LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
กาลครั้งหนึ่ง "ความอบอุ่นของวันใหม่"

....ฟอด....เสียงพี่บัวกดจมูกหอมแก้มแพม ทั้งที่ดวงตายังคงปิดสนิท ก่อนจะคลายอ้อมแขนที่กอดรัดกันไว้
....แพมอมยิ้มด้วยความรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ ในอีกมุมที่น่ารัก แต่แฝงความเจ้าเล่ท์ของคนที่นอนอยู่ข้างกาย "พี่บัว"

.............ความเดิมตอนที่แล้ว.................

....คำกล่าวที่ว่า " เวลาแห่งความสุขนั้น ช่างสั้นนัก" สงสัยจะเป็นเรื่องจริงเสียแล้ว เพราะว่า...พอแพมออกจากห้องน้ำ ก็ได้รับข่าวร้ายจากพี่บัว...จากที่ตกลงว่าจะอยู่ด้วยกัน ..เช้านี้พี่บัวต้องเข้าไปเคลียร์งานที่ออฟฟิค ทำไมถึงรู้สึกเหงาแบบนี้ ไม่อยากให้ความรู้สึกอบอุ่นที่เกิดขึ้นหายไป ทำไมนะ...เราเพิ่งเจอกันครั้งแรก ถึงแม้ว่าเราจะคุยกันมาได้สักระยะแล้ว

...แพมแอบน้อยใจเล็กๆ แต่ไม่กล้าบ่นอะไร เพราะรู้ว่าเรื่องงาน โตๆกันแล้ว ควรมีเหตุผล...ไม่เอา ไม่งี่เง่า สงสัยจะมีกระแสจิตส่งถึงพี่บัว
....พี่ไปไม่นาน...สัญญา...ตอนเที่ยงจะมารับไปกินข้าวนะคะ ไม่นอยด์กัน... นะคะ ...นะ
...เสียงออดอ้อนกันขนาดนี้ แววตาละห้อยนี่อีก ...หายค่ะ รีบหายงอนอย่างไว ยิ้มจนแก้มตุ๋ย โกรธแค่ไหนก็หาย เมื่อพี่บัวมาดเข้ม ออดอ้อนด้วยน้ำเสียงและส่งสายตาเว้าวอนกันแบบนี้
...อีกแล้วนะ ทำไม!! พี่บัวเหมือนรู้ว่าเราคิดอะไรอยู่

