LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
เรื่อง.....เปล่งประกาย(ตอน9 จบจ้า)


ใช่ซิเอลี่รักพี่ เป็นของเล่นของพี่ เป็นคนที่พี่แอบไว้ข้างหลัง
เป็นแค่มุมมืดมุมหนึ่งของพี่ พี่ไม่เคยบอกรักเอลี่เลย
พี่ไม่เคยยอมให้คนอื่นรู้เรื่องของเรา
................ลาก่อน.................คนใจร้าย......................




เรื่อง......................เปล่งประกาย(ตอน9จบจ้า)

หลังจากวันอกหัก
ทุกๆอย่างก็เปลี่ยนแปลงไป คนทั้งสองไม่ได้พบเจอกันอีกเลย
ทิพนาถทุ่มเทเวลาให้กับการทำงาน เธอสร้างความพร้อมให้กับตนเองในทุกๆด้าน
เธอมีความมุ่งมั่นสูง และการใช้ชีวิตที่ต่างจากเดิมที่เคยเป็นมา


ตื่นเช้าทานข้าวมื้อหลัก และออกกำลังกาย ดูแลตัวเองมากกว่าเมื่อก่อน
มีผลไม้มากมายที่เธอศึกษาว่ามีประโยชน์อย่างไร และควรใช้อย่างไร
อีกทั้งการดูแลรักษาเส้นผม ผิวพรรณ เรียกได้ว่า ครบสูตร

ดูภายนอก เธอสวย สง่า ดูดีทุกมุมองศา แต่ในใจนั้นเป็นอีกอย่าง

โทรศัพท์เครื่องนั้นดังอีกแล้วซินะ เธอคิด
.............. ................ ................ ............. ...............
เธอไม่รับมัน
และไม่รับมันอีกเลยหลังจากวันนั้น ดูเหมือนจะเป็นคนเด็ดเดี่ยว
กล้าหาญขึ้นเป็นกอง แม้แต่เธอเองยังแปลกใจ


เธอมองมันอยู่ห่างๆ ...รู้ดีว่า ที่เป็นไปได้ถึงขนาดนี้ เพราะการเรียนรู้
ที่ได้รับมาจากคนๆหนึ่ง ................พี่จี..........สุดที่รัก

อ่า...ฉายาห้อยท้ายด้านหลังชื่อ ยังคงเป็นแบบเดิม......เหมือนเดิม
.......สุดที่รัก..ของเธอ


ทิพนาถคิดถึงจีราภาเสมอ และปฏิบัติกิจวัตรประจำวันดุจดั่งมีเธอคนนั้น
เป็นแสงนำทาง


หึหึ เช้าตื่นอย่างเร็วที่สุด ตื่นตัวเสมอ ว่องไว ฉลาด เก่ง ไหวพริบดี
ความจำเป็นเลิศ สวยสง่าทุกอิริยาบถ

มื้อหลักอยู่ในช่วงเช้า รูปร่างต้องมาก่อน
แต่งหน้าเป็น....ทำผมได้ และในเรื่องการทำงาน ต้องกล้าต่อทุกๆเรื่อง
..................ตัดสินใจเฉียบขาด


เอลี่เดินเข้ามา แล้วลูบมือลงบนโทรศัพท์เครื่องนั้นเบาๆ.........ลาก่อน


......................................................................................................



ลาก่อน ลาก่อน ลาก่อน
กี่วันมาแล้ว
“เฮ้อออออ..........เซ็งๆๆๆๆ โว้ย” จีราภาเอาแต่หงุดหงิด
โทรไปหายัยฝรั่ง ก็ไม่รับโทรศัพท์

ไปหา ก็ไม่ออกมาพบ ยิ่งเดี๋ยวนี้หายจ้อย
ไม่รู้ต้นสังกัดของคุณเธอ.......เอาไปเก็บตัวกันไว้ที่ไหน



พอสืบเสาะมาได้หน่อยว่า อยู่ที่ไหน จีราภาก็รีบไปหาในทันที
แต่เมื่อไปถึง กลับเจอเข้าให้กับ บอดี้การ์ดร่างยักษ์ดำทะมึน สี่ห้าคน
ยืนจังก้าเอามือไพล่หลัง.......แล้วก็บอกว่า เข้าไปไม่ได้


“ทำไมฉันจะเข้าไปไม่ได้ ฉันรู้จักกันกับเอลี่ นี่ฉันเองไง จีราภารู้จักใช่ไหม”
“ครับ....คุณจีนี่แหละเข้าไม่ได้มากที่สุดละ...คุณทิพนาถบอกว่า....
คุณจีจะมาวีนใส่..........ทางบริษัทสั่งพวกผมไว้อย่างดี...ห้ามเด็ดขาดครับ”


หนอย.....นางงามใหญ่...ดังแล้วแยกวงเหรอ เชอะ
จีราภาจำเป็นต้องกลับทุกทีเพราะไม่เคยเข้าไปได้สำเร็จ
มาคิดๆดูแล้ว
ก็น่าแปลกใจอยู่ เดี๋ยวนี้ยัยเอลี่มันฉลาดหลายเรื่องแหะ
.............................ได้มาจากใครนะ.......................................


