LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
เธอที่ใช่ หรือใครที่เลือก 14

"........."ความเงียบเข้ามาจับจองทันที หลังประโยคคำถามที่ยากจะหาคำตอบใดมาปลอบประโลมให้ตรงใจคนถาม

"ฝัน.."ในที่สุดออรรินก็เป็นคนที่ทนไม่ไหวกับความกดดันที่เกิดขึ้น ในขณะที่ฝันนรายังเงียบ เขาไม่มีอะไรให้หวัง แม้จะอยากหวังก็ตามที

"เราเป็นเพื่อนกันนะ ออมีคนรักแล้ว"ในที่สุดเธอก็พูดมันออกมาประโยคสั้นๆ แต่มันสื่อความหมายแทนทุกความข้องใจของทั้งคู่

"รู้...แต่มันทำไม่ได้ มันรักไปแล้ว"ฝันนราสวนกลับสั้นๆเช่นกัน ตอนนี้เขาเจ็บจนอยากจะร้องไห้ออกมา

"ฝันรักออตรงไหนเหรอ คิดดูดีๆเราแค่ใกล้ชิดกันมากกว่า ผู้หญิงตั้งเยอะแยะข้างนอกที่โสดและดีพอจะให้ฝันรัก แต่ไม่ใช่เราหรอก" เธอหาเหตุผล แต่ให้ตายเถอะเขาว่ามันฟังไม่ขึ้น

"ออ..การที่เราจะรวบรวมความกล้าบอกรักใครสักคน โดยเฉพาะคนคนนั้นมีเจ้าของอยู่แล้ว ออว่าเราต้องกล้าขนาดไหนล่ะ ต้องรักมากขนาดไหนล่ะ จริงที่เราใกล้ชิดกัน จริงที่มีผู้หญิงหลายคนผ่านเข้ามา แต่ออเป็นคนเดียวนะที่เรารู้สึกว่าเราไม่เหงาเวลามีอออยู่ด้วย เราเป็นตัวของตัวเอง เรามีความสุขเวลามองออ ไม่ว่าตอนไหนก็ตาม"

"ขอบคุณนะ แต่...มันไม่มีทางเป็นได้มากกว่านี้หรอก....." เธอเริ่มประโยคที่เขาไม่อยากฟังอีกแล้ว ทำไมนะกะอีแค่มีแฟนแล้วมันสำคัญนักเหรอ
"พอเถอะออ ได้โปรดอย่าพูดถึงคนอื่นได้ไหม แค่นี้เราก็เจ็บจะแย่แล้ว ไม่สงสารเราเลยเหรอ"น้ำเสียงสั่นๆของเขาทำให้เธอเงียบไปทันที

นี้เธอเป็นคนใจร้ายอย่างที่เขากล่าวหาเหรอ ไม่นะเธอแค่ต้องการบอกให้ชัดเจนว่ามีแฟนแล้ว และเธอรักแฟนเธอไม่สามารถมีใครอีกได้ นั่นมันโหดร้ายตรงไหน

เธอมองดูฝันนราที่นั่งนิ่งก้มหน้าลงผมที่ยาวลงมาคลุมหน้าเขา จนเธอไม่รู้ว่าน้ำใสๆกำลังอาบแก้มเขาอยู่ เขาได้แต่โทษโชคชะตาที่กำหนดเวลาของเขาช้าไป อย่างนี้เขาก็ไม่มีทางได้หัวใจเธอ เขาต้องเหงาอย่างที่เคยตลอดไปใช่ไหม

เธอเห็นว่าเขาสงบลงแล้วจึงเดินไปนั่งข้างๆ แล้วก้มหน้าไปมองให้รู้ว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง แต่เขายังไม่อยากให้เธอเห็นน้ำตาในตอนนี้

"อย่ามาสนใจเรา" น้ำเสียงเขาบ่งบอกว่ากำลังร้องไห้ แต่เธอยังไม่ทันเห็นหรอก เขารีบเดินออกไปจากห้องเสียก่อน เธอนิ่งแล้วนั่งลง บางทีเหตุผลก็ต้องการเวลาให้ใครสักคนยอมรับมัน
................................................................
ฝันนราขับรถด้วยความเร็วสูงจุดหมายคือใครสักคนที่เขาไม่ต้องเล่าเรื่องใหม่ แต่ก็พร้อมจะให้เขาพัก
ที่รีสอร์ทของแม่ อย่างน้อยเขาก็มีน้องสาวรออยู่