....แพมมายืนคอยส่งพี่บัวหน้าประตู (จริงๆแล้วตั้งใจแค่เดินมาปิดและล็อคประตู แต่บรรยากาศมันพาไป) ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดี "ตั้งใจทำงานนะ" " กลับมาเร็วๆนะคะ" รู้สึกเหมือนภรรยายืนส่งสามีไปทำงานยังงัยยังงั้น เลยเลือกไม่พูดอะไรเลยดีกว่า
....พี่บัวที่กำลังจะเดินพ้นประตูไป..หันกลับมากอดกันเฉยเลย กอดกัน...หน้าห้อง เขินสิคะ...ไปไม่เป็นยืนนิ่งเลย มากกว่ากอดก็ทำมาแล้วนะแพม เย็นไว้!!นิ่งไว้แพม
....อยากอยู่ด้วยนะ ไม่อยากไปเลย แต่....เฮ้อ!!...(เสียงถอนหายใจและสีหน้าเซ็งๆเหมือนไม่อยากจากกันไปไหน) จะรีบกลับมาให้เร็วที่สุด แต่งตัว..นั่งเล่นในห้องรอกันนะ จะรีบไปรีบมา
...วงแขนที่รั้งร่างแพมมากอดกระชับให้แน่นขึ้น ก่อนจะค่อยๆ คลายอ้อมแขนออกช้า ๆ เหมือนต้องการบอกความในใจว่า .....ไม่ได้อยากไปนะ....แต่จำเป็นต้องไป
...ค่ะ ยิ้ม..แล้วก้มหน้าลงมองพื้น ใคร??จะกล้าสบตาพี่บัว
...พี่บัวคลายอ้อมกอดออกจากแพม ...ยืนนิ่ง แพมเป็นฝ่ายเงยหน้าสบตากันเสียเอง...สายตาพี่บัวที่จ้องหน้ากันนิ่ง...แต่รอยยิ้มเจ้าเล่ท์แบบนี้คืออะไร?....อยากหอมแก้มเจ้าของรอยยิ้มกวนๆ นั้นสักฟอด...หมั่นเขี้ยวนัก...
...เร็วเท่าความคิด แพมยืดตัวไปขโมยหอมแก้มพี่บัว ....ฟอด... ก่อนมือเรียวออกแรงผลักเบาๆ ให้พี่บัวออกจากห้อง
....รีบไปได้แล้วค่ะ
....แพมรีบปิดประตู ..ล็อคกลอน.. แต่กลับยืนนิ่งหันหลังพิงประตู ยกมือทั้งสองข้างของตัวเองขึ้นมาประคองหน้า ลูบขึ้นลงเบาๆ ให้ความร้อนผล่าวที่แก้มทั้งสองข้าง ลดลง ...ผลของการกระทำเมื่อครู่...ที่น่าอายยิ่งนัก
....ทำบ้าอะไรเนี่ย!! ...แพมพึมพำกับตัวเอง ก้าวเท้าเดินไปที่เตียงแล้วทิ้งตัวลงนอนอีกครั้งหวังให้สติคืนมา นึกถึงเหตุการณ์ต่างๆ ตลอดเวลาที่อยู่กับพี่บัว แค่ไม่กี่ชั่วโมง แต่....
....ความรู้สึกคุ้นเคย ..ไว้ใจ และอบอุ่นเมื่อเค้าอยู่ใกล้ๆ อยากกอด อยากหอม อยากแสดงออกให้เค้ารับรู้ มันเร็วไปไหม?... มีคำถามเกิดขึ้นมากมายในใจแพม ทำไม??... ทำไม??
....ยั้งใจตัวเองไว้บ้างแพม...มือน้อยๆ ค่อยๆ เลื่อนขึ้นมากุมหน้าอกข้างซ้าย หัวใจดวงนี้มันเจ็บ...และช้ำมามากเกินพอแล้ว ถ้าเค้ารักเราจริง..เค้าต้องทำให้เรารู้สึก.. ว่าเราควรฝากใจไว้กับเค้า... เพราะนี่อาจเป็นรัก.."ครั้งสุดท้าย" ก็ได้ เพราะมันคงเจ็บเกินไปแล้ว "ใจเอย" แพมพึมพำกับหัวใจตัวเองอีกครั้ง ดุจดังต้องการตอกย้ำให้ใจดวงนี้หยุดเปิดใจรับใครเข้ามาง่ายๆเสียที "ได้รัก..สุขเพียงชั่วคราว แล้วก็เจ็บแบบถาวร"
...........พี่บัว ...ยืนอยู่หน้าประตู หลังจากที่โดนร่างเล็กผลักให้พ้นประตูห้องออกมา ...มือเรียวยาวยกขึ้นลูบแก้มข้างที่โดนแพมขโมยหอมกันเมื่อสักครู่ มือเรียวลูบเบาๆ ก่อนพึมพำกับตัวเองเช่นกัน "เด็กแสบเอย" จับลงโทษสักยก 2 ยก ดีไหม..
.....รอยยิ้มกว้างปรากฏอยู่บนดวงหน้าพี่บัว "รีบไปทำงานให้เสร็จจะได้รีบมาจัดการเด็กแสบ" พี่บัวเอยลอยๆ ไปในอากาศ แล้วก้าวเท้าเดินลงไปชั้นล่าง..เพื่อไปจัดการงานด่วนที่ต้องเคลียร์

