LESLA : กระดานสำหรับนักเขียนและนักอ่าน
บ้านนี้ของทุกคนมีความรักรูปแบบเดียวกัน พวกเราอยู่ร่วมกันด้วยความรัก ความอบอุ่น ทำให้สายใยที่มีให้กันเข้มแข็ง ถึงจะห่างหายกันไประยะหนึ่งความคิดถึงยังมีให้กันตลอดมา พื้นฐานจิตใจที่มีแต่ความรักของชาว Lesla จะเป็นจุดเริ่มต้นในการช่วยสร้างสังคมไทยให้เอื้ออาทรต่อกัน

 ร่วมแสดงพลังความรักของคนไทย ให้รู้ว่าพวกเรารักในหลวงมากแค่ไหน คลิกตรงนี้
 Lesla Horoscopes ดูดวงปี 2553 และพยากรณ์ต่างๆ  คลิกตรงนี้

ใจเย็นๆ นะคะ กลังทำให้ Lesla ของพวกเราค่อยๆ สมบูรณ์ ยินดีรับคำแนะนำเพื่อช่วยกันให้มีทุกสิ่งที่ทุกคนต้องการ Email มาได้ที่ webmaster@lesla.com
Message : นิสัยคนเกิดวันอาทิตย์  มีความเป็นผู้นำสูง ชอบช่วยเหลือคนอื่น ใจร้อนวู่วามไปบ้างนิดหน่อย แต่สติปัญญาดีนะ จะได้ดีเพราะปากเป็นคนพูดจามัดใจคนเก่ง ในเรื่องความรักมักรีบเร่งเร้ารุนแรงและหลากหลาย มีเซ็กส์แบบถึงไหนถึงกันไม่หวั่นและไม่ค่อยจะแคร์ใคร ไม่ว่าชายหรือหญิงที่เกิดวันนี้มีดีและจะประสบความสำเร็จแบบเวิร์คสุดสุดเชียวแหละ ขอเพียงเอาความสามารถที่มีอยู่ใช้ให้ถูกที่ถูกทางเถอะ    ---    นิสัยคนเกิดวันจันทร์ เป็นคนปากหวาน พูดเก่งช่างจ้อช่างเม้าท์ ช่างเอาอกเอาใจ เขาเรียกว่าคนปากดีแต่ขี้น้อยใจ งอนเก่ง แต่หายไว ในเรื่องความรักทั้งหญิงและชายร้ายพอๆ กัน ซู่ซ่าๆ แว๊บมาแว๊บไป ไม่ทิ้งเขาก็ถูกเขาทิ้ง เพราะเป็นคนช่างเลือกเรื่องมากและมากเรื่องขี้รำคาญ ชอบคิดซับคิดซ้อน พอๆ กับรักซ้อนซ่อนรักนั่นแหละ ถ้านำพรสวรรค์ในเรื่องของการพูดไปใช้ในทางที่ดี รับรองจะไปโลดในหน้าที่การงาน แต่ถ้าจะให้เหมาะน่าจะทำงานด้านการขาย ขายอะไรก็ได้ รับรองรุ่งสุด ๆ ขออย่างเดียวอย่าเจ้าเล่ห์มากนักเป็นพอ    ---    นิสัยคนเกิดวันอังคาร เป็นคนขยันยันแข็ง คล่องแคล้ว ว่องไว มีไฟฝันแรงกล้าทะเยอทะยานและดันทุรังสูง เรื่องรักค่อนข้างจะหลายใจ พูดง่ายๆ ก็เจ้าชู้ไง มีคนเข้ามาพัวพันไม่ขาดระยะ แต่ไม่ยักอยู่ยาวนาน ก็ใครจะไปทนทานความเจ้าชู้ของคุณได้ถ้าไม่ใช่คนเกิดวันพฤหัส แต่ต้องระวังคำพูดคำจาบ้าง ประชดประชันกันมากเกินไปวันไหน ๆ ก็ทนคุณไม่ได้หรอก เรื่องเซ็กส์ค่อนข้างใจร้อนและเอาแต่ใจตัวเอง เกรงใจคนอื่นเขาบ้างสิคุณก็นอนด้วยกันนะ หญิงชายเกิดวันนี้น่าจะรับราชการหรือเป็นพนักงานรัฐวิสาหกิจอะไรประเภทนี้จะดีกว่าไปทำอย่างอื่น ถ้าลดเรื่องการเอาแต่ใจตัวเองลงได้บ้าง รับรองตำแหน่งการงานไม่น้อยหน้าใครหรอก    ---    นิสัยคนเกิดวันพุธ มีความกระตือรือร้นและอดทนเหลือหลาย แต่ไม่ค่อยจะรอบคอบ เป็นคนทำมาหากินเก่งพูดจาดี มีความรอบรู้ ผู้ใหญ่รักใคร่เอ็นดูและคอยช่วยเหลือ อนาคตจึงค่อนข้างสดใสไปได้ดีในหน้าที่การงาน