LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
เธอที่ใช่ หรือใครที่เลือก 15

"ฝันเสร็จยัง ออไปรอหน้าห้องนะ" เสียงใครบางคนเร่งเร้าฟังดูร่าเริง ขณะที่ใครอีกคนยังยืนนิ่งจ้องกระจกเหนืออ่างล้างหน้า นัยต์ตาแดงกล่ำ...... วันนี้แล้วสินะ ในที่สุดก็ถึงเวลาที่ต้องคืนเธอให้กลับไปหาเจ้าของตัวจริงของเธอ...

ออรรินยืนมองกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ คิดแล้วก็ใจหายเหมือนกัน พรุ่งนี้คงไม่ได้ยินเสียงคลื่นแล้ว และคงไม่ได้เดินไปทั่วรีสอร์ทนี้แล้ว แต่เธอยังอดแปลกใจไม่ได้ที่อยู่ๆ เจนภพก็กลับกรุงเทพกะทันหัน แถมนันท์พิชาก็หายไปด้วย มีแต่ลุงที่เฝ้าสวนมาบอกว่าเจนภพโอนเงินค่าจ้างให้ทั้งสองคนพิเศษนอกจากที่ให้บริษัท และให้ไปส่งเธอกับฝันนราด้วย

"ใจลอยไปไหนแล้ว"ฝันนราแซวเธอให้ตัวเองเจ็บเล่นๆ
"อ้าว...เสร็จแล้วเหรอคะคุณชาย" ใบหน้าของเธอยิ้มร่า แสดงว่าคงคิดถึงใครที่มารอรับอยู่ละสิ

"ออ...ให้เราไปส่งนะ" ฝันนรารวบรวมความกล้าพูดขึ้น ยังไงๆเขาก็ต้องกลับมาช่วยงานแม่ คงไม่ได้เจอเธออีก
"ขอบใจนะ"เธอตอบรับด้วยความยินดี เพราะนี้คงเป็นการชดเชยสำหรับน้ำใจและความรู้สึกดีๆ ที่เขาให้เธอมาตลอด

หลังจากทั้งคู่บอกลาป้าแม่บ้านและ ลุงคนสวน เสร็จ รถของรีสอร์ทแม่ฝันนราก็มารับ เพื่อไปส่งที่ท่าเรือ ฝันนราถือวิสาสะหิ้วกระเป๋าให้เธอขณะที่ของเขาฝากไปกับคนขับรถแล้ว หลังจากส่งเธอถึงที่หมายเขาคงเดินทางกลับทันที

"ออ...ถามอะไรหน่อยสิ"อยู่ๆเขาก็เริ่มประโยคที่คนฟังกังวล เธอไม่รู้ว่าเขาจะถามอะไร แต่ต้องเป็นเรื่องที่เธอไม่อยากตอบแน่ๆ
"อะไรเหรอ รีบๆถามมา เดี๋ยวไม่อยู่ให้ถามแล้วนะ" เขารู้ว่าเธอตอบเล่นๆ ให้เขาตลก แต่พูดงี้ใครจะไปยิ้มออกล่ะ T_T

"เราโทรหาออบ้างได้ไหม เผื่อคิดถึง"
จบประโยคขอร้องของเขา มีแต่เสียงเครื่องยนต์ของเรือลำใหญ่ และเสียงผู้คนที่ร่วมโดยสารมาด้วย ตอนนี้เธอไม่รู้ว่าเส้นผมที่ปลิวตามแรงลมมากระทบใบหน้า กับความรู้สึกหวั่นไหว สิ่งไหนที่เธอควรจัดการให้พ้นไปก่อนกัน
...............................................................