...แพมเตรียมตัวเสร็จ.. ได้แต่นั่งมองนาฬิกา เมื่อไหร่พี่บัวจะมานะ... แพมบ่นๆๆและนอนหมุนไปหมุนมา นั่งรอ นอนรอ พี่บัว..นี่ขนาดพี่บัวโทรมาหาหลายรอบระหว่างรอ ..แต่อยากเจอกันเร็วๆนี่หน่า
...เสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น ก๊อก..ก๊อก..ก๊อก.. แพมรีบดีดตัวลุกขึ้นจากที่นอน เดินตรงไปที่ประตู ตอนนี้คนที่ใจเฝ้าคอยหา..เค้ามาแล้ว
...รอนานไหม
...แพมได้แต่ส่ายหน้าไปมา แค่ได้เห็นหน้าอีกคนความดีใจก็ล้นปรี่แล้ว จนไม่รู้จะตอบอะไร นอกจากส่งยิ้มตอบกลับไป
...ไปหาอะไรกินกัน มีร้านอยากพาไป แพมน่าจะชอบ ได้ไปเดินซื้อของด้วย ป่ะ...ไปกันเลย พี่บัวล็อคห้องเรียบร้อยและออกตัวเดินล่วงหน้าไปก่อน
....แพมเดินตามพี่บัว เหมือนเด็กน้อยที่ว่านอนสอนง่ายซะเต็มประดา ก่อนจะรับหน้าที่เป็นสารถีขับรถให้..เพราะพี่บัวเป็นฝ่ายบอกทางไปเป้าหมาย (รถแพม แพมก็ต้องป็นคนขับสิ ถูกต้องแล้วเนอะ)
....พี่บัวบอกทางให้แพม เข้าซอยผ่านที่ทำงานพี่บัว เป็นบริษัทออร์กาไนซ์แบบโฮมออฟฟิค (ถ้าให้มาเองคนเดียว บอกได้คำเดียว .. หลงชัวร์ อะไรจะเลี้ยวเยอะเป็นสิบเลี้ยวขนาดนี้ เป็นพวกปลาทอง ความจำสั้นแต่รักฉันยาว 555)
...กว่าจะหาที่จอดรถได้ แล้วพาเดินออกมานอกอาคารที่จอดรถ คืออะไร??...เดินและเดินต่อไปอย่างงงๆ ข้ามสะพานลอยมาอีกฝั่งอีก ทนไม่ไหวขอถามหน่อยนะ
...ยังไม่ถึงอีกเหรอค่ะ
...กำลังจะถึงแล้ว ร้านนี้แซ่บมาก ซุปเห็ดกับส้มตำอร่อยมาก แพมต้องลอง
...คือ???...เดทแรกร้านอาหารอีสาน ส้มตำข้างทาง
...แพมแค่แปลกใจมากกว่า จริงๆทานได้ไม่มีปัญหา แต่คิดไม่ถึงว่าพี่บัวจะพามากินแบบนี้ จากบุคลิกภายนอกของอีกคนดูไม่น่าใช่คนติดดิน ...เหมือนกันเรา (สำหรับเราแล้วร้านอาหารอีสานข้างถนนนี่แหละ อร่อยโคตรๆ ยิ่งร้านบ้านๆ แซ่บนัวอย่าบอกใคร แค่คิดน้ำลายจะไหล...)
....เราสั่ง ตำป่า แกงซุปเห็ด และข้าวเหนียว 2 ห่อ มากัน 2 คนแค่นี้ก็พอทานแล้ว
....ซี๊ด..เสียงสูดปากเพราะความเผ็ดร้อนของอาหาร พี่บัวรินน้ำเย็นๆให้แพมดื่ม
...ทานเผ็ดมาก แพมจะปวดท้องไหม พี่ลืมว่าแพมเป็นโรคกระเพาะ
