเธอให้ดีใจเล่นหรือเปล่า

“ครั้งนี้ฉันพูดจริง....คืนนี้...หนึ่งทุ่มเตรียมตัวขับรถไปรับแพรวาที่ร้าน sweet house ได้เลย”
วารียิ้มร่ากับการทำหน้าที่เป็นกามเทพจำเป็นสำเร็จไปขั้นหนึ่ง...

“เอ๊ะ...แล้วจะให้ฉันกินข้าวเย็นกับคุณแพรเฉยๆโดยไม่คิดจะวางแผนเรียกคะแนนให้ฉันบ้างเหรอ” ชนกนารทพูดเสียงอ่อนให้วารีรู้สึกสงสาร

“แหม...ถึงกับทำเสียงอ่อยเลยนะ......
คนอย่างฉันมีเหรอที่จะให้ไปกินข้าวด้วยกันเฉยๆ ฉันวางแผนไว้หมดแล้ว....” วารีเอ่ยอย่างรู้สึกภูมิใจ

“แผนหล่ะว่าไง...รีบบอกสิ ตื่นเต้นจะแย่อยู่แล้ว” ชนกนารทรอลุ้นกับแผนที่วารีกำลังจะบอก

“คืองี้นะ... คืนนี้ แกไปรับยัยแพรที่ร้าน... ให้แกล้งทำเป็นว่าฉันติดงานกับท่านประธานทำให้มารับไม่ได้...เลยวานให้แกมารับแทน...จากนั้น....แกทั้งคู่ก็จะมีเวลาอยู่กันสองต่อสอง....ส่วนฉันจะไปรอที่ร้านอาหารก่อน และแกล้งทำเป็นว่ามาสาย....แกกับแพรวาจะได้มีช่วงเวลาทำความรู้จักกัน...ที่เหลือก็ปล่อยเป็นหน้าที่แกที่ต้องไปสานต่อเอาเอง...นี่หล่ะแผนฉัน...เป็นไงเจ๋งมั้ย? ” วารีรู้สึกภูมิใจกับแผนการที่ตนวาง

“โธ่...นึกว่าจะอลังการงานสร้างแค่ไหน...แต่ก็ขอบคุณนะวา” แผน...ที่วารีวางไว้อาจแสนธรรมดา อย่างน้อยมันก็เป็นการเริ่มต้นที่ดี

“เคนะ...คืนนี้เจอกันนะคะผู้จัดการขา” ก่อนวางสายวารีไม่ลืมที่จะล้อชนกนารท เพราะเธอเข้าใจดี นี่อาจเป็นสิ่งเล็กๆที่ทำให้เพื่อนสาวได้...หากหลังจากนี้ชนกนารทคงต้องไปเผชิญปัญหาโปรเจ็คงานเพียงคนเดียว...นึกแล้ว...วารีก็รู้สึกสงสารเธอเหมือนกัน

“รับทราบค่ะ....ขอบคุณนะคะคุณกามเทพวารี” ชนกนารทวางสายด้วยท่าทียิ้มร่า

ทว่า...เวลาในหนึ่งวันนั้น ชนกนารทแทบไม่มีจิตใจทำงาน...ทั้งที่เธอควรจดจ่อกับการหาข้อมูลของมิสเตอร์หวัง...เพราะเวลาเหลืออีกเพียง 6 วัน เธอจำต้องเดินทางไปทำงานที่เสฉวน หากตอนนี้หัวใจเธอ...กำลังเฝ้ารอเวลาสุดพิเศษในค่ำคืนนี้.... นี่หล่ะนะ....อาการคนมีความรักจะทำอะไร...หายใจเข้าออกก็มีเพียงใครคนนั้น

ในที่สุด...ราตรีแห่งการรอคอยก็มาถึง...ชนกนารทขับรถมารับตรงตามเวลานัด พร้อมบีบแตรรถเป็นการส่งสัญญาณให้เจ้าของร้านsweet house รู้ว่านี่เป็นเวลาที่ต้องไปดินเนอร์

“อ้าว...คุณนารท...ทำไมเป็นคุณที่มารับแพรหล่ะค่ะ...ไหน..วาบอกว่าจะมารับ” แพรวาถามด้วยความแปลกใจ

“อ๋อ...วา เค้าติดงานค่ะ...ท่านประธานเรียกประชุมด่วน...เลยขอให้นารทมารับคุณแทน” ชนกนารทตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นแผนการของวารี....

