เรื่อง.....เปล่งประกาย(ตอน2)
 
เรื่อง.....เปล่งประกาย(ตอน2)


“เดี๋ยวก็คงลืมได้”.
....................อื่ม....... คง ลืม ได้...............................


เรื่อง......................เปล่งประกาย(ตอน3)

ณ.ประเทศไทยอันไพบูรณ์
ในวันนี้นางเอกสาวนามจีราภา ออกมาเปิดตัวนาฬิการุ่นใหม่ล่าสุด
ยี่ห้อหนึ่ง ในห้างสรรพสินค้าชื่อดัง
ท่ามกลางผู้คนมากมาย ทั้งที่มาดูเธอและมาร่วมงานดังกล่าวนั้น
นักข่าวพากันถ่ายภาพของเธอให้วุ่นไปหมด


เธอยิ้มรับกับทุกสถานการณ์ ทั้งสดใส และเป็นมิตร
มีนางแบบนายแบบ หน้าตาฝรั่งเดินอวดรูปร่างบนเวที
โชว์หุ่นบึ่กล่ำ และสูง ผอมเพรียว คาดนาฬิกายี่ห้อดังกล่าว
พร้อมเพรียงกัน

เมื่องานใกล้จบ
ใกล้ๆกับเธอก็ประกอบไปด้วยนายแบบนางแบบ
ที่มายืนเคียงกันเสริมให้เธอดูเด่นขึ้นไปอีกมาก

เธอสะดุดตากับ นางแบบฝรั่ง คนแล้วคนเล่า



แต่ก็ต้องถอนหายใจ เฮ้อ......ทุกทีไป
.......นั่นไม่ใช่ นี่ไม่ใช่ โน่นก็ไม่ใช่..............
เดี๋ยวก็คงลืมได้ เฝ้าแต่บอกตัวเองซ้ำๆซากๆ

และแล้วงานยิ่งใหญ่ก็จบลงเหมือนเช่นทุกๆงาน และก็เหมือนกับชีวิต
ที่จบลงเป็นฉากตอนไม่มีอะไรยั่งยืน.......

จีราภานั่งรถตู้ส่วนตัวออกจากที่นั่น
หลังจากเสร็จงานแล้ว เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดลำลองใส่สบายง่ายๆกับชีวิต
หน้ารถมีคนขับจากต้นสังกัด และในรถก็มีเธอกับ พี่ทัตตี้

พี่ทัตตี้เอาแต่คุยโทรศัพท์ เธอจึงหันหน้าไปข้างนอก เปิดม่านเพียงเล็กน้อย
ดูข้างทางไปเรื่อยๆ อ่า.........ชีวิต

เหนื่อยจังเลย งานซ้อนงาน ทำกันเช้าจนดึก ดึกจนสว่าง มาหลายวันแล้ว
ดวงตาเบลออ่อนล้า จะหมดแรง......สายตาใกล้จะปิดลงเต็มที
แต่ก็ยังตาค้างเพราะใบหน้าของ คนๆนั้น คนที่เอาหัวใจเธอไป
สองเดือนแล้วซินะ

ทำไมฉันเหมือนคนอกหักอย่างนี้ คิดถึงเรื่องเดิมๆ กับคนๆเดิม
วันเวลาที่อยู่ด้วยกันมันก็แค่ไม่กี่ชั่วโมง
แต่ทำไมฉัน ใช้เวลาคิดถึงเธอมากเป็นร้อยเท่าได้ขนาดนี้
ฝรั่งตาสวยคนนั้น จากกันตลอดกาลแล้วหรือ
เฮ่อ...........

สองเดือนแล้วที่จะลืม ก็ลืมไม่ลง
อ่า............หน้าของเธอ.......เอลิซาเบธ
แล้วรถตู้ก็พาเธอ....ผ่านหน้าร้านก๋วยเตี๋ยว
อ่า............หน้าของเธอ.......เอลิซาเบธ............พร่ำเพ้อๆ.........
อ่าเห้ย...........หน้าเธอ......อ๊ะนั่น
นั่นมันยัยเอลี่นี่นา ใช่ไหมนะ หรือเราเบลอไปเอง
อ๊ากกกก ทำไงดีๆ น่าจะใช่นะ ฉันดูผิดไปหรือเปล่านะ
ฉันทำงานหนักมากไปหรือ หรือว่าฉันคิดถึงเธอมากไป