...หยวนๆๆสักวันค่ะ (ใครจะไม่ยอมใจอ่อนไหวละ พี่บัวเล่นส่งสายตาเป็นห่วงกันแบบนี้ ถ้าปวดท้องจะแกล้งอ้อนให้หนักเลยคอยดู)
...กรรมคงตามสนอง แค่คิดจะแกล้ง แพมก็สำลักอาหาร ไอ..ไม่หยุด พี่บัวรีบส่งแก้วน้ำให้ดื่ม แต่ดื่มน้ำเท่าไหร่อาการไอสำลักก็ไม่ทีท่าจะดีขึ้น ชะอมในแกงซุปเห็ดยังพันติดคออยู่ แพมไอสำลักจนเหมือนจะอาเจียน ต้องลุกขึ้นไปนั่งยองๆตรงท่อระบายน้ำ ถ้าเกิดอาเจียนขึ้นมาตรงนี้คงเหมาะสมสุดแล้ว
...มือเรียวค่อยๆลูบหลัง ลูบลงช้าๆ...พร้อมส่งขวดน้ำเปล่ายืนมาตรงหน้าแพม ไม่มีคำพูด...แต่แพมเข้าใจได้ว่า คนส่งยื่นให้ต้องการให้ไว้ใช้บ่วนปากหลังอาเจียน
...ชะอมที่ติดคอ..หลุดออกมาก่อนที่แพมจะอาจียนอาหารทุกอย่างที่เพิ่งทานเข้าไป
...แพม..หันไปมองคนรอบๆร้าน ที่หันมามองด้วยความสนใจ อาการไอจากการสำลักอาหารดึงดูดสายตาคนในร้านให้หันมามอง
...แต่พี่บัวกลับอยู่ข้างๆ คอยลูบหลังให้กัน แถมมองมาด้วยสายตาเป็นห่วง แววตานั้นถามว่าเป็นอย่างไรบ้าง โดยไม่แคร์รึสนใจสายตาใครๆที่มองมา ไม่รังเกียจท่าทางคลื่นไส้เหมือนจะอาเจียนอยู่ลอมล่อ
....ดีนะที่ไม่อาเจียนออกมา ไม่งั้นคงทำให้พี่บัวต้องอายและได้อายพี่บัวแน่ๆ แพมบ่นกับตัวเองในใจ
...พี่บัวกลับนิ่ง ไม่ได้แสดงท่าทีรังเกียจ ตรงกันข้าม... แพมกลับรับรู้ได้ถึงความห่วงใยและใส่ใจจากพี่บัว
...พี่ไปจ่ายเงินก่อนนะ ...แพมโอเคนะ...
....แพมพยักหน้า ...ลุกขึ้นยืน เดินตามไปหยุดยืนรอหน้าร้าน แล้วรอเดินกลับไปพร้อมกัน ระหว่างเดินกลับ ...แพมหยุดที่ร้านๆหนึ่ง ร้านที่แอบเห็นพี่บัวชำเลืองมองตอนเดินผ่านเมื่อขามา
....แพมอมยิ้ม เมื่อพี่บัวหันมาถาม " แพมอยากได้ของเล่นเหรอคะ" ใครกันแน่ที่อยากได้ อาการออกขนาดนี้ยังกับเด็กๆเจอร้านของเล่น แพมได้แต่คิดในใจ ...สองคนช่วยกันเลือกซื้อของเล่น เป็นอีกอย่างที่สองคนดูเข้ากันได้ดี และไม่ว่าจะหยุดดูของร้านไหน ใครจะเป็นคนซื้อ...พี่บัวอยู่ข้างๆตลอด
....สิ่งหนึ่งที่แพมรับรู้ได้คือความอบอุ่นในใจ ที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น พลันคิดถึงความแตกต่าง ถ้าเป็น "พี่กาน" อย่าว่าแต่ช่วยเลือกแค่หยุดยืนรอใกล้ๆ ยังไม่เลย เกือบทุกครั้งที่แพมจะต้องเดินหา รึเอยปากเรียกให้รอ..ให้ช่วยเลือก ...คำๆหนึ่งที่ได้ยินเสมอ " แล้วแต่แพมเลย"