จีราภาวางโทรศัพท์ลง ไม่ได้เรื่องอีกเช่นเคย ไม่ยอมรับสายเลย
ภาพข่าวในจอทีวีที่จีราภาติดตามสม่ำเสมอ ก็ไม่ต่างจากเดิมนัก
ยังคงมีข่าวของดารามากมายมาฉาย ให้รับชมกัน

หากแต่ข่าวของเอลี่........ดูๆไปแล้วก็ชวนให้แปลกใจสำหรับเธอมากที่สุด
สวย สง่า เสื้อผ้าหน้าผมจัดเต็ม รูปร่างดี ผิวพรรณผุดผ่อง
กิริยาท่าทางการพูดจา มั่นใจสุดๆ และเมื่อนักข่าวถาม คุณเธอก็ตอบ
อย่างฉะฉาน หน้าตาอย่างกับกำชัยชนะไว้ได้อย่างง่ายดาย
...............เหมือนใครหว่า.......................................

เอ...........สงสัยจะถูกเทรนมาดี.....



คิดอะไรอยู่สักพัก จีราภาก็แต่งตัวแล้วออกไปข้างนอกโดยไม่ลืม
โทรหาพี่ทัตตี้ให้ไปด้วยกันกับเธอ
แล้วก็มานั่งสบายๆในร้านอาหารแห่งหนึ่ง
“พี่ทัตตี้........ช่วยคิดหน่อยซิ จะง้อยังไงดี...ครั้งนี้ฝรั่งมันงอนน๊านนาน”
“เอ้า...แกฉลาดมากไม่ใช่หรอ....คิดเอาเองซิ”


“............บอกตรงๆนะ จีกลัว...
...........กลัวว่าเราไม่สามารถกลับมาเป็นอย่างเดิมได้อีก”


“เฮ้อออ ฉันละหนักใจแทนแกเลย....นี่แกรู้ไหม ฉันเสนองานคู่ไปหลายที่....
กะว่าจะให้แกเจอนางงามฝรั่งได้........แต่แกเอ้ย คุณเธอไม่รับงานคู่เลย”


“...............” จีราภานิ่งฟัง ปกติเธอเข้มแข็ง
แต่เรื่องนี้ทำให้เธอกลายเป็นนางเอกบ่อน้ำตาตื้น......อย่างน่าประหลาด
ถ้าขืนต่อปากต่อคำให้มากไปกว่านี้

น้ำตาเจ้ากรรมมันพาลจะไหลออกมา

.................................หึก......คนใจร้าย.........................................



ทัตเทพยังพยายามต่อไป นั่นเพราะเขารักและห่วงใย จีราภามาก
เขาสามารถพูดคุยกับเธอได้ทุกเรื่อง แถมยังไว้วางใจในกันและกันเสมอมา

“เอาโทรศัพท์พี่โทรไปซิ....อาจจะรับก็ได้”
“ลองเอาเบอร์คนอื่นโทรแล้วค่ะ เอลี่รับ......
.......แต่พอได้ยินเสียงจีเท่านั้นแหละ คุณเธอก็วางไปเฉยๆ”

จีราภาลองไปหลายวิธี ทั้งโทร ทั้งไปหาที่คอนโด บริษัท ที่ทำงานต่างๆ
จนกลายเป็นเหมือน ไประราน วีนใส่
และใครๆก็ต้องกันเธอออกห่างจาก ทิพนาถ ในที่สุด

“พี่ทัตเรากลับกันเถอะ.......แวะไปทางคอนโดเอลี่นะ เห็นแค่คอนโดก็ยังดี”
“เอ่อ......นี่ยัยจี แกจะน่าสงสาร มากไปหน่อยมั้ย เฮ้อออออออ”
.....................................................................................................




ใกล้วัน..............จากลา


ชุดที่ใช้ในการประกวดพร้อมแล้ว เอลี่ลองใส่ปรากฏว่าเรียบร้อยดี
และใส่ถ่ายรูปลงนิตยาสารดัง.....ขึ้นปกเด่นไปแล้วอย่างสวยงาม
อีกทั้งรองเท้า เครื่องประดับ การพูดจา การวางตัว ทุกอย่างพร้อม


ขณะที่เสร็จงานลง
ทิพนาถตัดสินใจออกไปนอกเส้นทาง ขับรถออกจากบริษัทต้นสังกัดของเธอเรื่อยๆ
พลันก็ยิ้มออก
จากที่เศร้ามานานหลายวัน และที่.......หักอกตัวเอง......อย่างเลือดเย็น.



เธอมองไปตามเส้นทางอย่างมั่นใจ...............วันนี้วันเสาร์
.....อ่าบ่ายๆอย่างนี้ กว่าจะถึงก็แดดร่มพอดี.....
เห็นสองข้างทางมีของขายประปราย เอลี่จึงจอดรถเพื่อซื้อของฝากเหล่านั้น

ขนมนมเนย ผลไม้ และของแต่งบ้านสวยๆ



จากนั้นก็มุ่งตรงไปยังบ้าน...........................หลังเล็กน่ารัก รั้วรอบขอบชิด


.........อ่าคิดถึงจัง คุณแม่.......ผู้เป็นอาจารย์คนเก่ง แล้วก็หลานๆด้วย
ขนมของยัยเจน เด็กแก่แดด แล้วก็ขนมของโจ เด็กเรียนเคร่งขรึม