“งั้นเหรอค่ะ” แพรวาตอบสั้นๆ ตามด้วยความรู้สึกตะขิดตะขวงใจ

“รีบไปกันเถอะค่ะ...คุณแพร...นารทกลัวรถติดเราจะไปถึงร้านอาหารช้านะคะ” ชนกนารทรีบพูดตัดบท ก่อนที่แพรวาจะสงสัยไปมากกว่านี้

เมื่อทั้งสองเข้ามานั่งในรถ...บรรยากาศกลับเงียบสงบไร้ซุ่มเสียง ได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของกันและกัน

“เอ่อ...คุณแพร....เอ่อ...คุณนารท” ชนกนารทและแพรวาพูดขึ้นพร้อมกัน

“คุณแพร...พูดก่อนก็ได้ค่ะ” ชนกนารทพูดแก้ความขัดเขิน...

“ช่วงนี้คุณนารทเครียดกับงานมากเหรอค่ะ...เห็นวาเค้ามาบ่นๆให้ฟัง” แพรวาเป็นฝ่ายเอ่ยถามก่อน

“ทำไมเหรอคุณแพร...คุณเป็นห่วงนารทเหรอค่ะ” ชนกนารทย้อนถามเพื่อลองใจ

“เปล่าค่ะ...อย่าเข้าใจผิด แพรเห็นวาเค้าเป็นห่วงคุณเลยชวนฉันออกมาทานข้าวเย็นกับคุณ...ฉันรู้สึกข้องใจก็เลยถาม” แพรวาแกล้งกลบเกลื่อนความรู้สึกบางอย่างในใจ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้ว่าเธอเป็นห่วงเค้าจริงๆ

“อ้าว....นารทก็อุตส่าห์ดีใจ...นึกว่าเป็นห่วงซะอีก...ตามที่เจ้าใจค่ะ...อย่าวที่วารีเค้าบอก...ช่วงนี้นารทรับผิดชอบโปรเจ็คหลายอย่าว เลยซีเรียหน่ะ พักนี้ให้ตัวเองได้รีแรกซ์สักหน่อย...ไหนต้องติดต่อประสานกับลูกค้าอีก” ชนกนารทตอบ หากเธอยังแอบน้อยใจแพรวาที่มีท่าทีเมินเฉย

“ถ้าคุณนารทไม่รังเกียจ...คุยกับแพรได้นะ...ยินดีรับฟังปัญหาค่ะ” แพรวาบอกต่อชนกนารท..หากเธอช่วยอะไรได้บ้าง

“ขอบคุณนะคุณแพร...ตอนนี้นารทโอเคค่ะ....จริงสิคุณจะฟังเพลงมั้ย? นารทเปิดเพลงให้คุณฟังนะ” เมื่อเปิดเพลง...บังเอิญบทเพลงนั้น คือ เพลง..เรา...ของวงค็อกเทล มันช่างเข้ากับบรรยากาศในเวลานี้....

“เนิ่นนานที่เรามองตากัน
ในแววตาคู่นั้นเหมือนเธอไม่มั่นใจ
เธอสงสัยเรื่องใดสายตาของเธอบอก
บอกว่าเธอไม่มั่นใจ

เราคบกันมาเป็นปี
จากวันนั้นถึงวันนี้เธอยังคิดอะไร
เธออยากรู้เรื่องใดขอเธอจงถามไถ่
เธออย่าทำหน้าอย่างนั้น.........”


“เพลงนี้...เหมาะที่จะใช้บอกรักนะค่ะ...คุณแพรว่ามั้ย?” ชนกนารทถามหยั่งเชิงอีกฝ่าย...แต่อีกใจก็รู้สึกหวั่นๆกับคำตอบที่ได้รับ

“ค่ะ...” คำตอบสั้นๆที่แพรวาเอ่ยโดยไม่มีประโยคใดต่อท้าย

เวลานี้เหมือนโอกาสไม่เป็นใจเอาเสียเลย....ท่าทีของแพรวานิ่งเฉย...ไม่แสดงความรู้สึกอะไรกับชนกนารทสักนิด ทั้งที่แพรวา..แอบหวั่นไหว...หากต้องซ่อนงำความรู้สึกไว้...เพราะกลัวคำว่า “รัก”ที่ครั้งหนึ่งทำให้เธอเจ็บจนไม่สามารถเปิดรับรักใคร...