...พี่บัวได้ชุดตัวต่อรถ เป็นตัวต่อประกอบทำจากเหล็กและตัวต่อพลาสติกอีก 2 กล่องเป็นรูปต่างๆ แพมได้หนังสือมาอ่านเล่น 2 เล่ม เป็นการเรียนรู้ความชอบและไลฟ์สไตล์ของกันและกัน
...เหมือนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง ต่างคนต่างอยู่ในมุมของตัวเอง นั่งหันหลังสนใจสิ่งของตรงหน้า พี่บัวลื้อของเล่นในกล่องมาประกอบ แพมนั่งอ่านหนังสือ
.....แพมค่อยๆเอนพิงหลังไปหาพี่บัว
....พี่บัวหันมายิ้มให้ แต่ยังคงนั่งเป็นหลักให้แพมได้พิงกายกับแผ่นหลังเช่นเดิม ความรู้สึกอบอุ่น สบายใจแผ่กระจายไปทั่วพื้นที่หัวใจแพม ...นั่งอ่านไปยิ้มไป ไม่ใช่เพราะข้อความในหนังสือ แต่เพราะคนข้างๆที่ยอมให้พิงกายแบบนี้
...แพม..อันนี้ดัดงัยอะ เหล็กมันแข็งอะ.. พี่บัวหันมาเอยถามแพม ออกแรงดัดโครงเหล็กด้วยอย่างขมักเขม้น
...มานี่ ...แพมคว้าโครงเหล็กรถที่ประกอบจับกดกับขอบพื้นให้งอได้รูป ก่อนส่งคืนพร้อมรอยยิ้มให้พี่บัว
...นี่งัย!! โค้งพอไหม นั่งชันเข่า ยกมือชูแขนจนตึงขึ้นเหนือศีรษะ หรี่ตามองข้างหนึ่ง จ้องเล็งมองไปยังโครงเหล็กในมือ "ไม่เห็นจะยากเลย" แพมเอยขึ้นพร้อมรอยยิ้มบนหน้าเหมือนผู้กำชัยชนะเหนือกว่า ..
...นั่นสิ...พี่บัวเผยรอยยิ้มกว้างบนใบหน้า แต่มันเป็นรอยยิ้มทีเจ้าเล่ท์มากๆ ในความรู้สึกแพม
...พี่บัวยืดตัวขึ้น แนบหน้าซบลงตรงอกแพมพอดี..มือเรียวคว้าร่างแพมมากอดแนบไว้ในอ้อมแขน
...แพมเข้าใจถึงรอยยิ้มเจ้าเล่ท์นั้นแล้ว ..ไม่ใช่ทำไม่ได้สินะ ....เสียรู้พี่บัวซะแล้ว
..ฮึ.ฮึ..เสียงหัวเราะในลำคอของพี่บัว
..แค่อยากให้แพมลองทำ...
...พี่บัวเงยหน้าขึ้นมาสบตาแพม แววตายิ้มๆนั้น ดึงดูดสายตาแพม เหมือนต้องมนต์สะกด..ริมฝีปากทั้งสองเลื่อนเข้าหากัน สัมผัสอย่างแผ่วเบา เรียวลิ้นพี่บัวสอดเข้าไปหาสัมผัสตอบรับในปากแพม
....อืม...เสียงครางประท้วง เมื่อหลังสัมผัสที่นอนนุ่ม มือเรียวสอดผ่านเสื้อตัวนอก..นวดคลึงเกาะกุมเนินเนื้อด้านใน