เมื่อมาถึง
มือเรียวกดออดหน้าบ้านพักนึง ................ .............. ..........
........ ......... .......... ......... .......... ....... ........ ...........
โจก็วิ่งออกมา ได้ยินเสียงเจนว่า....
”รอ ด้วย”


ขณะสองวัยรุ่นวิ่งออกมา ทิพนาถก็เดินกลับไปเปิดรถ เพื่อหยิบของฝาก
“ฮ้า....ดีใจจังแฟนน้าจีมา” เด็กแก่แดดพูดขึ้น

“นี่เบาๆซิเจน.....เรียกแบบนั้นได้ซะที่ไหน....” โจกล่าว
แล้วหันมาที่ทิพนาถ

“เอ่อ...พี่เอลี่ครับ แล้วน้าจีล่ะครับ”
“อ่อ........พี่มาคนเดียวค่ะ”

จากนั้นเอลี่ก็เข้าบ้าน ไหว้สวัสดีคุณแม่ของจีราภา แล้วก็ส่งของฝาก
ให้คนทั้งสาม ทั้งหมดพูดคุยกันอย่างสุขใจ


รวมทั้งเอลี่เล่าว่า การประกวดระดับโลกที่จะมาถึงนั้น
ใกล้เข้ามาแล้ว และเธอก็จะต้องไปประกวด นานหลายวัน


และหลังการประกวดนั้นอาจย้ายกลับไป อยู่เอลเอ บ้านเกิดของเธอ
จึงมาหาเพื่อบอกกล่าวเอาไว้เสียก่อน

คุณแม่จึงว่า
“แล้วพวกกิจกรรม สาธารณะประโยชน์
..... ที่นางงามเขาทำกัน หล่ะจ๊ะ ลูก”

เอลี่ยิ้มรับ โดยเฉพาะคำว่าลูก ที่คุณแม่ของจีราภาเรียกตน
“อืม....ก็ต้องดูที่ตัวสัญญาน่ะค่ะ แล้วก็ดูว่าผลการประกวดเป็นอย่างไร....
......แต่จริงๆแล้ว ตอนนี้ทางบริษัทหางาน นางแบบห้องเสื้อให้ไว้แล้วค่ะ”



“........ถ้าลงตัวยังไง เอลี่จะพาคุณแม่ไปเที่ยวเมืองนอกนะคะ”

“จ้าจ่ะ”

“ให้เจนไปด้วยนะ นะนะนะพี่เอลี่”
“ค่ะ” เอลี่ตอบรับ

แต่โจรีบแกล้งน้องสาว
“น้าจีคงให้แกไปหรอก ยัยเจน”
.......อ่า อย่าพูดชื่อนี้ออกมาซิ.............เจ็บแปลบในหัวใจ



ส่วนเรื่องงานนางแบบห้องเสื้อชื่อดังในเมืองนอกนั้น เธอเองต่างหากที่หามา
เพื่อเสนอให้บริษัทพิจารณา......และหวังว่าจะไปทำงานที่นั่น
อันห่างไกลจากที่แห่งนี้ และเป็นที่ที่เธอช้ำรัก จากคนไม่จริงใจคนนั้น

................นี่กะจะไปจริงๆใช่ไหม....ฝรั่งอ่อน




และแล้วทิพนาถก็จากไป............สู่โลกอันกว้างใหญ่ ไร้ซึ่งคนข้างกาย
..................................................................................................





เมื่อเห็นว่าเหตุการณ์เป็นไปได้ ไกลขนาดนี้แล้ว จีราภาก็เริ่มปลงตก
เธอรีบเคลียร์งานทุกอย่าง แล้วกลับบ้านมานอนเลียแผลใจอยู่คนเดียว

ยิ่งได้ยินจากแม่ของเธอที่บอกว่า ทิพนาถเพิ่งมาหาเมื่อ สองวันก่อน
เธอก็ยิ่งช้ำใจหนักเข้าไปใหญ่.............นี่กระมังอาการอกหักที่แท้จริง

ชีวิตวุ่นวายของจีราภาหยุดชะงัก งานการที่รับไว้ก็ถูกกระจายออกไป
ยังดาราคนอื่นๆ เธอมานอนอยู่บ้านเช้าค่ำ ค่ำเช้า งานการไม่ทำ
............................................ดีนะ ที่ยังไม่เมาหัวทิ่มไปด้วย..................



เหลือบดูนาฬิกา
10.00น.
โห ยังไม่เคยตื่นสายขนาดนี้เลย นี่กลายเป็นคนนอนกินบ้านกินเมือง
ไปแล้วหรือ
ถ้าที่นี่ สิบนาฬิกา แล้วที่โน่นล่ะ
ถ้าที่นี่ฉันเพิ่งตื่น แล้วที่โน่น เธอเพิ่งจะนอนหรือเปล่า
ถ้าที่นี่ฉันอยู่คนเดียว แล้วที่โน่นเธอจะมีใครไหม
..........ท่าทางจะพร่ำเพ้ออย่างหนัก.............