วินทิราตื่นขึ้นมาก่อนจะมองไปที่นาฬิกาปลุก แอบคิดว่ามันเสียรึป่าวทำไมไม่ปลุกสักที แต่นาฬิกาก็ยังเดินปรกติหรือเขาจะตื่นเต้นเกินเหตุ ไม่ให้ตื่นเต้นได้ไง วันนี้ที่รักจะกลับมานี้นา >______<

ในที่สุดเขาก็ทนรอเสียงปลุกไม่ได้ ตื่นก่อนก็ได้นะ ไม่กี่ชั่วโมงเอง เธอจะมาถึงทุ่มกว่าๆ ตอนนี้ก็ 7.00 น. ทั้งที่เมื่อวานกว่าจะเคลียร์งานเสร็จก็ปาไปเกือบสามทุ่ม กว่าจะกลับห้องทำความสะอาดเสร็จ ก็เกือบตีสอง แต่ไหงวันนี้ไม่ง่วงเลยนะ

พอตื่นเต็มตาเขาก็ควานหาโทรศัพท์กดหาเธอทันที

..............................................................
"ฝัน..." ก่อนที่ออรรินจะตอบอะไร เสียงมือถือเธอก็ดังขึ้นมาขัดซะก่อน คำถามของฝันนราก็เลยต้องรอคิวตามเคย

"ที่รัก...ขึ้นเรือแล้วจ๊ะ ขา...ค่ะ ...จริงเหรอ" เสียงอ้อนๆของเธอค่อยๆเบาลง และเงียบไป ฝันนราเป็นคนเดินเลี่ยงออกมา แต่สายตาเขายังไม่ละจากเธอ เขาคงทำได้แค่นี้ นั่งลงแล้วมองเธอจากมุมที่ไม่เคยมีเธออยู่จริง

..........................................
"จริงๆนะ เค้าทำความสะอาดห้องทั้งคืนเลย สะอาดมากกกก"น้ำเสียงคนพูดรู้สึกภูมิใจมากๆ
"ขี้โม้จริงๆเลย แฟนใครเนี่ย"เธอตอบกลับยิ้มๆ เพิ่งสังเกตว่าคนที่มาด้วยตอนนี้หายไปไหนไม่รู้แล้ว แต่ก็ดีจะได้คุยกับคนในสายสะดวกขึ้น เวลาฝันนรายืนอยู่ด้วยเธอเกรงใจเขาอยู่เหมือนกัน

"เมื่อไหร่จะถึงอ่ะ" วินทิราถามเสียงอ้อนอีกครั้ง
ออรรินหัวเราะก่อนจะตอบเขาไปอย่างไม่รู้เบื่อ
"ประกาศอีกครั้ง นางสาวออรรินจะเดินทางถึงในเวลาประมาณ หนึ่งทุ่มตรง ประกาศอีกครั้งเหมือนเดิม ตึ้ง ตึง ตึ่ง" จบประโยคตามด้วยเสียงหัวเราะคิกคักของทั้งคู่

แต่สายตาของฝันนราที่มองมา รู้สึกร้อนผ่าว เขารู้สึกอิจฉาคนในสายมากแค่ไหน ใครจะรู้

"ที่รักละก็ จำได้ แต่คนมันอยากฟังอ่ะ เอาอีก เอาอีก เอาอีก" วินทิรายังอ้อนไม่เลิก
"พอแล้วบอกสิบรอบแล้วเนี่ย แล้วไหนบอกจัดห้องทั้งคืนทำไมตื่นเช้าจัง" เธอปฏิเสธพร้อมรอยยิ้มบนหน้า เธอรู้ดีว่าใครคือตัวจริง ใครแค่ผ่านเข้ามาให้หวั่นไหว และเธอก็ได้คำตอบสำหรับคำถามของฝันนราเมื่อสักครู่แล้ว

"วิน..." เสียงเรียกคนรักเหมือนมีอะไรบางอย่างจะบอก
"จ๋า..ว่าไงค่ะ" วินทิรายังนอนกลิ้งไปมา รู้สึกเหมือนคนเพิ่งจีบกันเลย >___<
"ออรักวินนะ" เธอพูดกับเขาและย้ำกับตัวเองว่าเขาคือคนเดียวที่เธอเลือก
"วินก็รักออนะ รักออที่สุดในโลกเลย"

ฝันนราต้องจำใจเบือนหน้าหนีภาพรอยยิ้มนั้นด้วยความปวดร้าว เธอมีความสุขมากขนาดนั้นเลยเหรอ ไอ่คนในสายไม่เห็นมันจะทำอะไรให้เธอเลย มารับมาหาสักครั้งก็ไม่มี แล้วเธอยังคิดว่ามันดีกว่าเขาเหรอ เขาต้องแพ้ตั้งแต่เริ่มเหรอ ไม่ยุติธรรมเลย
.....................................................................