แต่ชีวิตรักกลับไม่ค่อยดีนัก ก็มัวแต่ทำงานไง จึงไม่ค่อยมีโอกาสเลือกมากนัก คนเกิดวันนี้จะได้เข้าพิธีวิวาห์ก็ปาเข้าไปวัยเลขสามขึ้นหน้า เป็นชายไม่เท่าไหร่ แต่เป็นหญิงแล้วไซร้โอกาสสัมผัสคานทองนิเวศน์สูง เรื่องเซ็กส์อบอุ่นนุ่มนวลละมุนละไมน่าหลงใหลไม่เบา คนเกิดวันนี้ที่สำคัญอย่าบ้างานจนเกิดเหตุ งานมีไว้ให้ทำเฉย ๆ ไม่ได้มีไว้ให้บ้า หาเวลาดูแลเพศตรงข้ามบ้างและต้องหมั่นดูแลสุขภาพให้ดีด้วยนะ    ---    นิสัยคนเกิดวันพฤหัสบดี เป็นคนที่ซื่อสัตย์ ขยัน อดทน มีไหวพริบปฏิภาณละเอียดรอบคอบและมีความรับผิดชอบสูง ชอบสั่งคนโน้นสอนคนนี้ ไปเป็นครูบาอาจารย์ หรือเป็นทนายแหละดี ในเรื่องความรักไม่อยากจะพูด จืดสนิทจะหาคำหวานสักนิด...ยากส์ ไม่รู้ว่าเคยได้ยินคำว่า...โรแมนติก กะเขาหรือเปล่า แต่เรื่องเซ็กส์กลับร้อนเป็นไฟ เข้าตำรา เงียบนิ่งไม่เคลื่อนไหว แต่ไฟดี ๆ นี่เอง ทุกที่ทุกทางทุกท่า...มาเถอะอนาคตจะเป็นคนใหญ่คนโต มีชื่อเสียง มีคนนับหน้าถือตาและมีความสุขในครอบครัว ขอเพียงเลือกคู่ที่จะมาครองให้ดีเท่านั้นเอง    ---    นิสัยคนเกิดวันศุกร์ เป็นคนชอบเพ้อฝัน ชอบจินตนาการ พูดจาไพเราะอ่อนหวาน นุ่มนวลช่างเอาอกเอาใจให้ใครต่อใครลุ่มหลง รักศิลปะ รักสวยรักงาม ทั้งหญิงชายเรียกได้ว่าเป็นวันของคนเจ้าชู้ ดูดี มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจของเพื่อนต่างเพศได้มาก ชำนาญและชมชอบเรื่องเซ็กส์มากเสียด้วย แต่คนเกิดวันนี้มีอารมณ์เป็นใหญ่ จะคิดอะไรจะทำอะไรขึ้นอยู่กับอารมณ์ ถ้าระงับอารมณ์เอาไว้ได้อะไรๆ ก็จะดีไปหมดทั้งเรื่องรัก การเงินและการงาน งานที่เหมาะที่สุดก็เป็นพวกสถาปนิก ศิลปิน ครีเอทีฟ    ---    นิสัยคนเกิดวันเสาร์ เป็นคนมั่นใจตัวเองสูงมาก ยึดถือตัวเองเป็นใหญ่ เงียบ ขรึม เก็บตัว ไม่ชอบวุ่นวายกับใคร เป็นคนชอบคิดมาก คิดเล็กคิดน้อย แต่ไม่ค่อยคิดถึงใจผู้อื่น ดื้อเงียบและถือดี ดูเหมือนใจเย็น แต่โมโหร้าย แต่หัวดี ฉลาด ความสามารถเพียบ ถ้าเรื่องความรักรักแล้วรักเลย รักมันอยู่นั่นใครจะว่าคนรักของฉันอย่างไรไม่สน คนมันรักโว๊ย และขี้หึงร้ายกาจ มีเซ็กส์แบบไร้ทิศทางเดี๋ยวร้อนเดี๋ยวเย็นเอาแน่เอานอนไม่ได้ ค่อนข้างน่าเบื่ออยู่บ้าง คนเกิดวันนี้ถ้าลดความหยิ่งความถือดีในศักดิ์ศรีลงบ้างจะเป็นคนที่มีอนาคต    ---   
รวมทุกกระทู้ กระดานเรื่องทั่วไป กระดานสำหรับหาเพื่อนใหม่ สำหรับเลส กระดานสำหรับวัยทำงาน มุมหนังสือ มุมนี้สำหรับคนอกหัก เรื่องบนเตียง International Friends อาหารและเครื่องดื่ม อาหารและเครื่องดื่ม คุยเรื่องกีฬา ท่องเที่ยว ปรึกษาและขอคำแนะนำด้านกฎหมาย คุยเรื่องเกี่ยวกับเศรษฐกิจ คุยเรื่องการเมือง คุยเรื่องหนัง-เพลง โฆษณาประชาสัมพันธ์สินค้าและบริการ เรื่องร้องเรียน
 