วันที่เราเจอกันครั้งแรก ฉันจำได้ว่าประมาณ 22.00น. ของที่นั่น
ก็คงใกล้ๆกันกับตอนนี้ซินะ เธอยืนหนาวอย่างวันนั้นหรือเปล่า

เธอมีใครให้ความอบอุ่นหรือเปล่า........อ่า น้ำตาค่อยๆไหลทีละน้อย
ทำไมต้องเสียน้ำตาให้เธอด้วยนะ............คนใจร้าย

จีราภาเดินออกมาจากห้องนอน แล้วก็เข้าครัว
เห็นอาหารง่ายๆที่แม่วางไว้ให้ นึกซาบซึ้งในความรักและเมตตานั้น
เธอนั่งลงกินไปได้คำเดียวก็หยุด เพราะกลืนไม่ลง แล้วก็พาลเอามือ
ปาดน้ำตาออกจากหน้า...........
..........................ทำไมน้ำตาจึงไม่หยุดซะที ฉันจะต้องเสียใจอีกเท่าไหร่กัน



เธอยิ้มเยาะเย้ยตัวเอง ที่มุมปาก
คิดดูแล้วเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา คงเป็นแค่เพียงฝันไป ถ้ามันจะจบไปตั้งแต่
ที่เมืองนอกนั่นก็คงจะดี ฉันไม่น่าถลำตัวไปมากอย่างนี้เลย


แล้วเธอก็หยิบขนมของฝาก ที่เอลี่นำมาให้แม่ เมื่อสองวันก่อนขึ้น
.........พลัน..........เธอบีบขยำมันซะปี้ป่น......แล้วก็ปาทิ้งลงถังขยะไป


ว่าแล้วน้ำตาก็ไหลออกมาอีก อย่างกับท่อประปาแตก

..........................................................................................................

ด้านอีกฝ่าย
ทิพนาถยืนยิ้มกริ่ม ละมุนละไมอยู่ในหน้า เธอเพิ่งจบการประกวดไปแค่วันเดียว
บัดนี้มีสายโทรศัพท์ทางไกลมากมาย ส่งเสียงมาแสดงความยินดีกับเธอ
........รางวัลชุดประจำชาติที่ได้มานั้น.....ทำให้เธอชื่นใจไม่น้อย....

ความภูมิใจในสายเลือดและวัฒนธรรมเปี่ยมล้น ภาพของเธอที่เฉิดฉาย
บนเวทีอย่างมั่นใจก็ทำให้ ตากล้องต่างชาติพากันถ่ายภาพไว้มากมาย
และการพูดจาด้วยภาษาอังกฤษที่เธอถนัด ก็เป็นไปอย่างธรรมชาติ
แถมยังมีไหวพริบปฏิภาณดีเลิศ...........
......................................อย่างกับได้รับการถ่ายทอดมาจากใครสักคน
ใครกันนะ




เพียงแต่
ไม่มีสายโทรศัพท์จากคนๆนั้นเลย.........
ช่างเถอะ ก็ดีแล้วนี่ แบบนี้ไม่ใช่หรือที่ต้องการ


เอลี่หยิบโทรศัพท์เครื่องเดิม ที่หยุดการใช้ไปแล้วขึ้นมาดู
รูปภาพท่านอนโยคะบิดกายอันน่าขำ ก็ส่งให้เธอขำอีกจนได้
หากแต่ขำได้อย่างไร
จึงมีน้ำตาค่อยๆไหลรินออกมาอย่างช้าๆ...............พี่จี....พี่จีของเอลี่


เธอรีบสะบัดหน้าแล้วซับน้ำตาเอ่อ......รู้สึกถึงลำคอแห้งผาก
ความร้อนจากการอดกลั้นน้ำตาไว้ เร่งให้ปฏิกิริยาภายในมันพลุ่งพล่าน
ไอน้ำแห่งความช้ำรัก เหมือนจะดันส่งให้น้ำตาไหลเพิ่มออกมา
ถ้าขืนกดไว้อีกต่อไป มีหวังมันดันจนปากคอแดงซ่านเป็นแน่แท้


กล้ำกลืนฝืนทนอยู่พักนึง เธอก็ห้ามใจได้
..................เสร็จงานแล้วไปหา น้าหมี่ดีกว่า.......................

นี่จะกลับบ้านไปนอนเลียแผลใจ ด้วยหรือไง

.................................................................................................




ว่าแล้วเธอก็เดินทางไปหาน้าหมี่ คุณน้าสุดที่รัก
เธอบอกกับทางต้นสังกัดว่า ขอเวลาพักผ่อน ซึ่งทางด้านบริษัทก็ยอมให้
ด้วยคิดว่า ยังไงคนเราก็ต้องไปหาครอบครัวกันบ้าง
และนั่นก็ทำให้น้าหมี่ อีกทั้งคนอื่นๆในร้านดีใจเป็นที่สุด
ที่เห็นเอลิซาเบธกลับมา


ป้านวลที่หั่นผักอยู่หลังร้านบอก
“ชื่อเพราะจริงๆ ทิพนาถนี่ ป้าอยากเปลี่ยนชื่อบ้างจัง”
“ชื่อป้านวลก็เพราะแล้วนี่คะ โธ้...” เอลี่พูดคุยด้วย


“ก็......มันเชยแล้วไงคะ หนูอีหลี...ป้าว่าชื่อนวลนภา ดีไหม.....
.........พอดีป้าเป็นแฟนคลับ คุณจีราภาเขา”

