LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
ตอนที่ 2 ความรู้สึกดีๆที่มีให้กัน

อ้าย...ลมเพลมพัดโว้ย.......เสียงตะโกนเรียกที่คุ้นหูจากใครคนหนึ่ง...

“เซอร์ไพรส์.......” หนูตะเภาพูดพร้อมโผเข้ากอดสายลม

“อ้าวเฮ้ย...หนูตะเภา...แกมาได้ไงเนี่ย....เซอร์ไพรส์มาเลยอ่ะแก....” สายลมมองเพื่อนรักที่ไม่เจอกันนานเกือบ20ปี ด้วยความดีใจ

“ก็คุณแม่ที่รัก...แกไง..ไอ้ลม... ฉันไปเยี่ยมท่านมา ท่านเลยบอกที่อยู่แกมานี่ละ และกำชับให้ฉันมาดูความประพฤติแก” หนูตะเภายิ้มอย่างภูมิใจในความสามารถที่มาหาสายลมได้

“เฮ้ย...นี่แกไปเยี่ยมแม่ฉันมาเหรอ...ไม่เห็นแม่บอกเลยอ่ะ...คุณแม่นะคุณแม่...ทำให้หนูเซอร์ไพร์สมากเลยนะคะ” สายลมพูดด้วยความน้อยใจนิดๆที่แม่ของเธอไม่บอกเรื่องการมาของเพื่อนรัก....

“แม่ก็ห่วงแกไงคร่า....คุณลมเพลมพัดขา....” หนูตะเภายิ้มเยาะด้วยความซะใจที่เธอได้รับความไว้วางใจจากคุณแม่ให้มาดูความประพฤติของสายลม

“พุทโธ่...หยุดเรียกฉันว่า ลมเพลมพัดได้แล้วคุณตะเภา...แกเรียกฉันตั้งแต่ม.ต้นจนฉันทำงานเลยนะยะ”

“ก็แกมันลมเพลมพัดจริงอ่ะ...เอาแน่เอานอนอะไรไม่ได้สักอย่าง....โดยเฉพาะเรื่องหัวใจ....อิๆ” หนูตะเภาหยอกล้อสายลม....

“เออ! ว่าแต่แกเดินทางมาเหนื่อยๆเอาสัมภาระไปเก็บในห้องนอนฉันก่อน...เดี๋ยวฉันพาแกไปตะลุยกิน ถือว่าต้อนรับเพื่อนรักอย่างแก” สายลมพูดพร้อมรอยยิ้มความดีใจ

“โห..คุณเพื่อนรักขา...เนี่ย! จะให้เรียกคุณสายลมก็ตอนนี้ล่ะ...น่ารักจังเลยนะเพื่อนเรา” หนูตะเภาพูดพร้อมหยิกแก้มนุ่มๆด้วยความหมั่นไส้

“ไปเหอะ..มัวพล่ามอยู่นั่นละแก...เดี๋ยวก็เปลี่ยนใจปล่อยให้หิวอยู่ตรงนี้ดีกว่า.....”

“ไปกันเถอะ..คุณสายลมขา...หนูตะเภาเตรียมพร้อมแล้วค่ะ....”

สายลมพาเพื่อนรักนั่งรถไฟฟ้าใต้ดินไปยังปลายทางที่เธอแพลนไว้ บนรถไฟใต้ดินผู้คนใช้บริการไม่มากนัก เพราะสายลมเลือกเวลาที่ไม่ตรงกับช่วงเลิกงาน...ไม่อย่างนั้น...หนูตะเภาคงบ่นเป็นผึ้งต่อยหอยว่า...พาเธอมานั่งเบียดกับคนแปลกหน้า...ก็นี่ละนะสังคมการใช้ชีวิตของสายลม...และแล้วเสียงภาษาจีนของโอเปอเรเตอร์ก็ดังขึ้น

“下一站明誠區,請做準備” (สถานีต่อไปสถานีหมิงเฉิง ท่านผู้โดยสารที่ลงสถานีนี้โปรดเตรียมตัวด้วยคะ)

“หนูตะเภา พวกเราลงสถานีหน้านะ เตรียมตัวด้วยแก” สายลมพูดเรียกสติเพื่อนรัก เพราะตลอดเส้นทางดูเพื่อนของเธอตื่นเต้นอยู่ตลอด...