Sign In ] [ Register ]

ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
   
เธอที่ใช่ หรือใครที่เลือก 12

"........"ระหว่างทางที่เดินกลับ สองคนยังเงียบสนิท คงมีแต่เสียงคลื่นกระทบฝั่งที่ดังไกลออกไป มีบ้างที่ฟ้านรินทร์เผลอก้มลงมองหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมแขนของเขา ตอนนี้เธอใช้สองมือโอบต้นคอเขาไว้หลวมๆ อย่างช่วยไม่ได้ >__< มีความสุขจริงโว้ย....เขาคิดลิงโลดในใจ พรางเดินให้ช้าที่สุดเท่าที่จะทำได้

"หนักรึป่าว"เธอถามขึ้น
"ก็กำลังดีนะ" เขาตอบพร้อมรอยยิ้มบ่งบอกความนัย อย่างลืมตัว
"ไม่ใช่อะไรหรอก เห็นเดินช้าเราลงเดินเองก็ได้นะ" นันท์พิชาท้วงขณะที่ไม่กล้าสบตาเขาตรงๆ จะเขินทำไมเนี่ยเขาไม่ใช่ฝันสักหน่อย

"ก็เดินระวังๆไง เดี๋ยวเราเผลอตกร่องขึ้นมาอีกคน ใครจะอุ้มใครละทีนี้"เขาพูดพร้อมส่งสายตามาไม่เลิก
"บ้า...ตลกละ ใครจะอุ้ม..." และก่อนที่สาวสวยจะโต้ตอบอะไรมากกว่านั้น

"น้องนันท์" เสียงเจนภพฟังดูไม่ค่อยสบอารมณ์นัก หลังจากเห็นแฟนสาวถูกอุ้มโดยใครบางคนที่เขายังเห็นไม่ชัด
"พี่ภพ" ฟ้านรินทร์ สะดุ้งเล็กน้อยสำหรับเสียงทักทายนั้น เขารู้สึกว่าพี่ชายคนนี้หวงน้องสาวมากจริงๆ

"อ้าว....น้องฝันแอ๊ะ หรือน้องฟ้าครับเนี่ย"หลังจากที่เห็นหน้าชัดๆ เจนภพก็ดูเป็นมิตรมากขึ้น แต่เขายังไม่ชอบใจกับภาพที่เห็น
"ฟ้าคับพี่ นันท์เค้าบาดเจ็บ ช่วยไม่ได้ฟ้าเลยต้องอุ้มมาส่ง ต้องขอโทษพี่ภพด้วยนะคับ" ฟ้านรินท์เอ่ยคำว่าขอโทษเพราะคิดว่าเจนภพเป็นพี่ชายของเธอ

แต่เจนภพกลับเข้าใจว่าฟ้านรินทร์คงรู้แล้วว่านันท์พิชาคือแฟนของเขา และเขาไม่ติดใจอะไรเพราะมัวแต่เป็นห่วงที่เธอบาดเจ็บ

แต่คนกลางที่ตอนนี้ถูกเปลี่ยนคนอุ้มไปเป็นอีกคนที่แข็งแรงกว่า ทว่าเธอกลับรู้สึกไม่อบอุ่นเท่าอ้อมแขนเดิมของใครอีกคนที่กำลังจะเดินจากไป

เธอไม่เข้าใจตัวเองมากนักรู้แต่ว่า มันคงเป็นเพราะเวลาอยู่กับเขาเธอรู้สึกเหมือนอยู่กับฝันนราคนที่เธอเต็มใจอย่างที่สุดที่จะให้อุ้ม...