อ้อ........นึกออกแล้ว
“น้าชัยจอดค่ะจอด จอดรถก่อน”
ทัตเทพหันมาหา
“อะไรยะหล่อน ฝันร้ายหรือไง ฉันเห็นเธอหลับไปแล้วนะยะ”
จีราภาหันมาบอกด้วยเสียงตื่นเต้น


“พี่ทัตตี้ ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวน่ะ จีเห็นเอลี่ จริงๆนะเห็นจริงๆ”
เธอชี้มือไปยังสถานที่ ที่รถขับผ่านมาแล้ว

“เฮ้ยย จะมีได้ไงฉันไม่เห็นฝรั่งหัวทองเลยสักคน.....
แกเบลอไปแล้วหละ หลับซะ หลับซะ”

“ไม่รู้หละ กลับรถเลย น้าชัย..วนรถกลับไปตรงร้านก๋วยเตี๋ยวค่ะ”
“อ่าครับๆ”
“เดี๋ยวนี้” “ครับๆ”

พอมาถึง
“ไหนยะหล่อน ไม่เห็นมีเลย.....ชิชะ.......อ๋อนี่เธอคิดถึงเขาจน...เบลอ
เห็นเขาปรากฏตัวเลยเหร๊อ แสดงว่ายังไม่ลืมคืนวันอันเร่าร้อน”

น้าชัยคนขับรถถึงกับหัวเราะออกมา
“หึหึ คืนเร่าร้อนเลยเหรอครับ”

“เง้อ...........ไม่ค่ะ ไม่มีหรอกค่ะน้าชัย” แล้วเธอก็ทำตาดุใส่ทัตเทพอีกที

“ครับๆคุณจีถ้าเป็นคุณทัตน่ะ ก็ว่าไปอย่าง.....
แต่ถึงจะมีหรือไม่มีจริงๆ ข่าวซุบซิบก็ไม่ได้ออกจากปากผมหรอกครับ”

........นั่นแน่......เชื่อได้ซะที่ไหน.............ขายข่าวได้หลายตังค์นะเออ......


...................................................................................................
อีกด้านหนึ่ง
ณ.สถานที่ซึ่งสุดแสนจะไฮโซ
“เอลิซาเบธ...........ชื่อย๊าวยาว เรียกยาก” หนึ่งในหญิงวัยกลางคนพูดขึ้น
หญิงอวบอีกคนพยักหน้ารับ และหญิงอีกคนก็ว่า
“คิดๆดูแล้วรูปร่างหน้าตากินขาด แต่ชื่อน่ะจำเป็นต้องใช้ชื่อไทยนะคะ”
“หนูเอลี่ มีชื่อไทยไหมคะ”
“เอ่อ จริงๆแล้วก็มีอะค่ะ”
“อะไหน......ว่ามา ชื่ออะไรจ๊ะ แม่คนงาม”

“อีหลี”......................หลานอีหมี่อ่าค่ะ

หญิงกลางคนทั้งหมด หันมองหน้ากัน เฮ้อ.........
แล้วคุณหญิงคนนึงก็ว่า
“เอาเป็นว่าฝึกไปพลางๆก่อน ดิฉันจะไปหาชื่อไทยเพราะๆมาเองค่ะ.....
การประกวดนางสาวไทยก็ใกล้เข้ามาแล้วนะคะคุณพี่...”

เอลี่ได้แต่นั่งฟัง

คุณนายอีกคนพูดขึ้น
“อ้อ...... ไหนๆก็ได้ตำแหน่งนางสาวไทยที่เอลเลมาแล้วนี่........
คงรู้งานใช่ไหมจ๊ะหนู.....ส่วนสีผมของหนู .........
................ที่มันสีน้ำตาลทองน่ะ ไปปรับเป็นดำซะ..”
“ค่ะ” เอลี่ตอบ
................................................................................................
ช่วงเดือนกว่ามานี้ เอลี่ก็วุ่นกับการประกวดตลอดมา
และการขัดสีฉวีวรรณของคุณหญิงคุณนายทั้งหลายที่มีต่อเธอ
ก็ทำเอาเอลี่คนเดิมเปลี่ยนไปมาก

และแม้จะมีอะไรต้องสู้ต้องฝ่าฟัน เธอก็ยังคงไม่ลืม ผู้หญิงคนนั้น
ที่ยิ้มสดใสอยู่ในจอทีวี........คุณจีราภา