“แกนี่ก็เก่งนะไอ้ลม...ใช้ชีวิตต่างแดนคนเดียว..แล้วไหนจะไอ้ภาษาจีนที่ฟังไม่รู้เรื่องนี่อีก” ถึงหนูตะเภาจะดูตื่นเต้นตลอดเส้นทาง...แต่เธอก็สังเกตเห็นการใช้ชีวิตของสายลม

“เราชินแล้วอ่ะ...ทำไงได้ก็อยู่บ้านเมืองเค้า ภาษาก็ต้องได้ การใช้ชีวิตก็ต้องปรับสิแก” สายลมพูดตอบด้วยน้ำเสียงปกติ
“ว่าแต่แกจะพาฉันไปกินอะไรเนี่ย.... แต่เอ๊ะ! เดี๋ยวนะ! กลิ่นอะไรเหม็นๆวะ กลิ่นยังกะอึนกอ่ะลม” หนูตะเภาถามขึ้น

“ฮ่าๆ...ก็นี่แหละ...ที่ฉันจะพาแกมากิน...ชาวต่างชาติก็มากินทั้งนั้นหล่ะ อันนี้เค้าเรียกว่า “เต้าหู้เหม็น” ภาษาจีนเรียกว่า “臭豆腐โช้วโต้วฝุ” สายลมหัวเราะท้องแข็งเมื่อเห็นอาการรีแฟล็กซ์ของเพื่อนรัก

“อี๋....ม่ายอ้าวอ่ะแก...เปลี่ยนร้านเหอะนะๆ...ได้กลิ่นแล้วอยากจะอาเจียนอ่ะแก” หนูตะเภาพูดพร้อมทำท่าสะอิดสะเอียน

“ไม่...เดี๋ยวแกก็จะไม่รู้สึกว่ามันเหม็นอีกต่อไป....นี่เป็นอาหารที่ฉันตั้งใจพาแกมาลองชิม...รับประกันความอร่อย...ฮ่าๆ” สายลมยังไม่หยุดยิ้ม หนูตะเภากลับยิ้มไม่ออกเพราะเธอไม่คิดว่าเพื่อนคนนี้จะแสดงความแสบตั้งแต่วันแรกที่เธอถึงไต้หวัน....

“ฝากไว้ก่อนนะแกไอ้ลม....” หนูตะเภาบ่นพึมพร่ำไม่ให้สายลมได้ยิน

“老闆,炸臭豆腐、臭豆腐麻辣鍋各一份” (เถ้าแก่ขอเต้าหู้เหม็นทอดกับเต้าหู้เหม็นหม้อไฟอย่างละที่คะ) สายลมสั่งอาหารกับร้านที่เธอชอบมาเป็นประจำ

“好的小姐,你稍坐一下” (ครับ...คุณไปนั่งรอก่อนนะ) เจ้าของร้านตอบรับการสั่งอาหารของสายลม

เวลาผ่านไปราว15นาที...เมนูจานเด็ดที่สายแนะนำก็มาเสริฟอยู่ตรงหน้า.....

“อ้าว..ไอ้ตะเภารีบกินเหอะ...เนี่ย..ร้อนๆเลยนะแก... เมนูนี่ต้องกินร้อนๆนี่ล่ะมันจะอร่อยกลอมกล่อมไม่รู้ลืมเลยแก...เชื่อฉัน.

เวลากินเต้าหู้เหม็นทอดนะต้องกินคู่กับผักกะหล่ำปีดอง...จากนั้นเหยาะซอสรสเด็ดของทางร้านลงไป และตามด้วยพริกอีกสักหน่อย...รับรองว่าแกจะเปลี่ยนจากความรังเกียจมาเป็นความชอบแน่นอน....”
สายลมพยายามสาธยายวิธีการกินให้หนูตะเภาฟัง...

“โอ้...พระเจ้า! หนูตะเภาผู้น่าสงสารต้องกลิ่นไอ้เต้าหู้กลิ่นอึนกนี่จริงๆเหรอเนี่ย.....ชีวิตฉันจะเป็นยังไงต่อจากนี้...โธ่...หมดกันทั้งเสื้อผ้า....ทั้งผมอันหอมนุ่มของฉันมันติดกลิ่นไอ้เต้าหู้อึนกหมดแล้ว.....”หนูตะเภาได้แต่โอดครวญให้สายลมเห็นใจ....

“ไอ้ตะเภา...อย่าดราม่า...รีบกินซะ..เดี๋ยวจะได้รีบซื้อของกลับห้องพักอีก....” สายลมพูดกับเพื่อนรักอย่างเอือมระอา...

“ไอ้เพื่อนเวร....พามากินแค่นี้แล้วจะกลับเลยรึยะ....เอาวะ...กินก็กินเป็นไงเป็นกัน” และแล้วเต้าหู้ทอดเป็นเมนูที่ตะเภาเลือกเป็นจานแรก....เมื่อชิ้นเต้าหู้กรอบๆถูกกัดเป็นคำแรก เนื้อนุ่มๆของเต้าหู้เข้าไปสัมผัสกับการรับรสของลิ้น...ดูเหมือนระหว่างนั้น...หนูตะเภาลืมไปเลยว่าเธอกำลังกลิ่นเต้าหู้กลิ่นอึนกอยู่.....