ในที่สุดก็มาถึงร้าน Mango Tree On The River ร้านอาหารที่ติดกับลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา ...บวกกับสายลมเย็นพัดสัมผัสผิวกาย เห็นแสงไฟโทนสีส้มอ่อนภายในร้าน...หากทอดมองไปยังลุ่มแม่น้ำก็จะเห็นว่ากรุงเทพฯก็มีมุมสวยๆเช่นกัน...

ร้านอาหารแห่งนี้ชนกนารทเลือกนานทีเดียว กว่าจะเจอบรรยากาศที่เธอจะสร้างความประทับใจให้กับผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้า...

“เชิญนั่งค่ะ...คุณแพร” ชนกนารทพูดพร้อมทั้งเลื่อนเก้าอี้ออกมาให้สุภาพสตรีนั่ง

“อุ้ย! ขอบคุณค่ะ...บรรยากาศดูโรแมนติกจังนะคะ....แต่วันหลังคุณนารทไม่ต้องเลื่อนเก้าอี้ให้แพรนั่งก็ได้ แพรนั่งเองได้ค่ะ” น้ำเสียงที่ฟังดูไร้เยื่อใย...ผิดกับหัวใจที่คิดว่า..ชนกนารทเป็นคนน่ารัก อ่อนโยนและเอาใจใส่

“เราสั่งอาหารทานก่อนดีกว่า...คุณคงหิวแล้ว...” ชนกนารทเอ่ยถามทั้งๆที่ในใจกับคิดว่าทำไมแพรวาถึงพูดทำร้ายหัวใจเธอ

“รอวาก่อนดีมั้ยค่ะ...ว่าแต่นี่เราก็มาสายตั้งหนึ่งชั่วโมงทำไมวายังไม่มานะ” แพรวาเอ่ยด้วยความรู้สึกร้อนใจ...ทว่า..พูดยังไม่ทันขาดคำ...เสียงโทรศัพท์มือถือของแพรวาก็ดังขึ้น

“ฮัลโหล....แพรเหรอ...ขอโทษนะชั้นคงไปกินข้าวกับแกไม่ได้แล้ว....ท่านประธานติดประชุมด่วน ฉันต้องอยู่ทำงานต่อหน่ะ....ไงแกก็กินเป็นเพื่อนนารทไปก่อน....ขอโทษจริงๆ...แค่นี้ก่อนนะแพร...ฉันต้องไปประชุมต่อ...ทานให้อร่อยนะคะคุณแพรวา” ชนกนารททำตามแผนได้เนียบเนียนจริงๆเธอไม่เปิดแม้โอกาสให้แพรวาเอ่ยถามสักคำ

“อะไรของเค้าเนี่ย...วางสายไปซะงั้น” แพรวารู้สึกฉงนกับท่าทีของวารี...แต่ก็เข้าใจเพื่อนของเธอคงติดงานจริงๆ

“เอาหล่ะ...คุณแพร เราต้องสั่งอาหารทานแล้ว...นารทรู้สึกหิวแล้ว...คุณจะสั่งอะไรดีค่ะ” ชนกนารทเอ่ยถามซึ่งตอนนี้ท้องของเธอเริ่มที่จะประท้วงว่า ฉันหิวข้าวแล้วนะ

“แพร...เพิ่งมาที่นี่ครั้งแรก...คุณมีเมนูอะไรแนะนำบ้างรึเปล่าค่ะ... เอาเมนูที่คุณชอบทาน...” แพรวาให้อีกฝ่ายเป็นคนสั่ง เธอเองก็อยากรู้เหมือนกันชนกนารทชอบทานอะไรบ้าง

“แน่ใจนะคุณแพร...ว่าคุณจะทานได้...นารททานเผ็ดนะคะ.....” ชนกนารทย้อนถามเพื่อความแน่ใจ