............................................................................................
ณ.ร้านก๋วยเตี๋ยวบ้านป้าของเอลี่
“ถ้วยจะหมดแล้ว อีหลีเอ้ย ล้างจานให้ไวเข้า”
ป้าของเอลี่นั่นเองที่แว๊ดเสียงมา
ภาพคนสวยๆตัวสูงๆ แต่ผมดำก็.....โน่น...ล้างจานอยู่หลังร้าน
...........................................................................................................
ถึงวันงาน
ในการจัดงานประกวดนางสาวไทย อันเต็มไปด้วยแขกเหรื่อ ผู้มีชื่อเสียง
มารวมตัวกัน สปอนต์เซอร์ในงานก็มีหลากหลายบริษัท
หนึ่งในนั้นก็คือบริษัทใหญ่ ของคุณเพ็ญประภา

ภาพงานในจอทีวีเริ่มขึ้นอย่างอลังการในช่วงดึกของคืนหนึ่ง
จีราภาเดินออกจากห้องน้ำด้วย.......หน้าอันขาววอก
มาหยุดยืนดูอยู่หน้าทีวี

ช่วงนี้เธอมีหนังเรื่องนึง ที่ให้เธอไปถ่ายทำในต่างจังหวัด
เธอจึงไม่ได้ไปร่วมงาน แถมต้องมานั่งดูทีวีในบ้านหลังเล็กๆ
และจอทีวีเอง ก็เล็กได้ไม่แพ้กัน

ถูหน้าไปเรื่อยๆ ก็เอาโลชั่นมาทาแขน เสร็จแล้วก็ทาขา
หูก็ฟังไปเรื่อยๆ อ่าเบอร์นั้น เบอร์นี้ ชื่อนั้น ชื่อนี้
อายุก็นะ..........เด็กๆทั้งนั้น อ่อปีนี้มาจากเมืองนอกหลายคน
......อ๊ะ......เมืองนอก หน้าขาวๆก็ร้อนผ่าวขึ้นอย่างกะทันหัน
แล้วก็สลดเศร้าลง เพราะบัดนี้เธอกลายเป็นเช่น คนอกหักซะแล้ว

เมื่อวันก่อนพี่ทัตตี้เห็นเธอเข้าก็บอกว่า
“เดี๋ยวช่วงไหนว่างๆที่ตรงกัน ฉันจะพาแก ไประลึกความหลังที่เอลเอ”
“พี่ทัตก็...พูดเป็นเล่นไปได้....จะเจอได้ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ”
“เจอไม่ง่าย ก็หาฝรั่งรายใหม่ซิ”
“โหพี่.......พูดง่ายๆเนอะ จีไม่ใช่คนใจง่ายนะ”

......................................ทำไมมีแต่คำว่าง่าย ฟร่ะ.................................

จีราภานั่งนึกไปนึกมา คิดว่าตัวเองเป็นนางเอกมิวสิคอยู่
ก็ได้ยินเสียงจากทีวี ว่าผลการประกาศ
รางวัลนางสาวไทยปีนี้ คือ แต่นแตนแต๊น
นางสาว ทิพนาถ
อายุ 19 ปี ลูกครึ่งไทยอเมริกัน ชื่อเล่น เอลี่
“ห๊ะ......เอลี่”แล้วพิธีกร ก็พูดอีกยาวยืด

ส่วนจีราภา รีบหันไปยังหน้าจอทีวี ฮึ่ย จอเล็กซะจริง
เมื่อตั้งใจมองเข้า
“อ๊า........นั่นใช่เธอจริงๆด้วย เอลี่ เอลี่ เอลี่ เย้ๆๆๆ”
“ชนะแล้ว เย้ๆๆๆๆ ฉันหาเธอเจอแล้ว เย้ๆๆๆๆๆ”
“ตะ แต่...................19 ปีเหรอ”

........สีหน้าเธอค่อยๆสงบลง.........มาดนางเอกค่อยกลับคืนมาหน่อย.....



“ฮัลโหล.......พี่ทัตตี้......ดูการประกวดนางงามแล้วยัง”

“อ้อดูอยู่เนี่ย...”
“.เห็นยัยเอลี่ไหม”
“ไม่เห็นจะมีนะ...”
“คนที่ได้รางวัลนั่นไงเล่า นางงามน่ะ เบอร์10 น่ะ”

“เฮ้ยยย....นั่นเขาชื่อทิพนาถ”
“เชอะ นั่นแหละๆ.......คนนั้นแหละ...จำไม่ได้หรือไง”
“พี่จำไม่ได้หรอกนะ เห็นกันแป๊บๆแล้วตอนนั้นก็ผมทอง ผมสั้นกว่านี้เยอะ
“นั่นแหละ จีจำได้”

“ยัยจี แกนี่เก่งนะ ได้กันแค่คืนเดียวก็จำได้ซะแล้ว”
“ไอ้พี่ทัต พูดดีๆหน่อย ใครจะเหมือนพี่ล่ะ ได้ไปกี่ครั้งๆก็จำไม่ได้”
.................................................................................