...............................................................
หากคืนนี้ มีดาวอยู่ล้านดวง
ฉันขอได้ไหมสักดวงหนึ่ง ช่วยฟังฉันที
เพราะว่าคืนนี้ ฉันมีเรื่องร้อนใจ
อยากอธิษฐานและขอดวงดาวให้ ช่วยฉันสักที

ฟ้านรินทร์ยิ้มอย่างเป็นสุขระหว่างขับรถกลับรีสอร์ท เขาหยุดคิดถึงเธอไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียว นันท์พิชาเป็นผู้หญิงที่ใช่ทุกอย่างสำหรับเขา


เนื่องจากตอนนี้ ฉันรู้สึกจิตใจมันอ่อนไหว
อยากจะรู้ว่าเขาเป็นยังไง จากคำพูดวันนี้
เพราะฉันเพิ่งบอก....รักไป
และเขาก็รับฟังทุกอย่าง ทุกถ้อยคำ


เขายังคงฮัมเพลงตามคลื่นวิทยุที่ช่างตรงกับใจเขาไปหมดทุกท่อน ภาพของเธอในวันแรกแต่ได้พบกัน เขาได้แต่สั่งตัวเองว่าอย่าตื่นเต้น แต่เธอก็ทำให้คำสั่งนั้นไร้ความหมาย เธอทำให้เขาหัวใจเต้นแรงทั้งที่ยืนอยู่เฉยๆ


เหมือนความฝัน แต่ฉันเองก็ไม่อาจแน่ใจ
พรุ่งนี้เรื่องของเราจะสุข หรือแสนเศร้า
จึงวอนขอดาวให้ช่วยบอก..

มันเป็นอย่างนี้เองสินะ ความรัก...ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ วันนี้นันท์พิชายังดูไม่ค่อยสนใจเขาเท่าไหร่แต่ต่อไป เขาเชื่อว่าจะทำให้เธอสนใจเขาได้แน่ๆ


หากว่าตัวเขา มีใจให้ฉันจริง
ฉันขอได้ไหมให้ทุกสิ่ง เป็นจริงเรื่อยไป
ให้ต่อจากวันนี้ เขามีแต่ฉันในหัวใจ
อยากอธิษฐานและขอดวงดาวให้ ช่วยฉันสักที

ฟ้านรินทร์ตะโกนท่อนต่อไปสุดเสียง ในใจมีความหวังอย่างเต็มที่ ว่าสักวันเธอจะยอมเป็นคนรักของเขา


ช่วยบอกให้ฉันรู้...ให้มั่นใจ
การรอคอย มันยากเกินทนไหว
ได้โปรดช่วยบอกฉัน และตอบหน่อยได้ไหม
ว่าพรุ่งนี้เขากับฉัน นั้นจะเป็นยังไง

...................................................................
"น้องนันท์" ไปทำอะไรข้างนอกกับน้องฟ้าเหรอครับ
"พี่ภพถามแบบนี้หมายความว่าไงค่ะ " นันท์พิชาตอบเสียงไม่ค่อยพอใจ เหมือนคนร้อนตัว

"พี่ไม่ได้หมายความว่าไงครับคนดี พี่แค่สงสัยอย่าอามรณ์เสียสิค่ะ" เจนภพรีบเอาใจคนรัก เขาเข้าใจว่าที่เธอไม่ชอบใจเพราะกลัวเขาหึง

"ก็..เดินเล่นเรื่อยเปื่อย แล้วบังเอิญเจอกันที่หาดค่ะ" นันท์พิชา ตอบเหมือนไม่ค่อยเต็มใจตอบ

เธอไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าทำไมต้องอารมณ์เสียขนาดนั้น เขาเป็นแฟนเธอเขามีสิทธิ์หึงเธอ

แต่ก่อนที่เขาจะพูดอะไรต่อ เสียงมือถือของเธอก็ดังขึ้นซะก่อน นันท์พิชาหยิบขึ้นมาดูชื่อ ..วิน วิน...โชว์หรา เจนภพพยักหน้าเป็นเชิงว่าคุยกับเพื่อนเถอะ เขายิ้มให้เธอก่อนเดินออกจากห้องเธอไป เขาก็ดีตรงนี้แหละเป็นสุภาพบุรุษกับเธอเสมอ