ฟ้านรินทร์รอพี่สาวอยู่ก่อนแล้ว เพราะเขาโทรมาบอกไว้ว่าจะมา

"เป็นไรป่าวว่ะ เสียงไม่ดีเลยตกใจหมด" ฝันนรามองหน้าน้องสาว เขาอยากเขาไปกอดฟ้านรินทร์แล้วพร่ำบอกว่าเธอปฏิเสธเขายังไง แต่เขาก็ไม่ทำ การฟูมฟายไปมันไม่ได้ช่วยให้เขาดีขึ้น


"ฝัน...เป็นอะไรไปลูก"แต่น้ำเสียงนี้เองที่ทำให้เขาเข้มแข็งไว้ไม่ได้อีกต่อไป แม่คนเดียวที่ทำให้เขาต้องรู้สึกเหงาเวลาอยู่คนเดียว การที่แม่ทิ้งเขาไปมันทำให้เขารู้สึกโดดเดียวอย่างที่เป็นมา

"แม่..."เขาทิ้งทิฐิลงตรงนั้น แล้วโผเข้าไปหาอ้อมกอดของผู้หญิงที่เป็นที่มาของความเป็นเขาในปัจจุบัน

"ฝันของแม่.....ที่ผ่านมาแม่ขอโทษนะลูก ที่ทิ้งลูกไป" คำขอโทษจากสำนึกของคนเป็นแม่ ภาพของเหตุการณ์วันนั้นปรากฏชัดราวกับมันเพิ่งเกิดขึ้น

..............................................................
"ผมรักคุณ...."ไม่น่าเชื่อว่าประโยคสั้นๆ จะนำมาพาซึ่งการเปลี่ยนแปลงได้มากมายขนาดนี้ เธอตัดสินใจทิ้งลูกสาวอีกคนไว้เพราะ เด็กคนนั้นยืนยันว่าจะอยู่กับพ่อ เธอโกรธที่ลูกไม่เข้าใจว่าเธอไม่ได้รักพ่อของพวกเขาแล้วเพราะเขาทั้งขี้เมา ไม่เอาไหน และเธอก็เจอคนที่เธอไม่ต้องเหนื่อยที่จะต้องใช้ชีวิตด้วย ผิดเหรอที่เธอจะเลือกสิ่งที่ดีกว่า

......................................................
"ทำไมแม่ทิ้งพวกเราไป" ฝันนราเอ่ยคำถามที่ค้างคาใจมานานกว่า 25 ปี ตั้งแต่เขาอายุ 4 ขวบ
"แม่...ขอโทษลูก....."แล้วเรื่องราวของคนที่ใช่ก็ถูกเล่าให้คนที่เธอไม่ได้เลือกฟัง วันนี้ฝันนราโตพอจะเข้าใจว่าคนที่ใช่แปลว่าอะไร คนที่ไม่เอาไหนมันเลวร้ายแค่ไหน และการมีครอบครัวมันเหนื่อยขนาดไหน

"แต่ฝันลูกรัก ไม่มีวันไหนที่แม่ไม่คิดถึงลูก มันเป็นความสุขที่แสนทรมานใจแม่มาตลอด"
ฟ้านรินทร์ปาดน้ำตาทั้งรอยยิ้ม กับภาพของพี่สาวและแม่ที่เขาเฝ้าฝันถึงมานาน ทุกครั้งที่แม่เจ็บเพราะพี่สาวเขาไม่อาจเข้าไปปลอบใจแม่ได้ เพราะเขาเองก็เจ็บปวดที่แม่ทำเหมือนเขาไร้ความหมายสำหรับแม่

ฟ้านรินทร์เข้าไปกอดแม่และพี่สาว ในที่สุดทั้งสามแม่ลูกก็ไม่ต้องทรมานกับความคิดถึงที่เจ็บปวดอีกแล้ว

"คนที่ใช่มันเลือกกันไม่ได้หรอกลูก และการที่ลูกเป็นทั้งคนที่ไม่ใช่และไม่ได้ถูกเลือก มันก็ไม่ได้หมายความว่าลูกจะเป็นคนผิด บางทีเธออาจไม่ใช่คนที่ดีพอสำหรับลูกแม่" คำปลอบโยนของแม่ทำให้เขาดีขึ้น แม้จะไม่มากนักแต่มันก็ช่วยได้ ฟ้านรินทร์ตบไหล่พี่สาวเบาๆ เขาเองก็ยังไม่รู้ว่าเรื่องของเขากับนันท์พิชาจะจบลงเช่นไร วันนี้เขาเลยคิดคำปลอบใจไม่ออกจริงๆ
.........................................
เช้าวันต่อมา ฝันนราพาหัวใจที่บอบซ้ำกลับมาทำงานเขาเป็นมืออาชีพพอที่จะไม่ทิ้งงาน แม้ว่าจะยังไม่พร้อมเจอออรริน