“เฮ้ย....อร่อยจริงด้วยวะ....ใครจะไปรู้กลิ่นมันไม่น่าพิวาศ...แต่รสชาติกรอบนอกนุ่มใน...ยิ่งเวลาที่กินพร้อมน้ำจิ้มราดพริกกับผักดองที่แกบอก....รสชาติเผ็ดมันเข้ากันอย่างลงตัว” หนูตะเภาบรรยายสิ่งที่เธอกินให้สายลมฟัง....

“ฉันบอกแล้ว...ว่าแกต้องชอบ...เพียงแต่กลิ่นมันไม่น่าพึงประสงค์เท่านั้น....” สายลมพูด

ช่วงพริบตา...หนูตะเภาบอกให้สายลมสั่งเต้าหู้ทอดเพิ่ม...จานแล้วจานเล่า...ไม่น่าเชื่อว่า...เพื่อนของเธอทำท่าทีรังเกียจเมนูจานนี้ในตอนแรก...สั่งไปตั้ง 5จาน ส่วนสายลมกินไปเพียง 2จานเท่านั้น หลังจากนั้นสายลมได้เรียกเถ้าแกเก็บเงิน...เพื่อไปห้างสรรพสินค้าซื้อของกลับห้องพัก....

ณ ห้องพักสายลม

“โอ๊ย....อิ่มแป้เลยอ่ะลม” หนูตะเภาบ่นกับสายลม แต่สายตากลับกวาดไปรอบห้อง ดูเหมือนเธอจะสายตาดีซะด้วย เพราะได้เหลือบเห็นสมุดบันทึกสีกาแฟเล่มหนึ่ง...วางบนโต๊ะหนังสือ...หนูตะเภาไม่รอช้า...รีบหยิบขึ้นมาอ่าน...เพราะเธอรู้ว่าสมุดเล่มนี้ต้องเป็นสมุดบันทึกของสายลม...เพราะเป็นสีที่สายลมชอบใช้...

“ไหนๆ....ขออ่านหน่อยสิ..

หลายคนเคยบอก...รักแท้แพ้ระยะทาง...
แต่สำหรับฉัน...รักแท้ไม่ยอมแพ้ให้กับระยะทาง
เมื่อรู้ใจตัวเองว่า...รักใครสักคน.
ความรักจะหยุดที่ตรงนี้....
เราไม่จำเป็นออกเดินทางตามหารักแท้อีก
เพราะฉันมั่นใจ.....ความรักและหวังดีอยู่เคียงข้างเธอตลอดไป

โอ้โห...ไอ้ลมอะไรมันะหวานหยดย้อยขนาดนี้คร่า.... หวานเสียยิ่งกว่ามดขึ้นน้ำตาล...ว่าแต่นี่แกเขียนให้เด็กในสังกัดแกเหรอ....” หนูตะเภาพูดหร้อมหรี่ตามองสายลม...เหมือนพยายามคาดคั้นคำตอบบางอย่าง....

“ไม่ใช่เด็กในสังกัดซะหน่อย...กับเธอคนนี้ที่ฉันเคยบอกแกไง...ว่าเราเจอกันในออนไลน์ ฉันกับเธอรู้จักกันเกือบสองปีแล้ว....ระหว่างสองปีนี้...ทั้งฉันและจากใจ...เรามีแต่ความรู้สึกดีๆให้กัน นับวันมันยิ่งจะมากขึ้นเลยๆ...

แกรู้มั้ย...คนสองคนที่อยู่ห่างกัน เพราะระยะทาง หน้าที่การงาน มันทำให้ฉันเห็นคุณค่าในทุกความรู้สึกที่เธอมีให้ฉัน...ไม่ว่าจะเป็นความห่วงใย การเป็นที่ปรึกษายามที่ฉันเครียดกับชีวิต... ตอลดช่วงสองปีจากใจเคียงข้างฉันตลอด...ทั้งที่เธอมีสิทธิ์หายเงียบไป...อย่างคนในออนไลน์ที่ผ่านๆมา...แต่เธอไม่หายไปจากชีวิตฉัน....
ตะเภา...แกรู้มั้ย? ทุกครั้งที่เราคุยกัน...ทุกครั้งที่ฉันได้ยินเสียงเธอจากปลายสาย...ทุกครั้งที่อยู่ใกล้หัวใจมันอบอุ่นมากนะ...ฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน....