อ๊ากกกกก..........อย่าพูดชื่อนี้เซ๊......เดี๋ยวน้ำตาจะไหล





ว่าแล้วก็เดินหนี ไปทำงานเดิมๆ.......คือล้างจานที่หลังร้าน
จนแล้วจนรอด ก็ล้างได้เพลินเหมือนเดิม เหลือบดูนาฬิกา
10.00 pm.......ง่า นาฬิกาฝรั่ง
เธอบอกน้าหมี่ว่าจะกลับแล้ว คืนนี้นอนโรงแรมไม่ไกลไปจากร้านเท่าไหร่


ห้องพักเดิมที่เธอเช่าก็คืนไปนานแล้ว ครั้นจะนอนที่ร้านก็แออัด
เลยพักโรงแรมไปก่อน กะว่าอีกวันสองวันจะกลับไปทำงานต่อ
ที่ประเทศไทย



คืนนี้หนาวเหมือนคืนนั้นเลย
เธอกระชับเสื้อเข้ากับตัวเดินก้มหน้างุดไปตามฟุตบาท
ความคุ้นเคยอันเป็นเสมือนบ้านตั้งแต่เล็กแต่น้อย ทำให้เธอไม่คิดอะไร
ในยามเกือบๆดึกอย่างนี้

เมื่อเดินไปครู่หนึ่งเธอก็หยุดชะงักเท้า
ด้านหน้ามีชายฝรั่งร่างสูงสามคนกำลังยืนนิ่งและมองมา
ยังไม่ทันได้ระวังตัว
ทั้งสามก็เข้ามาใกล้


เอลี่กลืนน้ำลายลงคอ และมองหาลู่ทาง
ได้ยินหนึ่งในนั้น พูดภาษาอังกฤษว่า
“ใช่แน่ คนนี้แหละ”


แล้วทั้งสามก็ฮึดฮัดกันเข้ามา จะจับตัวเธอไว้ ทั้งดักหน้าดักหลัง
จับแขนเหวี่ยงไปซ้าย แล้วก็ทำท่าจะดึงย้อนกลับมาด้านขวา


เอลี่จึงเหวี่ยงขานางแบบ วาดลวดลายมวยไทยเข้าให้
โช๊ะ....โช๊ะ โช๊ะ .....ได้ผล
เห็นฝรั่งลงไปนอนหมอบฟุบอยู่ที่พื้น หนึ่งราย

ยังไม่สาแก่ใจ เอลี่อาศัยช่วงชายอีกสองคนกำลังตกตะลึง
กระโดดเข่าลอย อั๊กเข้าให้ เต็มๆอก
แล้วก็ร่วงพล๋อยลงไปกองที่พื้นอีกหนึ่ง



ซึ่งชายฝรั่งที่เหลือคนสุดท้าย รีบยกมือขึ้นห้าม
“โน โน โน อย่านะๆ”
แล้วไอ้บ้านั่นก็วิ่งพลางชี้ไปที่มุมหนึ่งให้เอลี่ดู
“โน่น โน่น โน่น ปากก็ละล่ำละลักบอก ไอไม่เอาแล้ว ค่าจ้างแพงก็ไม่เอา..
........

เอลี่มองตามไป แต่เพราะมันมืดเลยไม่เห็นใครสักคน




ในมุมมืดนั้น
ทัตเทพร้องออกมาอย่างตกใจ
“ไอ้หย๋า..........ฝรั่งเป็นมวย แบบนี้ก็เสียแผนหมดน่ะซิ”
“โธ้.......ว่าแล้วเชียวพี่ทัตตี้ จีไม่น่าเชื่อพี่เลย.......
........................หมดกันมาดพระเอกที่จีเตรียมมา”


“นั่นๆเดินมาแล้ว ยัยจีเราจะไปหลบตรงไหนดีย๊ะ อ๊ากกก.....นักมวยมาแล้ว”
“......ฉู่......เงียบๆซิพี่ทัตตี้ เดี๋ยวเอลี่ก็จับได้หรอก”



ทิพนาถมองเพ่งไปที่มุมมืด ทำท่าจะเดินไปดู
แต่แล้วก็ชะงักเท้า เมื่อความคิดว่องไวปราดเข้ามาในหัว
.........หึหึ มิเสียแรงที่นั่งสมาธิฝึกปัญญามาอย่างดี อย่างที่คุณเพ็ญสอนไว้....
......และไม่เสียแรงที่ จดจำความกะล่อนต่างๆมาจาก พี่จีได้..............


เธอรีบเดินหนีไปอีกทาง
แต่หักมุมถนนไปซุ่มดู ไอ้มุมมืดที่ว่านั่น แทน



ผ่านไปพักนึง
........................หนาวแสนหนาว


ว่าแล้วพระเอกปลอม ก็โผล่ออกมา พร้อมด้วยสมุนเกย์ตัวจริง
ทิพนาถนั่งขำอยู่คนเดียว ที่เห็นท่าทางเงอะๆงะๆ กระเซาะกระเซิง
ของคนทั้งสอง ..........อากาศหนาวขนาดนี้แล้ว ยังไม่ไปหาที่นอนอีก


มาเล่นละครอะไรกันไกลบ้านเมืองขนาดนี้ แถมเล่นไม่ดูเลย
มันน่าจับทำโทษนัก
ถ้าเป็นสมุนตุ้งติ้งนั่น คงอภัยให้ได้และปล่อยตัวไปซะ