“สั่งมาเถอะค่ะ...แพรโอเค” แพรวาตอบ


“น้องๆ....ขอสั่งอาหารเลยนะ...ขอปลากระพงลุยสวน ต้มยำกุ้ง สะเต๊ะไก่ ลาบซี่โครงหมู และกุ้งล็อบสเตอร์ย่างซอสแกงแดง...ข้าวเปล่าสองที่...อ้อ...ขอน้ำมะตูมเย็นสองแก้วด้วยนะ” ชนกนารทไม่รอช้า...รีบสั่งอาหารทันที

“โห....สั่งมาเยอะขนาดนี้ เราทานกันแค่สองคน....นี่จะทานหมดเหรอค่ะเนี่ย”

แพรวารู้สึกทึ่งถึงการสั่งอาหารของคนตรงหน้า นึกไม่ถึงผู้จัดการสาวรูปร่างสมส่วนจะทานมากขนาดนี้ แต่ก็แปลกที่เธอไม่ยักจะอ้วน...คงเพราะเธอเป็นคนชอบเข้าฟิตเนสก็ได้

“แฮ่ๆ...ก็นิดหน่อยหน่ะค่ะ...ปกติไม่ทานมากขนาดนี้...ส่วนใหญ่มื้อคำ่ของนารทจะทานสลัดผักมากกว่า....”

ชนกนารทยิ้มเจื๋อนๆเมื่อเห็นแพรวาตกใจการสั่งอาหารของเธอ

“ว่าแต่คุณนารท...ดูช้ำชองในการสั่งอาหารจังเลยน่ะค่ะ...ควงสาวมาทานที่นี่บ่อยสิท่า....อีกอย่างแพรสังเกตุตั้งแต่ตอนเข้าร้านแล้ว....คงเทคแคร์สาวๆเป็นประจำสินะคะ”

อยู่ๆแพรวาก็ถามคำถามที่ชนกนารทไม่นึกว่าจะถูกถาม

“อ๋อใช่ค่ะ....นารทพาสาวๆสวยๆมานั่งทานที่นี่บ่อย...ส่วนใหญ่ก็เป็นลูกค้าทั้งนั้น....ส่วนตัวไม่ค่อยมากับใครหรอกค่ะ...คุณแพรเป็นผู้หญิงคนแรกที่นารทพามานอกเหนือเวลางาน”

การตอบของชนกนารทต้องการสื่อให้อีกคนรู้...ดูภายนอกเธอออกจะเจ้าชู้...ความเป็นจริง..เธอไม่เคยเทคแคร์ใครขนาดนี้มาก่อน

“อาหารมาแล้ว ทานเถอะค่ะคุณแพร” พูดจบชนกนารทก็ตักอาหารแต่ละอย่างให้แพรวาลองชิม

“พอแล้วค่ะ...ตักมาซะเยอะ...เดี๋ยวก็ทานไม่หมดหรอก” แพรวาเอ็ดคนตรงหน้าที่ตักอาหารให้มากมาย

“ขอโทษค่ะ...นารทคงตื่นเต้นไปหน่อย” ชนกนารทได้แต่ยิ้มเก้อ

“ฮิๆ คุณนี่ตลกดีนะ... ว่าแต่ทำไมต้องตื่นเต้นด้วยค่ะ...นี่ก็แค่มาทานข้าวเย็นกับแพรเท่านั้น...แปลกคนดีนะคุณชนกนารท” แพรวาอดไม่ได้ที่จะหยอกล้อ

“โธ่...คุณแพร แกล้งกันได้ลงคอ...เป็นเพราะนารทมากับคุณไงค่ะ...เลยทำให้รู้สึกประหม่า” ชนกนารทบอกความในใจออกไป เผื่ออีกคนจะรู้ว่าเพราะเธอนั่นหล่ะที่ทำให้ชนกนารทหัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะ...

“ทานข้าวเถอะค่ะ...กับข้าวเย็นหมดแล้ว...เห็นบ่นว่าหิวมากไม่ใช่เหรอค่ะ” แพรวาตอบพร้อมรอยยิ้ม

ช่วงเวลาแห่งความสุขของทั้งสองที่ใช้เวลาอยู่ร่วมกัน...แม้มันเป็นเวลาสั้นๆแต่กลับเอ่อล้นด้วยความสุข....