ตะเภา...ฉันน่ะต้องอดทนต่อความคิดถึงที่มันทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกวัน...ฉันอยากกลับไทยไปหาเธอโดยเร็วที่สุด....เบื่อกับสภาพตัวเองที่เป็นแบบนี้เต็มที.....เข้าใจกันนะเพื่อน” สายลมบอกเล่าความรู้สึกของเธอให้เพื่อนรักรับรู้

“แล้วแกกับเค้า...เคยมีความรู้สึกดีๆกันยังไง... เริ่มต้นตั้งแต่เมื่อไหร่...ทั้งที่พวกแกสองคนคุยกันผ่านออนไลน์เท่านั้น...แกจะจริงจังอะไรนักห๊ะ...ไอ้คุณลม...” หนูตะเภาถามคำถามที่ค้างใจเธอมานาน

“ตะเภา...ก็เพราะรักไง...เวลามีความรัก...เค้าไม่หาเหตุผลอะไรมากมาย...ฉันไม่รู้มันเริ่มต้นตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็มีความรู้สึกต้องการปกป้องเธอ...อยู่เพื่อเป็นรอยยิ้ม...คอยเคียงข้างเป็นกำลังใจ....หรือดูแลเธอในวันที่ฉันพร้อม....ตะเภา..เพื่อนรัก เธอคนนี้เจ็บกับความรักมามาก.... ฉันไม่อยากทำให้เธอต้องเจ็บอย่างที่ผ่านมา....ไม่สนหรอกว่าผลของความรักครั้งนี้จะเป็นยังไง....แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันอยากทำให้เธอคือ โลกนี้ยังมีรักแท้ที่จริงใจต่อเธออยู่...และฉันจะขอเป็นคนๆนั้นของเธอ”

บรรยากาศภายในห้องพักตอนนี้จากที่มีเสียงหัวเราะ หยอกล้อกันสนุกสนานอยู่ๆก็กลายเป็นความเศร้าของสายลมขึ้นมา...ซึ่งหนูตะเภาแค่เห็นก็สัมผัสความรู้สึกของเพื่อนเธอได้...นั่นอาจเพราะเธฮเป็นนักจิตวิทยาด้วยก็เป็นได้...จึงทำให้เธอsensitiveเป็นพิเศษ...

“โธ่...สายลมนี่แกรักเค้าจริงๆเหรอเนี่ย...แกลองถามใจตัวเองให้ดีๆนะ แกรักเพราะสงสาร หรือ รักเธอที่เป็นเธอ มันต่างกันนะเพื่อน....เรื่องหัวใจมันสลับซับซ้อน...ฉันก็ช่วยอะไรแกมากไม่ได้...แกต้องเรียนรู้เอง..

สิ่งสำคัญ...ฉันเป็นเพื่อนแกนะสายลม...ยังเป็นกำลังใจให้เสมอ...” หนูตะเภาเปลี่ยนจากน้ำเสียงคาดคั้นเป็นน้ำเสียงที่อ่อนโยนลง....เธอรับรู้ถึงความทุกข์ในใจของสายลมได้ ความรักครั้งนี้คงสอนให้สายลมโตขึ้น...เรียนรู้ที่จะรักให้เป็น โดยเป็นรักที่ไม่มีการทำร้ายฝ่ายใดทั้งนั้น... ความอดทนต่อความคิดถึงและอารมณ์เสน่หาที่พุ่งพล่าน...มันก็เพียงพอที่จะบีบคั้นหัวใจของสายลมให้ทรมานใจเงียบๆ...

บททดสอบต่อไปที่สายลมต้องเจอนับจากนี้...ดูเหมือนบางเรื่องเธอยังไม่รู้วิธีการรับมือด้วยซ้ำ...แล้วสายลมจะก้าวผ่าน...รักครั้งนี้ได้ยังไง...คงต้องรอลุ้นกันเสียแล้ว


จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 19-03-2019 21.43.48 IP:211.21.251.145 ]

ความคิดเห็นที่ 1
อยากกินเต้าหู้เหม็นเลยอ่ะ มันจะรสชาดยังไงนะ ท่าทางจะอร่อยเหมือนตะเภาว่า สั่งหลายจานเชียว

เห้อ...อดทนกับความคิดถึงนี่ มันทรมานเนอะ แต่ถ้าปลายทางของความคิดถึง มันคุ้มค่ากับเวลาที่ได้เจอกัน มันก็สมควรอดทนต่อไปค่ะ

รอติดตามตอนต่อไปนะคะ


จากคุณ : ชิลชิล - [ 22-03-2019 10.42.52 IP:171.97.98.160 ]


ความคิดเห็นที่ 2
ขอบคุณสำหรับการติดตามอ่านนะคะคุณชิลชิลๆ

กำลังใจเล็กๆที่คอยเป็นแรงใจให้เราเขียนงาน...

จะพยายามเขียนต่อไปคะ

ขอบคุณนะคะ


จากคุณ : ลมคิมหันต์ - [ 22-03-2019 15.02.34 IP:42.76.6.95 ]




ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com