แต่เจ้านายสาว นางโจรโฉดนี่ซิ คงปล่อยตัวไปไม่ได้ ถึงอย่างไรก็ต้อง
รับโทษทัณฑ์............................ว่าแล้วบทจำเลยรักก็ผุดขึ้นมาเป็นฉากๆ



ทิพนาถออกมาเงียบๆและเดินตามไป
กระชับเสื้อเข้าชิดตัว แล้วเอาฮูดคลุมหัว เดินเอามือล้วงกระเป๋าไว้
พอเข้าใกล้ก็เอ่ยขึ้น
“มาทำอะไรกัน ที่นี่”

ทัตเทพกับจีราภาสะดุ้งเฮือก
เพราะภาษาไทยที่ดังฟังชัดนั่น รีบหันหน้ามาดูต้นตอแห่งความหวาดหวั่น
“ย๊ากกกกก/เง้อออออออออ” ประสานเสียงได้ห่วยมาก

“ว่าไงล่ะ.........ช๊ะ” เอลี่มองทั้งสองหัวจรดเท้า แล้วก็พูดต่อ
“หรือว่า....หรือว่ามาหาซื้อบริการอีก” พลางเริกคิ้วหน้าตายียวน

“แหนะ........อย่ามากล่าวหาฉันนะ” ดูเหมือนทัตเทพจะร้อนตัว


แต่จีราภาก้มหน้า น้ำตาซึม
กดปากแน่น ก่อนจะตอบกลับไป
“มาเคลียร์เรื่องหัวใจบ้าๆน่ะซิ.......”

“งั้นมีอะไรก็พูดมา....” เอลี่แสดงน้ำเสียงเข้มแข็งนึกชื่นชมตัวเองอยู่เหมือนกัน
“ให้พูดตรงนี้เนี่ยนะ” แล้วจีราภาก็หันมามองพี่ทัตตี้


“กลับโรงแรมคนเดียวได้ไหม”

“หนอยๆๆ จะไล่ก็บอกมา เอ๊ะเหมือนเคยพูดกันเลยนะ ประโยคเหล่านี้ง่ะ”
“นั่นแหละ พี่แปลถูกแล้ว เดี๋ยวจีเคลียร์ปัญหาก่อน”
แล้วทัตเทพก็เดินจากไป อย่างรู้งาน



และแล้วเมื่อเหลือแค่คนสองคน ในค่ำคืนแสนหนาว
ความเงียบก็เข้าครอบงำ

เงียบ

และเงียบกันไปอีกนาน



เอลี่กระชับเสื้อตัวนอกเข้าอีกครั้งและทำท่าจะเดินจากไป
เพราะเธอรู้ดีว่ามันจะทำลายความเงียบนี้ได้........
.....และแน่นอนนี่คือการกระทำอันผ่านการคิดมาก่อนแล้ว
คงต้องยกผลประโยชน์ให้คุณเพ็ญที่แนะนำ สิ่งดีดีมา

แล้วจีราภาก็หลงกล........ซะบ้าง
“เธอโอเคไหม”
“ฉันเหรอ”
“ใช่” จีราภาพูดพลางเดินตาม


..............อันที่จริง..............ก็เสียน้ำตาไปเป็นปิ๊บอะนะ......
“เอลี่ สบายดีค่ะ”
“อ้าว...........ยัยเหม่งทำไมไม่ตอบว่า คิดราคาไม่แพงล่ะ”

“พี่จีคะ......อย่ามาชวนพูดล้อเล่นได้ไหม โตๆกันแล้ว”
“เชอะนั่นซินะ โตจนอายุ 25 แล้วนี่ ทั้งที่จริงแค่19
.....ฉันน่าจะหายโง่ตั้งนานแล้ว”


จีราภา คว้าแขนเอลี่ไว้แล้ว ตะโกนใส่
“ฉันไม่รู้นะว่าฉันทำผิดอะไร ถ้าแค่ให้ข่าวแบบนั้น มันกลับกลายเป็นผิดต่อเธอ..
........ฉันก็คงต้องเคลียร์กับเธอให้จบๆไปซะทีเหมือนกัน....
..........และฉันก็ไม่เคยเห็นเธอเป็นแค่ของเล่น”


ทิพนาถแกะมือจิราภาที่บีบแขนเธอแน่น แล้วกล่าวบ้าง
“ไม่ใช่ของเล่นเหรอ ที่ผ่านมาพี่จีไม่เคยคิดจะเปิดเผยเรื่องของเราเลย...
....แล้วเอาง่ายๆนะ....เมื่อกี้นี่แหละ หมายความว่าไง”

แล้วเธอก็แกะมือได้ พลันจับบิดข้อมือแน่นเข้าแล้วดันไหล่คนตัวเล็กอีกที
จนอีกคนปวดไหล่ หลังหลังหนี เอลี่ก็รวบควับทีเดียว
มือจีราภาก็ไพล่ไปทางหลัง โดนล็อคไปทั้งตัว


“พี่จีทำอะไรก็เล่นไปหมด ตะกี้จ้างสามคนนั้นมาแกล้งเอลี่ใช่ไหม”
“ฉัน ฉัน”

“หึ ทีนี้ถึงตาเอลี่เล่นบ้างก็แล้วกัน”
ทิพนาถรวบตัวจีราภาจากด้านหลัง พลางใช้ความสูงให้เป็นประโยชน์
เบี่ยงตัวมาด้านข้างแล้วจูบ ดูดดื่ม