...ปราการที่ปกปิดประทุมน้อยถูกปลดออกอย่างง่ายดาย ชายเสื้อถูกรวบขึ้น เผยให้เห็นประทุมน้อย ลมหายใจรินรดต้นคอ เสียงพึมพำเอือนเอย "ทำไมนะ! เวลาใกล้แพมพี่..." มือเรียวเลื่อนขึ้นมาประคองใบหน้าแพมให้สบสายตาหวานฉ่ำ อ้อนออด.. สื่อความหมายถึงสิ่งที่ซ้อนเร้นในใจ
...แพมไล้ปลายนิ้วตามโครงร่างคนด้านบน เลื่อนปลายนิ้วชี้ไปที่ระเบียง พี่บัวหันสายตามองตามปลายนิ้วเรียว
...ม่านระเบียงที่เปิดกว้าง กระจกสีใจที่มองทะลุถึงด้านใน ถ้ามองลงมาจากตึกข้างๆคงเห็นไปถึงไหนต่อไหน ตึกข้างๆคงได้ดูหนังสด....แบบชัดแจ๋วเชียวละ
...ร่างด้านบนยันตัวเองขึ้น ก้าวเดินไปยังระเบียง จับรวบผ้าม่านเข้าหากัน แล้วทิ้งตัวทาบทับร่างนิ่มอีกครั้ง
...สองร่างสบตากันเนิ่นนาน มือเรียวปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากร่างนุ่มนิ่มด้านล่าง
...แพมเอื้อมมือไปจับชายเสื้อพี่บัว ค่อยๆรูดเพียงครึ่งทาง เผยให้เห็นช่วงท้องแบนราบที่มีลอนคลื่นน้อยๆ แต่ต้องรีรอหยุดไว้...ก่อนสบสายตาคนด้านบน รอคำตอบรับจากพี่บัว
...พี่บัวเป็นฝ่ายจับชายเสื้อรูดขึ้นเหนือศรีษะ จัดการกับเสื้อผ้าที่ปกปิดร่างกายที่เหลือให้หลุดออก...เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่า ที่แพมเห็นชัดเจนทุกสัดส่วน
...แพมกวาดสายตาจากดวงหน้า..ไล่มาตามลาดไหล่ขาวเนียน...สายตาสะดุดเนินเนื้อขาวที่อูมเป็นเนินเพียงเล็กน้อย..หน้าท้องแบนราบ สะโพกที่ผายได้รูป แม้เมื่อคืนจะผ่านการสัมผัสมาแล้ว แต่ก็ไม่ได้เห็นชัดเจน ..ในแสงกลางวันเช่นตอนนี้
....พี่บัวหันมาจัดการกับเสื้อผ้าที่ปกปิดร่างนุ่มนิ่มด้านล่าง ....แพมแอ่นยกสะโพกลอยขึ้น...กางเกงยีนส์สกินนี่จึงถูกถอดออกจากเรียวขาอย่างง่ายดาย
...เต็มใจ..ให้เค้าล่วงเกินขนาดนี้เลยเหรอเรา ..แค่เห็นร่างเปลือยของพี่บัวอยู่ตรงหน้า แพมได้บ่นพึมพำในใจ
...ร่างสองร่างเปลือยเปล่า แนบชิด บดเบียดร่างกายเข้าหากัน ไร้การเอือนเอยใดๆ มีเพียงเสียงหอบหายใจกระชั้นชิด บ่งบอกถึงอารมณ์พุ่งพร่านของสองร่างที่เกาะเกี่ยวกอดรัด จนไม่เหลือช่องว่าง..ที่แม้อากาศก็ไม่อาจสอดแทรก...เข้ามาได้