"วิน...ว่าไง" นันท์พิชารีบรับสายเพื่อนรัก
"มึง..กูทะเลาะกับออว่ะเอาไงดี" เสียงปลายสายไม่ค่อยดีนักเหมือนคนที่เพิ่งร้องไห้
"ใจเย็นๆ ทะเลาะอะไรกัน" นันท์พิชากลั้นใจถามกลัวเหลือเกินว่าวินทิราจะตอบว่าออมีคนอื่น

"กูว่าออเปลี่ยนไป แต่ออว่ากูหาเรื่อง มึงว่ากูไร้สาระป่าว เขาไม่ค่อยสนใจกูไม่ค่อยโทรหากู ขนาดกูทำลืมมือถือไว้ที่ทำงานทั้งคืนเขาไม่โทรหากูเลยนะโว้ย" วินทิราเล่าด้วยอามรณ์น้อยใจ

"เหรอ..." คนฟังตอบได้แค่นั้น ขณะที่อีกฝ่ายยังระบายต่อ

"เขาบอกกูว่างานเยอะเลยไม่มีเวลาโทร แต่วันนี้กลับบอกว่าพี่ภพไม่ค่อยอยู่ตัดสินใจงานเลยช้าอาจต้องอยู่ต่อมันจริงเหรอว่ะ"
นันท์พิชาอึ้งไปไม่รู้จะตอบเพื่อนว่ายังไง ความจริงเธอก็รู้ว่างานยังไม่เสร็จเพราะภพจริงๆ แต่เธอก็พอเข้าใจว่าที่ออรรินลืมโทรหาเพื่อนเธอเพราะยุ่งกับใครอีกคนรึป่าว

"แต่พี่ภพก็ไม่ค่อยอยู่จริงๆ มึงอย่าคิดมาก" สาวสวยกลั้นใจพูดไม่อยากให้เพื่อนคิดมาก

"เหรอ....นี้กูบ้าไปเองสินะ โอ้ยยไม่ชอบให้อยู่ห่างกันแบบนี้เลย" วินทิราค่อยโล่งอก แต่ก็ยังอยากเจอคนรักเร็วๆ
"มึงก็มาหาเค้าสิ"นันท์พิชาเอ่ยปากแนะนำ เธอคิดว่าให้เพื่อนมาเห็นเองดีกว่า เธอเล่าไปวินทิรายิ่งชอบคิดมาก เผลอๆคิดไปไกลจนอาจเกิดเรื่องใหญ่

"มึงว่ากูไม่คิดเหรอ แต่มึงก็รู้ที่กูเล่าเจ้านายใหม่กูอ่ะ เฮ้อออ....กูลาได้ที่ไหนล่ะ นอกจากลาตายเท่านั้นแหละ" วินทิราคิดถึงงานที่ยุ่งทุกวันแล้วก็ท้อใจ

"ปากนะมึงพูดเรื่องตายทำไม มันไม่ดีรู้ไหม เอ่อๆไม่ต้องมาหรอก เดี๋ยวกูดูแลออให้มีอะไรจะรีบบอก"
นันท์พิชาใจหายกับคำพูดของเพื่อน ยังไงเธอก็มีเพื่อนรักแค่คนเดียว ถ้าวินทิราเป็นอะไรขึ้นมาเธอจะอยู่กับใคร

"ขอบใจนะ แล้วมึงล่ะกับพี่ภพเป็นไงบ้าง" วินทิราหันไปสนใจเรื่องเพื่อนแทน
"ไม่รู้ว่ะ กู...รู้สึกไม่เหมือนเดิม มึงว่ากูเป็นดี้หรือเป็นผู้หญิงว่ะ" นันท์พิชาเอ่ยสิ่งที่ยังสับสน

"จะเป็นดี้หรือเป็นผู้หญิงมันสำคัญด้วยเหรอว่ะ มึงแค่แน่ใจให้ได้ว่ามึงรักใครก็พอแล้วมั้ง"

".................." นันท์พิชาเงียบ คิดถึงใครบางคนภาพแรกที่เธอนึกออกคือ ภาพคนที่ชอบเข้ามาพูดมากวน คนที่อุ้มเธอ และตามมาด้วยภาพของสาวหล่อที่เธอหลงรัก


หลังจากวางสายจากเพื่อนรักไปแล้ว แต่นันท์พิชากลับยิ่งว้าวุ่นใจเธออาจสับสนว่าเธอรักใคร แต่ที่แน่ๆในตัวเลือกเหล่านั้นไม่มีเจนภพ เธอไม่ได้รักเขาแล้วและเธอเปลี่ยนไปเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจ

.................................................................................