ท่ามกลางถนนหนทาง ในค่ำคืนอันเหน็บหนาว

เสียงคราง ฮือ ฮือ ในลำคอบ่งบอกว่าพอใจ และยังทำกิริยาเอาแต่ใจอีก
เอลี่ช้อนคางเรียวของจีราภาเข้ามา ด้วยมือแกร่ง
แม้อีกฝ่ายมิได้ขัดขืน
แต่เธอก็ยังบีบคางนั้นให้แน่นขึ้นอีก แล้วบดขยี้ริมฝีปากอย่างดุเดือด



“อื้อ อื้อ ปล่อยนะ” จีราภาพยายามขัดขืนเมื่อเห็นอีกคน
ไม่ให้เกียรติเธอถึงเพียงนั้น

เอลี่ผลักออกแล้วดึงทั้งตัวเข้า เธอทำอย่างหยาบหยามสื่อให้อีกฝ่าย
เห็นอย่างชัดเจนว่าเธอไม่ไยดีสักนิด


ก่อนจะผละรสจูบเร่าร้อนออกอีกที แล้วก็ผลักซ้ำ จนจีราภาทรุดลงกับพื้น
มองด้วยสายตาไม่ยี่หระลงมาหาจีราภา

“หึหึ ของเล่น พอกันที เล่นจนเบื่อแล้ว”



จีราภาตกใจทั้งยังเจ็บช้ำ
นี่จะให้ขาดใจตายกันไปต่อหน้าเลยหรืออย่างไร
ก่อนนี้ก็จวนเจียนจะตายอยู่แล้ว นี่ยังมาซ้ำเติมอีก เอลี่ทำไมถึงได้ใจร้ายนัก

“คนใจร้าย” จีราภาเงยหน้าพูด แล้วน้ำตาก็ไหลนองหน้า
อย่างที่ไม่เคยยอมให้ใครเห็นมาก่อน


“อย่ามาร้องไห้หน่อยเลย พี่จี พี่ร้องไห้เก่งจะตายไป ละครกี่เรื่องๆ
ก็ร้องออกมาง่ายดายทั้งนั้น”
“เอลี่....”

“แล้วอีกอย่างนะ คนใจร้ายไม่ใช่เอลื่ แต่เป็นพี่จีต่างหาก”


ทิพนาถเดินออกไป สองสามก้าว
แล้วก็หยุดพูดเรียบๆ
“กลับไปซะ...................เราเลิกกันสมบูรณ์แล้ว”









จีราภาจึงตะโกนกลับ ด้วยเสียงสั่นเครือ
“หยุดนะ....งั้นฉันขอถามเธอหน่อย ทำไมฉันถึงพาเธอไปหาแม่ของฉัน.....
.....ทำไมฉันถึงแนะนำเธอว่าเป็นแฟน........

..นี่ฟังนะ ฉันมีแม่ที่รักเพียงคนเดียว ฉันบอกแม่เรื่องของเรา.......
..........อย่างนี้แล้ว ฉันจะเห็นว่าเธอเป็นของเล่น อีกงั้นเหรอ”


จีราภาพยายามกล้ำกลืนความอัดอั้นตันใจแล้วกล่าวต่อ
“ถ้าฉันไม่รักเธอ ฉันคงไม่พาเธอไปหาแม่ของฉันหรอก.......
แต่เอาเถอะ ถ้าเธอคิดมาดีแล้ว เราจะเลิกกันก็ได้....แต่ขอบอกให้รู้
ไว้อย่างนะ............ฉันรักเธอ”

พูดจบจีราภาลุกขึ้นยืน แล้วก้าวเดินออกไปอีกด้านหนึ่ง ไม่เหลียวหลังกลับมา


เอลี่กัดกรามแน่น พยายามสะกดเท้าไว้ และไม่ยอมหันไปดู
แต่แล้วเธอก็พ่ายแพ้ให้หัวใจรัก........อันเต็มไปด้วยความห่วงหาอาลัย
และความลึกซึ้งที่มีต่อกัน เธอเหลือบตาขึ้นมองฟ้า เพื่อไม่ให้น้ำตา
หยดลงอาบแก้ม


แล้วรีบหันหลังกลับไป แล้วก็วิ่งและวิ่ง
เพื่อไปหาคนที่เธอรักสุดหัวใจ

“พี่จี...........อย่าจากเอลี่ไปเลยนะ”
“พี่จี”



อ่า.............เช้าแล้วเหรอ
จีราภาลุกขึ้นมานั่งยิ้ม มองคนข้างๆที่หลับพริ้มอยู่ เธอเอามือลูบผมเอลี่เบาๆ
หันมองดูรอบๆ ห้องสวย สะอาด มีระดับ
ก็...ห้องพักนางงามระดับโลกนี่เนอะ.......