เดินสายสวัสดี
ว่าแล้วนางงามก็ไปซะหลายที่เพื่อขอบคุณสปอนต์เซอร์
แล้วบริษัทที่ว่านั่น ก็มีอยู่ที่นึง ที่ต้องไปแน่ๆ
“อ่า......น้องๆคะ นี่ค่ะคุณเพ็ญประภาเจ้าของบริษัทแห่งนี้”
“สวัสดีค่ะ” พูดพร้อมกันหมดทั้ง 5 คน

“เชิญทางนี้ค่ะ”
ว่าแล้วการพบปะทักทายก็เริ่มขึ้น
คุยกันไปมาแนะนำโน่นนี่พักนึง คุณเพ็ญประภาก็ลุกขึ้นรับโทรศัพท์
“คะน้องจี อ๋อจ่ะๆ อื้มเข้ามาเลยจ่ะ”
เอลี่หูผึ่งทันที.........จีไหนอะ

ทั้งที่หน้าตายิ้มแย้มกับพี่ๆน้องๆในวงสนทนา แต่ความสนใจนั้น
อยู่อีกที่......เงี่ยหูฟังไปยังคุณเพ็ญประภา...
.........................ไม่สนว่าเคยอบรมมารยาทมาเป็นอย่างดี
คุณจีหรือเปล่านะ แล้ว แล้วคุณจีเขาจะมาที่นี่เหรอ
อยากเจอจังเลย คิดถึงสุดๆ ว่าแล้ว...........

เอลี่ก็จัดแจงเสื้อผ้า หน้าผมยิ่งกว่าเก่า ขยับตัวปรับหลังให้ตรง
ทั้งยังปรับมงกุฎที่สวมใส่อยู่บนศรีษะอย่างระมัดระวัง
เพื่อรอรับคนที่เธอคิดถึง แม้จะแค่คาดเดาไปเองก็ตาม

.......................................................................................................
แล้วเธอก็มา
ในชุดโฉบเฉี่ยว ผ้าเนื้อดีแนบกับตัว เป็นชุดที่เผยให้เห็นว่า หุ่นเธอดีแค่ไหน
หน้าท้องแบนเรียบ อกตึง ไหล่ตั้ง เอวคอด สะโพกผาย ขาขาวโผล่พ้น
ขอบชายกระโปรงสั้นออกมา ท้าสายตาทุกคู่ให้มองไป

แต่งหน้าเข้มจัด กระเป๋าแพงเว่อร์อีกใบสะพาย ลุ้นๆว่าจะหล่นไม่หล่น
รองเท้าส้นสูงแหลมเฟี้ยว ...........เปรี้ยวสุดๆ

เอลี่ได้แต่มองตาค้าง น้ำลายเกือบยืด..........ซี๊ด..........

...................................................................................................
แต่ ช้า แต่
แต่แล้วเอลี่ก็รู้สึกเหมือนถูกกระแทกแอ่กเข้าให้กับ ก้อนหินใหญ่ๆอย่างแรง
เพราะคุณเพ็ญประภาเข้าไปรับและโอบกอดจีราภา
ดูสนิทสนมกันเป็นที่สุด

อะไรกัน......ดูคู่นี้ซิ .ช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกัน อะไรเช่นนี้
คนนึงเป็นดารา ส่วนอีกคนคือ นักธุรกิจใหญ่ผู้มีฐานะร่ำรวย

คุณเพ็ญประภา แนะนำฝ่ายโน้น แล้วก็แนะนำฝ่ายนี้
“นี่คุณจีราภา เพื่อนสนิทของพี่ค่ะ” ห๊ะ....แปลว่าเพื่อนแนบชิดใช่ไหม
ได้ยินจีราภา คุยลอยหน้าลอยตา
“ค่ะ....คิดถึงมาก........เลยมาหาให้เร็วที่สุด” โห....รักกันเว่อร์อ่ะ