"ออ...ตื่นเถอะ" ฝันนรานั่งลงที่ขอบเตียงแล้วก้มหน้าลงเรียกคนที่นอนหลับสนิทเบาๆ ข้างหู ขณะที่เขารู้ตัวอยู่ตลอดว่ามันใกล้เกินไปแล้วนะ แต่เขาก็อยากทำตั้งแต่นี้ไปเขาจะทำทุกอย่างให้เธอรู้ว่า เขารู้สึกอย่างไรกับเธอ โดยที่ไม่ต้องพูดคำนั้น

"หือ..." คนถูกปลุกแค่ขานรับในคอ แล้วก็หลับต่อ วันนี้ออรรินนอนตื่นสายจนผิดปรกติ จนเขาแปลกใจ
"ออเป็นไรรึป่าวเนี่ย"ฝันนราถามขณะถือวิสาสะวางฝ่ามือไว้บนหน้าผากเธอ
"โห...ตัวร้อนขนาดนี้เลยเหรอ" เขาตกใจเป็นห่วงเธอจนทำอะไรไม่ถูก

"ฝัน...ปวดหัวอ่ะ วันนี้ฝากลางานด้วยนะ"เธอบอกทั้งที่ยังหลับตา

"ไข้ขึ้นขนาดนี้ยังจะมาห่วงเรื่องงานอีกนะ"เขาว่าเธอเบาๆ ขณะที่สายตามองหามือถือ

"พี่ภพค่ะวันนี้ออไม่สบายฝันขอลาดูแลออก่อนนะพี่ ขอบคุณค่ะ" ออรรินได้ยินชัดทุกคำแต่เธอตื่นขึ้นมาห้ามเขาไม่ไหวจริงๆ


"เดี๋ยวฝันมานะออ ปวดหัวมากไหม"เขาถามขณะลูบหัวเธอเหมือนกำลังปลอบเด็ก
"อืม.."เธอขานรับเล็กน้อย อาจจะเพราะพิษไข้เธอถึงไม่รับรู้อะไร มากไปกว่าเขาถามว่าปวดหัวมากหรือเปล่า


ฝันนรารีบขับรถออกไปร้านขายยา และตลาดเพื่อซื้ออะไรมาทำให้เธอกิน ลำพังอาหารที่รีรีสอร์ทเลี้ยง เธอคงไม่ดีขึ้น
เขารีบซื้อของหลายอย่างแล้วรีบกลับทันที ในใจห่วงแต่คนที่นอนซมอยู่ที่ห้อง จนไม่ทันเห็นสายตาของใครบางคนที่มองมาที่เขา

..........................................................

นันท์พิชาจ้องคนที่เดินห่างออกไปไม่กระพริบตา เขาแน่ๆฝันนราคนที่เธอลืมไม่ได้สักที มาทำอะไรที่ตลาดนะซื้อของไปซะเยอะเลย เวลานี้เขาต้องทำงานที่รีสอร์ทไม่ใช่เหรอ เธอนิ่งคิด

"น้องนันท์มาอยู่นี้เองพี่เดินตามหาตั้งนาน แล้วดูสิข้อเท้ายังไม่หายดีเดินมาคนเดียวแบบนี้อันตรายรู้ไหมครับ"เจนภพดุเธอเล็กน้อยด้วยความเป็นห่วง สาวสวยยิ้มทั้งที่ในใจอึดอัดเหลือเกิน กับความดีที่เธอไม่ต้องการ

คนที่ไม่รักให้ดีแค่ไหนเธอคงไม่สามารถรู้สึกดีได้สินะ ส่วนคนที่รักแค่เห็นหน้า ใจก็ไม่เป็นอันคิดอะไรแล้ว นอกจากคิดถึงแต่เขา

"อ้อ..วันนี้พี่ว่าจะพาน้องนันท์ไปหาซื้อของ เมื่อกี๊น้องฝันโทรมาลาบอกว่าน้องออไม่สบาย วันนี้คงไม่มีงานอะไรให้ดู" เขาบอกไปไม่ได้สังเกตว่าสีหน้าของคนฟังเป็นกังวลมากแค่ไหน