หน้าตาหลับนั้นดูอ่อนเยาว์ มีคราบน้ำตาจางๆเนอะอยู่ที่แก้ม
จีราภาก้มลงจูบแก้มนิ่มนวลอ่อนหวาน
คนถูกจุ๊บจึงตื่นขึ้น จาการจุมพิตนั้น
“.......อ่า ตื่นแล้วเหรอ นางงามของพี่” กรุ้มกริ่มๆ
“เฮ้อ.........อย่าทำหน้าแบบนั้นซิพี่จี....เอลี่รู้สึกเหมือนเป็นของเล่นของพี่เลย”


“ของเล่นที่ไหน ของจริงต่างหาก”
“ยังจะมาเล่นลิ้นอีก”

“ไม่เล่นลิ้นแล้วจะให้เล่นอะไร”
“เฮ้ออออ.............พี่จีง่ะ”


เอลี่จู่ๆก็พูดออกมา
“เหมือนตาเฒ่าหัวงูเลย”
“ห๋า ฉันเนี่ยนะ”
“อืม ใช่”


“งั้นฉันก็ได้เมียสาวอะดิ...ฮ่าฮ่า ฝรั่งขบเผาะๆ”
“ถ้ายังพูดเล่นอีกนิดเดียว......เอลี่จะ”
“จะอะไรยะ”
“จะดีดหน้าผากเหม่งให้บ้างน่ะซิ เอาไหมล่ะ”


“เชอะฉันไม่กลัวหรอกย่ะ ฉันเป็นมวยนะยะหล่อน”
“มวยอะไร เอลี่ก็เป็นมวยไทยง่ะ”

“หุหุ มวยปล้ำ.............แล้วเท่าที่เห็นเธอก็แพ้ฉันทุกรอบ คริคริคริ”
“..................” อีกแล้ว ตามเคยเลย เอาแต่พูดเล่นตลอด


“นี่เอลี่.........กลับไป เราหาอะไรทำกันสักอย่างดีไหม เช่นเปิดร้านอาหาร...
....หรือไม่ก็ร้านขายของน่ารักๆ”
“ไม่ละค่ะ........ยังไม่พร้อมจะร่วมหุ้นกับพี่จี”

“เอ๊ะนี่เธอ..........ถึงขนาดนอนด้วยกันแล้วยังไม่ร่วมหุ้นด้วยอีกหรอ”
“..ก็....พี่จีก็อย่าแปลให้มัน เลยเถิดนักซิ” อ่าเหนื่อยใจจริงๆ


“เลยเถิด ก็เลยเถิดไง” เห็นจีราภาเอาแต่พูดเล่นทิพนาถจึงลุกขึ้นเดินหนี


“เดี๋ยว”
“.................พี่จีขอสาระหน่อยได้ไหม”


เห็นท่าทางผัวเด็ก เอ้ยเมียเด็ก เอ้ย............แฟนเด็ก
หงุดหวิด จีราภาเลยพยายามหาสาระมาให้จงได้ จึงกล่าว
พลางเดินไปหาใกล้ๆ
“แต่งงานกันนะ” แล้วก็กอดเอาไว้ในอ้อมอกอุ่น นุ่มๆนิ่มๆ
“.......เอ่อ........แต่งงานเลยเหรอ...โหสาระมากอย่างกระทันหัน”


“ใช่แต่งงาน โอเคไหม”
เอลี่ยิ้มออกมา แล้วโอบตอบจีราภา พูดเบาๆที่ข้างหู
เพื่อให้สาระมากมายนั้นมันลดลงสักนิดว่า

“ว้า....เสียดายไม่มีเค้กมาคว่ำใส่หน้าพี่จี ฮ่าฮ่า”
“อ้าว........เดี๋ยวเหอะ ยัยฝรั่ง”


ว่าแล้วความรักของทั้งสองก็จบลงด้วยดี
เย้ จบแล้ว


Looklove 20-03-2014



จากคุณ : looklove - [ 20-03-2014 23.07.58 IP:113.53.183.154 ]

ความคิดเห็นที่ 1



จบด้วยเพลงโปรด


จากคุณ : looklove - [ 20-03-2014 23.30.11 IP:113.53.183.154 ]


ความคิดเห็นที่ 2



อ่านจนปวดตาละก็ จงปวดตาต่อด้วยเพลงนี้ ว่ะฮ่ะฮ่าฮ่าฮ่า


จากคุณ : lokklove - [ 21-03-2014 00.02.07 IP:113.53.183.154 ]


ความคิดเห็นที่ 3
จบแบบแฮปปี้ๆ
เขียนเรื่องของคุนเพ็ญบ้างสิจ๊ะ
น่าสนใจดี


จากคุณ : ขาปะจำ - [ 21-03-2014 12.35.45 IP:14.207.30.41 ]


ความคิดเห็นที่ 4





อร๊ายยยย...>////< // ฟินเว่อร์ร์ร์ร์.. จิกหมอนๆ

มโนไปไกลโข เเละอาจกลับไม่ได้..เอิ๊กๆ.


*ขอบคุณสำหรับนิยายน่ารักๆนะคะ*


จากคุณ : ..ฟินนนนนน...^____^ - [ 21-03-2014 12.52.33 IP:79.215.195.198 ]


ความคิดเห็นที่ 5
ค่ะขอบคุณเหมือนกันที่อ่านมันจนจบ
ดีใจค่ะ
ขอบคุณที่คอมเม้นท์ด้วยค่ะ

รักคนอ่าน อิอิ


จากคุณ : looklove - [ 21-03-2014 23.48.11 IP:113.53.180.117 ]


ความคิดเห็นที่ 6



หล่อเว่อร์อ่ะ


จากคุณ : looklove - [ 24-03-2014 22.08.16 IP:113.53.195.85 ]




ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com