ในระหว่างที่แพรวาทานอาหาร....เธอสามารถทานรสจัดจ้านอย่างหน้าตาเฉย...หากใครอีกคนที่บอกว่าทานเผ็ดได้นี่สิ...นั่งน้ำมูกน้ำตาไหลให้กับเมนูที่ตนเป็นคนสั่ง.....

“อ้าว คุณนารท...ไหนบอกว่าทานเผ็ดไงค่ะ...ทำไมนั่งน้ำมูกน้ำตาไหลขนาดนั้น...” แพรวาพูดพร้อมเสียงหัวเราะ

“จริงๆ...นารทเป็นคนไม่ทานเผ็ด...แต่เคยได้ยินวาเค้าบอกว่า...คุณแพรชอบทานอาหารรสจัดและชอบทานอาหารทะเล...นารทเลยสั่งเมนูพวกนี้มา...” ชนกนารทพูดพลางน้ำตาไหลพลาง...ภาพที่ปรากฎเบื้องหน้า หากใครได้เห็นคงรู้สึกเอ็นดู ทั้งที่ตนทานไม่ได้แต่ก็ยังเก็บความรู้สึกนั้นไว้

“ดื่มน้ำมะตูมก่อนค่ะ...จะได้ช่วยคลายความเผ็ด” แพรวาเสนอวิธีการคลายความเผ็ดร้อนในช่องปากและมันก็ใช้ได้ผล...

เมื่อทั้งสองทานได้สักพัก...อาหารมากมายก็หมดไปในพริบตา...แม้มันจะเผ็ดมาก...แต่ชนกนารทก็ฝืนทานมันจนหมด...

“เดี๋ยวเราเดินไปจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์น่ะค่ะ”
แพรวาเอ่ย

“ไม่ต้องหรอกคุณแพร...มื้อนี้นารทขอเป็นเจ้ามือ..ถือเสียว่าเป็นการเลี้ยงข้าวคุณ และเพื่อความสบายใจของนารท” เหตุผลที่บอกอาจฟังดูไม่ขึ้น...แต่เธอก็ไม่รู้จะตอบยังไง

“ก็ได้ค่ะ...แต่แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ...ครั้งหน้าถ้ามาอีกต้องหารสองนะคะ” แพรวาพูดเพราะไม่อยากเอาเปรียบชนกนารท

“อะไรนะ...นารทฟังผิดรึเปล่า...เรายังมีครั้งหน้าที่จะมาทานข้าวด้วยกันใช่มั้ย...ดีใจจังเลย...” ชนกนารทเผลอทำตัวเป็นเด็กทั้งที่เธอก็อายุ 35 แล้ว

แพรวามองผู้จัดการสาวที่บุคคลิกภายนอกดูจริงจังเวลาทำงาน...ผิดกับหัวใจที่มีความอ่อนโยนซึ่งต่างจากเธอ...ภายนอกดูสดใส...แต่หัวใจเก็บงำความเศร้าไว้มากมาย

จากนั้นแพรวา ก็ทำหน้าที่เป็นสารัตถีส่งแพรวากลับร้านของเธอ...เวลานั้นตรงกับเวลา22:30น.

“ถึงบ้านแล้วนะคะ..คุณแพร...ขอบคุณนะที่คืนนี้คุณทำให้นารทมีความสุข...แม้มันจะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ” ชนกนารทบอกความรู้สึกให้แพรวารับรู้

“แพร...ไม่ได้ทำอะไรนี่ค่ะ...ก็แค่ไปทานข้าวกับคุณนารทเท่านั้น” แพรวาอมยิ้มขณะพูด

“ก็นั่นหล่ะ...เพียงเท่านี้ก็เพียงพอสำหรับนารทแล้ว”

ระหว่างที่ทั้งสองพูดคุยกัน...อยู่ๆเหมือนบรรยากาศพาไป......ทั้งคู่หันมาสบตากันพอดี...แววตาที่ชนกนารทสื่อ...มันเป็นประกายบ่งบอกใครอีกคนว่าเธอรู้สึกดีมากแค่ไหนในคืนนี้...จากตาประสานตา...ใบหน้าของชนกนารทค่อยๆเลื่อนเข้าหาแพรวามากขึ้น...ทว่าเป็นแพรวาเองที่เรียกสติกลับมาได้ก่อนๆที่หัวใจของเธอจะสั่นระรัวไปมากกว่านี้...