วันเวลาผ่านไป ทั้งออรรินและฝันนราต่างคุยกันแค่เรื่องงาน นันท์พิชาเองก็สังเกตเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น อย่างน้อยเพื่อนของเธอก็ไม่ต้องเจ็บ

"ออ....ใกล้กลับแล้วนะดีใจไหม"อยู่ๆฝันนราก็พูดกับเธอ นอกเหนือจากเรื่องงานสักที
"อืม ^__^" แต่เธอกลับไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาดี มันไม่สนิทใจเหมือนเดิมอีกแล้ว

"ออ....ขอโทษนะเรื่องนั้นเอ่อ ลืมๆมันไปซะเถอะ อ้อ...เราดีกับแม่แล้วนะ" ฝันนราตัดสินใจพูดสิ่งที่จะทำให้เธอสบายใจ ทำเหมือนเขาตัดใจจากเธอแล้ว ทั้งที่ความจริงยังห่างไกลจากคำนั้นมาก

"ดีใจด้วยนะ อย่างงี้ก็ไม่ต้องเป็นลูกจ้างใครแล้วสิ แหมๆมีกิจการส่วนตัวไม่ได้ตั้งตัวนะเนี่ย อิจฉาเนอะ" ออรรินแซว

"ก็มาเป็นแฟนเราสิ จะได้เป็นคุณนาย"ประโยคล้อเล่นที่คนฟังอาจไม่คิดอะไร แต่การที่เธอได้แต่ยิ้มแล้วส่ายหัวมันทำให้เขาเจ็บอย่างบอกไม่ถูก
................................................

"ฟ้ามีอะไรบางอย่างที่แกต้องรู้ ตอนแรกก่ะว่าให้รู้เองแต่คิดไปคิดมา ให้รู้ซะตอนนี้ดีกว่า" ฝันนราเอ่ยขึ้นระหว่างที่กำลังจะก้าวขึ้นรถ วันนี้เขามากินข้าวกับแม่เพราะอีกสองวันแม่จะกลับแล้ว

"ว่ามาสิ" ฟ้านรินทร์ตั้งใจฟังที่พี่สาวจะพูด
"เอ่อ..."ทั้งที่ตั้งใจจะพูดเรื่องของนันท์พิชากับเจนภพ แต่พอเห็นหน้าน้องสาวเขาก็เริ่มพูดไม่ออก เขาจะพูดยังไงดีนะ

"เรื่องนันท์เป็นแฟนพี่ภพเหรอ" อยู่ๆฟ้านรินทร์ก็พูดซะเอง
"แกรู้เหรอ แล้ว..." ฝันนราถามกลับน้ำเสียงแปลกใจไม่น้อย
"จะถามว่าแล้วไม่เสียใจ หรือว่าแล้วทำไมยังโง่มีความหวังนะเหรอ ไม่รู้สิตอนแรกมันก็ช็อกนิดหน่อย แต่ถึงแม้เขาจะมีคนรักแล้วนั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่ฉันต้องตัดใจ อย่างน้อยก็ยังไม่ได้ยินจากปากเธอว่าฉันไม่มีสิทธิ์"

ฝันนรายักคิ้วแล้วยิ้มให้กับความพยายามของน้องสาว ยังไงซะเขาก็เป็นกำลังใจน้องสาวไม่ต้องมาเจ็บอย่างเขา
.............................................................
เวลาไม่เคยหยุดนิ่ง มันไม่สนใจว่าใครจะสุข หรือเศร้า มันเดินไปตามจังหวะอย่างที่มันทำทุกวันๆ ไม่ช้าหรือเร็วกว่าที่ควรจะเป็น

45 วันที่ผ่านมา เกิดเหตุการณ์หลายอย่างกับทุกคน ทั้งคนไกล และคนใกล้ ในที่สุดรีสอร์ทได้ฤกษ์ เปิดอย่างเป็นทางการ เจนภพถือโอกาสในเย็นวันที่ฝนตกหนัก และเขาได้มีเวลาอยู่กับนันท์พิชาแค่สองคน เพื่อพูดในสิ่งที่ค้างคาใจมานาน

"น้องนันท์ ...แต่งงานกับพี่นะครับ" นันท์พิชาไม่มีท่าทีดีใจอย่างที่ควรจะเป็น หลายสิ่งหลายอย่างเปลี่ยนไป เธอไม่ได้ต้องการแต่งงาน แม้จะยังไม่รู้จะปฏิเสธเขายังไง