จีราภายิ้มแฉ่งกวาดเรียบไปทั่วทั้งห้อง
เพราะเธอดีใจจริงๆที่ได้เจอเอมี่ นี่พยายามมาให้เร็วที่สุดแล้วนะ
กว่าจะละงานถ่ายหนังที่ต่างจังหวัดมาได้ ก็เคลียกันไปหลายรอบ
เหนื่อยเต็มที
“........................” จีราภาหยุดพูด แล้วมองนิ่งยังนางงามคนล่าสุด
แม้ริมฝีปากจะยังยิ้มแฉ่ง ค้างไว้ก็ตาม

“สวัสดีค่ะ คุณจรรยา” เอลี่พูดกลับไป เสียงเรียบเย็นชา
นั่นทำให้หน้าตายิ้มแฉ่ง ของจีราภา ชะงักกึก ปากค้างหูดับไปเลย
....................................................................

เอลี่ยังท้าต่อ ด้วยสายตาแข็งกร้าว
“คุณจรรยาสบายดีเหรอคะ”
ซึ่งคนอื่นๆพยายามอธิบายนางงามหน้าฝรั่งว่า ดาราสาวคนนี้
ชื่อจีราภาค่ะ เธอก็ยังทำหน้าสงสัยต่อ

“ดิฉันแน่ใจว่าชื่อ จรรยาค่ะ”
“อ้าวทำไมละคะ คุณทิพนาถ” นักข่าวรายนึงถามขึ้น

“ก็เคยเจอกันแล้ว ที่เอลเอนะค่ะ” แล้วก็หันไปมองจีราภาตรงๆ
“......ใช่ไหมคะ.......คุณจำได้ไหม...คืนที่หนาวและแสนจะวังเวงน่ะ”

“อ่า........เอ่อ....เอ่อ...คือ....” ไอ้ฝรั่งนี่ จะบ้าหรือไงพูดอะไรออกมา
เก็บไว้คุยกัน สองคนอันนั้นน่ะ........เข้าใจไหม สอง ต่อ สอง
“........คือ...เอลี่คะ...” สีหน้าเธอปรามส่งไป


เอลี่ลุกขึ้นยืน ประจันหน้าในทันที
“..คะ....คุณจีราภา.....หรือว่าสำหรับที่นี่เรียกจีราภา ส่วนที่โน่นเรียก จรรยา”
หึ ที่นี่อยู่กับคุณเพ็ญประภา ที่โน่นนอนกับใครก็ได้.....
.........เอลี่ แปลเอาเองตาม ความหึง





แล้วจีราภาก็หมดความอดทน
“คุณเอลิซาเบธ ........อะไม่ซิ..คุณทิพนาถคงจะจำคนผิดแล้วละค่ะ.......”
อย่ามาแหยมกับเจ้าแม่จีแบบนี้ สู้นะโว้ย

“อ้อ........คุณน้องทิพนาถขา......ดูสวยมากเลยนะคะ....
...ผมยาวนี่ต่อผมเหรอคะ....แถมสีดำอีก....
....ดูแล้วย้อมมาอย่างดีทีเดียวเชียว....
......ปกตินางสาวไทย เค้าต้อง..งามอย่างเป็นธรรมชาติกันค่ะ”


โหยยยยย
..........ทีนี้ผู้จัดงาน ทีมงาน และคุณหญิงคุณนายที่มาด้วย ....
......ก็เหวอกินกันไปเป็นแถบๆ..................

และหลังจากวันนั้นแค่วันเดียว ข่าวก็ลงว่า
ดาราสาวแถวหน้าของวงการ ไม่กินเส้นกันกับนางงามคนใหม่
ซึ่งไม่พ้นมีตัวย่อว่า จอ กับ ทอ


looklove - [ 09-03-2014 20.16.03 IP:113.53.190.22 ]

ความคิดเห็นที่ 1

สนุ๊กสนุกอ่ะ

จากคุณ : ขาปะจำ - [ 09-03-2014 22.03.55 IP:14.207.59.91 ]


ความคิดเห็นที่ 2

มีร้านก๋วยเตี๋ยวด้วย..ฮาาา

สนุกจัง..
อ่านไปลุ้นไป..รีบตามไปอ่านตอน 4 อย่างเร็วจี๋..!!


จากคุณ : ...ฟิ๊วววว..!!.. - [ 09-03-2014 22.33.47 IP:217.81.16.228 ]


ความคิดเห็นที่ 3
จริงๆแล้วมันตอน3นะคระ อันนี้อ่ะ

จากคุณ : looklove - [ 21-03-2014 00.15.15 IP:113.53.183.154 ]