"ตื่นแล้วเหรอ หิวยัง" นันท์พิชาหันไปมองเสียงคนที่เพิ่งเดินเข้ามา รอยแผลที่มุมปากเริ่มบวมขึ้นชัดเจน ตอนนี้คงเจ็บน่าดู
"เจ็บไหม"เธอถามกลับด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง ฟ้านรินทร์ได้ทีรีบทำคะแนน แต่ยังตัดสินใจไม่ได้ว่าควรตอบว่าไงดี ถ้าตอบว่าเจ็บเธอจะว่าเขาอ่อนแอหรือเปล่า แต่ถ้าบอกว่าไม่เจ็บ เธอจะว่าเราโชว์แมนเกินไปไหม โอ๊ยยย....ตอบแบบพระเอกนี้ยากจังแฮะ....

"ว่าไง..เจ็บไหม"สาวสวยถามซ้ำ
"ก็...ก็...เจ็บกว่านี้ก็ทนได้ ถ้าแลกกับความปลอดภัยของนันท์" ...อั๊ยยะ คิดได้ไง...ฟ้านรินทร์คิดเองในใจ
"ขนาดนั้นเชียว"เธอกลบเกลื่อนความเขิน ....จะเขินทำไมเนี่ย จะว่าไปเมื่อคืนเธอช่วยเขา มากกว่าเขาช่วยเธอนะ... นันท์พิชาคิดเองบ้าง

"เดี๋ยวเราขออาบน้ำก่อนละกันนะ" เธอบอกเขาให้รู้ตัวว่าออกไปได้แล้ว และเขาก็เข้าใจดี สงสัยว่าคำตอบที่เขาคิดได้ไม่ถูกใจเธอมั้ง
"โอเค งั้นเราไปก่อนนะ" ฟ้านรินทร์คอตกก่อนจะยอมไปซะที

"เดี๋ยวสิ...ขอบคุณนะสำหรับทุกอย่าง" ประโยคที่รั้งเขาไว้ ทำให้คอที่ตกอยู่ตั้งขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่บานเต็มหน้า

"เยสสส" และนั่นเป็นประโยคเดียวหลังจากที่บานประตูปิดสนิทแล้ว ตอนนี้ฟ้านรินทร์ดีใจจนหุบยิ้มไม่ลงแล้วล่ะ
...................................................
16.00 น.
" ทำไมวันนี้เวลามันเดินช้าจังว่ะ" วินทิราบ่นกับตัวเอง อีกตั้ง 3 ชม. กว่าจะถึงเวลาไปรับออรริน เขากะว่าจะออกไปก่อนสัก ชั่วโมงหนึ่ง เผื่อรถติด
.............................
16.00 น.
"ทำไมวันนี้เวลามันเดินเร็วอย่างนี้ว่ะ"ฝันนราพูดกับนาฬิกาที่เขาแทบจะอยากหยุดมันไว้เลยทีเดียว

"อะไรเหรอ"ออรรินถามขึ้น ระหว่างนั้นเธอกำลังหยิบมือถือขึ้นมาอีกครั้ง แต่ยังไม่ได้กดโทรหาใครอย่างที่ตั้งใจ
"ออ..ขอร้องอยู่กับเราก่อนนะ เดี๋ยวก็เจอเค้าแล้ว เราคงไม่กวนอออีก"ฝันนรารู้สึกแย่เหมือนกันที่พูดอะไร เห็นแก่ตัวแบบนี้ แต่ช่วยไม่ได้ตอนนี้ถ้าเขาไม่เห็นแก่ตัว ก็คงไม่มีใครเห็นแก่เขาหรอก

"แค่ดูเวลา คิดมากน่า อ้อเรื่องที่ฝันอยากโทรหาเราอ่ะ คือ..."ออรรินตัดสินใจแล้วว่าจะไม่ให้มีเชื้อไฟอะไรกันอีก
"ออไม่ต้องตอบเราหรอก เอางี้แล้วกันเราจะไม่เป็นฝ่ายโทรไป แต่เวลาที่ออไม่มีใครเราพร้อมจะรับสายเสมอ"