-------------ติดตาม คืน..สองเรา---------
"เซ็กซ์" จากความรัก อาจทำให้คุณจดจำทุกสัมผัสนั้น....ในทุกอณูของหัวใจ
"แค่สิ่งเล็กๆ ที่ทำร่วมกัน" อาจทำให้คุณรู้จักตัวตนกันและกัน ความประทับใจนั้นอาจคงอยู่ในใจจนมิอาจลืม

จากคุณ : ###PANDORA - [ 02-06-2019 09.44.13 IP:223.24.189.79 ]

ความคิดเห็นที่ 1
ขอโทษด้วยนะคะที่ตอนนี้ล่าช้าไปหน่อย หวังว่ายังติดตามกันนะคะ


จากคุณ : ###PANDORA - [ 02-06-2019 09.45.10 IP:223.24.189.79 ]


ความคิดเห็นที่ 2
สายใยรักระหว่างแพมกับพี่บัวก่อตัวอย่างรวดเร็วภายในช่วงข้ามคืน....แรงรักแรงปรารถนานำสู่สัมพันธ์ลึกซึ้ง....จนร่วมรักด้วยความเสน่หา....

ผู้หญิงตัวเล็กๆเช่นแพม....เจ็บช้ำกับความรักมามาก....แพมจะยอมมอบหัวใจให้พี่บัวหรือคะไรท์? หรือแพมจะคิดว่า... “ให้รักนี้เป็นรักสุดท้ายสำหรับเธอ”

โอ๊ยยยย....อ่านแล้วฟินม๊ากกกกอ่ะไรท์ รออ่านตอนต่อไปนะค่ะ.... “คืนสองเรา”

ไรท์พัฒนาการขึ้นมากเลยค่ะ......
ขอปรบมือดังๆให้ไรท์........เย้ๆๆๆๆๆๆ

ปล. รบกวนแก้คำผิดนะค่ะไรท์...

เจ้าเล่ท์ แก้เป็น เจ้าเล่ห์

ประทุม แก้เป็น ปทุม

บริษัทออร์กาไนซ์ แบบโฮมออฟฟิค

แก้เป็น บริษัทออแกไนซ์ แบบโฮมออฟฟิศ

ออฟฟิค แก้เป็น ออฟฟิศ


จริงสิค่ะ.....ลืมบอกไปคะ

“สร้างผลงานดีๆให้พวกเราอ่านเรื่อยๆนะค่ะไรท์”

เราขอเป็นกำลังใจให้ค่ะ.....สู้ๆๆๆๆๆๆ




จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 02-06-2019 16.45.35 IP:42.76.180.46 ]


ความคิดเห็นที่ 3
ไรท์พัฒนาการเขียนขึ้นมากเลยนะค่ะ



จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 02-06-2019 16.47.53 IP:42.76.180.46 ]


ความคิดเห็นที่ 4
@ลมคิมหันต์ของคุณนะคะ ได้คำแนะนำจากคุณเยอะเลยคะ ช่วยตรวจคำผิดให้ด้วย ขอปรบมือรัวๆๆๆๆๆเลยคะ
ทุกสิ่งมีเริ่มต้น มีดับสูญ เป็นอนิจจัง ความรักเองก็ไม่อาจเป็นข้อยกเว้นฉันท์นั้น แพมจะไปในทิศทางไหน คงต้องรอติดตาม แต่สำหรับไรท์บ้านๆอย่างเรา ...ปลง...คำนี้เหมาะสุดๆๆ


จากคุณ : ###PANDORA - [ 02-06-2019 20.03.39 IP:1.4.223.166 ]


ความคิดเห็นที่ 5
ขอบคุณนะคะที่เขียนเรื่องราวน่ารักๆให้อ่าน สไตล์การเขียนทำให้เราเหมือนได้ย้อนเวลากลับไปอ่านนิยาย แจ่มใส สมัยก่อนเลยค่ะ (บอกแบบนี้รู้เลยว่าเราแก่แล้ว) ชอบมากและติดตามนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรท์เขียนต่อนะคะ

ป.ล. เราเข้าใจว่า แพมยังไม่ได้เลิกกับพี่กานอย่างเด็ดขาด อันนี้เราเข้าใจถูกไหมคะ?


จากคุณ : Anya - [ 03-06-2019 18.52.38 IP:223.24.190.208 ]


ความคิดเห็นที่ 6
ขอโทษค่ะไรท์....ไม่ได้มาเพื่อจับผิดนะค่ะ....
แต่เป็นการแลกเปลี่ยนแนะนำความเห็นเท่านั้นค่ะ...
ยังมีคำผิดอีกคำค่ะ.....คือ

“พุ่งพร่าน แก้เป็น พลุ่งพล่าน”

ขอโทษจริงๆนะคะ...เราตั้งใจอ่านงานที่ไรท์เขียน...
ในส่วนของการลำดับเรื่องราวได้สมูทขึ้น และฉากรักระหว่างแพมกับพี่บัว
สามารถเขียนพรรณาได้เป็นธรรมชาติมากขึ้น (เราไม่ได้ทะลึ่งนะคะ แต่บอกตามความรู้สึกที่อ่าน)

พยายามต่อไปนะคะไรท์....ถึงไรท์จะบอกว่าเป็นมือใหม่หัดเขียน
แต่ก็รู้สึกดีใจค่ะที่จะได้มีนักเขียนนิยายดีๆเพิ่มขึ้น....

