ผ่านคืนและวันเหล่านั้นมาพร้อมกับน้ำตา
 
ผ่านคืนและวันเหล่านั้นมาพร้อมกับน้ำตา

เปิดอ่านโพสต์เก่าที่แจ้งเตือนความทรงจำ
มันยิ่งตอกย้ำบทเรียนที่ราคาแพงนี้

เป็นอีกหนึ่งรูปถ่ายที่แสดงความชัดเจนของเขา
กับโลกออนไลน์ในมือถือที่ไม่เคยห่าง

ปีแรกที่คบกัน ไม่สิ ไม่ถึงปีดี เรื่องราวเหล่านี้ มันก็เริ่มค่อย ๆ เปลี่ยน
การเริ่มต้นครั้งใหม่ในโลกโซเชียลให้กับเขา ได้มีความสุขและสนุกอีกครั้ง

" กูมีพวกเขาก่อนรู้จักมึง "

ทุกครั้งที่ฉันพิมพ์ มันจุกเสียดบาดลึกในความรู้สึกที่ฝังอยู่ในใจมาตลอด

พิมพ์ด้วยน้ำตา ร้องไห้เหมือนคนบ้า ที่จิตล่องไร้ทิศทาง

ต้องขอบคุณเพื่อนสาวที่สนิทที่สุดของเขา
ที่นำแอพพลิเคชั่นเหล่านี้ คืนกลับมาให้เขา

ดิน DG4

ชื่อที่ไม่อาจลืมได้ เพราะบ้านของเขา แม้ห่างกันนาน
ก็ยังขับรถมาได้ถูก ไม่หลงทาง ไม่ต้องกางแผนที่

นั่นคือ คำพูดที่เขาเคยพูดไว้

นี่ไงคนที่น่าสงสาร อย่าทำร้ายคนที่จิตใจดีเลย

ฉัน กลายเป็นคนเลว เพียงเพราะบอกเลิกเขาก่อน

อยากเลิกจริงงั้นหรือ !

มีผู้หญิงคนไหนบ้าง ที่เมื่อรักแล้ว อยากขอเลิก
เขาก็อยากเป็นคนสุดท้ายของคนที่เขารักไปตลอด

ผิดที่ฉันมันโง่เอง เชื่อมั่นมาตลอด ว่านั่นคือรักที่จริงใจ

เขาจะอายใครหรือสังคมทำไม เขาไม่ได้ทำอะไรผิด

ระยะหลังใน Facebook จึงมีรูปถ่ายของเขาในงานสังสรรค์มากขึ้น

ย้อนกลับมาอ่านเรื่องราวที่เขาเคยแสดงความคิดเห็นในกระทู้ฉันเมื่อนานมาแล้ว

เวลา คือ บทพิสูจน์ตัวอักษรผ่านการกระทำของเขาในทุกวันนี้

นึกถึงวันแรก ที่ฉันเดินทางด้วยสองเท้า
เพื่อมารอขึ้นรถไฟขบวนที่ลงจอดปลายทางที่ฉะเชิงเทรา 06.20 น.
ฉันออกจากบ้านตั้งแต่ยังไม่ตีห้า เพราะทุก ๆ การเดินทาง คือ รถโดยสารสาธารณะ
ที่ไม่มีเวลาแน่นอน

เหตุผล คือ เขามาไม่ถูก เขาขอให้เราเดินทางมา

สุดท้ายวันที่สิ้นสุด คือ ถูกด่าอย่างหน้าด้าน ไร้ยางอาย

ขำจนน้ำตาไหล กับทุก ๆ ความโง่ของฉัน

ความสุข ความตื้นเต้น ความดีใจ กับการเดินทางขึ้นรถไฟครั้งแรกของตัวเอง

สุดท้ายก็ไม่พ้นน้ำตาที่ยังไหลเมื่อย้อนนึกถึงความกล้าที่มีในตอนนั้น

อย่ารำคาญโพสต์ของฉันเลย เพราะเปรียบเสมือนเพื่อนที่เป็นเงามืดในใจฉัน

เป็นบทเรียนราคาแพงที่มันจ่ายด้วยลมหายใจราคาถูก

ถูกที่ให้เขาดูหมิ่นและคำประนามที่หลากหลาย

ตลอดระยะเวลา 5 ปี เขามีความสุข เขายิ้ม เขาหัวเราะ

แต่ฉัน ผ่านคืนและวันเหล่านั้นมาพร้อมกับน้ำตา

ผิดที่ฉันเปิดกะลาใบโง่ ๆ ของฉัน ให้เขาทุบมันทิ้ง เพราะคำว่าห่วงใยจากเขา

สุดท้าย เวลาเท่านั้น ที่พิสูจน์ความจริงและการกระทำมาตลอด

3 ปีที่คิดว่าเขารัก ไม่เคยมีสักสิ่งในบ้านเขาเพื่อรองรับฉันอย่างคนมีตัวตน

เป็น 3 ปีที่คล้ายตัวตลกในเวลาที่หล่นหายของเขา
เป็นแค่ของเล่นชั่วคราว ราคาถูก เบื่อก็เควี้ยงมันทิ้ง

แต่ฉันก็ยังวนเวียนกับการตอกย้ำ ซ้ำบาดแผลในตราบาปนี้

ให้เขาได้มองอย่างน่าสมเพช เวทนา และมีความสุขที่เห็นฉันเป็นแบบนี้

...

59/89 nit.pk - [ 04-09-2019 21.22.45 IP:1.46.134.122 ]