"ขอบใจนะ"เธอยิ้ม แล้วขอบคุณเขาด้วยความจริงใจ เขาไม่เคยทำให้เธอต้องลำบากใจจริงๆ

ฝันนราได้อยู่กับเธอสองต่อสอง ได้มีโอกาสพูดอะไรก็ได้ที่อยากจะพูดอยากจะบอก ในช่วงเวลามากมายหลายชั่วโมง แต่เขากลับไม่ได้พูดอะไรที่อยากจะพูด และที่สำคัญทุกวินาทีที่เดินผ่านไป เขากลับยิ่งทรมานใจ และรู้สึกแย่ลงเรื่อยๆ เธอกำลังจะจากเขาไป ไม่ได้เจอกันอีกแล้ว แค่คิดเขาก็รู้สึกแย่จนฝืนยิ้มแทบไม่ออกแล้ว

......................................
17.00 น.
"อะไรเนี่ย ผ่านไปชั่วโมงเดียวเองเหรอช้าไปนะ" วินทิรานั่งเซ็งกับเวลาที่เดินช้ากว่าที่ต้องการ เขาเลื่อนดูช่องรายการโปรด แต่สมาธิไม่ได้จดจ่อกับหน้าจอเลยสักนิด แล้วในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว

…….ไปรอก่อนก็ได้นี้นา เผื่อออมาเร็วกว่าที่กำหนด……. คิดได้อย่างนั้นมีเหรอเขาจะช้า วินทิรารีบออกไปรออรรินที่สนามบินทันที

..............................................................
"ความจริงฝันไม่ต้องขึ้นเครื่องมาส่งเราเหรอนะ เปลืองค่าตั๋วเปล่าๆ" ออรรินบอกคนข้างๆ
"ออ...แม้จะเป็นแค่วินาทีเดียว ที่จะได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ มันคุ้มแสนคุ้มแล้วล่ะ" ประโยคของเขาทำให้เธอยิ้มรู้สึกดีนะ แต่ถ้ามันไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ใช่ตอนที่เธอมีใครอีกคนรออยู่แล้วมันจะดีกว่านี้มาก

"ฝัน..ยังไงก็คือฝัน สักวันเราก็ต้องตื่นขึ้นมาอยู่ดี ออดีใจนะที่ได้รู้จักฝัน แต่ยังไงออก็มีความจริงต้องเผชิญ"
ฝันนรายิ้มแห้งๆ ดีใจที่เธอเป็นผู้หญิงที่มั่นคง ไม่เสียแรงที่เขารักเธอ

"ออ...ถามหน่อยสิ รักคนคนนั้นตรงไหนเหรอ"
"คำถามนี้ฝันเคยถามออแล้วรึป่าวเนี่ย คุ้นๆอ่ะ"
ฝันนรายิ้มแล้วทำสายตามีความหมาย ก่อนจะถามเธอย้ำอีกครั้ง

"จำไม่ได้ ถามแล้วเหรอ แล้วออตอบว่าไงน๊า" หน้าชื่อๆของเขาทำให้เธอหัวเราะออกมา คนอะไรตื้อจริงๆ
"จำไม่ได้ก็ไม่ต้องจำ ไม่สำคัญสำหรับฝันหรอก จำไว้แค่...เราสองคนหวังดีต่อกันก็พอ"

"ออ..." เขาพยายามรั้งเธออีกครั้งก่อนเธอจะลุกเดินออกไป เพราะเครื่องลงจอด ได้สักพักแล้ว
"ฝันยังไงเราก็ต้องลงนะ จะให้เขามาไล่เหรอ"เธอเหมือนจะรู้ทันเขาไปสะหมด

"อออ่ะ รู้ทันตลอดเลย ไปก็ได้" เขาจำใจต้องเดินตามเธอลงไป
............................................