“ทุกอย่างเมื่อมีการเริ่มต้น ย่อมมีช่องว่างสำหรับการพัฒนา”

สำหรับคืนนี้ก็ขอบอกฝันดีค่ะไรท์



จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 03-06-2019 21.26.19 IP:223.141.77.81 ]


ความคิดเห็นที่ 7
@Anya ขอบคุณนะคะที่ติดตาม (ไม่เอาไม่พูดเรื่องอายุค่ะ ไรท์เข้าใจตั้งแต่ ใช้ปล.จบท้ายประโยคแล้วค่ะ อิอิ)
...ปล.แพมยังไม่ได้เลิกกับพี่กานอย่างเด็ดขาด เข้าใจถูกต้องแล้วค่ะ

...อย่าเพิ่งเกียจแพมของไรท์นะคะ ยังมีอีกหลายมุมค่ะ


จากคุณ : ###PANDORA - [ 04-06-2019 00.54.56 IP:1.10.237.213 ]


ความคิดเห็นที่ 8
ว๊ายยยย เผลอใช้ ป.ล.รู้เลยอ่ะ

ไม่เกลียดแพมหรอกค่ะ เพราะว่าชีวิตคนมันก็แบบนี้แหละ ความรักความรู้สึกบางทีก็ห้ามไม่ได้ เพราะมันมีเหตุและปัจจัยบางอย่าง แพมเป็นตัวละครที่น่าสนใจมากเลยทีเดียวค่ะ



จากคุณ : Anya - [ 04-06-2019 01.08.28 IP:171.98.30.213 ]


ความคิดเห็นที่ 9
...ดีใจนะคะที่รีดไม่เกลียดแพมกันซะก่อน
### รีดว่าความยาวในแต่ละตอนที่ลงยาวเกินไปไหมค่ะ ควรแบ่งลงเเป็น ตอน.../1 ตอน.../2 รึอ่านรวดเดียวจบตอนยาวๆไปดีค่ะ###


จากคุณ : ###PANDORA - [ 04-06-2019 06.31.54 IP:1.10.237.213 ]


ความคิดเห็นที่ 10
สำหรับเรา...ไม่คิดว่าเนื้อหาที่ไรท์เขียนยาวเกินไป....
คิดว่า...สไตล์การเขียนของไรท์แต่ละคนต่างกัน....
และคิดว่า...ไรท์เขียนมาถูกทางแล้ว...

อย่ากังวลมากนะคะ...

แค่จับปากกาและเขียนต่อไป.... คิดว่ารีดอีกหลายคนก้เป็นกำลังใจให้ไรท์เช่นกัน

สู้ๆๆๆเน๊อะ....



จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 04-06-2019 20.57.47 IP:211.21.251.145 ]


ความคิดเห็นที่ 11
ขอบคุณนะคะคุณลมคิมหันต์ จะตั้งใจเขียนต่อไปค่ะ แค่มีคนติดตามอ่าน มาคอมเม้น ไรท์มือใหม่อย่างเราก็ยิ้มแก้มปริแล้วคะ


จากคุณ : ###PANDORA - [ 05-06-2019 08.05.36 IP:223.24.155.94 ]


ความคิดเห็นที่ 12
อยากเข้าไปเป็นตัวละครในเรื่องนี้เลย...อินจัด^^


จากคุณ : คิดถึงนะ - [ 05-06-2019 17.19.29 IP:110.168.54.85 ]


ความคิดเห็นที่ 13
@คิดถึงนะ อินจัดนี่ระวังจะเผลอจัด...นะคะ ว่าแต่อยากเป็นพี่บัวรึน้องแพมคะ 555


จากคุณ : ###PANDORA - [ 05-06-2019 20.00.34 IP:182.52.121.124 ]




ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com