ออไม่สบายฝันดูแล ไอ่วินรู้เข้าเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะทำไมๆ นันท์พิชาคิดขัดใจจนลืมไปว่าเจ็บข้อเข้าอยู่

"โอ๊ย"เธอเผลอเดินเต็มเท้า ทำให้รู้สึกเจ็บขึ้นมา
"เด็กดื้อคนนี้พี่บอกว่าให้ระวังไงค่ะ เดี๋ยวให้นั่งรถเข็นซะเลย"เจนภพดุน้ำเสียงเอ็นดู

"กลับเถอะค่ะ นันท์เดินไม่ไหวล่ะ" อยู่ๆเธอก็จะกลับ แถมดูอารมณ์ไม่ดี เขาเริ่มไม่เข้าใจเธอไปทุกวัน

และเริ่มรู้สึกได้ว่า สำหรับเธอยิ่งอยู่ใกล้ยิ่งไกลห่าง
…………………………………………………………………………


"ออตื่นมากินอะไรร้อนๆก่อนนะ"ฝันนราประคองเธอให้ลุกนั่ง สีหน้าออรรินดูแย่มากจนเขาใจคอไม่ดี
"ขอบใจนะ ฝันไม่น่าต้องมาลำบากเลย งานเลยช้าเพราะออ"เธอบ่นเสียงแหบ

"งานจะเสร็จได้เพราะมีเราสองคน ออไม่สบายแบบนี้ฝันจะทำคนเดียวได้ไง รีบหายจะได้ช่วยกันนะ"คำพูดของเขาทำให้เธอคิดถึงคำพูดของใครบางคน

......บริษัทเค้ามีพนักงานตั้งเยอะ วินลาสักวันเค้าไม่เป็นไรหรอก แต่วินมีออแค่คนเดียว ถ้าออเป็นอะไรไป
วินจะอยู่ยังไง...

ระหว่างที่คิดถึงเขามันเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่คอ ฝันนราเห็นตาเธอแดงๆ เขาไม่รู้ว่าเธอกำลังจะร้องไห้หรือเพราะอาการของพิษไข้


"ออไหวนะ"เสียงใครอีกคนดึงเธอขึ้นมาจากห้วงของความคิดถึง
"โอเค อิ่มแล้วล่ะ" เขาวางถ้วยข้าวต้มลง แล้วหันหยิบตาสองเม็ดที่เตรียมไว้มาให้เธอกิน ออรรินรับไปพร้อมดื่มน้ำตามอย่างว่าง่าย

เขายิ้มแล้วหันมาบอกเสียงอ่อนโยน

"เดี๋ยวอย่าเพิ่งนอนนะออ รอให้ข้าวกับยาลงท้องก่อน นั่งแบบนี้ก่อนนะไหวไหม" เธอพยักหน้าขณะที่เขายกชามไปล้าง เธอมองตามร่างสูงไปรู้สึกได้ว่าเขาดูแลเธอดีเกินกว่าเส้นของคำว่า....เพื่อนร่วมงาน

ฝันนรายิ้มเขาดีใจที่ได้ดูแลเธอ ทำไมนะเวลาดูแลเธอไม่เคยลำบากอะไรเลยแถมทีความสุขด้วยซ้ำ ปรกติเขาเป็นแบบนี้กับสาวคนไหนบ้างไหมล่ะ ไม่เคยเลยสักคน ตั้งแต่มาอยู่ทีนี้กับเธอเขาไม่เคยเหงาไม่เคยรู้สึกโดดเดี่ยวเลยสักวัน เขาอยากให้อยู่แบบนี้ไปตลอดซะแล้วสิ

หลังจากทำอะไรๆเสร็จแล้ว ก็พบว่า....เธอหลับไปแล้ว

"อ้าว...บอกว่ายังไม่ให้นอนไงเฮ้ออ" เขาบ่นเธอเล็กน้อย แต่ก็อดยิ้มกับภาพที่เห็นไม่ได้ เธอนอนนิ่งแก้มแดงด้วยพิษไข้ ขนาดโทรมยังน่ารักเลยอ่ะ เห็นแล้วอยาก.......
เขาคิดขณะที่เริ่มห้ามใจไม่อยู่ใบหน้าคมค่อยๆก้มลงเข้าใกล้คนที่นอนนิ่งอยู่ เป้าหมายคือแก้มใสๆที่เชิญชวนให้เขาใช้ปากสัมผัส แล้วจังหวะที่ปากของเขากับแก้มของเธอห่างกันอยู่เพียงจมูกกั้น