“นี่แน่ะ....” แพรวาหยิกแก้มทั้งสองของชนกนารทแทน

“โอ๊ย!!! คุณแพร...นารทเจ็บนะ...ทำอะไรของคุณเนี่ย” ชนกนารทพูดพร้อมลูบแก้มตนเองเบาๆ

“หมั่นไส้ไงค่ะ...ก็เลยทำ...ฝันดีนะคะ...คุณชนกนารท...ขอบคุณสำหรับดินเนอร์น่ะค่ะ” แพรวาพูดจบก็เปิดประตูลงจากรถ...ก่อนที่จะหันมาสบสายตากับชนกนารทอีกครั้ง

“ฝันดีเช่นกันค่ะคุณแพร” ชนกนารทตอบ พร้อมรอยยิ้ม...ยิ้มที่เธอรู้สึกมีความสุขมากที่สุดในค่ำคืนนี้....

เมื่อรถยนต์มาสด้าทูของชนกนารทจากไป...แพรวาไขประตูเข้าบ้าน แสงไฟถูกเปิดขึ้น... กับหัวใจที่เต้นระรัวไม่เป็นจังหวะ...ความรู้สึกที่ห่างหายไปแสนนาน...แพรวาเลื่อนมือแนบบริเวณอกซ้ายตรงกับบริเวณหัวใจ ความคิดที่ผุดขึ้นมาในเวลานั้น

“คุณชนกนารท...คุณทำให้หัวใจฉันกลับมาอบอุ่นอีกครั้ง” แพรวาระบายยิ้มตรงมุมปาก ความรักที่ก่อตัวทีละน้อย ดูไม่น่าตื่นเต้น...ไม่น่าเร้าใจ...ทว่า..ความรู้สึกที่ค่อยๆก่อตัวผสานหัวใจคนสองคนให้เป็นความสุขของกันและกัน เพียงเท่านี้ก็เป็นสิ่งที่ดีที่สุดในช่วงเวลานี้

จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 25-08-2019 22.37.58 IP:42.76.24.119 ]

ความคิดเห็นที่ 1
อ่านไปอมยิ้มไปทีเดียวเชียว
น่ารัก กุ้กกิ๊ก ขอบคุณจขกท รอตอนต่อไป


จากคุณ : kozel - [ 26-08-2019 06.20.33 IP:1.244.251.82 ]


ความคิดเห็นที่ 2
ขอบคุณนะคะ...คุณkozelที่ติดตามและเป็นกำลังใจ

จะพยายามเขียนค่อไปนะคะ



สู้ๆค่ะ


จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 26-08-2019 09.04.00 IP:42.76.80.23 ]


ความคิดเห็นที่ 3
สวัสดีค่ะ คุณลมคิมหันต์
งานนี้เลื่อนขั้นเป็นมืออาชีพได้เลยนะคะ ภาษาสละสลวย แต่ละช่วงมีความต่อเนื่อง ถ้าว่างเส้นเรื่องดีๆ มีแก่นเรื่องที่น่าสนใจ ไปได้ไกลเลยนะคะคุณลมคิมหันต์ ยินดีด้วยค่ะ


จากคุณ : กำยาน - [ 28-08-2019 18.11.14 IP:175.39.30.21 ]


ความคิดเห็นที่ 4
คุณกำยาน.......

ดีใจจังค่ะที่คุณแวะมาอ่านและให้คำแนะนำมือใหม่อย่างเรา

ทั้งขอบคุณทั้งดีใจมากๆเลยค่ะ....

คิมหันต์จะพยายามและปรับปรุงต่อไปนะคะ....

ขอบคุณอีกครั้งสำหรับกำลังใจนะคะ


จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 28-08-2019 18.15.58 IP:42.76.222.23 ]




ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com