ทันทีที่ลงมาถึงจุดที่ควรจะมีใครมารออยู่แล้ว ออรรินเริ่มกังวล เพราะฝันนราไม่มีท่าทีจะแยกไปไหน แต่เธอก็แคร์คนที่รออยู่มากกว่าถ้าวินทิราเจอกับคนที่มาส่งเธอ มันคงไม่ดีแน่

"ไหนเค้าล่ะ"ฝันนราถามพร้อมกับมองหาใครสักคนที่เขาไม่อยากเจอสักเท่าไหร่
"ไม่รู้สิ แต่ไม่เป็นไรหรอก ออรอคนเดียวได้ ฝันรีบเถอะเดี๋ยวตกเครื่องนะ" เธอทำทีย้ำเพราะเขาบอกว่าจองตั๋วกลับทันทีที่ส่งเธอเสร็จ

"แหมๆไล่เลยน๊า..." เขายังลีลาไม่ยอมไป
"เปล่าสักน่อย..."ออรรินพูดกับฝันนรา แต่สายตามองหาวินทิราตลอด

"ออ..ฝันไปนะ มีอะไรโทรหาเราได้ตลอดเลยนะ" อยู่ๆเขาก็กล่าวลาด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ จนเธออดใจหายไม่ได้

"ฝัน..."เธอไม่รู้จะพูดอะไร
แล้วอยู่ๆเขาก็ทำอะไร โดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว ฝันนราคว้าคนที่ยืนตรงหน้ามากอดไว้แน่น
ผู้คนที่เดินผ่านไปมา เริ่มมองออรรินไม่ได้อายคนอื่นแต่ที่กลัวคือ คนที่มารับจะเห็นเข้า ทีนี้จะแก้ตัวยังไง

"ขอโอกาสแค่กอดได้ไหม" ประโยคที่ออรรินได้ยิน เธอไม่รู้จะตอบว่ายังไง จะผลักไสเขายังไง

....................................................
ภาพเบื้องหน้าคือ คนรักของเขาในอ้อมกอดของคนแปลกหน้า สาวหล่อที่ดูดี หรืออาจเรียกว่าหล่อได้ไม่มีใครเถียง

วินทิรานิ่งไป คำถามมากมายกลายเป็นความเงียบ เขาไม่รู้จะทำยังไง ได้แค่เดินหลบไปอีกมุม กลัวสองคนจะเห็นเขา ความจริงสองคนนั่นน่าจะกลัวเขามาเห็นมากกว่าด้วยซ้ำ

.................................................
"ฝัน..ปล่อยออเถอะ ออต้องไปแล้ว" ฝันนราจำใจปล่อยสองแขนจากร่างบาง เขากอดเธอไว้ได้แค่ตัว แต่ไม่เคยได้เข้าไปถึงใจเธอจริง

ออรรินกล่าวลา แล้วเดินหันหลังให้เขาออกห่างออกไป เธอกำลังจะลับตาเขาไปแล้ว แต่ฝันนรายังไม่อาจหยุดความพยายามไว้แค่นั้น

"ออ...เรารักเธอนะ เราจะรอ"เสียงตะโกนของเขาดังพอให้คนรอบข้างหันมามอง แต่คนเดียวที่ไม่แม้จะหยุดสนใจในประโยคของเขาคือเธอคนที่เดินห่างออกไป

ออรรินได้ยินประโยคนั้นชัดเจนแต่เธอไม่ได้สนใจในความหมายของประโยคที่ดังก้องนั้นสักเท่าไร
แตกต่างกับอีกคนที่แอบอยู่อีกมุมหนึ่ง วินทิราไม่ต้องถามอะไรก็ได้คำตอบแล้วว่าทอมคนที่ยืนกอดกับคนรักของเขา รู้สึกอย่างไรกับเธอ

ตอนนี้ความสับสน และความเจ็บปวดจากการถูกหักหลังมันถาโถมเข้ามาจนเขาไม่กล้าแม้จะเดินออกไป เผชิญกับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ ..............................

.............................................................


จากคุณ : ไอหมอก - [ 07-12-2013 12.45.52 IP:49.230.135.75 ]

ความคิดเห็นที่ 1
จะมีคดีพลิกป่ะน้อ


จากคุณ : ตามๆๆ - [ 07-12-2013 15.44.23 IP:223.205.49.80 ]


ความคิดเห็นที่ 2
คห.1 ตามได้แล้วนะคะมาต่อให้แว้ววว


จากคุณ : ไอหมอก - [ 10-12-2013 13.20.44 IP:49.230.155.244 ]




ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com