"พี่ภพค่ะ นันท์....เอ่อ" เจนภพหลบสายตาที่ไร้ความหมายของเธอ เขาเตรียมใจไว้แล้วสำหรับการถูกปฏิเสธแต่..เขาก็ยังไม่อาจยอมรับมันได้

"น้องนันท์...ได้โปรดให้โอกาสพี่ด้วย"เขาคุกเข่าลง เหมือนคนสิ้นหวัง
"พี่ภพ!!!"เธอไม่อาจเอ่ยคำใดๆ นอกจากเรียกชื่อเขา เพื่อให้เขามีสติมากกว่านี้

ข้างนอกฟ้าฝนกระหน่ำ เสียงฟ้าร้องฟ้าฝ่าดังเป็นระยะ ท่ามกลางความมืดใครคนหนึ่งยืนเปียกปอนอยู่

"พี่ภพอย่าค่ะ"เสียงนันท์พิชาร้องห้ามชายหนุ่มที่กำลังจะล่วงเกินเธอ
ตอนนี้เจนภพไม่สนใจเสียงห้ามของเธอแล้ว เขาหน้ามืดเกินกว่าจะเข้าใจและยอมรับความผิดหวัง

"กรี๊ดดดด"เสียงกรี๊ดจากหญิงสาวทำให้คนที่ยืนอยู่เบื้องล่างต้องหันไปมองที่มาของเสียงอย่างเป็นห่วง ฟ้านรินทร์ไม่สนใจอะไรแล้ว เขารีบวิ่งไปข้างในรีสอร์ทเพื่อมุ่งไปที่ต้นเสียงกรี๊ดนั้นทันที

"พี่ภพอย่านะ" เสียงฟ้านรินทร์ดังขึ้น
"อย่ายุ่งเรื่องผัวเมียน่าน้องฟ้า" เจนภพเผยธาตุแท้เมื่อเมาเต็มที่
"เพี้ยะ!!!" เสียงฝ่ามือของนันท์พิชากระทบกับข้างแก้มของคนที่พูดดังพอให้ทุกคนได้ยิน

เจนภพลูบแก้มที่เริ่มชา เขากลั้นน้ำตาที่กำลังจะไหล มันเป็นน้ำตาของความเจ็บปวด คนรักกันไม่กล้าทำกันอย่างนี้แน่นอน เขาแน่ใจแล้วว่าเธอไม่ใช่คนเดิม

"อย่ามายุ่งกับชั้น!!" นันท์พิชาตะโกนใส่หน้าเจนภพ ด้วยสายตาชิงชัง
"ไหนบอกว่ารักพี่ไงล่ะน้องนันท์"เจนภพสติขาดผึงเขาโกรธ เสียหน้า แต่เสียใจมากพอจะทำอะไรที่ไม่ดีออกไปได้ทั้งนั้น

แต่ก่อนที่เขาจะคว้าตัวสาวสวยมากอดได้ เขาก็โดนแรงกระชากจากฟ้านรินทร์ซะก่อน
"เห้ย...หยุดนะ"

ท่ามกลางความตกใจของคนกลาง หมัดหนักๆของเจนภพก็กระแทกเข้าเต็มหน้าของฟ้านรินทร์ ผลคือเลือดที่ซึมออกจากจมูกโด่งๆของเขา

"มันจะเกินไปแล้วนะพี่ภพ ทำไมทำงี้ล่ะทำร้ายผู้หญิงเหรอ" ตามมาด้วยเสียงนันท์พิชาที่โกรธจนลืมตกใจ เธอคว้าขวดเหล้าที่วางโชว์อยู่ ฟาดเข้ากลางหัวเขาเต็มๆ จนเจนภพล้มทั้งยืน เลือดสีแดงไหลลงพื้น

"ตายซะเถอะมึง..."ดูเหมือนสาวสวยจะยังไม่พอใจ เธอยังกำขวดที่แตกจนเป็นปากฉลามพุ่งเข้าหาชายที่นอนนิ่งอยู่

"อย่า...พอแล้วๆ เขาตายแล้วมั้ง" เสียงของคนห้ามลนลานด้วยความตกใจ จนลืมเจ็บไปเลย ผู้หญิงอะไรโหดชะมัดเลย นี้ใครมาช่วยใครว่ะเนี่ย

นันท์พิชายืนหายใจหอบในใจยังอยากแทงแม่งให้ตายตามือ ถ้าไม่มีเสียงห้ามซะก่อน

..............

เรื่องราวใกล้จบแล้วน๊า ใครชอบใครเชียร์ใครแชร์คนเขียนด้วยนะคะ

จากคุณ : ไอหมอก - [ 07-12-2013 12.31.43 IP:49.230.135.75 ]



ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com