ไหนว่าไม่ลืม.....
 
ไหนว่าไม่ลืม.....

ไหนว่าไม่ลืม ไม่ลืมไม่เลือนเหมือนเดือนคู่ฟ้า ไม่ทันแสงเดือนจะเลือนหรี่คล้อย
ไม่ทันเมฆน้อยจะคล้อยผ่านมา ไม่ทันตะวันลับฟ้าก็ลืม (ผู้ชายนะโธ่ผู้ชาย ไม่ทันเท่าไรก็ลืม)
ไหนว่าไม่ลืม ไม่ลืมไม่เลือนชั่วเดือนและปี ไม่จริงเหมือนคำพูดเลยสักครั้ง
ไม่จริงเหมือนดังพูดเลยสักที ไม่ทันถึงปีแล้วพี่ก็ลืม (ไม่ทันถึงปีก็ลืม)
น้ำคำผู้ชายพูดง่ายฟังยาก (ผู้ชายนะโธ่ผู้ชาย) พูดจาซ้ำซากปากว่าไม่ลืม (ปากว่าไม่ลืม ไม่ลืม)
พอมีรักสองมาครองอกเขา ก็พลันทิ้งเราเปลี่ยนใจหลงลืม นี่แหละนิสัยผู้ชายชอบลืม (ผู้ชายนะโธ่ผู้ชาย ไม่ทันเท่าไรก็ลืม )
ไหน ว่าไม่ลืม ไม่ลืมสัญญาที่เคยผูกพัน จะเอาแน่นอนอะไรกับเขา
เมื่อยามใกล้เราก็ทำปากหวาน พูดพร่ำรำพันว่าจะไม่ลืม
(ผู้ชายนะโธ่ผู้ชาย ไม่ทันเท่าไรก็ลืม) (ผู้ชายนะโธ่ผู้ชาย ไม่ทันเท่าไรก็ลืม) (ผู้ชายนะโธ่ผู้ชาย ไม่ทันเท่าไรก็ลืม)
ไหนว่าไม่ลืม

โลเล - [ 05-07-2013 17.28.25 IP:101.51.3.19 ]

ความคิดเห็นที่ 1
ไม่ ลืม
ไม่ลืมไม่เลือนเหมือนเดือนคู่ฟ้า
ไม่ลืมรสรักที่เคยฝากฝัง
ไม่ลืมความหลังที่เคยผ่านมา
จวบจนชีวาสิ้นก็ไม่ลืม
(ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืม
ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืม)
ไม่ ลืม
ไม่ลืมไม่เลือนชั่วเดือนและปี
ไม่ลืมรักเราที่เคยฝากฝัง
ไม่ลืมความหลังเมื่อครั้งก่อนนี้
กี่เดือนกี่ปีฉันก็ไม่ลืม
(ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืม)
*ขอเพียงแต่เธออย่าเผลอลืมก่อน
(อย่าลืม อย่าลืม อย่าลืม)
ส่วนฉันแน่นอนไม่เคยจะลืม
(ไม่เคย ไม่เคย จะลืม)
ยังจำรสหวานอันซึมซ่านใจ
ไม่เคยแหนงหน่ายเปลี่ยนใจหลงลืม
ดูดดื่มเพียงนี้หรือพี่จะลืม
(ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืม
ไม่ลืม ไม่ลืม ไม่ลืม)
ไม่ ลืม
ไม่ลืมสัญญาที่เคยผูกพัน
ว่าเราสองคนจะครองมั่นหมาย
กอดคอกันตายไม่คลายจากกัน
ตราบสิ้นชีวันฉันก็ไม่ลืม
(ไม่ลืม
ไม่ลืม
ไม่ลืม)

จากคุณ : โลเล - [ 05-07-2013 17.56.37 IP:101.51.3.19 ]


ความคิดเห็นที่ 2
.เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง
ให้มันไหลลงไหลลง ไหลลง ไหล ลงทะเล
...เบื่อ ความรักจากคนร้อยเล่ห์
เล่ห์ลวงลึกกว่าทะเล
สุดคาดคะเน สุดนับคณา
...เอาความทุกข์ยากฝากธาราใส
ให้มันไหลไป ไหลไปไหลไปมิให้ หวนมา
...ช่วย กลบฝังความหลังของข้า
บทเรียนรักด้วยน้ำตา
แม่โขงเจ้าขา ช่วยกลบช่วยกลืน
...แม้ความเจ็บปวด เหมือนกรวดทราย
ถมทิ้งลงไปแม่โขงทั้งสายคงกลายเขินตื้น
...ถ้าความเจ็บช้ำ เป็นน้ำก็คงท่วมพื้น
รสชาติบาดแผลขมขื่น
แม่โขงช่วยกลืน ให้ไกลแสนไกล
...เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง
ให้มันไหลลงไหลลง ไหลลงไหล ลงลับไป
โอ้ แม่โขงที่โค้งคดไกลเปรียบยังมิเท่าน้ำใจ
คดเคี้ยวเชี่ยวไหล กว่าลำโขงเอย
ดนตรี 6 Bars..4...5...
6.เอาความขมขื่นไปทิ้งแม่โขง
ให้มันไหลลงไหลลงไหลลง ไหลลง ลับไป
โอ้ แม่โขงที่โค้งคดไกลเปรียบยังมิเท่าน้ำใจ
คดเคี้ยวเชี่ยวไหล กว่าลำโขงเอย..

จากคุณ : โลเล - [ 05-07-2013 19.01.29 IP:101.51.3.19 ]


ความคิดเห็นที่ 3
มั่นใจ ตั้งใจจะไม่รัก
ด้วยฉันไม่รู้จัก
ว่าความรักดีอย่างไร
พอพบกัน
จิตใจก็พลันเปลี่ยนไป
กลับอายเขาเสียยกใหญ่
เมื่อยามได้สบตา
หักใจมิยอมคิดผูกพัน
แล้วไยรึนั่น
พอพบกันก็ลืมเหมือนว่า
เลือดในกาย
ฉีดแรงทั่วไปทั้งหน้า
ดั่งไฟเผาในวิญญา
รุมร้อนทั่วกายามิคลาย
หลับตาก็คอยแต่ใฝ่ฝัน
พร่ำเพ้อรำพัน
ถึงตัวเขานั้นมั่นหมาย
ดูรึใจ
หักใจเพียงใดไม่วาย
ช่างคิดถึงเขาง่ายดาย
ไม่แหนงหน่ายสักวัน
นี่คงรักเขาเสียแล้วสิเรา
น้ำใจนะเจ้า
ใจของเราง่ายจริงหรือนั่น
เจอะตัวเขา
ทีไรอกใจไหวหวั่น
เฝ้าคอยเขามารำพัน
คำรักมั่นกับฉันสักคำ
หลับตาก็คอยแต่ใฝ่ฝัน
พร่ำเพ้อรำพัน
ถึงตัวเขานั้นมั่นหมาย
ดูรึใจ
หักใจเพียงใดไม่วาย
ช่างคิดถึงเขาง่ายดาย
ไม่แหนงหน่ายสักวัน
นี่คงรักเขาเสียแล้วสิเรา
น้ำใจนะเจ้า
ใจของเราง่ายจริงหรือนั่น
เจอะตัวเขา
ทีไรอกใจไหวหวั่น
เฝ้าคอยเขามารำพัน
คำรักมั่นกับฉันสักคำ...

จากคุณ : โลเล - [ 08-07-2013 12.44.00 IP:101.51.208.40 ]