.................เพราะว่าห่าง ไกลกันเหลือเกิน....เสียงมือถือของเธอก็ดังขึ้น เขาชะงักก่อนจะรีบหันไปหยิบมันขึ้นมาปิดเสียง กลัวเธอตื่น แต่พอดูชื่อที่โชว์หน้าจอ.....ที่รัก...

เขาก็รู้สึกตัวกับสิ่งที่คิดจะทำ เขามีศักดิ์ศรีพอไม่ขโมยของใคร นอกจากเธอจะเต็มใจอยู่กับเขา มือถือยังกระพริบไม่เลิก เขาชั่งใจก่อนจะกดรับสาย

"สวัสดีคับ"เสียงปลายสายที่ไม่คุ้นเคยทำให้วินทิราตกใจ เสียงผู้หญิงแต่พูดคับหมายความว่าไง เป็นทอมเหรอ
"เอ่อ..ออไม่อยู่เหรอคับ"วินทิราทักตอบด้วยคำถาม

"ออกไปเลือกสีผ้านะคับ มีอะไรฝากไว้รึป่าว"ฝันนราโกหกอีกฝ่ายก็ถ้าให้เขารู้ว่าเธอไม่สบาย เขาอาจตามมาหาเธอก็ได้
"บอกว่าวินโทรมาก็พอ ขอบคุณคับ" วินทิราวางสายไปแล้ว ฝันนรานิ่งใช้ความคิด ฟังจากน้ำเสียงของปลายสายดูจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ที่เขารับสาย และท่าทางจะหวงออรรินมาก ตอนนี้ความคิดอยากเอาชนะมันมีมากกว่าเหตุผลและความรู้สึกผิดชอบ เขารักเธอและเธอต้องเลือกเขา

.............................................................

วินทิรานั่งไม่ติดหลังจากวางสาย ใครรับสาย มันเป็นใคร เป็นทอมแน่ๆแล้วยังไง คำถามมากมายที่ผุดขึ้นทำให้เขาเป็นกังวลเขาต้องรู้คำตอบนี้ให้ได้


จากคุณ : ไอหมอก - [ 04-12-2013 10.58.26 IP:10.140.244.227, 49.230.91.20 ]



ส่งให้เพื่อน เก็บไว้ในบุ๊คมาร์ค แจ้งลบ พิมพ์หน้านี้
ความคิดเห็น
Embed
ไฟล์ประกอบ
(gif, jpg, png, mid, wav, mp3, wma, swf)
ชื่อ / e-mail
แจ้งทางอีเมล์
เมื่อมีผู้ตอบ
ไม่ต้องแจ้ง แจ้ง  ที่อีเมล์
ตัวอักษรที่คุณเห็น
 
Webmaster และผู้ดูแลจะลบกระทู้หรือข้อความในกระดาน ด้วยวิจารณญาณและเหตุผลหลักดังต่อไปนี้
  • ห้ามมีการกล่าวร้ายกัน ด่าทอ กล่าวหา ใส่ร้ายป้ายสี หรือให้ร้าย เพื่อเป็นการทำลายชื่อเสียงต่อบุคคลหรือองค์กรใดๆ
  • ห้ามมีการใช้คำหยาบคาย คำเสียดสี หรือคำที่มีความหมายไม่เหมาะสม ที่จะเป็นตัวอย่างที่ไม่ดีต่อสังคมนี้
  • สามารถร้องขอให้ลบกระทู้หรือคำตอบได้ โดยผู้ตั้งกระทู้หรือผู้ที่ถูกกล่าวถึงจนทำให้เสียหาย
  • ห้ามการโฆษณาซึ่งให้ประโยชน์ทางการค้ากับต่อเจ้าของสินค้าหรือสถานที่นั้น ไม่ว่ากรณีใด
  • ห้ามมีการก่อกวนหรือทำลายบรรยากาศที่ดีของเวบบอร์ดนี้ในทุกกรณี
  • ห้ามโฆษณาหรือประชาสัมพันธ์ใดๆ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

    contact us: 089-2189119 Email: webmaster@lesla.com